Tibetan
ཇི་ལྟར་རུང་ཞེ་ན། རྟོག་པའི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཆོས་ཅན། འཁྲུལ་ངོར་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དུ་མ་རབ་ཏུ་བརྟགས་ཏེ། འཁྲུལ་ངོར་ལོག་པ་གཞན་དང་གཞན་དུ་མ་ལས་ལྡོག་པའི་དངོས་པོར་སྣང་བས་སོ། །དྲུག་པ་ནི། འོ་ན་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་གིས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ནི་གཞན་སེལ་བའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་འཛིན་ཏོ། །ཞེས་སྤྱི་དང་འདྲེས་པའི་རང་མཚན་འཛིན་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་བསྒྲུབ་བྱའོ། །འདི་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྟགས་སོ་སྙམ་པའི་རྟོག་པ་ལ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་རང་མཚན་དངོས་སུ་མི་འཛིན་ཏེ། དངོས་པོ་རང་མཚན་མཐོང་བ་སྟེ་སྣང་བ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་གླང་གིས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཁྱད་པར་སྤྱི་དང་འདྲེས་པ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་པའི་ཚིག་འདིར་ཆོས་ཅན། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྤྱི་དང་འདྲེས་པ་རྗེས་དཔག་གི་གཟུང་བྱར་སྟོན་ཞེས་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་ཁྱད་པར་གཞན་སེལ་གྱི་སྤྱི་དང་འདྲེས་པ་རྗེས་དཔག་གི་གཟུང་བྱར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་མཚན་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། སྤྱིའི་རྣམ་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པ་དང་། སོགས་པ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཅིར་ཡང་རྟོག་པས་དངོས་སུ་གཟུང་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་ཁྱད་པར་མང་པོ་རྣམས་དེ་གཅིག་པུ་ལ་ནི་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། བདུན་པ་ནི། སྒྲ་དང་རྟོག་པ་ཡང་ཆོས་ཅན། རང་མཚན་དེ་ཡི་ངོ་བོ་རང་མ་ཡིན་ཀུན་ལས་ལོག་པ་དེ་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་སུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། སྤྱི་ཉིད་དུ་ནི་དངོས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་དེ་འཛིན་ནས་འདིའི་བར་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་སྒྲའི་འཇུག་ཚུལ་བཤད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། གཞན་སྡེའི་འདོད་པའི་བརྡ་ཡུལ་དགག རང་སྡེའི་འདོད་པའི་བརྡ་ཡུལ་བསྒྲུབ། དེ་ལ་གཞན་སྡེའི་རྩོད་པ་སྤོང་། དགག་སྒྲུབ་གཉིས་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་མཚན་བརྡ་ཡུལ་ཡིན་པ་དགག སྤྱི་དངོས་བརྡ་ཡུལ་ཡིན་པ་དགག སྤྱི་ལྡན་བརྡ་ཡུལ་ཡིན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་བྱེད་པའི། །སྒྲ་ཡོད་མ་ཡིན་ཅེས་པ་ལ། བརྡ་སྤྲོད་པ་རྣམས་ན་རེ། རང་མཚན་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་མི་འཐད་དེ། བུམ་པ་འོན་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པ་ན་ཆུ་སྐྱོར་བའི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལེན་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་མཚན་ཆོས་ཅན། རྗོད་བྱེད་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྡའི་དངོས་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རང་གང་ལ་བརྡར་བརྟགས་པའི་དོན་དེ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་ནི་རང་མཚན་དེ་ལ་བརྡ་དངོས་སུ་སྦྱར་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་བརྡ་དུས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། བརྡ་དེ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་དོན་གོ་བའི་ཆེད་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་དང་། གྲངས་ཅན་པ་ན་རེ། རིམ་པ་ལྟར། གསལ་བ་ལས་རྫས་ཐ་དད་པ་དང་གསལ་བ་དང་རྫས་གཅིག་པའི་སྤྱི་འཁྲུལ་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་བརྡའི་དངོས་ཡུལ་ཡིན་ཅིང་། དེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུའང་ཡོད་པས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། རིགས་རྐྱང་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་དེ་ལ་བ་ལང་གི་རིགས་དེ་ཆོས་ཅན། འཁྲུལ་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་བ་ལང་ཞེས་པའི་བརྡའི་དངོས་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། བ་ལང་གི་དོན་བྱེད་པར་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་སྟེ། བརྡ་བྱེད་པར་རྩོམ་པ་ན་ཅི་ནས་ཀྱང་བ་ལང་དོན་གཉེར་གྱི་སྐྱེས་བུ་དེ་བ་ལང་གི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་དེ་ཤེས་ནས་དེ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། དོན་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསམས་ནས་དོན་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་བརྡ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིགས་དེ་དང་ལྡན་པའི་གསལ་བ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལ་བརྡ་སྦྱོར་བས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རིགས་ལྡན་གསལ་རྐྱང་རྣམས་དང་མཚུངས། །སྤྱི་གཞན་བརྟགས་པ་དགོས་པ་མེད། །སྤྱི་གཞན་མེད་ཀྱང་ངོ་ཤེས་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བརྡ་དེ་ཡང་ནི་དངོས་སུ་སྟེ་སྤྱིས་བར་མཆོད་པར་གསལ་བ་ཉིད་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་ཅེས་དྲིས་པས་གལ་ཏེ། དེ་ལ་བརྡ་སྦྱར་མི་ནུས་ཏེ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིགས་ལྡན་གྱི་གསལ་བ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བརྡ་སྦྱོར་མི་ནུས་པར་ཐལ། མཐའ་ཡས་པ་འདི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རིགས་ཀྱིས་གསལ་བ་ཉུང་དུ་མ་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བཞོ་རྨོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དེ་བྱེད་པའི་དོན་རྣམས་དོན་དེ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ལོག་པར་མཚུངས་པའི་རྣམ་པ་ལ་ཕྱི་དོན་དུ་འཁྲུལ་པའི་གཞན་སེལ་དེ་ལ་སྒྲ་ཅིས་མ་བྱས་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་དུ་རིགས་དེ་དང་ལྡན་པ་བརྗོད་པ་ལ་ཕྱོགས་གླང་གིས་དེ་ལྡན་རང་དབང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་བཀོད་པ་འདི་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། ངེད་ཀྱི་རིགས་ལྡན་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་ལྡོག་ལྡན་གཉིས་མིང་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་
