Tibetan
པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རེ་རེ་ལ་དོན་མེད་པ་དགག རེ་རེ་ལ་དོན་ཡོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡི་གེ་ལས་གཞན་པའི་ངག་ཡོད་ན། ངག་དེ་ཡན་ལག་དུ་མ་ཅན་ནམ་ཆ་མེད་གཅིག་ཡིན། ཡན་ལག་སྟེ་ཆ་ཤས་དུ་མའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན། ཡན་ལག་རེ་རེས་ངག་རིལ་པོས་བརྗོད་བྱ་སྟོན་ནུས་སམ་མི་ནུས། ཆ་དེ་རྣམས་ཐ་དད་རེ་རེ་ལ་ངག་རིལ་པོའི་དོན་སྟོན་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། ངག་གི་ཆ་ཤས་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་མ་ཚོགས་པ་དེ་བརྗོད་བྱའི་དངོས་པོ་སྟོན་ནུས་པ་ཅན་མིན་པ་ལ་ཁྱོད་ཚོགས་པ་དེ་བརྗོད་བྱའི་དངོས་པོ་སྟོན་ནུས་པ་ཅན་དུ་རྟོག་པས་བཏགས་པར་ཐལ། ཁྱོད་རེ་རེ་ལ་བརྗོད་བྱ་སྟོན་པའི་ནུས་པ་མེད་ཅིང་། ཚོགས་པས་སྟོན་ནུས་པའི་ཕྱིར། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སེང་གེ་མ་ཡིན་པ་ལ་སེང་གེ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་བཏགས་པ་བཞིན་ནོ། །འདོད་ན་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ངག་གི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་ཡང་ངག་རིལ་པོའི་བརྗོད་བྱའི་དོན་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ནའང་། ངག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་དོན་གོ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཆ་ཤས་དུ་མ་དགོས་པ་ཉིད་དུ་བཏགས་པ་དེ་ལོག་པ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ་ཆ་ཤས་གཅིག་ནི་རྟོགས་པས་ཀྱང་ངག་གི་དོན་མཐའ་དག་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ངག་གི་ཆ་ཤས་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཆར་ཐོས་པ་ཡིན་པས་ཆ་ཤས་གཅིག་རྟོགས་པས་དོན་ཀུན་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནའང་། ངག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་དོན་གོ་བ་ཁྱོད་ཀྱི་ཆ་ཤས་རྣམ་རིམ་གྱིས་ཐོས་པའི་དུས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་སྔ་ཕྱི་དུ་མ་ལ་ལྟོས་པ་མི་རུང་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ཆ་ཤས་གཅིག་ཐོས་པ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཆར་ཐོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ངག་ཆ་མེད་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནའང་། ངག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ཆ་ཤས་རྣམས་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པ་སྟེ་ཐོས་པ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཆ་ཐ་དད་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་པ་ནི། ཡི་གེ་ལས་གཞན་པའི་ངག་དེ་མི་རྟག་གམ་རྟག མི་རྟག་ན་ནི། རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་ཆོས་ཅན། རྩོལ་བྱུང་དུ་ཐལ། མི་རྟག་པ་གང་ཞིག རྩོལ་བ་ལས་རྒྱུ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་དེ་ཆོས་ཅན། ཅིས་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་མིན་ཏེ་ཡིན་པར་ཐལ། རྩོལ་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ནའང་རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་ཆོས་ཅན། རྟག་པར་ནི་དམིགས་པ་སྟེ་ཐོས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐོས་རུང་གི་རྟག་པ་གང་ཞིག ཐོས་པ་ལ་འགལ་རྐྱེན་ཀྱི་སྒྲིབ་གཡོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ངག་ཐོས་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་འགའ་ཞིག
Chinese
驳斥语。 第一部分分为两点：驳斥各自无意义，驳斥各自有意义。 第一点：如果存在文字之外的语，那么该语是具有多个部分还是无分单一的？ 如果是具有多个部分，也就是多个组成部分，那么每个部分能够表达整个语的所指吗？ 如果这些部分各自独立，每个部分都不能表达整个语的意义，那么，语的各个部分，作为所立宗，你们未集合时不能表达所指事物，却认为你们集合时能够表达所指事物，这必然是臆想安立的。 因为你们各自都不能表达所指，而集合起来却能表达。 就像把不是狮子的婆罗门之子安立为狮子一样。 如果承认，就会变成人造的。 第二点：如果语的每个部分都包含整个语的所指意义，那么，语，作为所立宗，你们为了理解意义而必须具有多个部分，这种安立就是错误的。 因为你们的一个部分被理解，也就意味着语的全部意义都被理解了。 如果说，语的各个部分是一起被听到的，所以理解一个部分并不能理解全部意义，那么，语，作为所立宗，从你们那里理解意义，不应该依赖于按顺序听到你们各个部分的时间上的先后差别。 因为听到你们的一个部分，就等于同时听到了你们的全部部分。 第二种情况：如果语是无分单一的，那么，语，作为所立宗，你们的各个部分按顺序被理解，也就是被听到，是不可能的。 因为你们没有不同的部分。 第二部分：文字之外的语是无常还是常？ 如果是无常，那么，吠陀的语，作为所立宗，必然是勤作所生。 凡是无常的事物，除了勤作之外没有其他原因。 如果承认，那么，吠陀的语，作为所立宗，怎么不是人造的呢？必然是人造的。 因为是勤作所生。 如果是常，那么，吠陀的语，作为所立宗，如果是常，那么必然会被认知，也就是被听到。 凡是可以被听到的常法，对于听到它没有障碍的遮蔽。 如果说，语被听到需要一些共同的条件……
English
