Tibetan
་ན་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པའི་བདག་ཉིད་བྱས་པ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་པ་དེ་མེད་ན་ནི་ཁྱོད་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། མི་རྟག་པ་དང་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་པར་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་གཉིས་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་བྱས་པ་དེ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་དམ་བཅའི་ཕྱོགས་ཅིག་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིའི་ལན་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་པོའི་གཞན་སེལ་སྒྲ་རྟོག་སྒོ་ནས་བཤད། དངོས་མེད་གཞན་སེལ་སྒྲ་ཡི་སྒོ་ནས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་སྟེ། ཡུལ་ཅན་སེལ་བས་འཇུག་པར་བསྒྲུབ། དངོས་ཡུལ་སེལ་བ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲ་རྟོག་གཉིས་ཀ་སེལ་བས་འཇུག ཁྱད་པར་སྒྲ་ཡི་འཇུག་ཚུལ་བཤད། གཉིས་ཀ་སྤྱི་ལ་འཇུག་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་སྟེ། སོ་སོར་བཤད། ཐུན་མོང་དུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཅིག་ལ་ཐ་དད་འབྱེད་པའི་སྒྲ་རྟོག་སེལ་བས་འཇུག ཐ་དད་གཅིག་ཏུ་སྡུད་པའི་སྒྲ་རྟོག་སེལ་བས་འཇུག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སེལ་བའི་ཡུལ་ལ་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་འཐད། སྒྲ་རྟོག་སེལ་བས་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་བཤད། ལོག་ལྡོག་བརྟགས་ནས་བརྗོད་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི་རང་བཞིན་རྟགས་ཀྱི་རྟགས་ཆོས་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་ཀྱང་དམ་བཅའི་ཕྱོགས་ཅིག་རྟགས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རང་མཚན་ཀུན་ཆོས་ཅན། རང་དང་རིས་མཐུན་པའི་དངོས་པོ་དང་གཞན་རིགས་མི་མཐུན་གྱི་དངོས་པོ་དག་ལས་ལྡོག་པའི་ལྡོག་པ་དུ་མ་ལ་ནི་བརྟེན་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་སྒྲོ་མ་བཏགས་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པར་རང་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་འདིས་ལྡོག་པ་དུ་མ་དེ་ཡང་གཞན་སེལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བློས་འབྱེད་པར་བསྟན་ལ། དངོས་ཀུན་ཞེས་པས་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ལྡོག་པ་དུ་མ་དབྱེར་རུང་བར་བསྟན་པས་དེའི་ཕྱིར་དོན་སྒྲ་ཆོས་ཅན། རིས་མཐུན་པ་སྒྲ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་གང་དང་རིགས་མི་མཐུན་པ་མ་བྱས་རྟག་པ་གང་ལས་ལྡོག་པ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱིས་སྒྲ་བྱས་མི་རྟག་པའི་རིགས་ཏེ་ལྡོག་པ་དུ་མ་དབྱེར་རུང་སྟེ། སྒྲའི་ངོ་བོར་གནས་པའི་ཕྱིར། འདིས་རིགས་དང་ལོག་པ་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྟན་ནོ། །སྒྲ་ལ་ལྡོག་པ་དུ་མ་དབྱེར་རུང་བ་དེ་ཡི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཆོས་ཅན། བྱས་རྟགས་ལས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དག་རབ་ཏུ་བྱེད་དེ། སྒྲ་གཅིག་ཉིད་ལ་སེལ་ངོར་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་དུ་རུང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་རུང་བ་དེའི་ཕྱིར་བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་དུ་སོང་ཚོད་ཀྱི་སྒྲ་བྱས་མི་རྟག་པ་གསུམ་པོ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་རྣམ་པར་གནས་ཏེ་སྒྲའི་སྟེང་གི་སྐད་ཅིག་མའི་ཁྱད་པར་གང་ཞིག་ཆོས་མི་རྟག་པ་ཅེས་པའི་མིང་གང་གིས་གོ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དེ་ལས་གཞན་བྱས་པའི་མིང་གིས་གོ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་གཞན་གཉིས་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །འདིར་གནས་མ་བུ་བ་སོགས་མི་རྟག་པ་བྱས་པ་ལས་ཕྱིས་བྱུང་བའི་རྫས་གཞན་དུ་འདོད་པ་བཀག་ནས་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ལ་དེ་ལྟར་ན་རྟགས་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པའི་ལན་དུ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་རུང་བའི་གཞན་སེལ་གྱི་རྣམ་གཞག་བཤད་པ་ཡིན་གྱི་བྱས་མི་རྟག་ངོ་བོ་གཅིག་དང་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཕན་ཚུན་ལྟོས་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པས། ཁ་ཅིག བདག་གཅིག་འབྲེལ་བའི་དོན་ངོ་བོ་གཅིག་དང་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཡིན་པས་ཚིགས་བཅད་དང་པོས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་བསྒྲུབ། གང་ཕྱིར་ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་ལྡོག་པ་ཐ་དད་བསྒྲུབ་ཅེས་པ་ནི་ལེགས་ལེགས་འདྲ་ཡང་གཞུང་གི་བབས་མ་རྟོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་སེལ་བས་འཇུག རྗེས་ཀྱི་ངེས་ཤེས་སེལ་བས་འཇུག སེལ་བས་འཇུག་ལ་སྒྲ་གཞན་འཐད། སྒྲུབ་པས་འཇུག་ལ་དེ་མི་འཐད། སྒྲུབ་པས་འཇུག་ཀྱང་འཐད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སེལ་བས་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད། སྒྲུབ་པས་འཇུག་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། གཉིས་ཀའི་གྲུབ་དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་མཚན་མཐོང་ཕྱིར་འཇུག་པ་མིན། སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བའི་ཆེད་དུ་འཇུག