Tibetan
།ཞེས་སྔར་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རྟག་པ་ཡིན་ན་གསལ་བར་འགལ། །ངོ་བོ་བསྐྱེད་ན་གསལ་བྱེད་མིན། །སྒྲིབ་བྱེད་བྲལ་ཙམ་གསལ་བ་མིན། །ཉན་བློ་སྐྱེས་པ་གསལ་བ་མིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡི་གེ་གྲུབ་ཟིན་རྟག་པ་བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་གྱིས་གསལ་བར་བྱས་པའི་རིམ་པའང་ངག་ཡིན་ཅིང་། དེ་མ་བྱས་པར་སྒྲུབ་བོ་ཞེ་ན། ཡི་གེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་གྱིས་གསལ་བར་བྱས་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་རྟག་པ་གང་ཞིག རྟག་པ་ལ་རྐྱེན་གྱིས་གསལ་བ་གོང་དུ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡི་གེ་དེ་ཆོས་ཅན། བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་གྱིས་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་གྱི་དེ་དག་གིས་གསལ་བྱ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། བྱེད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བའི་ནུས་པ་ཉིད་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་སྟེ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ནའོ། །ཁྱབ་སྟེ། གསལ་བྱ་རང་གི་རྒྱུ་ལས་གྲུབ་ཟིན་པའི་དོན་ལ་གསལ་བྱེད་རང་ཉིད་མངོན་དུ་ཤེས་པས་གཞན་གསལ་བྱ་འཛིན་པའི་བློའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ནི་གསལ་བྱེད་དུ་འདོད་པས་གསལ་བྱེད་ཀྱིས་གསལ་བྱའི་ངོ་བོ་བསྐྱེད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་སྒྲོན་མེའི་འོད་ཀྱིས་བུམ་པ་གྲུབ་ཟིན་བློ་ཡུལ་དུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་བཞིན། ཚུལ་དེ་ལས་གཞན་དུ་གསལ་བྱེད་ཀྱིས་གསལ་བྱའི་ངོ་བོ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནའང་། གསལ་བྱེད་འདི་ཆོས་ཅན། གསལ་བྱའི་བྱེད་པ་པོ་ཉེར་ལེན་ལས་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། གསལ་བྱའི་ངོ་བོ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ཡི་གེ་རྣམས་ཆོས་ཅན། བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་གྱི་འབྲས་བུའི་གཙོ་བོ་ཉིད་ཡིན་གྱི་གསལ་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ཡི་བྱ་བ་ལས་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ངོ་བོ་ངེས་པར་ཡང་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་ངོ་བོ་བསྐྱེད་པ་དེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། འདིར་ཡི་གེ་བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་ལས་སྐྱེས་པར་སྒྲུབ་པའི་ཡི་གེ་ནི་ཡི་གེའི་ཆ་ཤས་ལ་ཡི་གེའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་སྟེ་འདི་འདྲའི་རིགས་ཅན་མང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲ་དེའི་ངོ་བོའི་སྒྲིབ་བྱེད་དང་བྲལ་བ་བྱེད་པ་ཙམ་ལ་གསལ་བྱེད་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། སྒྲིབ་བྱེད་དང་བྲལ་ཙམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བྱེད་པ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་བྱེད་པའི་ཚོགས་ཀྱི་ནུས་པ་དེ་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་ལས་གཞན་རྫ་བུམ་སོགས་དག་ཀྱང་ཆོས་ཅན། འཇིམ་པ་དང་རྫ་མཁན་སོགས་ཀྱི་གསལ་བྱ་ཡིན་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་ལྕེ་རྐན་སོགས་ཀྱིས་གསལ་བྱ་ཡིན་པ་གང་ཞིག སྒྲ་ལྕེ་རྐན་སོགས་ལས་བྱུང་བའི་ཚུལ་དང་། ཁྱོད་འཇིམ་པ་སོགས་ལས་བྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཁས་ལེན་ཞེ་ན། འཇིམ་པ་སོགས་རྒྱུ་རྣམས་ཀུན་གྱི་ཆོས་ཅན། རྫ་བུམ་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྐྱེད་པ་ལ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། རྫ་བུམ་སོགས་ཀྱི་གསལ་བྱེད་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་སོགས་སྔར་ནས་ཡོད་པའི་སྒྲ་རྟག་པའི་གསལ་བྱེད་དུ་འདོད་ན་སྒྲ་རྟག་པར་ཅིས་འགྲུབ། གལ་ཏེ་སྔ་ཕྱི་གཅིག་ཏུ་ངོ་ཤེས་པ་དང་སྔར་ནས་ཡོད་པ་དོན་ལ་རྗོད་བྱེད་དུ་སྦྱར་བ་སོགས་གང་ཡིན་པ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འདོད་ན་ནི། དེ་གཉིས་ཆོས་ཅན། སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་དཔེ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་སྐད་ཅིག་གིས་ནི་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་དཔེ་མེད་པར་བསྟན་པའི་རིགས་པ་འདི་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ངན་པ་གཞན་ཡང་སུན་དབྱུང་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། ཡི་གེ་གསལ་བ་ནི་ཡི་གེ་གསལ་བར་ཐོས་པའི་ཉན་བློ་ཡིན་ལ་དེའི་གོ་རིམ་དེ་རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཉན་བློ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུའི་རྟེན་ཅན་མིན་པར་ཐལ། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྐྱེས་བུའི་རྟེན་ཅན་མ་ཡིན་པ་མི་འཐད་དེ། ཁྱོད་དེ་མ་ཡིན་པ་ལ་དཔྱོད་པ་བ་རང་གིས་བློ་སྐྱེས་བུའི་ཡོན་ཏན་དུ་ཁས་བླངས་པ་དང་། བློ་སྐྱེས་བུ་ལ་བརྟེན་པ་མངོན་སུམ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་དང་། བློ་སྐྱེས་བུ་ལ་བརྟེན་པར་