Tibetan
ས་ཐོས་སུ་མི་རུང་བར་སྒྲ་ངག་གི་བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་རྣམས་ཀྱི་ཅུང་ཟད་ཕྲད་པའི་སྦྱོར་བ་ཤུབ་བུས་བཟླས་པའམ་ཡིད་ཀྱིས་བཟླས་པ་ཆོས་ཅན། སྔགས་བཟླས་པའི་དོན་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། སྔགས་སྒྲ་མངོན་པར་གསལ་བ་མིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། མངོན་གསལ་གྱི་སྒྲ་ནི་རྣ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཤུབ་བུ་དང་ཡིད་བཟླས་ཀྱི་དུས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྣང་བའི་རྟོག་བློ་དེའང་ཆོས་ཅན། སྔགས་སྒྲ་གསལ་པ་ཡིན་ཏེ། བརྒྱུད་པས་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་དེ་ལས་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེས་ན་ཡིད་བཟླས་དོན་མེད་མིན་ནོ་ཞེ་ན། ཤུབ་བུ་དང་ཡིད་བཟླས་ཀྱི་དུས་ཀྱི་སྒྲའི་རྣམ་པ་སྣང་བའི་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། གལ་ཏེ་སྒྲ་རང་མཚན་གྱི་གཟུང་དོན་ཅན་ཡིན་པ་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ། རྟོག་པ་སྔ་མའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། འོ་ན་བརྡ་ལ་བརྟེན་ནས་སྔགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་ཁྱེད་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་ཡིད་བཟླས་དོན་མེད་མིན་ཅེ་ན། ཤུབ་བུ་དང་ཡིད་བཟླས་ཆོས་ཅན། སྔགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་མི་འགལ་ཏེ། སྔགས་སྦྱོར་བ་པོའི་བསམ་པ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་བསྔགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་སྤྱི་ལ་རང་མཚན་དུ་ཞེན་ནས་བཟླས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྔགས་རང་མཚན་པ་དང་སྔགས་ཀྱི་སྤྱི་ཡི་རང་བཞིན་པ་རྣམས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་སྟེ་ཞེན་ནས་བརྡ་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྔགས་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་སྒྲ་རང་མཚན་གྱི་དངོས་པོ་ཉིད་ལས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་ལ་ཡིད་བཟླས་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མི་འགལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་བཟླས་ལ་སྔགས་སྒྲ་རང་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་དེ་ཡི་གནས་སྐབས་ཆ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩོད་པ་དང་། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཡི་གེའི་ལས་ཐ་དད་པའི་ཡི་གེའི་གོ་རིམ་མེད་ན་ནི་རོ་དང་མཚོ་སྟེ་ར་སཿདང་ས་རཿཞེས་པའི་ཚིག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཐོས་པ་ལས་རིམ་པ་ལྟར་འབྲས་བུ་རོ་དང་མཚོ་ཐ་དད་དུ་གོ་བ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་གོ་རིམ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་གང་ཞིག ཡི་གེ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་སྔ་མ་ཁས་བླངས་ཤིང་ཕྱི་མ་ཡི་གེ་རྟག་པ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པས་གྲུབ་ཅེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཡི་གེའི་རྒྱུ་འབྲས་གོ་རིམ་སྐྱེས་བུས་བྱས། །དེས་ན་གོ་རིམ་གཞན་ལ་འབྲས་ཁྱད་ཡོད། །ཡི་གེའི་གོ་རིམ་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ར་སཿདང་ས་རཿཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་
Chinese
不应听闻，只是舌根稍微触碰的细语念诵或意念念诵，有法。 因为咒语的声音不明显，所以会导致无法成就念诵咒语的意义。 原因成立，因为明显的声音普遍是耳朵的对境。 如果细语和意念念诵时，显现咒语形象的分别念，也有法。 因为传承中咒语的声音由此而生，所以咒语的声音是清晰的。 那么，意念念诵并非无意义。 细语和意念念诵时，显现声音形象的分别念，有法。 如果声音不是自相的对境，则不成立，因为是随顺先前分别念的分别念。 第四，如果像你一样认为依靠符号可以成就咒语的果，那么意念念诵怎么不是无意义的呢？ 细语和意念念诵，有法。 不会与咒语的果产生矛盾，因为是通过成就咒语者的意念来赞颂，因为执着咒语的共相为自相而念诵。 周遍，因为执着咒语自相和咒语共相的自性为一体，所以造作符号者们才念诵咒语。 如果认为从咒语声音的自相事物本身就能成就果，那么意念念诵产生果并不矛盾，因为意念念诵没有咒语声音的自相。 第三，对于那个状态的辩论进行驳斥，分为二：辩论和回答。 第一，如果字母的作用不同，字母的顺序不存在，那么“罗（ར་，ra）”和“措（མཚོ།，mtsho，海）”，即“ra saḥ（ར་སཿ）”和“sa raḥ（ས་རཿ）”这两个词，有法。 你听闻后，不会按照顺序理解成果是“毒”和“海”的不同，因为你认为顺序没有差别，字母也没有差别。 如果承认前一个原因，并且后一个原因由字母是常一而成立。 第二个分为三：字母的因果顺序由人造作，因此顺序不同，果也有差别，论证字母的顺序由人造作。 第一，ra saḥ（ར་སཿ）和sa raḥ（ས་རཿ），有法。
English
