Tibetan
་སྨྲས་པས་ཞེས་པ་ཡང་ཁྱབ་པ་ངེས་བྱེད་ལ་འཆད་དགོས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལུགས་འདི་ནི་རང་འགྲེལ་དང་། རིགས་གཏེར་རྩ་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ལ། བོད་གཞན་དག་གིས་ནི་ཚིགས་བཅད་གསུམ་པོ་འདིའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྔར་བཤད་པ་མི་སྣང་ངོ་། །བཞི་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་ཅན། རྒྱུ་དང་རང་བཞིན་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་དེའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མེ་དང་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤིང་དག་མེད་པ་ཆོས་ཅན། གཞི་འགར་དུ་བ་དང་ཤ་བ་མེད་པ་འགའ་ཞིག་སྒྲུབ་པའི་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་ཕྱིར། དེར་མ་ཟད་ཡོད་ན་དམིགས་པར་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་བུམ་པ་དེ་མི་དམིགས་པ་ཡང་ཆོས་ཅན། གཞི་འགར་སྣང་རུང་བུམ་པ་མེད་ངེས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་ཕྱིར། རང་འགྲེལ་ལས་དགག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ལ་དེའི་གཏན་ཚིགས་ཞེས་བཤད་དེ། དེ་ལྟ་བུ་མི་དམིགས་པ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་འགོག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་གཉིས་ཀའི་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་མི་དམིགས་པའི་རྟགས་འདི་ཆོས་ཅན། འབྲེལ་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཤད་ཅིང་འདུས་ཀྱང་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་དུ་མ་སྟེ། རྒྱུ་ཁྱབ་བྱེད་རང་བཞིན་དེ་མ་རྟོགས་པ་གསུམ་དང་། གསུམ་པོ་དེ་དང་འགལ་བ་རྟོགས་པ་གསུམ་དང་། ལ་སོགས་པ་འགལ་བའི་འབྲས་བུ་དང་། རྒྱུ་དང་འགལ་བའི་འབྲས་བུ་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ངེས་པ་དེ་ཡང་ངེས་བྱེད་གཉིས་ལ་ལྟོས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ངེས་བྱེད་གཉིས་ཀྱི་ངེས་པར་བྱེད། གཉིས་པོ་མེད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི་རྟགས་ཡང་དག་ལ་མེད་ན་མི་འབྱུང་ངེས་དགོས་ན་དེ་གང་གིས་ངེས་པར་བྱེད་ཅེ་ན་སྒྲུབ་རྟགས་གཉིས་ཀྱི་མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་འབྲེལ་བ་ཆོས་ཅན། རྟགས་ཆོས་མེད་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་ལས་ངེས་པ་མིན་ཞིང་ཆོས་ཡོད་ལ་མཐོང་ཙམ་ལས་ངེས་པ་མིན་ཏེ། རྟགས་ཆོས་གཉིས་པོ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་ངེས་པའམ་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ལས་ཁྱོད་ངེས་པ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་འབྲས་རྟགས་ཀྱི་རྟགས་ཆོས་ལ་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་ལས་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་ན་གཞན་དུ་བ་ནི་ཆོས་ཅན། གཞན་མེ་དག་དང་ངེས་པར་ཡོད་པའི་ངེས་པ་གང་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། མེ་དང་འབྲེལ་མེད་རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར།
Chinese
之所以说“说了”也必须解释为周遍的决定因素，是因为会陷入过分的境地。这种自宗观点是自释和《理藏根本释》的观点，而其他藏人似乎没有像以前那样解释这三个偈颂的含义。第四个是不混淆果和自性、因和自性，因此，作为有法，没有因火和周遍的自性木柴，在某些基上成立没有烟和热，这也是正确的理由，因为这样成立具备三相。不仅如此，作为有法，不现见有能力现见的瓶子，也是在某些基上成立必定没有能见瓶子的理由，因为这样成立具备三相。自释中说，遮遣对境的词语的理由，就说是它的理由，因为这样的不现见是自己遮遣的自性。因和周遍的不现见也是两者的理由。如是说。这样，不现见的标志，作为有法，从关联的角度来说，虽然归纳为三种，但从结合的角度来说，有很多种，即因、周遍、自性这三种不了解，以及与这三种相违的了解三种，以及等等与相违的果，以及与因相违的果，从现见的结合的分类角度来说，会变成八种。第三个决定，也依赖于两个决定因素，分为两种：是两个决定因素的决定。如果两者都没有，就会太过分。第一个是，如果正确的标志必须有“无则不生”的决定，那么由什么来决定呢？答：成立标志两者的“无则不生”的关系，作为有法，仅仅是没有见到标志法不存在，并不能决定，仅仅是见到法存在，并不能决定，因为标志法这两者是由确定为因果的事物或确定为一体的量来决定的，因此你才能被决定。第二个是，如果果的标志的标志法，不是由成立“彼生”的关系来成立，那么其他的烟，作为有法，哪里有必定与其他的火在一起的决定呢？那是不存在的，因为是与火无关的其他物质。
English
The reason why saying "said" must also be explained as the determinant of pervasion is because it would lead to an excessive situation. This own-system view is the view of the auto-commentary and the root commentary of the 'Treasury of Reasoning,' but other Tibetans do not seem to have explained the meaning of these three verses as before. The fourth is not confusing the result and the nature, the cause and the nature, therefore, as the subject, there is no cause fire and the pervasive nature of firewood, on some bases establishing that there is no smoke and heat, this is also a correct reason, because establishing in this way possesses the three aspects. Moreover, as the subject, not seeing the pot that is capable of being seen, is also a reason for establishing that there is definitely no visible pot on some bases, because establishing in this way possesses the three aspects. In the auto-commentary, the reason for the term of negating the object is said to be