Tibetan
་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཡོད་པས་སྒྲ་ལ་མི་རྟག་བསྒྲུབ། །དེས་ན་སྔར་བཤད་རིགས་པ་གྲུབ། །དེ་ཡིས་ནུས་པ་རྟག་པ་ཁེགས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱབ་སྒྲུབ་བཅས་པའི་རྩ་རྟགས་དགོད། །ཁྱབ་སྒྲུབ་བཅས་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་དཔེ་མེད་པ་ཡིན་ན། རྟག་པ་མིན་པར་གང་གིས་གྲུབ་ཅེ་ན། སྒྲ་ནི་ཆོས་ཅན། སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན། འཇིག་པ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོར་ཡོད་པ་ཙམ་དང་རང་ཆས་སུ་འབྲེལ་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་རྒྱུ་ལས་ཕྱིས་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་དངོས་པོའི་རྒྱུ་དེ་ཉིད་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩོད་ངོར་ནི་དངོས་པོ་འགོད་པར་བྱེད་ཅེས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། རིག་བྱེད་པ་སོགས་ན་རེ། དངོས་པོ་དེ་ཉིད་འཇིག་པར་མི་འདོད་ལ་ཤིང་དང་བུམ་པ་སོགས་ཞིག་ནས་མེད་པ་ཉིད་དངོས་པོ་དེའི་འཇིག་པར་འདོད་ཅིང་དེ་རྒྱུ་མེ་དང་ཐོ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། འཇིག་པ་ལྟོས་མེད་མ་གྲུབ་ཅེས་སྨྲའོ། །དེ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱབ་སྒྲུབ་རྟགས་ལ་མ་གྲུབ་སྤང་། །རྩ་བའི་རྟགས་ལ་མ་ངེས་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཞིག་པ་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དགག །དེ་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཞིག་པ་དོན་གཞན་སྐྱེ་བ་དགག །ཞིག་པ་དེ་ཉིད་སྐྱེ་བ་དགག །ཞིག་པ་ཕུང་གསུམ་སྐྱེ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། མེས་ཤིང་གི་ཞིག་པ་བསྐྱེད་ན་ཤིང་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དག་གམ་རྫས་གཅིག་པ་བསྐྱེད། དང་པོར་ལྟར་ན་ཤིང་ནི་ཆོས་ཅན། མེས་བསྲེགས་ཟིན་པའི་ཕྱིས་ཀྱང་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། མེས་བསྲེགས་ཟིན་པའི་ཕྱིས་ཁྱོད་འཇིག་པ་སྟེ་ཞིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མེས་བསྲེག་པ་ན་ཁྱོད་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཞིག་པ་དག་མེ་ལས་སྐྱེ་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གལ་ཏེ་སྐྱོན་མེད་དེ། ཞིག་པ་དོན་གཞན་དེ་ཉིད་ཤིང་འདིའི་འཇིག་པ་སྟེ་ཞིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཞིག་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་ན་གཞན་ཤིང་གི་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཤིང་ལས་དོན་གཞན་ནི་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཞིག་པ་དོན་གཞན་དེ་ཤིང་གི་ཞིག་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་བླ་སྟེ་དེ་ཡོད་པའི་ཚེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཤིང་མི་སྣང་ཞེས་དྲིས་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཅན། ཤིང་སྣང་བ་མིན་ཏེ། ཞིག་པ་དོན་གཞན་དེས་ཤིང་བཟུང་བ་སྟེ་བདག་གིར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཞིག་པ་དོན་གཞན་དེ་ཆོས་ཅན། ཤིང་གི་སྒྲིབ་བྱེད་ཙམ་དུ་ཐལ། ཤིང་ལས་དོན་
Chinese
有三种情况：以存在来证明声音的无常。因此，先前所说的推理成立。由此可以否定常有的能力。第一种情况有两种：确立包含周遍成立的根本因；驳斥对包含周遍成立的辩论。第一种情况是：如果不存在能成立声音是常有的顺品，那么用什么来成立非常有的呢？声音是法，是刹那无常的，因为是存在的。如果不周遍，那么坏灭是法，仅仅是存在的事物，并且是自性相关的，因为是从事物的因中，后来不依赖其他因，而是从事物之因本身所生的。在辩论中，先前已经说过要安立事物。第二种情况是：顺世外道等说，不承认事物本身坏灭，而是认为木头和瓶子等毁坏后消失就是事物的坏灭，并且这依赖于因，如火和锤子等。因此，坏灭不依赖他者是不成立的。为了驳斥这一点，有两种情况：驳斥周遍成立的因不成立；驳斥根本因的不确定。第一种情况有两种：驳斥坏灭从因产生；驳斥对此的过分推论。第一种情况有三种：驳斥坏灭产生其他事物；驳斥坏灭产生自身；驳斥坏灭产生三蕴。第一种情况是：如果火产生木头的坏灭，那么是产生从木头变成的其他事物，还是产生相同的东西？如果是前者，那么木头是法，被火烧完之后也应该仍然可见，因为被火烧完之后，你没有坏灭，也就是没有毁灭，因为火燃烧时，从你那里变成的其他事物的坏灭仅仅是从火中产生的。如果说没有过失，因为那个其他的坏灭就是这个木头的坏灭，那么从火中产生的那个坏灭是法，怎么会变成其他木头的坏灭呢？不会变成的，因为是从木头变成的其他事物。另外，即使允许那个其他的坏灭是木头的坏灭，但当它存在时，为什么木头不显现呢？如果被问到这个问题，回答说：木头不显现，因为那个其他的坏灭占据了木头，也就是占有了木头。那么那个其他的坏灭是法，仅仅是木头的遮蔽物，因为是从木头变成的其他事