གཉིས་ཀ་བསྡུ་བའི་ཚིགས་བཅད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲ་དང་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་སེལ་བས་འཇུག་ན་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་གང་ཞེ་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་ཟིན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བའི་ཆེད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལས་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་ཟིན་པ་ནི་སྒྲ་ལྟ་བུའི་དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་རྟག་པ་སོགས་དང་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཆོས་ཅན། མངོན་སུམ་གྱིས་མ་མཐོང་བའི་ཆ་གཞན་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟག་པར་བྱ་བ་གང་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། རང་དང་གྲུབ་བདེ་རྫས་གཅིག་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་གྱིས་ཅིག་
Chinese
那么，以无常的自性而存在的所作法，如果无常不存在，那么你也不存在，因为无常和自性没有差别，是一体的缘故。第二种情况是，那么凡是所作法，就必然是无常，因为这两者自性没有差别。如果承认，那么所作法就成了证明声音是无常的论题的一部分，被用作了理由。对此的回答有两种：从对境的遣除，以声音和分别念的角度来解释；从非对境的遣除，以声音的角度来解释。第一种情况有两种：通过遣除有境来成立，在对境的遣除本身中成立。第一种情况有三种：声音和分别念都通过遣除来应用，特别解释声音的应用方式，显示两者都应用于共相。第一种情况有两种：分别解释，共同解释。第一种情况有两种：通过遣除在一个事物上区分差别的声音和分别念来应用，通过遣除将差别归纳为一个的声音和分别念来应用。第一种情况有三种：在遣除的对境上，理由和有法是合理的，解释通过遣除声音和分别念来应用的论证，通过考察正反来避免辩论。第一种是，虽然自性理由的理由法和自性没有差别，但不会成为论题的一部分作为理由，因为理由法和意义三者的反体是不同的。如何理解呢？声音等所有自相的事物，都是有法。依赖于从自身和同类的事物以及异类的事物中退还的多种退还，因为没有虚构，而是自然地不与他者混杂地安住于各自的体性中。这个论证表明，多种退还也是通过不颠倒的遣除他者的智慧来区分的。而“所有事物”则表明，所有的事物都可以区分多种退还，因此，作为意义的声音是有法。具有从同类非声音的事物和异类非所作的常法中退还的理由，声音是所作无常的种类，因为可以区分多种退还，安住于声音的体性中。这表明种类和退还是一个意思。声音可以区分多种退还，以它的差别为有法。从所作的理由中……
English
Then, the made thing, which exists as the nature of impermanence, if impermanence does not exist, then you also do not exist, because impermanence and nature are not different, but are one. The second case is, then whatever is made is necessarily impermanent, because these two natures are not different. If you admit, then the made thing becomes part of the proposition to prove that sound is impermanent, and is used as a reason. There are two answers to this: explaining from the perspective of sound and conceptualization by eliminating the object; explaining from the perspective of sound by eliminating the non-object. The first case has two types: establishing by eliminating the possessor, and establishing in the elimination of the object itself. The first case has three types: both sound and conceptualization apply by eliminating, especially explaining the way sound applies, showing that both apply to the general. The first case has two types: explaining separately, explaining together. The first case has two types: applying by eliminating the sound and conceptualization that distinguish differences in one thing, applying by eliminating the sound and conceptualization that summarize differences into one. The first case has three types: on the object of elimination, the reason and the subject are reasonable, explaining the argument that applies by eliminating sound and conceptualization, avoiding debate by examining the pros and cons. The first is that although the reason-property of the nature-reason and the nature are not different, it will not become part of the proposition as a reason, because the three aspects of the reason-property and meaning are different. How to understand it? All self-characterized things such as sound are subjects. It depends on the multiple returns from itself and similar things and dissimilar things, because it is not fabricated, but naturally abides in its own nature without mixing with others. This argument shows that multiple returns are also distinguished by the wisdom of eliminating others without inversion. And "all things" shows that all things can be distinguished by multiple returns, therefore, sound as meaning is the subject. Having the reason for returning from similar non-sound things and dissimilar non-made permanent things, sound is the kind of made impermanent, because multiple returns can be distinguished, abiding in the nature of sound. This shows that kind and return are the same meaning. Sound can distinguish multiple returns, with its difference as the subject. From the reason of being made...
