Tibetan
ན། ཉེས་པ་འདི་མེད་པར་འོག་ནས་འཆད་ལ། ཉེས་པ་འདི་འགྱུར་ཡང་བླ་སྟེ་གསལ་བ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་སྒྲ་བློ་གཅིག་འཇུག་པ་ལ་རིགས་གཞན་དངོས་པོ་བ་མི་དགོས་པར་ཐལ། རིགས་དོན་གཞན་མེད་ཀྱང་དེ་མ་ཡིན་ལས་ལྡོག་པར་མཚུངས་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲ་བློ་གཅིག་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དེའི་རྒྱུ་མཚན་བ་ལང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེས་དེ་མིན་རྣམ་པར་མི་གཅོད་དམ་གཅོད། དང་པོ་ལྟར་ན། བ་ལང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེ་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་ན་སྦྱར་བ་དོན་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་ཡིས་མི་འདོད་པའི་དོན་དེ་དག་རྣམས་ལ་འདོད་པའི་དོན་དེ་མི་གཅོད་ན་ནི་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། འཆད་པ་པོས་འདོད་པའི་དོན་དེ་ལས་གཞན་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་འདོད་པའི་དོན་ལ་ཉན་པ་པོ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཀྱང་བསམས་ནས་སྒྲ་བརྗོད་དེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཀྱང་ནི་དེ་མིན་སྤོང་བར་མ་ཟད་དེར་འཇུག་པའི་དགོས་པ་ཡོད་ཅེས་པའམ། འགྲེལ་བཤད་ལས་ཁོ་ནའི་དོན་དུ་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་གཉིས་པ་ལྟར་སྒྲ་འདི་ལ་རྣམ་གཅོད་མེད་པ་མིན་ཏེ་ཡོད་པས་སྒྲ་དགོས་མེད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲའི་འཇུག་ཡུལ་རིགས་དོན་གཞན་ཡིན་པ་དེ་མི་རིགས་པར་ཐལ། སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་དགོས་པ་ནི་གཞན་རྣམ་པར་བཅད་ནས་འདོད་པ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྟེ་ཡིན་པས་གཞན་རྣམ་པར་བཅད་ནས་འདོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ཁྱོད་ལ་བར་དེར་སྤྱི་དོན་གཞན་གྱིས་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ངོ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་བཤད། །ངོ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་གཞན་དགག །ངོ་ཤེས་རྒྱུ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱི་གཅིག་མེད་ན་གསལ་བ་དུ་མ་ལ་ངོ་ཤེས་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བུམ་པའི་གསལ་བ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན། སྤྱི་གཅིག་མེད་པའི་རྫས་ཐ་དད་ཀྱང་ངོ་ཤེས་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བ་འཐད་དེ། བྱ་བ་ཆུ་སྐྱོར་བ་དེ་དང་དེ་བྱེད་པར་མཚུངས་པའི་དོན་རྫ་བུམ་ལྟ་བུ་རྣམས་སྔར་མཐོང་ནས་ཕྱིས་གསེར་བུམ་སོགས་གཞན་མཐོང་ཡང་ཆུ་སྐྱོར་བ་དང་བུམ་འཛིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཅན་དེ་ལས་གཞན་འབྲས་བུ་དེ་དག་མི་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བའི་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ནི་སྒྲ་སྟེ་ནང་གི་བརྗོད་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་སྔར་གྱི་དེ་ཉིད་འདིའོ་ཞེས་སྔ་ཕྱི་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྦྱར་ནས་གཅིག་ཏུ་ངོ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྤྱི་རྐྱང་ངོ་ཤེས་བློ་ཡི་རྒྱུར་མི་འཐད། །སྤྱི་ཡིས་གྲོགས་བྱས་གསལ་བ་རྒྱུར་མི་འཐད། །སྤྱི་ལ་ལྟོས་པའི
Chinese
那，这个过失在下面会讲到。即使这个过失转变，但作为能明，显现的诸法，具有这样的性质：你对一个声音的认知，不需要其他种类的实体，因为即使没有其他种类的意义，也能通过与非此相反的相似之处，产生一个声音的认知。其原因是，“牛”这个声音不会区分或区分非牛。如果按照第一种情况，那么“牛”这个声音，具有这样的性质：如果像那样结合，怎么会是有意义的呢？因为如果你不区分那些你不希望的意义，那么就是因为这个原因。普遍来说，因为讲述者认为，听者会完全放弃他所不希望的意义，而专注于他所希望的意义，所以才说出这个声音。或者说，不仅要放弃非此，而且有必要专注于此，这就是解释中所说的“仅仅”的意义。如果按照第二种情况，这个声音不是没有区分，而是有区分，所以声音不会变得没有必要。那么，胜论师，具有这样的性质：声音的施用处是其他种类的意义，这是不合理的。声音的必要性不就是区分其他，然后专注于所希望的吗？既然如此，区分其他，然后专注于所希望的，对你来说，其他的共相意义有什么用呢？因为一点也不需要。第三部分有三点：讲述产生认识的原因，否定其他产生认识的原因，消除对认识原因的争论。第一点是：如果没有一个共相，那么对许多显现就不会产生认识的智慧。如果这样认为，那么瓶子的显现，具有这样的性质：即使没有一个共相，不同的事物也能产生认识的智慧，这是合理的。就像陶瓶一样，做着同样的事情，比如取水，即使先前见过，后来又见到金瓶等其他瓶子，也能通过声音，即内部的表达，来连接先前和后来的事物，说“这就是那个”，从而一起认识。第二部分有四点：共相本身不适合作为认识智慧的原因，共相帮助的显现不适合作为原因，依赖于共相的
English
Now, this fault will be discussed below. Even if this fault changes, but as the illuminator, the appearing dharmas have such a nature: your cognition of a sound does not require other kinds of entities, because even without other kinds of meanings, a cognition of a sound can arise through the similarity of being the opposite of non-this. The reason is that the sound "cow" does not distinguish or distinguish non-cows. If according to the first case, then the sound "cow" has such a nature: if combined like that, how can it be meaningful? Because if you do not distinguish those meanings that you do not want, then it is for this reason. Generally speaking, because the speaker thinks that the listener will completely abandon the meanings he does not want and focus on the meanings he wants, that is why he utters this sound. Or rather, it is not only necessary to abandon non-this, but it is also necessary to focus on this, which is what the explanation says is the meaning of "only". If according to the second case, this sound is not without distinction, but has distinction, so the sound will not become unnecessary. Then, Vaisheshika, has such a nature: the application of sound is other kinds of meanings, which is unreasonable. Isn't the necessity of sound just to distinguish others and then focus on what is desired? Since this is the case, distinguishing others and then focusing on what is desired, what is the use of other common meanings to you? Because there is no need at all. The third part has three points: explaining the cause of generating recognition, negating other causes of generating recognition, and eliminating disputes about the cause of recognition. The first point is: if there is no one commonality, then recognition wisdom will not arise for many appearances. If you think so, then the appearances of the vase have such a nature: even without one commonality, different things can generate recognition wisdom, which is reasonable. Just like pottery vases, doing the same thing, such as fetching water, even if seen before, and later seeing gold vases and other vases, can be connected together by the sound, that is, the internal expression, saying "This is that", thereby recognizing them together. The second part has four points: commonality itself is not suitable as the cause of recognition wisdom, the appearance helped by commonality is not suitable as the cause, relying on commonality