Tibetan
་གྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་རགས་པ་མ་བརྩམས་དུས་ཀྱི་རྡུལ་དེ་ཉིད་བཞིན་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱད་མེད་ཕྲ་རབ་རྟགས་མ་གྲུབ། གྲུབ་ན་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ལའང་མཚུངས་པའོ། །དང་པོ་ནི་ལུས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྡུལ་ཕྲན་ཡིན་ཡང་སྔར་གྱི་རྡུལ་ཕྲན་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་དེ་དང་ཁྱད་མེད་གཅིག་ཡིན་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། སྔར་གྱི་རྡུལ་ཕྲན་དེ་རྡུལ་གཞན་དང་ཕྲད་པ་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་སྔ་མ་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལུས་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དོན་ལ་རྡུལ་ཕྲན་ཡིན་ཡང་རྡུལ་ཕྲན་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་རྡུལ་ཕྲན་ཡིན་ཡང་དབང་ཤེས་ལ་རྣམ་པ་གཏོད་པའི་སྒོ་ནས་དེའི་ཡུལ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། འདི་ནི་རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་དུ། ཡིད་མངོན་ཚད་མ་ཡིན་ཡང་རང་ལས་ངེས་པ་འདྲེན་མི་ནུས་པས་ཚད་མའི་ཐ་སྙད་མ་ཐོབ་པའི་དཔེར་བརྗོད་དུ་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡིན་ཡང་དེར་མི་སྣང་བས་ཡུལ་དུ་མི་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནོ། །དེང་སང་ཕལ་ཆེར། རྡུལ་ཕྲན་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་མིན་པ་གཞུང་འདིའི་དགོངས་པར་འདོད་པ་ནི་སྡེ་བདུན་ནས་བཤད་པའི་མདོ་སྡེ་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་པས་ནི་རྡུལ་ཕྲན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་མེད་དང་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིའི་ཆ་མེད་བདེན་པར་འདོད་ཅིང་། དེ་དག་འཛིན་པའི་དོན་རིག་མངོན་སུམ་དང་རང་རིག་མངོན་སུམ་མ་འཁྲུལ་བར་འདོད་ལ། རགས་པ་དང་རྒྱུན་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདོད་ཅིང་། དེ་དག་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་འཁྲུལ་པར་འདོད་དོ། །དེས་ན་རྡུལ་ཕྲན་དུ་མས་རགས་པ་རྫས་གཅིག་རྩོམ་པ་མེད་པས་རྡུལ་ཕྲན་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་རགས་པ་དོན་ལ་མེད་ཅིང་། དབང་ཤེས་ཀྱིས་མི་འཛིན་ལ་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པའི་རྡུལ་ཕྲན་དུ་མ་ཉིད་དབང་ཤེས་ཀྱིས་འཛིན་ཏེ། དབང་ཤེས་ལ་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཕྲན་དབང་ཤེས་ཀྱིས་མི་འཛིན་ཞེས་པ་རྣམས་ནི་ཕན་ཚུན་མ་ཕྲད་པའི་རྡུལ་ཕྲན་ཡན་གར་བ་ལ་དགོངས་པ་ནི་མདོ་དང་རྣམ་འགྲེལ་ངེས་ཀྱི་དགོངས་པ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའོ། །དེས་ན་ལུགས་འདི་ལ་དབང་ཤེས་ཀྱིས་ཕྱི་དོན་འཛིན་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རིམ་པ་གསུམ་འབྱུང་སྟེ། རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ། དེས་གཏད་པའི་རྣམ་པ། དེས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པའི་རྡུལ་ཕྲན་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་དབང་ཤེས་ལ་རང་དུས་སུ་སྣང་བའི་རགས་པའི་རྣམ་པའོ།
Chinese
如果说，因为是最微小的微尘，所以和之前未形成粗大之物时的微尘一样，那么，第二种情况有两种：无法成立无差别的微尘的特征。如果成立，那么在其他宗派的观点中也同样成立。第一种情况，以身体等为有法，你虽然是微尘，但是无法成立你和之前那个超出感官的微尘没有差别、是同一个，因为之前的那个微尘和其他微尘相接触，由此产生了你的状态，所以和之前那个不同。具有特殊性的微尘，身体等等，这些是有法，你实际上是微尘，但是不能使用“微尘”这个词语，因为你虽然是微尘，但是通过在感官意识中产生形象而成为它的对境。这在《理藏自释》中说：意现量虽然是量，但是因为不能从自身引出确定，所以没有获得量的名称，例如感官意识的对境是最微小的微尘，但是因为它不显现，所以不被认为是对境。现在大多数人认为，微尘不是感官意识的对境，这种观点是没有理解《七部论》中所说的经部宗的观点。经部宗认为，微尘没有方分，意识没有前后刹那，这些都是真实存在的。并且认为，执持这些的义识现量和自证现量是没有错误的。认为粗大之物和常法都是世俗谛，并且认为，执持这些的分别念是错误的。因此，因为众多的微尘没有形成一个粗大的实物，所以粗大之物实际上并不存在，感官意识不执持，而是互相接触的众多微尘被感官意识执持，因为它们能在感官意识中产生形象。所谓微尘不被感官意识执持，是指那些没有互相接触的独立的微尘，这是经典和《释量论》确定的观点，没有错误。因此，在这个宗派中，感官意识执持外境有三个因果的次第：产生形象的因，由此产生的形象，以及由此引导的确定意识的对境。第一是互相接触的具有特殊性的微尘。第二是在感官意识中，在自身的时间里显现的粗大的形象。
English
If it is said that because it is the most minute particle, it is the same as the particle when the previous gross object was not formed, then there are two aspects to the second case: the characteristic of an undifferentiated subtle particle cannot be established. If it is established, then it is the same for the views of others. The first case: the body and so on are the subject. Although you are a particle, it is not established that you are the same and undifferentiated from the previous particle that is beyond the senses, because the previous particle came into contact with other particles, and from this your state arose, so you are different from the previous