Chinese
对于声音无常的理解进行详细阐述，为了说明声音本身在排除他者的角度上可以作为因、法、宗三者，因此，对于一个本体可以有不同的反体。因此，以“所作”作为因来证明声音无常，声音、所作、无常这三者在作为因、法、宗时，以不同的反体存在，声音之上的刹那差别的任何一个以“法，无常”之名可以理解，而那个不能以“所作”之名来理解，因此，对于其他二者也同样适用。此处，否定了顺世外道等认为无常是晚于所作而产生的其他实法，而主张其为同一自性，如果这样，因和法的区分就不合理了。作为对这个问题的回答，解释了可以有不同反体的排除他者的立宗，而不是主张所作和无常本体相同而反体互相独立。有些人说，一个本体关联的事物，本体相同而反体不同，因此第一个偈颂证明本体相同，而“因为什么”之后的部分证明反体不同，这种说法虽然听起来不错，但是没有理解经文的意图。第二部分有五点：通过排除因和比量而进入，通过排除后得的定解而进入，排除而进入时，声音是他者可以接受的，以成立而进入时，这是不能接受的，驳斥以成立而进入也是可以接受的。第一部分有三点：记录通过排除而进入的能立，如果以成立而进入，则会过于宽泛，总结并展示两者的成立之义。第一部分有三点：不是因为见到自相而进入，为了排除增益而进入，展示总结两者的偈颂。第一点是：如果通过排除声音和因所依赖的比量而进入，那么它的能立是什么呢？因为是为了排除已经通过现量见到的增益而进入，从“已经通过现量见到”来说，声音等事物的自性，无常等以及一个本体的听觉，现量所见到的，作为有法，没有必要用没有通过现量见到的其他部分，用比量等量来观察，因为不存在，自己和成立容易的实法相同的所有法都通过现量
English
It thoroughly explains the understanding of sound as impermanent. In order to show that sound itself can serve as the three aspects of reason, property, and subject from the perspective of excluding others, therefore, for one entity, there can be different negations. Therefore, using "produced" as the reason to prove that sound is impermanent, the three—sound, produced, and impermanent—when serving as reason, property, and subject, exist in different negations. Any momentary difference on sound can be understood by the name "property, impermanent," and that cannot be understood by the name "produced." Therefore, it also applies to the other two. Here, it refutes the Lokayatas and others who consider impermanence as another entity that arises later than production, and asserts that it is the same nature. If so, the distinction between reason and property would be unreasonable. As an answer to this question, it explains the establishment of excluding others, which can have different negations, rather than asserting that production and impermanence are the same entity but the negations are independent of each other. Some say that things related to one entity, the entity is the same but the negations are different. Therefore, the first verse proves that the entity is the same, and the part after "because of what" proves that the negations are different. Although this sounds good, it does not understand the intention of the text. The second part has five points: entering by excluding reason and inference, entering by excluding subsequent ascertainment, when entering by excluding, sound is acceptable to others, when entering by establishing, this is unacceptable, refuting that entering by establishing is also acceptable. The first part has three points: recording the proof of entering by excluding, if entering by establishing, it would be too broad, summarizing and showing the meaning of the establishment of both. The first part has three points: not entering because of seeing the self-character, entering in order to eliminate superimposition, showing the verses that summarize both. The first point is: if entering by excluding the inference that relies on sound and reason, then what is its proof? Because it is entering in order to eliminate the superimposition that has already been seen through direct perception, from "already seen through direct perception," the nature of things like sound, impermanence, etc., and the hearing of one entity, what is seen through direct perception, as the subject, there is no need to use other parts that have not been seen through direct perception, to observe with inferences and other valid cognitions, because it does not exist, all the dharmas that are the same entity as oneself and easy to establish are through direct perception.