its reason, because such non-apprehension is the nature of self-negation. The non-apprehension of cause and pervasion is also the reason for both. Thus it is said. Thus, this sign of non-apprehension, as the subject, although it is summarized into three types from the perspective of relation, it has many types from the perspective of combination, namely, not understanding these three of cause, pervasion, and nature, and understanding the three that are contrary to these three, and so on, the result that is contrary, and the result that is contrary to the cause, from the perspective of the division of the combination of apprehension, it will become eight types. The third determination also depends on two determinants, and is divided into two types: it is the determination of the two determinants. If both are not there, it will be too excessive. The first is, if the correct sign must have the determination of "non-arising without it," then by what is it determined? Answer: Establishing the relationship of "non-arising without it" of the two establishing signs, as the subject, merely not seeing the sign-property not existing does not determine, and merely seeing the property existing does not determine, because these two of the sign-property are determined by the valid cognition that determines them as cause and effect or determines them as one nature, therefore you can be determined. The second is, if the sign-property of the sign of the result is not established by establishing the relationship of "arising from that," then where is the determination that other smoke, as the subject, must necessarily be with other fire? That does not exist, because it is another substance unrelated to fire.
Tibetan
རང་བཞིན་རྟགས་ལ་རྟགས་ཆོས་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཡིན་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་རྟག་པ་དེ་བྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་ཕྱིས་བྱུང་བའི་རྒྱུ་དོན་གཞན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཏེ་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཡིན་ན། བྱས་པ་ཆོས་ཅན་འཇིག་ངེས་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རང་འཇིག་པ་རང་རྒྱུ་ལས་ཕྱིས་བྱུང་བའི་རྒྱུ་དོན་གཞན་ལ་ལྟོས་དགོས་པའི་ཕྱིར། ལྟོས་བཅས་ཡིན་ན་ངེས་པ་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་སྟེ། ཚོན་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་ཚོན་ལ་ལྟོས་པའི་གོས་ལ་ཚོན་ཅན་དུ་མ་ངེས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་མི་རྟག་པ་དེ་ཆོས་ཅན། བྱས་པ་ལས་རྫས་གཞན་ཉིད་ཡིན་པར་ཐལ། བྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་ཕྱིས་བྱུང་བའི་རྒྱུ་དོན་གཞན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཏེ་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མི་རྟག་པ་དེ་བྱས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནམ་འབྲས་བུ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་མི་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། བྱས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་མིན་པར་ཐལ། བྱས་པ་ལས་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་མི་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། བྱས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་གཞི་འགར་ཁྱོད་སྒྲུབ་པའི་ཁྱབ་པ་ག་ལ་ངེས་ཏེ་མ་ངེས་པར་ཐལ། ཁྱོད་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ན་ཡང་སྟེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ངེས་བྱེད་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་འབྲེལ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ལ་སྦྱར། བཟློག་འབྲེལ་དགག་པའི་རྟགས་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ་འབྲས་བུའི་རྟགས་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ངེས་བྱེད་བཤད། རང་བཞིན་རྟག་ལ་བདག་གཅིག་ངེས་བྱེད་བཤད། འབྲེལ་པའི་དབང་གིས་སྒྲུབ་རྟགས་གཉིས་སུ་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྒྱུ་འབྲས་ངེས་བྱེད་ཚད་མ་བཤད། འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག འཁྲུལ་པ་མེད་ཚུལ་བསྡུས་ཏེ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་དུ་བ་ཆོས་ཅན། མེ་ལ་མི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་མི་རྟོགས་པར་ཐལ། མེ་ཡོད་ལ་མཐོང་ཙམ་དང་། མེ་མེད་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་ལས་མེ་ལ་མི་འཁྲུལ་བར་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་ཁྱབ་སྟེ་དུ་བ་ཆོས་ཅན། མེ་ཡི་འབྲས་བུའི་ཐ་སྙད་བྱར་རུང་སྟེ། མེ་ཕན་བྱེད་དུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རང་རྒྱུ་ཕན་བྱེད་དུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དེ་འབྲས་བུ་སྤྱིའི་ཆོས་ཏེ་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བས་དགག རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི་བརྡ་སྤྲོད་པ་ན་རེ་འབྲས་བུ་རྣམས་རང་གི་རྒྱུ་ལ་འགྲོ་ལྡོག་འཁྲུལ་ཏེ། མེའི་འབྲས་བུ་དུ་བ་དེ་མེ་མེད་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྤྱི་བོ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དུ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་ལས་འདས་པ་སྟེ་རྒྱུ་མེད་
