Tibetan
་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིང་གི་གཟུགས་བརྙན་དེ་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ལྡོག་པའི་སྤྱི་དོན་གཞན་འགའ་ཡིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་སྒྲ་ལས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་མེད་དེ། སྤྱི་དོན་གཞན་འགའ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བྱེད་ཆོས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་གསུམ་པའི་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ནི། ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེ་ལ་ཤིང་མིན་སེལ་བ་དང་། ཤིང་སྒྲུབ་པའི་བྱ་བ་དོན་གཞན་པ་གཉིས་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེས་ཤིང་མིན་སེལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཤིང་སྒྲུབ་པ་དང་ཤིང་མིན་སེལ་བའི་བྱ་བ་དོན་གཞན་པ་གཉིས་བྱེད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། ཤིང་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཤིང་མིན་བསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤིང་དང་ཤིང་མིན་གཉིས་ཕན་ཚུན་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི་སྒྲའི་དངོས་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ལྡོག་པ་འདི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྡོག་པ་འདི་དངོས་པོར་མེད་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོར་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ནི་བློ་ཡིས་བསླད་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ལྡོག་པ་དེ་ཤིང་གི་དངོས་པོར་མེད་པ་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་ན་དེ་ཤ་བའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནམ་ཤ་པ་ལས་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། པ་ལ་ཤ་ཤིང་གི་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཤིང་མ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ལས་ལྡོག་པ་དེ་ཤ་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་ཤ་པ་དེ་ཤིང་གི་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཤིང་མ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ལས་ལྡོག་པ་དེ་ཤ་པ་ལས་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་ཀའང་འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཤ་པ་དང་པ་ལ་ཤ་འདི་ཤིང་མིན་འདི་ལས་ཐ་དད་ཅེས་ནི་བརྗོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ནི་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་སྒྲ་ཡིས་བརྗོད་ན་ཤིང་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲའི་རྗེས་སུ་ཤིང་མི་རྟག་པར་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དང་། དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཤིང་འཛིན་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཤེས་པ་རང་མཚན་ཡིན་པས་དེ་བརྗོད་པའི་ཚེ་མི་རྟག་པ་སོགས་ཀྱང་བརྗོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཤིང་འཛིན་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རྟོག་ངོར་འདྲེས་པར་སྣང་བའི་དོན་རྟག་པ་གཅིག་གཅོད་པ་ན་ཤིང་མི་རྟག་ཅེས་པའི་སྒྲས་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་ནི་གཅིག་པུ་ཡིས་དེ་གཅོད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ཀྱི་ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེས་དེ་གཅོད་པའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་དེ། ཁྱོད་དེ་ལ་ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲས་བཅད་པར་བྱ་བ
Chinese
的原因。树的影像，作为所立宗。用与非树相异的其他总义来区分，无法从声音中理解，因为其他的总义也不是你的区分之法。驳斥第三个观点的争论是：如果说“树”这个声音，具有排除非树和成立树两种不同的作用，因为“树”这个声音能排除非树。那么，“树”这个声音，作为所立宗。也不是既成立树又排除非树两种不同的作用，因为成立树本身就是排除非树，因为树和非树是互为异体的实相违。第四，作为声音的对境的遮遣，并非胜义存在，因为虽然遮遣不是实物，但却被视为具有外境，这仅仅是心识的错乱。如果与非树相异的，不是在树的实物中，而是在其他地方，那么它是莎婆的实物，还是莎婆之外的实物？如果是前者，那么巴拉夏就不会成为树的实物，因为与非树的实物相异的是莎婆的实物。如果是后者，那么莎婆就不会成为树的实物，因为与非树的实物相异的是莎婆之外的实物。两者都不能接受，因为莎婆和巴拉夏可以被说成是与这个非树不同的。第五，如果以声音表达分别的影像，那么在说“树”这个声音之后，再说“树无常”的声音，以及如此成立的理由将变得无意义，因为执树分别的影像是自相识，所以在说它的时候，也会说无常等等。如果说，执树分别的影像，作为所立宗。当你在分别面前似乎混杂的常法进行破除时，“树无常”这个声音，以及如此成立的理由，仅仅是通过一个就能完成破除的作用，而“树”这个声音并不能完成破除的作用，因为你会被“树”这个声音所破除
English