The inaudible, subtle recitation of speech, where the tongue and palate slightly touch, or mental recitation, has the characteristic. It is entailed that the power to accomplish the meaning of mantra recitation will cease, because the sound of the mantra is not manifest. The reason is established, because manifest sound is universally the object of the ear. If the conceptual thought that perceives the form of the mantra during subtle and mental recitation also has the characteristic, the sound of the mantra is clear, because the sound of the mantra arises from that very lineage. Therefore, mental recitation is not meaningless. The conceptual thought that perceives the form of sound during subtle and mental recitation has the characteristic. If it is not established that sound is an object of self-characterization, it is entailed, because it is a conceptual thought that follows the previous conceptual thought. Fourth, if you believe that the result of mantra is accomplished through symbols, how is it that mental recitation is not meaningless? Subtle and mental recitation have the characteristic. It is not contradictory to the arising of the result of mantra, because it is praised through the accomplishment of the mantra practitioner's intention, because it is recited while clinging to the generality of the mantra as self-characterized. It is pervasive, because those who make symbols recite the mantra while clinging to the belief that the self-characterized mantra and the nature of the generality of the mantra are one entity. If one believes that the result is accomplished from the very entity of the self-characterized sound of the mantra, it is not contradictory that the result arises from mental recitation, because mental recitation does not have the self-characterized sound of the mantra. Third, there are two refutations of the debate regarding the aspect of that state: debate and answer. First, if there is no order of letters with different functions, then the words "poison" and "sea," that is, "ra saḥ" (ར་སཿ) and "sa raḥ" (ས་རཿ), have the characteristic. After you hear them, you will not understand the results as different, "poison" and "sea," according to the order, because you believe that there is no difference in order, and there is also no difference in letters. If the former reason is accepted, and the latter reason is established because the letter is permanent and one. The second has three: the cause and effect order of letters is made by a person, therefore, different orders have different results. Establishing that the order of letters is made by a person. First, ra saḥ (ར་སཿ) and sa raḥ (ས་རཿ) have the characteristic.
Tibetan
གོ་རིམ་ཐ་དད་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་མེད་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་གོ་རིམ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུའི་རྟེན་ཅན་གྱི་ཐ་དད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་ཀུན་སློང་དང་། ཉན་ཤེས་དང་། དྲན་ཤེས་ཀྱི་གོ་རིམ་གསུམ་ལས། རྒྱུ་ཀུན་སློང་གི་གོ་རིམ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་དེ། ར་སཿལ་ར་ཀུན་སློང་གི་ཤེས་པ་ལས་ཡི་གེ་ར་དང་ས་ཀུན་སློང་གི་ཤེས་པ་སྐྱེ་ལ། ས་ཀུན་སློང་གི་ཤེས་པ་ལས་སྒྲ་ས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་། ས་རཿལ་དེ་ལས་ཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ཉན་ཤེས་ཀྱི་གོ་རིམ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་དེ། ར་སཿལ་ར་ཉན་ཤེས་ཀྱིས་ཐོས་པའི་རྗེས་སུ་ར་དེ་ཡི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ས་དེ་ནི་རྣ་བས་ངེས་པ་སྟེ་ཐོས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཅིང་། ས་རཿལ་དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་དྲན་ཤེས་ཀྱི་གོ་རིམ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་དེ། ར་སཿལ་ར་ཐོས་པའི་ཤེས་པ་དེས་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་རང་འཛིན་བྱེད་དུ་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་ས་དེ་ཐོས་པ་ཧ་ཅང་མྱུར་བ་མིན་པ་སྔ་ཕྱི་སོ་སོར་ངེས་རུང་དུ་ཐོས་པ་ཅན་གྱི་ཚེ་སྔ་མ་ར་དེ་དྲན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་ཕྱིས་ནི་ས་བདག་ཉིད་ལ་དྲན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་། ས་རཿལ་དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ར་སཿདང་ས་རའི་ཡི་གེ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གོ་རིམ་སྐྱེས་བུས་བྱས་ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྒྱུ་ཀུན་སློང་དང་། འཛིན་པ་ཉན་ཤེས་དང་། དྲན་པའི་སེམས་ཀྱི་གོ་རིམ་གསུམ་པོ་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱི་གོ་རིམ་དག་ནི་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་། དེ་དག་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡི་གེ་རྣམས་ཀུན་སློང་ལས་ཐ་དད་དུ་སྐྱེ་བ་དེའི་ཕྱིར་ར་སཿཞེས་པའི་ཚིག་དང་ས་རཿཞེས་པའི་ཚིག་ལ་ཡི་གེའི་ངོ་བོ་དེ་ཆོས་ཅན། རྫས་གཞན་ཉིད་ཡིན་གྱི་རང་བཞིན་གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་པོའི་འདུ་བྱེད་དེ་ཀུན་སློང་ཐ་དད་ལས་རྫས་ཐ་དད་དུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཡི་གེ་དེ་གཉིས་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་རོ་མཚོ་གོ་བའི་ཁྱད་པར་ཐ་དད་དུ་བྱེད་དེ་ར་སཿལྷན་ཅིག་ཏུ་སྦྱར་བ་དང་། ས་རཿལྷན་ཅིག་ཏུ་སྦྱར་བའི་གོ་རིམ་གྱིས་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམ་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུས་སྤེལ་བར་བྱེད་པ་ལས་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་དང་མི་འགལ་བ་སྟེ་འདོད་པའི་དབང་གིས་གྲུབ་པ་ཅན་གྱི་གོ་རིམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པར་གོ་རིམ་དོན་ལ་གནས་པ་ཡོད་ན་འདོད་པས་འགྱུར་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ
Chinese
以没有次第差别为理由，推论没有果的差别是不成立的，因为你的次第是具有人所依赖的差别的缘故。比如，在发心、听觉和记忆的三个次第中，原因发心的次第是有差别的，因为从“ra sa”（ར་སཿ）中的“ra”的发心之识中产生字母“ra”和“sa”的发心之识，并且从“sa”的发心之识中产生声音“sa”，而从“sa ra”（ས་རཿ）中则相反。结果听觉的次第是有差别的，因为在“ra sa”（ར་སཿ）中，通过“ra”的听觉，耳朵能够确定听到“ra”的特殊之处的“sa”，而从“sa ra”（ས་རཿ）中则相反。结果记忆的次第是有差别的，因为在“ra sa”（ར་སཿ）中，由听到“ra”的知识所产生的能够自持的“sa”，在听到不太快，前后能够分别确定的情况下，相对于先前听到的“ra”，之后能够对“sa”本身产生记忆，而从“sa ra”（ས་རཿ）中则相反。因此，“ra sa”（ར་སཿ）和“sa ra”（ས་རཿ）的字母，作为所立宗，你的因果次第是由人所造作的。如前所说，发心的原因，以及执持的听觉和记忆的心的三个次第，就是你所说的因和果本身的次第，并且这些都是由人所造作的缘故。第二点是，字母从发心中产生差别，因此，在“ra sa”（ར་སཿ）这个词和“sa ra”（ས་རཿ）这个词中，字母的本体，作为所立宗，是不同的实体，而不是相同的自性，因为从作者的造作，即不同的发心中产生不同的实体。因此，这两个字母，作为所立宗，产生了味道、颜色、意义的差别，因为“ra sa”（ར་སཿ）一起组合和“sa ra”（ས་རཿ）一起组合的次第是有差别的。第三点是，字母的次第也是，作为所立宗，是从人所增进的方面进入的，因为是不与人的意愿相违背，即是凭借意愿而成就的次第的缘故。周遍是，如果不是人所造作，而是次第存在于意义之中，那么就会与意愿的改变相违背的缘故。所以。
English
It is not established that there is no difference in the result because of the reason that there is no difference in order, because your order has the difference of being dependent on a person. For example, in the three orders of motivation, hearing, and memory, the order of the cause, motivation, is different, because from the consciousness of the motivation of "ra" in "ra sa," the consciousness of the motivation of the letters "ra" and "sa" arises, and from the consciousness of the motivation of "sa," the sound "sa" arises, and from "sa ra," it is the opposite. The order of the result, hearing, is different, because in "ra sa," through the hearing of "ra," the ear can ascertain that the "sa" with the distinction of "ra" is heard, and from "sa ra," it is the opposite. The order of the result, memory, is different, because in "ra sa," the "sa" that can self-hold the consciousness generated by hearing "ra," when heard not too quickly, and the before and after can be distinguished separately, then relative to the previously heard "ra," later it can generate memory of "sa" itself, and from "sa ra," it is the opposite. Therefore, the letters "ra sa" and "sa ra," as the subject, your order of cause and effect is made by a person. As said before, the cause of motivation, and the three orders of the mind of holding hearing and memory, are said to be your order of cause and effect itself, and because they are made by a person. The second point is that the letters arise differently from motivation, therefore, in the word "ra sa" and the word "sa ra," the essence of the letters, as the subject, is a different substance, not the same nature, because from the action of the agent, that is, different motivations, different substances arise. Therefore, these two letters, as the subject, produce differences in the taste, color, and meaning of the result, because the order of combining "ra sa" together and combining "sa ra" together is different. The third point is that the order of the letters is also, as the subject, entered from the aspect of being promoted by a person, because it is not contrary to the wishes of a person, that is, it is an order accomplished by the power of wishes. The pervasion is that if it is not made by a person, but the order exists in the meaning, then it would be contrary to the change of wishes. Therefore.