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་དང་། བློ་སྐྱེས་བུའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པའི་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཅིག་ཆར་ཏེ་ཕན་ཚུན་མ་ལྟོས་པར་སོ་སོ་ནས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ཡི་གེ་ལས་གཞན་རིམ་པ་སྔ་མས་ཁེགས་པ་ནི། ཡི་གེ་རྣམས་ལས་ཐ་དད་པའི་རིམ་པའང་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་ངག་མ་ཡིན་ཏེ། གོང་དུ་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་གསལ་བར་བཅད་ནས་བཀག་ཟིན་ཏོ། །བཞི་པ་དེས་ན་གོ་རིམ་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་གྲུབ་པ་ནི། ཡི་གེའི་གོ་རིམ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུའི་རྟེན་ཅན་མིན་ཏེ་ཡིན་པར་ཐལ། ཡི་གེ་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡང་མ་གྲུབ་ཀྱང་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བཞག་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གསུམ་པ་སྒྲ་དང་ནུས་པ་རྟག་པ་དགག
Chinese
因为如是之前已述说。第二有四：若是常法，则与显明相违。若是生起体性，则非显现者。仅是离障不是显现。生起听觉心识不是显现。第一：若谓字已成立是常法，以舌颚显明之次第亦是语。若不作彼而成立，则字法，汝非以舌颚显明之，汝是常法故。常法以缘显明，于前已遮遣故。第二：彼字法，以舌颚所作是果，然非唯彼等所显，以彼等所作之能力，汝之体性成立，即生起故。周遍：显现者，于自之因成立之义，显现者自身显现了知，而作他显现所取之心识之因，是故许为显现者，故显现者生起显现之体性是不可能的。譬如灯火之光，使瓶已成立于心识境中显现一般。若显现者以其他方式生起显现之体性，则此显现者法，与显现之作者近取有何差别，应无差别。以是显现之体性生起之作者故。因此，诸字法，以舌颚之果是主要，然非显现，以舌颚等之集合之作用，汝之体性亦是必定能见之故。周遍：于显现者之因生起体性是不可能的故。此处成立字从舌颚生起之字，是以字之分分，以字之名安立，如是之类甚多。第三：若汝谓以舌颚等使彼声之体性离障，仅作此为显现者，则仅是离障法，汝为何成为作者之集合之能力，应不成为，汝非实有故。声之外的陶瓶等法，亦应成为泥土和陶匠等的显现者，以如声从舌颚生起一般，陶瓶亦从泥土和陶匠生起故。第四：若汝谓听彼声之心识生起是显现者，则听觉心识法，汝亦非彼声之显现者，汝于彼声之后生起故。是故，字是常法，及以舌颚显现，此等皆非理。
English
Because it was said before. Secondly, there are four: If it is permanent, it contradicts clarity. If it generates essence, it is not a clarifier. Mere separation from obscuration is not clarification. The arising of listening consciousness is not clarification. First: If the letter is established as permanent, the process of clarifying it with the tongue and palate is also speech. If it is established without doing that, then the letter, you are not clarified by the tongue and palate, because you are permanent. Because the clarification of permanence by conditions has been refuted above. Second: That letter, the action of the tongue and palate is the result, but it is not merely what is clarified by them, because your essence is established from the very power of those actions, that is, it arises. It is pervasive: The clarifier itself manifests and knows the meaning established from its own cause, and it causes the mind to grasp other clarifiable objects, so it is considered a clarifier, so it is impossible for the clarifier to generate the essence of the clarifiable. For example, just as the light of a lamp clarifies a pot that has already been established in the realm of consciousness. If the clarifier generates the essence of the clarifiable in another way, then what is the difference between this clarifier and the proximate agent of the clarifiable, there should be no difference. Because it is the generator of the essence of the clarifiable. Therefore, all letters, the result of the action of the tongue and palate is the main thing, but it is not a clarifiable object, because your essence is definitely visible from the action of the collection of tongue and palate. It is pervasive: It is impossible to generate essence in the cause of the clarifier. Here, the letter that establishes that the letter arises from the action of the tongue and palate is the name of the letter attached to the part of the letter, and there are many such kinds. Third: If you say that the tongue and palate only make the essence of that sound separate from obscuration, then just being separate from obscuration, why would you become the power of the collection of agents, it should not become, because you are not real. Other objects besides sound, such as pottery, should also become clarifiers of clay and potters, because just as sound arises from the tongue and palate, pottery also arises from clay and potters. Fourth: If you say that the arising of the mind that hears that sound is a clarifier, then the listening consciousness, you are also not the clarifier of that sound, because you arise after that sound. Therefore, it is not reasonable that the letter is permanent and clarified by the tongue and palate.