one. The distinctive particles, such as the body and so on, are the subject. Although you are actually a particle, the term "particle" is not used, because although you are a particle, you are its object by generating an image in sensory consciousness. This is stated in the auto-commentary of the Tsema-rikter (Rigs gter rang 'grel): Although mental direct perception is valid cognition, it does not obtain the name of valid cognition because it cannot draw certainty from itself, just as the object of sensory consciousness is the most minute particle, but because it does not appear there, it is not regarded as an object. Nowadays, most people think that the particle is not the object of sensory consciousness, which means that they have not turned their minds to the Sautrāntika tenets explained in the Seven Treatises. The Sautrāntikas assert that the partlessness of particles and the partlessness of moments of consciousness are truly existent. And they consider that the direct perception of meaning-consciousness and self-awareness that grasp them are not mistaken. They consider all gross objects and continuums to be conventional truths, and they consider the conceptual thoughts that grasp them to be mistaken. Therefore, since many particles do not compose a single gross substance, the gross object that has become other than the particles does not exist in reality. Sensory consciousness does not apprehend it, but the many particles that are in contact with each other are apprehended by sensory consciousness, because they are the generators of images in sensory consciousness. The statement that particles are not apprehended by sensory consciousness refers to independent particles that are not in contact with each other, and this is the unerring intention of the Sutras and the Commentary on Valid Cognition. Therefore, in this system, there are three causal sequences in the sensory consciousness's apprehension of external objects: the cause that generates the image, the image generated by it, and the object of the ascertainment consciousness led by it. The first is the distinctive particles that are in contact with each other. The second is the gross image that appears in sensory consciousness at its own time.
Tibetan
།གསུམ་པ་ནི་རྗེས་ཀྱི་རྟོག་པ་ལ་ལིང་པོ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་གཞན་སེལ་ལོ། །དང་པོ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་། གཉིས་པ་ནི་དབང་ཤེས་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་རགས་པ་མ་ཡིན་ལ། གསུམ་པ་ནི་རགས་པར་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་རྡུལ་ཕྲན་ཡིན་ཡང་དབང་ཤེས་ལ་རགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྣམ་རིག་པས་མདོ་སྡེ་པ་ལ། རྡུལ་ཕྲན་དེ་དག་གང་གིས་ན། །རགས་པར་སྣང་བ་དེ་འདྲར་བྱེད། །ཅེས་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་སྟོན་པའི་གནད་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདིར་འཇམ་སྒེག་གི་ཊཱི་ཀར་རྡུལ་ཕྲན་མ་གཏོགས་པའི་བེམ་པོ་རང་མཚན་འདོད་པ་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་ལ་མ་བྱུང་ཡང་། སྡེ་བདུན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་གང་གི་ལུགས་འཆད་པ་ཙམ་ལའང་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་ཀྱང་སྡེ་བདུན་ལ་མཁས་པར་རློམ་པའི་གངས་ཅན་གྱི་རྟོག་གེ་པ་རྣམས་གྲོས་མ་བྱས་ཀྱང་བློ་མཐུན་ནས་ཁ་འཆམ་པར་ཡན་ལག་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་མིང་འགོག་ཅིང་། རྡུལ་ཕྲན་དབང་ཤེས་ཀྱིས་གཟུང་དུ་མི་རུང་ཞིང་སྒྲིབ་ཐོགས་མི་ནུས་ཀྱང་དེ་དག་གིས་བརྩམས་ཤིང་དེ་དག་ལས་དོན་གཞན་པའི་རགས་པ་རང་མཚན་དོན་ལ་ཡོད་ལ། དེས་སྒྲིབ་ཐོགས་ནུས་ཤིང་དབང་ཤེས་ཀྱིས་འཛིན་ལ་ཡན་ལག་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ལྗིད་སྲང་ལས་མི་རྟོགས་ཀྱང་དེས་བརྩམས་པའི་རགས་པའི་ལྗིད་བདེན་པ་སྲང་གིས་རྟོགས་ཞེས་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་གཟུགས་དང་། ལྗིད་ལྷག་པོ་བྱེ་བྲག་པས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ཉིད་ཁས་ལེན་ཏོ། །ཁོ་བོ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་རྨོངས་པའི་ཁུར་མེད་པར་མཛད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཞུགས་པ་དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་གཤེགས་སྲས་བཅས་རྣམས་བདག་ལ་བཀའ་དྲིན་རེ་ཆེ་ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ལ་དེང་སང་གི་མཁས་རློམ་རྣམས་བརྟག་དཔྱད་རེ་མཛད་འཚལ་ལོ། །འོན་ཀྱང་སྐབས་འདིར་རགས་པའི་རྣམ་པ་དང་། རགས་པ་མ་ནོར་བ་གནད་དུ་ཆེའོ། །རྟགས་གཉིས་པོ་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་འདིས་ནི་ཆོས་ཅན། རྟགས་གཉིས་པོ་དེ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་ལུས་སོགས་ལ་སྒྲིབ་ཐོགས་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་དག་ཀྱང་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། ལུས་སོགས་དེ་སྔར་གྱི་རྡུལ་ཕྲན་གཞན་དང་ཕྲད་པ་ལས་སྒྲིབ་ཐོགས་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྐྱེས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་དངུལ་ཆུ་གསེར་སོགས་དང་འདྲེས་པའམ་དྲོ་ཚན་ལ་སོགས་ཆོས་ཅན། དབང་ཤེས་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་སྟེ་མི་སྣང་བར་ཐལ། ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་གཅིག་མེད་པའི་རྡུལ་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབང་པོ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་པ་དེ་ཆོས་ཅན
Chinese
第三，对于后起的分别念，将显现为一体的形象执着为外境的破斥。第一是外境，第二是识官自己的体性，所以不是粗大，第三是执着为粗大。虽然形象的产生者是微尘，但由于在识官上显现为粗大的形象，所以唯识宗对经部宗说：“那些微尘用什么方法，能使之显现为那样的粗大？”这正是揭示承认中的自相矛盾的关键。在此，虽然在蒋哲的注释中，没有出现除了微尘之外，承许实有自相的物质的内道宗派。即使仅仅是阐述七部宗义的任何一个宗派的观点，也不用心去关注，但那些自诩精通七部的雪域论师们，即使没有商量，也意见一致地否定与支分不同的有支分之名。微尘不能被识官所取，也不能遮蔽阻碍，但由它们所造，并且与它们是不同事物的粗大自相存在于事物中。它能遮蔽阻碍，能被识官所取，即使不能从支分极微的重量中了解，但由它所造的粗大的真实重量可以用秤来衡量，就像胜论派所承许的有支分的形体和重量一样。他说：“三世的善逝及其眷属们，对我施予慈悲，使我没有这种愚痴的重担，真是太感谢了。”对于此，现在的自诩聪明的人们应该仔细考察。然而，此时粗大的形象和不混淆粗大是至关重要的。显示这两个理由不成立，这就能破除以这两个理由为依据，推论身体等没有遮蔽阻碍等过失，因为显示了身体等是从与之前的其他微尘相合而产生能遮蔽阻碍的特殊性。第二，与水银、黄金等混合或冷热等法，在识官上如何显现？即不显现。因为没有有支分的单一物质，不是众多微尘。根和作意等集合，
English
Third, for subsequent conceptualizations, the refutation of clinging to the appearance of appearing as one entity as an external object. First, it is an external object, second, it is not coarse because it is the nature of the sense consciousness itself, and third, it is clinging to being coarse. Although the creator of the appearance is a subtle particle, the Mind-Only school says to the Sutra school, "By what means do those subtle particles make it appear so coarse?" because of the reason that it appears as a coarse appearance to the sense consciousness. This is also the key to showing the contradiction in the acceptance. Here, although in Jamyang Shaypa's commentary, there is no Buddhist tenet that asserts self-characterized matter other than subtle particles. Even if one does not pay attention to merely explaining the tenets of any of the seven treatises, the Tibetan logicians who claim to be experts in the seven treatises agree without discussion and unanimously reject the name of the possessor of parts that is different from the parts. Subtle particles cannot be apprehended by sense consciousness and cannot obstruct, but the coarse self-characterized entity created by them and different from them exists in reality. It can obstruct and can be apprehended by sense consciousness, and although it cannot be understood from the weight of the ultimate subtle particles, the true weight of the coarse entity created by it can be measured by scales, just as the Vaisheshika school asserts the form and weight of the possessor of parts. He said, "The Buddhas of the three times and their retinues have shown me compassion and freed me from this burden of ignorance, I am very grateful." For this, the scholars of today should examine it carefully. However, at this time, the appearance of coarse and not confusing coarse are very important. Showing that these two signs are not established refutes the consequences of arguing that the body and so on do not have obstruction and so on based on these two signs, because it shows that the body and so on are born with the ability to obstruct due to the combination with other previous subtle particles. Second, how do things like mercury, gold, and heat appear to the sense consciousness? That is, they do not appear. Because there is no single substance with parts, it is not many subtle particles. The collection of sense faculties and mental activity, etc.,