Tibetan
་སྒྲ་དོན་བསྙོན་པ་མེད་པར་ཁས་ལེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཁྱོད་ལ་བརྟགས་པ་ན་ཁྱོད་རང་མཚན་གྱི་དངོས་པོ་ཉིད་ནི་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་རང་མཚན་འདི་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར། གཙོ་བོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་ལ་དོན་གཉེར་བརྟགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་དོན་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་དེ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མ་ནིང་གཟུགས་བཟང་ངམ་མི་བཟང་ཞེས་འདོད་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་པས་ཅི་ཕན་ཏེ་མི་ཕན་པ་བཞིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི། སྒྲ་དོན་ཆོས་ཅན་དུ་བྱེད་ན། མདོ་ལས་གང་ཡང་བརྟགས་པའི་ཆོས་མི་དམིགས་པ་ཞེས་གཙོ་བོ་རང་མཚན་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་ནས་དེ་མ་དམིགས་པས་རྟགས་སུ་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། གཙོ་བོའི་སྒྲ་ཡི་དོན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཅན། བཏགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པའི་ཤེས་པའི་དངོས་ཡུལ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སྒྲ་དོན་དེ་གཙོ་བོ་དངོས་པོ་བ་ལ་བརྟེན་པར་མ་གྲུབ་པ་སྟེ་མ་དམིགས་པ་འདི་ཆོས་ཅན། གཙོ་བོའི་སྒྲ་དོན་གཙོ་བོ་དངོས་པོ་བ་ལ་བརྟེན་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཆོས་སུ་རིགས་པ་སྨྲ་བ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མ་དམིགས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མེད་ན་མི་འབྱུང་རྒྱས་པར་བཤད་པ།
Chinese
那些毫不否认地承认声音和意义的人，如果用有作用和无作用的区别来考察你，那么你自己的自相之事物本身就是应该考察的，因为一般来说，从这个自相产生结果是依赖于它的。作为有法的主体，对你的声音和意义进行探究有什么用呢？因为那是没有意义的。因为你的声音和意义不是有作用的。例如，如果贪欲者们探究一个双性人是美还是丑，那有什么用呢？就像没有用一样。第五，如果声音和意义作为有法的主体，那么，经部中“无论考察什么法都不可得”，这与将主体的自相作为有法的主体，并说它不可得作为理由是相违背的。如果这样说，那么，主体的声音的意义本身就是有法的主体，被称为假立，因为它是分别念的知识的真实对境。这个声音和意义不成立依赖于作为实物的主体，也就是不可得，这个作为有法的主体。理智之士陈那说，主体的声音和意义不依赖于作为实物的主体，这是作为成立理由的法，因为这是不可得的意义。 如果不存在就不会产生，对此广为阐述。
English
Those who unreservedly acknowledge sound and meaning, if they examine you with the distinction of being functional and non-functional, then your own entity of self-character is what should be examined, because in general, the arising of results from this self-character depends on it. As the subject of the principal, what is the use of investigating the sound and meaning of you? It is meaningless. Because your sound and meaning are not functional. For example, what is the use if those with desire investigate whether a hermaphrodite is beautiful or not beautiful? It is like being useless. Fifth, if sound and meaning are made the subject, then, in the Sutra, "whatever dharma is examined is not found," this contradicts making the self-character of the principal the subject and stating that it is not found as the reason. If it is said so, then, the meaning of the sound of the principal itself is the subject, and it is said to be imputed, because it is the actual object of the knowledge of discrimination. That the sound and meaning are not established as relying on the principal as an entity, that is, not found, this is the subject. The wise Dignāga said that the sound and meaning of the principal do not rely on the principal as an entity, this is the dharma of the reason for establishing, because it is the meaning of not found. If it does not exist, it will not arise, explained extensively.