reason. The image of a tree, as the subject to be proven. Being distinguished by other general meanings that are different from non-trees cannot be understood from sound, because other general meanings are not your distinguishing characteristics either. Refuting the dispute of the third view: If it is said that the sound "tree" has two different functions, namely excluding non-trees and establishing trees, because the sound "tree" excludes non-trees. Then, the sound "tree," as the subject to be proven. It is also not the case that it performs two different functions of both establishing trees and excluding non-trees, because establishing trees itself is excluding non-trees, because trees and non-trees are mutually exclusive realities that are not of the same nature. Fourth, the negation that is the object of sound is not ultimately existent, because although negation is not a real thing, it is seen as possessing external objects, which is merely a delusion of the mind. If what is different from non-trees exists elsewhere other than in the reality of trees, then is it the reality of shava or the reality other than shava? If it is the former, then palasha will not become the reality of a tree, because what is different from the reality of non-trees is the reality of shava. If it is the latter, then shava will not become the reality of a tree, because what is different from the reality of non-trees is the reality other than shava. Neither can be accepted, because shava and palasha can be said to be different from this non-tree. Fifth, if the image of conceptualization is expressed by sound, then after saying the sound "tree," saying the sound "tree is impermanent," and the reason for establishing it in this way will become meaningless, because the image of the conceptualization of grasping a tree is a self-characterizing consciousness, so when it is said, impermanence and so on will also be said. If it is said that the image of the conceptualization of grasping a tree, as the subject to be proven. When you are cutting off the seemingly mixed permanent dharma in front of the conceptualization, the sound "tree is impermanent," and the reason for establishing it in this way, only one can accomplish the function of cutting off, but the sound "tree" does not accomplish the function of cutting off, because you will be cut off by the sound "tree."
Tibetan
འི་དངོས་པོ་རང་མཚན་གྱི་བརྗོད་བྱ་ཅིའང་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རང་མཚན་སྒྲ་ཡིས་དངོས་སུ་བརྗོད་ན། རང་མཚན་གང་གིས་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་ལ་རང་མཚན་དེའི་ཆོས་མ་ལུས་པར་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི། རང་མཚན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་མི་རྟག་པ་སོགས་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ནུས་པ་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཤིང་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དང་ཤིང་མི་རྟག་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུའམ་དགོས་པ་དུ་མ་ཅན་དང་རྟེན་ཆོས་ཅན་གཅིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཤིང་གི་སྟེང་གི་སེལ་བའི་ཆ་དུ་མ་བརྗོད་པ་ཡིན་པ་དེ་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཤས། སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཡང་ཤེས་པ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་དངོས་པོ་དེ་བརྗོད་པ་ན་དངོས་པོ་སྟོབས་ཀྱིས་མ་ལུས་པ་རྟོགས་པ་འཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་ཤེས་པ་དེ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་རང་རིག་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་དོན་ཉིད་དུ་ཞེན་པར་བྱས་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྤྱི་ཞེས་བྱ་བར་སྣང་བས་ན་སྒྲ་ལས་སྐྱེས་པའི་བློ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དོན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར། །རང་རིག་ཉིད་ལ་རྟོག་མི་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ་ཞེས་སོ། །བཞི་པ་གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་འགྱུར་བའི་ཉེས་པ་སྤོང་བ་ནི། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་གཞན་སེལ་ལ་འཇུག་ན་ཨུཏྤལ་ལ་སྔོན་པོ་ལྟ་བུའི་གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