English
There are three cases: using existence to prove the impermanence of sound. Therefore, the previously stated reasoning is established. From this, the permanent ability is negated. The first case has two aspects: establishing the root reason that includes pervasiveness and establishment; refuting the debate on what includes pervasiveness and establishment. The first case is: if there is no similar example to establish that sound is permanent, then how is it established that it is impermanent? Sound is the subject, it is momentary and impermanent, because it exists. If it is not pervasive, then destruction is the subject, it is merely an existing thing, and it is inherently related, because it arises from the cause of the thing, and later does not depend on other causes, but arises from the cause of the thing itself. In the debate, it has already been said that things should be established. The second case is: the Lokayatas and others say that they do not accept that the thing itself is destroyed, but they think that the destruction of wood and pots, etc., is the destruction of the thing, and this depends on causes such as fire and hammers. Therefore, destruction that does not depend on others is not established. To refute this, there are two cases: refuting that the reason that includes pervasiveness and establishment is not established; refuting the uncertainty of the root reason. The first case has two aspects: refuting that destruction arises from a cause; refuting the excessive consequences of this. The first case has three aspects: refuting that destruction produces other things; refuting that destruction produces itself; refuting that destruction produces the three skandhas. The first case is: if fire produces the destruction of wood, then does it produce something that has become something other than wood, or does it produce the same thing? If it is the former, then wood is the subject, and it should still be visible even after it has been burned by fire, because after it has been burned by fire, you have no destruction, that is, no annihilation, because when fire burns, the destruction of things that have become other than you is only produced from fire. If you say that there is no fault, because that other destruction is the destruction of this wood, then that destruction produced from fire is the subject, how can it become the destruction of other wood? It will not become, because it is something other than wood. Furthermore, even if we allow that other destruction to be the destruction of wood, why does the wood not appear when it exists? If asked this question, the answer is: the wood does not appear, because that other destruction occupies the wood, that is, possesses the wood. Then that other destruction is the subject, it is merely the obscuration of the wood, because it is something other than wood.