Refutation of speech. The first part has two points: refuting that each is meaningless, and refuting that each is meaningful. The first point: If there is speech other than letters, is that speech composed of many parts or is it a single indivisible unit? If it is composed of many parts, that is, multiple components, can each part express the meaning of the whole speech? If these parts are independent and each part cannot express the meaning of the whole speech, then, the parts of speech, as the subject of debate, it follows that you are falsely imputed as being able to express the object of expression when you are assembled, even though you are not able to express the object of expression when you are not assembled. Because each of you cannot express the meaning, but the assembly can express it. It is like imputing a Brahmin boy who is not a lion as a lion. If you accept this, it will become man-made. Second point: If each part of the speech contains the meaning of the whole speech, then, speech, as the subject of debate, it follows that the imputation that you need multiple parts to understand the meaning is false. Because understanding one of your parts means that all the meanings of the speech are understood. If it is said that all the parts of the speech are heard together, so understanding one part does not mean understanding all the meanings, then, speech, as the subject of debate, understanding meaning from you should not depend on the temporal difference of hearing your parts sequentially. Because hearing one of your parts is the same as hearing all of your parts simultaneously. Second case: If speech is a single indivisible unit, then, speech, as the subject of debate, it is impossible for your parts to be understood sequentially, that is, to be heard. Because you do not have different parts. Second part: Is speech other than letters impermanent or permanent? If it is impermanent, then, the speech of the Vedas, as the subject of debate, must be produced by effort. Whatever is impermanent has no other cause than effort. If you admit this, then, the speech of the Vedas, as the subject of debate, how is it not man-made? It must be man-made. Because it is produced by effort. If it is permanent, then, the speech of the Vedas, as the subject of debate, if it is permanent, then it must be cognized, that is, heard. Whatever permanent dharma can be heard has no obscuration that hinders hearing it. If it is said that some co-operative conditions are needed for speech to be heard...
Tibetan
་མ་ཚང་ན་ཐོས་པ་མིན་པས་རྟག་ཏུ་མི་ཐོས་སོ་ཞེ་ན། སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཉན་ཤེས་བསྐྱེད་པ་རྐྱེན་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པ་ནི་བླ་སྟེ་ངེད་ཀྱང་འདོད་མོད་ཀྱི་ཕྱིས་ཀྱང་སྔར་བཞིན་ངེས་པའི་རྟག་པ་དག་ནི་འགལ་བ་ཡིན་པར་ཐལ། རྐྱེན་གྱིས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱབ་བྱེད་མིན་པར་དགག ཁྱབ་བྱེད་ཡིན་པར་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་ཆ་མེད་དེས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་བམ་མ་ཁྱབ། གལ་ཏེ་དེ་དག་ཁྱབ་བྱེད་མིན་ན་རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་ཆོས་ཅན། ཡུལ་གཅིག་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཡུལ་གཅིག་ཁོ་ནར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐལ་བ་འགོད། ཉེས་སྤོང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ངག་དེས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་ཅེ་ན། སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། སྒྲ་ཐོས་རུང་གི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཅིག་ཆར་དམིགས་པ་དག་ཏུ་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཐོས་རུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདུས་བྱས་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་དགག ལེགས་བྱས་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སྒྲ་ཐོས་རུང་དུ་རྐྱེན་གྱིས་འདུས་བྱས་པ་ཁོ་ན་དབང་པོའང་འདུས་བྱས་པ་ཁོ་ནས་དམིགས་པ་ཡིན་པས་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཆར་མི་དམིགས་ཞེ་ན་ཡང་། སྒྲ་ཆོས་ཅན། རྐྱེན་གང་གིས་འདུ་བྱེད་འགྱུར་ཏེ། མི་འགྱུར་བར་ཐལ། འགྱུར་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སྒྲ་ཐོས་རུང་དུ་དབང་པོ་ལེགས་པར་འདུས་བྱས་པར་གྱུར་ན་སྐྱེས་བུ་དེས་ཀྱང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་མ་ལུས་པ་ཅིག་ཆར་ཐོས་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཐོས་པའི་སྒྲ་དང་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཆ་མེད་