དོན་ལ་གཞི་མཐུན་མེད་ཀྱང་སེལ་ངོར་གཞི་མཐུན་འཐད་དེ། གང་གི་ཚེ་སྔོན་པོ་ཞེས་པའི་སྒྲས་སྔོ་མིན་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ལྡོག་པ་གཅིག་མེ་ཏོག་གཅིག་ལ་སྟོན་པ་ན་གཞན་ཨུཏྤ་ལའི་ལྡོག་པ་མི་སྤོང་ཞིང་མི་སྒྲུབ་པར་གནས། ཨུཏྤལ་ལ་ཞེས་པའི་སྒྲས་ཀྱང་དེ་ལྟར་གནས་པའི་ཚེ་སྔོན་པོ་དང་ཨུཏྤལ་ལ་དེས་ནི་མེ་ཏོག་དེར་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཅན་གཅིག་པུའང་སྣང་བ་དེའི་ཚེ་དེ་ལྟ་བུའི་རྟོག་བློའི་ངོ་བོར་བྱས་ནས་སྔོན་པོ་དང་ཨུཏྤལ་ལའི་གཞི་མཐུན་པ་ནི་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བསྟན་པ་ནི། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བུམ་མིན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་སྒྲས་ནི་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཆོས་དེ་ལ་རེག་པ་སྟེ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་སྲིད་དེ། བུམ་མི
Chinese
因为事物没有自相的所说对象。遍：如果声音真实地说出自相，那么用什么来说出自相，就会完全理解那个自相的所有法，这是因为自相的事物与无常等是同一实体的能力所致。因此，说“树”的声音和说“树无常”的声音，有法，会变成具有多种果或需要和具有相同所依之法，因为说的是树上的多种排除部分，因此是那个缘故。又，显现的形象也因为与识无差别，所以在说事物时，就像识一样，难道不是事物以力量完全理解而获得吗？不是获得的，因为在什么时候，识以无差别的方式成为自己的特征，就像识一样，在自证的时候，那不是像外境自己的特征一样要说的。那是因为执着于外境事物本身，显现为外境的“总”，所以在声音产生的智慧中显现，因此是声音的所说对象，但不是以识的自性方式来说的。如是说：“因为对境分别，不欲对自证分别。”如是说。第四，遣除基相同不可能转变的过失：如果能诠的声音执着于排除异体，那么像“蓝色莲花”一样，基相同会变得不可能，如果这样说。事物上没有基相同，但在排除方面基相同是合理的，因为当“蓝色”的声音在一个花朵上显示出区分非蓝色的反体时，不会排除或建立其他莲花的反体而存在。“莲花”的声音也这样存在的时候，蓝色和莲花因此是遍布那个花朵的唯一有法也显现的时候，以那样的分别智慧的自性，蓝色和莲花的基相同就变成了真实。第四，归纳显示遮遣和建立二者的意义：瓶子，有法。当用声音说出在你身上区分非瓶子时，触及到你的事物之法，即获得是可能的，非瓶
English
Since objects lack inherently designatable subjects. Pervasion: If self-characteristics are explicitly expressed by sound, then whatever expresses the self-characteristic will fully comprehend all the qualities of that self-characteristic, because the object of the self-characteristic is due to the power of being one substance with impermanence, etc. Therefore, the sound of saying "tree" and the sound of saying "tree is impermanent," the subject of the proposition, will become the same as having multiple fruits or necessities and having the same basis of qualities, because it is said that there are many eliminating parts on the tree, so that is why. Moreover, since the appearance of phenomena is also inseparable from consciousness, when the object is spoken of like consciousness, is it not the case that the object is fully understood and attained by force? It is not attained, because when consciousness is inseparable from its own characteristics, like consciousness, at the time of self-awareness, it is not to be spoken of as if it were its own external characteristic. That is because it is fixated on external objects themselves and appears as the external "general," so it appears in the wisdom born of sound, therefore it is the object of sound, but it is not to be spoken of in terms of the nature of consciousness. As it is said, "Because of discriminating objects, one does not want to discriminate self-awareness." So it is said. Fourth, refuting the fault of the basis being the same and impossible to change: If the expressing sound engages in excluding others, then like "blue lotus," the basis being the same would become impossible. Although there is no common basis in reality, a common basis is reasonable in terms of exclusion, because when the sound "blue" shows one reverse aspect that distinguishes non-blue on one flower, it does not abandon or establish the reverse aspect of other lotuses and remains. When the sound "lotus" also remains in this way, when the blue and lotus are therefore the only subject of the proposition pervading that flower, at that time, with such a nature of discriminating wisdom, the common basis of blue and lotus becomes real. Fourth, summarizing and showing the meaning of both negation and affirmation: Pot, subject of the proposition. When the sound of distinguishing non-pot from you is spoken, it is possible to touch or obtain the quality of your object, non-pot.