Chinese
如果自性因的相符性与自性相同，否则无常是来自所作之因的后来产生的其他因果关系的理由，即如果是果的法，那么，所作法不一定是坏灭的，因为自身坏灭需要依赖于自身之因后来产生的其他因果关系。如果是有依赖的，那么遍及不确定，比如变成有颜色的，依赖于颜色的衣服，不确定是有颜色的。此外，法无常，是所立法，是与所作不同的事物，因为是来自所作之因的后来产生的其他因果关系的理由，即变成了果。如果承认，那么无常是所作的因还是果？如果是前者，那么无常，是所立法，不是所作的因，因为是从所作产生的。如果是后者，那么无常，是所立法，以所作的因在某个基上成立你的遍及性怎么确定呢？因为不确定，即使你是所作的果。第四，详细阐述两种决定的自性，分为两种：应用于直接关联的成立之因，应用于反向关联的破除之因。第一种分为三种：在果之因上阐述因果决定，在自性常上阐述一体决定，通过关联的力量确定为两种成立之因。第一种分为三种：阐述因果决定量，破除果对因的错乱，总结阐述没有错乱的方式。第一种是，烟，是所立法，不被认为是不会错乱于火，因为仅仅是看到有火，没有看到没有火，所以不会被认为不会错乱于火。不遍及，烟，是所立法，可以被称为火的果，因为跟随火的利益而存在或不存在。遍及，因为跟随自身因的利益而存在或不存在，这是果的一般规律，即是定义。第二种分为两种：以太过分的方式破除，通过分别来破除。第一种是，声明者说，果都错乱于自己的因的来去，比如火的果烟，也从没有火的帝释天的头顶产生，那么烟，是所立法，超越了具有因，即没有因
English
If the correspondence of the nature sign is the same as the nature, otherwise impermanence is the reason for other cause-and-effect relationships arising later from the cause of action, that is, if it is the dharma of the effect, then the act is not necessarily destructive, because self-destruction needs to rely on other cause-and-effect relationships arising later from its own cause. If it is dependent, then it is pervaded by uncertainty, such as becoming colored, the clothes that depend on the color are not necessarily colored. In addition, the dharma is impermanent, it is the established dharma, it is a different thing from what is done, because it is the reason for other cause-and-effect relationships arising later from the cause of what is done, that is, it becomes the effect. If you admit, then is impermanence the cause or the effect of what is done? If it is the former, then impermanence, is the established dharma, is not the cause of what is done, because it arises from what is done. If it is the latter, then impermanence, is the established dharma, how can the pervasiveness of establishing you on a certain basis with the sign of what is done be determined? Because it is uncertain, even if you are the effect of what is done. Fourth, the nature of the two determinations is elaborated in detail, divided into two types: applied to the cause of establishment that is directly related, applied to the cause of refutation that is inversely related. The first type is divided into three types: explaining the determination of cause and effect on the cause of the effect, explaining the determination of oneness on the nature of permanence, and determining it as two causes of establishment through the power of association. The first type is divided into three types: explaining the valid measure of cause and effect determination, refuting the confusion of the effect on the cause, and summarizing and explaining the way of no confusion. The first is that smoke, is the established dharma, is not considered not to be confused with fire, because it is only seeing that there is fire, and not seeing that there is no fire, so it is not considered not to be confused with fire. Not pervasive, smoke, is the established dharma, can be called the fruit of fire, because it follows the benefit of fire to exist or not exist. Pervasive, because following the benefit of its own cause to exist or not exist, this is the general law of the fruit, that is, the definition. The second type is divided into two types: refuting in an overly excessive way, refuting through distinction. The first is that the declarant says that the fruits are all confused with the coming and going of their own causes, such as the fruit of fire, smoke, also arises from the top of the head of Indra who has no fire, then smoke, is the established dharma, transcends having a cause, that is, has no cause