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྒྲ་གཅིག་ཁོ་ན་ཐོས་རུང་དུ་དབང་པོ་ལེགས་པར་འདུས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་དབང་པོ་ཐ་དད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ན་ཉན་ཤེས་དེ་དོན་སྒྲ་གཅིག་ཁོ་ན་འཛིན་པར་ངེས་པ་ཡིན་པས་སྒྲ་ཀུན་མི་ཐོས་སོ་ཞེ་ན། ཉན་ཤེས་ཆོས་ཅན། སྙན་ངག་དང་གླུ་ལ་སོགས་པ་སྒྲའི་ཚོགས་པ་དུ་མའི་ཅ་ཅོ་ཇི་ལྟར་ཐོས་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། སྒྲ་གཅིག་ཁོ་ན་འཛིན་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཅ་ཅོ་ཐོས་པ་དེ་ལ་རྗོད་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་སྒྲ་ཙམ་ཡན་གར་བ་དུ་མ་ཅིག་ཆར་ཐོས་པར་འགྱུར་གྱི། རྗོད་བྱེད་ངག་ཚིག་ནི་དུ་མ་ཅིག་ཅར་ཐོས་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། སྒྲ་ཙམ་ཡན་གར་བ་ལས་དོན་ཐ་དད་པའི་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་འདི་ལ་ཆོས་ཅན། མོས་པའི་དབང་གིས་ཤིན་ཏུ་ཆེས་དད་པར་བྱ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ
Chinese
如果（声音）不完整就不能被听到，所以总是听不到吗？声音（法），你产生听觉需要依赖其他因缘，这是肯定的，我们也承认，但之后仍然像以前一样确定的常法，这是相违的，因为因缘会变化。第三部分分为两点：遮破不是周遍，遮破是周遍。第一点：吠陀的无分语言是周遍一切处还是不周遍？如果它们不是周遍，那么吠陀的语言（法），除了一个地方之外，在所有其他地方都不会被认知，因为只存在于一个地方。第二部分分为两点：立宗，遮破过失。第一点：如果那个语言周遍一切处，那么所有声音（法），所有能听到声音的人都会同时认知到，因为你是周遍一切处的能听之声。第二部分分为两点：遮破有为的差别，遮破善为的差别。第一点：如果声音能被听到，只是因缘聚合而成，根识也只是由聚合而成的事物所认知，所以所有声音不会同时被认知，即使这样，声音（法），被什么因缘聚合而变化呢？不会变化，因为是不变的。另外，如果声音能被听到，根识被很好地聚合，那么那个人（法），你也会同时听到所有声音，因为你听到的声音和所有声音是无分一体的。第二点：如果只是一个声音能被听到，因为根识被很好地聚合的差别，所以根识会分别运作，因此听觉意识必定只执着一个声音，所以所有声音都听不到吗？听觉意识（法），诗歌和歌曲等众多声音的嘈杂声是如何被听到的呢？不会被听到，因为必定只执着一个声音。如果听到嘈杂声，只是同时听到许多无意义的声音，而不是同时听到许多有意义的语言文字，那么，与仅仅是无意义的声音不同，存在着表达不同意义的表达者的自性，这（法），只不过是由于信仰的力量而非常相信而已。
English
If (sound) is incomplete, it cannot be heard, so is it always not heard? Sound (dharma), your generation of hearing consciousness depends on other causes and conditions, which is certain, and we also admit, but the constant dharma that is still certain as before is contradictory, because causes and conditions will change. The third part is divided into two points: refuting non-pervasiveness, refuting pervasiveness. The first point: Is the indivisible language of the Vedas pervasive everywhere or not? If they are not pervasive, then the language of the Vedas (dharma), except for one place, will not be cognized in all other places, because it only exists in one place. The second part is divided into two points: establishing the thesis, refuting faults. The first point: If that language is pervasive everywhere, then all sounds (dharma), all people who can hear sounds will simultaneously cognize them, because you are the audible sound that is pervasive everywhere. The second part is divided into two points: refuting the difference of conditioned phenomena, refuting the difference of well-made phenomena. The first point: If sound can be heard, it is only assembled by causes and conditions, and the root consciousness is only cognized by things assembled, so all sounds will not be cognized simultaneously, even so, sound (dharma), by what causes and conditions is it assembled and changed? It will not change, because it is unchanging. In addition, if sound can be heard, and the root consciousness is well assembled, then that person (dharma), you will also hear all sounds simultaneously, because the sound you hear and all sounds are indivisible and one. The second point: If only one sound can be heard, because of the difference that the root consciousness is well assembled, the root consciousness will operate separately, so the hearing consciousness must only grasp one sound, so can all sounds not be heard? Hearing consciousness (dharma), how can the noise of many sounds such as poetry and songs be heard? It will not be heard, because it must only grasp one sound. If hearing the noise, only many meaningless sounds are heard simultaneously, but not many meaningful languages and words are heard simultaneously, then, unlike merely meaningless sounds, there exists the nature of the expresser who expresses different meanings, this (dharma), is only very believed due to the power of faith.