Tibetan
ང་གིས་འཇུག་པའི་དཔེ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་བརྩེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བློ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། གོམས་རྐྱེན་དང་མ་བྲལ་བར་གོམས་པར་གྱུར་ན་ཚད་ཅན་དུ་གང་ན་གནས་ཏེ་མི་གནས་པར་ཐལ། གང་གི་ཕྱིར་ན་རང་གི་རིགས་མཐུན་སྔ་མའི་ས་བོན་ལས་ནི་འཕེལ་བ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། གོམས་པ་དེ་དག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པ་དེས་ན་རྩོལ་བ་སྔ་མ་དེས་ཁྱད་པར་ཕྱི་མ་དང་ཕྱི་མ་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ཆུའི་དྲོད་དང་མི་མཚུངས་པར་བསྟན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། བརྩེ་སོགས་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་ན་མཆོངས་པའང་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་བར་མཚུངས་སོ་ཤེ་ན། མཆོངས་པ་ཆོས་ཅན། ཚད་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དེའི་རྒྱུ་ལུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་འབད་རྩོལ་དག་གི་ནུས་པ་ཚད་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། བརྩེ་སོགས་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ལས་འཕེལ་བ་དེ་ལྟར་མཆོངས་པ་སྔ་མ་ཉིད་ལས་མཆོངས་པ་ཕྱི་མ་འཕེལ་བ་མིན་པར་སྔ་ཕྱི་རེ་རེ་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱི་འབད་རྩོལ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དང་པོ་མ་སྦྱངས་པའི་དུས་ནས་ཕྱིས་སྦྱངས་པ་བཞིན་དུ་མཆོངས་ནུས་པར་ཐལ། རྒྱུ་སྟོབས་དང་འབད་རྩོལ་སྔ་ཕྱི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཆོངས་པ་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཆོས་ཅན། དང་པོ་མ་སྦྱངས་པའི་དུས་ནས་ཕྱིས་སྦྱངས་པ་བཞིན་དུ་མཆོངས་པ་མིན་ཏེ། དང་པོ་མ་སྦྱངས་དུས་ནས་བད་ཀན་ལ་སོགས་པས་ལུས་ལ་མི་མཐུན་པའི་རྐྱེན་བྱས་པས་ལྗི་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་རྩོལ་བས་རིམ་གྱིས་མི་མཐུན་པ་བསལ་ན་ཡང་མཆོངས་པ་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཆོས་ཅན། མཐའ་མེད་དུ་མཆོངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ལུས་ཀྱི་སྟོབས་ཉིད་དུ་མཆོངས་པ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། བརྩེ་སོགས་རང་རིག་ལས་འཕེལ་ན་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་རིག་ཡོད་པས་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཐ་མལ་པ་ཆོས་ཅན། བརྩེ་སོགས་མཐའ་མེད་དུ་མི་འཕེལ་ཏེ། བརྩེ་བ་རང་གི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བ་དེ་ཡང་གལ་ཏེ་རང་གི་ས་བོན་སྔ་མའི་རྒྱུ་ཅན་ཏེ། འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཞེ་སྡང་སོགས་ཀྱིས་གནོད་པ་མེད་ན་སེམས་རྒྱུད་ལ་བརྩེ་བ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ཡང་ཁྱོད་ལ་ཞེ་སྡང་སོགས་ཀྱི་འགལ་རྐྱེན་གནས་པའི་ཕྱིར། འགལ་རྐྱེན་མེད་ཅིང་མཐུན་རྐྱེན་གོམས་པ་ཡོད་ན་བརྩེ་སོགས་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་འདི་ལྟར་གོམས་པ་སྔ་མ་དང་སྔ་མའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་བརྩེ་བ་དང་ཆགས
Chinese
因为我所引用的例子，慈爱等等的这些心，有法。如果不断地串习，串习之后，哪里会存在有量的情况呢？不会存在。因为它是从同类前者的种子中增长的心之功德的缘故。周遍是有的，因为从那些串习中产生的功德，是作为心的自性而产生的功德，因此前一次的努力会使后一次有所不同，后一次也会有所不同，所以是周遍的缘故。这表明它与水的温度不同。第三，如果慈爱等无限增长，那么跳跃也应该同样无限增长。跳跃，有法。是具有确定量的自性，因为你的原因是身体的力量和努力等的能力是确定量的缘故。周遍是有的，像慈爱等从同类前者增长一样，跳跃不是从前一次的跳跃增长到后一次的跳跃，而是每一次都依赖于身体的努力的缘故。那么，从最初没有训练的时候，就应该能像后来训练过一样跳跃。因为原因力量和努力前后没有差别。跳跃的人，有法。不是从最初没有训练的时候，像后来训练过一样跳跃，因为最初没有训练的时候，由于痰等对身体造成不适的缘故而沉重。后来通过努力逐渐消除不适，但跳跃的人，有法。不是无限地跳跃，因为跳跃停留在自己身体的力量之中的缘故。第四，如果慈爱等从自证中增长，那么因为一切众生都有自证，所以会变成无限增长。普通人，有法。慈爱等不会无限增长，慈爱从自己的种子中产生，如果它具有自己前一次种子的原因，并且没有受到作为果的不利因素嗔恨等的损害，那么即使心相续会变成慈爱的自性，但因为你存在嗔恨等的违背因素的缘故。如果没有违背因素并且有顺应因素串习，那么慈爱等无限增长的原因是，像这样串习前一次又前一次的心之法慈爱和贪。
English
Because of the example I cited, these minds such as love, have the property. If one practices continuously, after practicing, where would there be a limited situation? It would not exist. Because it is the merit of the mind that increases from the seed of the previous similar kind. The pervasion exists, because the merit arising from those practices is the merit arising as the nature of the mind, therefore the previous effort will make the latter different, and the latter will also be different, so it is because of the pervasion. This shows that it is different from the temperature of water. Third, if love and so on increase infinitely, then jumping should also increase infinitely in the same way. Jumping, has the property. It is the nature of having a definite amount, because your reason is that the power of the body and the effort etc. are of a definite amount. The pervasion exists, like love and so on increasing from the previous similar kind, jumping does not increase from the previous jump to the next jump, but each time it depends on the effort of the body. Then, from the time when one has not trained initially, one should be able to jump as one does after training. Because there is no difference in the cause, strength, and effort before and after. The person who jumps, has the property. It is not that from the time when one has not trained initially, one jumps as one does after training, because from the time when one has not trained initially, one is heavy due to phlegm etc. causing discomfort to the body. Later, although one gradually eliminates the discomfort through effort, the person who jumps, has the property. It is not that one jumps infinitely, because the jumping remains within the power of one's own body. Fourth, if love and so on increase from self-awareness, then because all beings have self-awareness, it will become infinite increase. An ordinary person, has the property. Love and so on will not increase infinitely, love arises from its own seed, if it has the cause of its own previous seed, and is not harmed by unfavorable factors such as hatred etc. which are the result, then even if the mind stream becomes the nature of love, it is because you have conflicting factors such as hatred etc. If there are no conflicting factors and there is a conducive factor of practice, then the reason for the infinite increase of love and so on is that, like this, practicing the previous and previous mind dharma love and attachment.
Tibetan
་བྲལ་གྱི་བློ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱི་མ་གཞན་དག་གི་ཁྱད་པར་གསལ་བ་ཡི་ནི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་རང་ཕྱོགས་འཐད་པའི་དཔེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི། བརྩེ་སོགས་མཐའ་མེད་དུ་མི་འཕེལ་བའི་དཔེ་མེད་ན་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་བའི་དཔེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བརྩེ་བ་གོམས་པ་ལས་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་པར་བཞེད་པའི་བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེའི་དཔེ་ཡོད་དེ། ཆགས་བྲལ་དང་། ཆགས་པ་དང་། ཡིད་ལོག་སྟེ་མི་སྡུག་པ་བསྒོམས་པས་དེ་དག་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་ལས་སྟོན་པ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ལ་བཞི་སྟེ། བརྩེ་བས་སྟོན་པ་དྲང་བའི་ཚུལ། །སྟོན་པའི་དམིགས་རྣམ་སྦྱོང་བའི་ཚུལ། །དམིགས་རྣམ་གོམས་པ་སྟོན་པར་བསྟན། །དེས་ན་བསམ་སྦྱོར་རྒྱུ་རུ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲུབ་བྱེད་ཐུགས་རྗེ་ཞེས་གསུངས་ན་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྤྱིར་རྒྱུ་ཙམ་ལས་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་འཁྲུལ་ནའང་། རྒྱུ་དེ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་འབྲས་བུ་རང་དབང་དུ་འབྱུང་བ་ཡང་ཡོད་དེ། སྲེད་པ་ཡོད་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་རང་དབང་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་སྙིང་རྗེ་དེ་ཡོད་ན་སྟོན་པ་སོགས་ཕྱི་མ་གསུམ་རང་དབང་དུ་འབྱུང་བས་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་བརྩེ་ལྡན་ཆོས་ཅན། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་དུ་རང་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐབས་ཏེ་ལམ་རྣམས་ལ་ནི་མངོན་པར་སྦྱོར་བ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་ཐབས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། ཐབས་བྱུང་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་དང་། དེའི་རྒྱུ་ཐབས་དེ་དངོས་སུམ་དུ་མ་རྟོགས་པར་རང་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་གཞན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཆད་པ་ནི་དཀའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྤང་བྱའི་རྒྱུ་དང་རང་བཞིན་དཔྱད། །དེ་རྒྱུ་གཞོམ་ཕྱིར་གཉེན་པོ་དཔྱད། །དཔྱད་པས་གྲུབ་པའི་སྤོང་གཉེན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ན་དེའི་རྒྱུ་ལ་ལུང་དང་རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་བརྩེ་ལྡན་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱི་རེས་འགའ་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་གང་ཞིག་སྤོང་བས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་འཇོམས་པར་ནུས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡོད་པ་དང་། རྒྱུ་དེ་མི་རྟེན་པ་ཡིན་པ་དང་། ལས་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོག་པར་མཛད་དེ། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་
Chinese
远离的智慧等等，是彰显其他后续差别的根本。第三，阐述自方合理的例子：如果没有慈爱等无限增长的例子，那么如何有无限增长的例子呢？慈爱通过串习，成为想要从众生痛苦中救拔的慈爱之自性，这样的例子是有的。就像通过修习离贪、贪执和厌恶即不悦意，这些会自然而然地生起一样。第二，从那之中产生导师的方式有四种：以慈爱引导导师的方式；清净导师的所缘行相的方式；串习所缘行相而显现导师；因此，思维和行为成为因。第一，如果说“成就是大悲”，那么成为成就的方式是怎样的呢？一般来说，仅仅是因，如果成就果是错误的，那么仅仅是那个因存在，果也会自然而然地产生，就像有贪欲，痛苦的蕴聚会自然而然地产生一样。因此，如果具有自然而然生起的悲心，那么导师等后三者也会自然而然地产生，因此会成为成就。也就是说，慈爱者，为了摧毁他人的痛苦，自己会显现与痛苦寂灭和随顺的方便道，因为想要如实地向他人宣说寂灭痛苦的方便。这是周遍的，因为如果不知道方法产生痛苦寂灭，以及那个因，即方法，没有真实地证悟，对自己是隐蔽的，那么如实地向他人宣说就是困难的。第二有三：观察所断之因和自性；为了摧毁那个因，观察对治；阐述通过观察而成就的所断和对治。第一，当通过感受痛苦而成就时，慈爱者以教证和理证来辨别那个因，通过痛苦本身的偶尔产生的差别，断除什么能够摧毁果，即痛苦的因，以及那个因是不依赖的，以及业等等体性的自性，因为想要摧毁果，即痛苦。这是周遍的，因为什么原因呢？
English
Wisdom free from attachment, etc., is the root for clarifying the distinctions of other subsequent ones. Third, explaining the example that is reasonable for one's own side: If there is no example of love, etc., not increasing infinitely, then how can there be an example of increasing infinitely? There is an example of love becoming the nature of love, wanting to save sentient beings from suffering, through familiarizing with love. Just as detachment, attachment, and aversion, i.e., meditating on the unpleasant, arise naturally on their own. Second, there are four ways in which a teacher arises from that: the way of guiding the teacher with love; the way of purifying the object and aspects of the teacher; showing the teacher through familiarizing with the object and aspects; therefore, thought and action become the cause. First, if it is said that "accomplishment is compassion," then how does it become accomplishment? In general, even if accomplishing the result from just the cause is mistaken, there are also results that arise independently just by the existence of that cause, just as the aggregates of suffering arise independently when there is craving. Therefore, if there is compassion that arises naturally on its own, then the latter three, such as the teacher, will arise independently, so it will become accomplishment. That is, the loving one engages in the means, i.e., the paths, that are in accordance with the pacification of suffering, in order to destroy the suffering of others, because he wants to teach others the means of pacifying suffering without error. This is pervasive, because it is difficult to explain to others without error if the method arises, the suffering is pacified, and that cause, the method, is not truly realized and is hidden from oneself. Second, there are three: examining the cause and nature of what is to be abandoned; examining the antidote to destroy that cause; explaining what is to be abandoned and the antidote that are accomplished through examination. First, when it is accomplished through experiencing suffering, the loving one discerns that cause with scripture and reasoning, and through the occasional differences of suffering itself, what is abandoned is able to destroy the result, i.e., the cause of suffering, and that the cause is independent, and the nature of the characteristics of karma, etc., because he wants to destroy the result, i.e., suffering. This is pervasive, because for what reason?