Chinese
哪些是通過顎等來闡明的呢？聲音從舌頭、顎等產生的方式，和你從泥土等產生的方式沒有差別的緣故。如果同樣地承認，那麼泥土等所有材料的性質，產生陶罐等事物的本質就變得沒有意義了，因為它們僅僅是陶罐等的闡明者。如果認為舌頭、顎等的作用是闡明先前就存在的常聲，那麼如何能證明聲音是常恆的呢？如果認為先前和之後能被識別為一體，並且先前就存在的事物在意義上被用作表達等，這些是論證，那麼這兩者都是有法，不是用來論證聲音是常恆的正確標誌，因為你沒有用來論證聲音是常恆的同品例，因為事物都是剎那間毀滅的。這個用來顯示沒有用來論證聲音是常恆的同品例的理路是有法的，還有其他的必要，因為這是為了反駁其他用來論證聲音是常恆的惡劣標誌。第四，文字的清晰是聽到文字清晰的聽覺，而其順序是吠陀的語言，如果這樣認為，那麼聽覺是有法，不應是不依賴於人的，因為它是非人所造的吠陀語言。如果承認，那麼它是有法，你不應是不依賴於人的，因為你認為智慧是人的功德，並且通過現量證明了智慧依賴於人，並且智慧依賴於人在世間廣為人知，並且通過基於智慧跟隨人的行動的標誌的推論，同時從各個方面互相獨立地造成損害。第三，文字之外的順序被先前的否定所排除，文字之外的順序也是有法，不是非人所造的語言，因為先前已經通過可見但未觀察到的標誌清楚地切斷並否定了。第四，因此，順序被證明是由人所造，文字的順序是有法，怎麼會不是依賴於人的呢？因為即使文字的一體性和差異性都沒有被證明，它也是通過概念的虛構而被確立的。第三，否定聲音和能力是常恆的。
English
What are clarified by the palate, etc.? Because there is no difference between the way sound arises from the tongue, palate, etc., and the way you arise from clay, etc. If you admit that, then the nature of all materials like clay, etc., becomes meaningless in producing the essence of things like pottery, etc., because they are merely clarifiers of pottery, etc. If you think that the function of the tongue, palate, etc., is to clarify the eternal sound that already exists, how can you prove that sound is permanent? If you think that what is recognized as one before and after, and what already exists is used as an expression in meaning, etc., are proofs, then both of these are subjects, and are not valid signs to prove that sound is permanent, because you have no example to prove that sound is permanent, because things are destroyed in an instant. This reasoning that shows that there is no example to prove that sound is permanent is a subject, and there is another need, because it is to refute other bad signs used to prove that sound is permanent. Fourth, the clarity of letters is the hearing of the clarity of letters, and its order is the language of the Vedas, if you think so, then hearing is a subject, and should not be independent of humans, because it is the language of the Vedas not made by humans. If you admit it, then it is a subject, you should not be independent of humans, because you yourself consider wisdom to be a virtue of humans, and it is proven by direct perception that wisdom depends on humans, and it is widely known in the world that wisdom depends on humans, and through inference based on the sign of wisdom following human actions, simultaneously and independently from each other, causing harm. Third, the order outside of letters is excluded by the previous negation, and the order outside of letters is also a subject, not a language not made by humans, because it has already been clearly cut off and negated by the sign of being visible but not observed. Fourth, therefore, the order is proven to be made by humans, the order of letters is a subject, how can it not be dependent on humans? Because even if the unity and difference of letters have not been proven, it is established through the fiction of concepts. Third, denying that sound and ability are permanent.