Chinese
如果这样，那么，对于念头的相状本身，作为有法，在错乱显现中极多分门别类的法被分别假立，因为在错乱显现中，显现为从其他种种错乱中遣除的实事之故。第六，那么，论师陈那以比量，是执取以他者遮遣所区分的差别。说成是执取与总相混杂的自相，这与此相违，如果这样问。这是所要成立的。对于认为这是所要成立的，这是成立的因的念头，作为有法，不直接执取以无常所区分的自相，因为实事自相的显现，即显现已经消失之故。陈那以比量执取差别与总相混杂，对于这句话，作为有法，不应说自相与总相混杂是比量的所取境，因为念头所显现的差别，他者遮遣的总相与混杂，已经显示为比量的所取境之故。那个自相，作为有法，总相的相状和差别的相状，以及其他法与有法，念头都不直接是所取境，因为众多法差别的特性，在那一个上是不容许的缘故。第七，声音和念头也是，作为有法，那个自相的体性，不是自性的一切相异，那样直接了知是不存在的，因为唯以总相的方式才是直接进入的缘故。从执取自性到此之间是总结的偈颂。第二，解释差别声音的进入方式有四种，破斥他宗的意愿的表达境，成立自宗的意愿的表达境，对此驳斥他宗的争论，显示总结破斥和成立二者的意义。第一有三种，破斥自相是表达境，破斥总相实事是表达境，破斥具有总相是表达境。第一，那个如是了知的，声音是不存在的，这样说，声明论者说，自相不是声音的实际表达境是不合理的，因为说瓶子来这里，就进入取能做汲水作用的缘故，如果这样问。自相，作为有法，不是能诠声音的实际表达境，因为不是表达的实际对境之故。周遍，因为能诠的
English
If so, then, for the very appearance of thought, as the subject, in the mistaken appearance, many kinds of divisions of phenomena are thoroughly imputed, because in the mistaken appearance, it appears as an entity that is eliminated from other various mistakes. Sixth, then, the master Dignāga, with inference, apprehends the distinction made by the exclusion of others. It is said to apprehend the self-character mixed with the general, which contradicts this, if asked. This is what is to be proven. For the thought that this is what is to be proven, this is the sign that proves it, as the subject, it does not directly apprehend the self-character distinguished by impermanence, because the appearance of the self-character of the entity, that is, the appearance has disappeared. Dignāga apprehends the distinction mixed with the general by inference, for this statement, as the subject, it should not be said that the self-character mixed with the general is shown as the object of apprehension of inference, because the distinction that appears to thought, the general mixed with the exclusion of others, has been shown as the object of apprehension of inference. That self-character, as the subject, the aspect of the general and the aspect of the distinction, and other phenomena and subjects, thought does not directly apprehend them as objects, because the characteristics of many divisions of phenomena are not permissible on that one. Seventh, sound and thought are also, as the subject, the nature of that self-character, not the difference from all that is not self, it is not the case that it is directly realized in that way, because it is only in the manner of the general that it directly enters. From grasping the nature to here is the summarizing verse. Second, explaining the way of entering of the distinguishing sound, there are four: refuting the expressive object of the desire of other schools, establishing the expressive object of the desire of one's own school, refuting the arguments of other schools on this, showing the meaning of summarizing the refutation and establishment of both. First, there are three: refuting that the self-character is the expressive object, refuting that the general entity is the expressive object, refuting that having the general is the expressive object. First, that which realizes it as it is, the sound does not exist, saying this, the grammarians say, it is unreasonable that the self-character is not the actual expressive object of the sound, because saying "bring the pot here", it enters into taking what can do the function of drawing water, if asked. The self-character, as the subject, is not the actual expressive object of the expressing sound, because it is not the actual object of expression. Pervasive, because the expressing
Chinese
因为语词是通过对自身所指的对象进行辨析来显示其含义的。而理由（或根据）并不能真正地与自身的名相联系，因为在进行命名时，语词并不具备其自身的特征，因此是这样的。这是因为，语词是为了在命名时理解含义而设立的。第二种观点是，顺世论者和数论者认为，按照次第，显现之物与物质的差异，以及显现之物与物质的同一性，都不依赖于普遍的错觉，而是语词的真实对象。由于它在命名时也存在，所以没有上述的过失。如果有人这样认为，那么，对于那些认为唯有种类才是表达对象的人来说，牛的种类，作为所立宗，不应成为不依赖于错觉的“牛”这个语词的真实对象，因为它不具备牛的作用。这是因为，在开始命名时，任何寻求牛的人都必须知道牛的作用，才能去实现它。因为他们会想到，通过理解作用，才能对事物进行描述，从而进行命名。第三部分分为两点：陈述观点和驳斥观点。第一点是，如果有人认为，通过将语词与具备该种类且能够发挥作用的显现之物联系起来，就不会有上述的过失。第二部分分为三点：与种类具备者、显现之物和唯有种类相同；不需要考察其他的普遍性；即使没有其他的普遍性，也能合理地认识。第一点是，如果有人问，为什么不直接将语词与普遍认可的显现之物联系起来呢？如果回答说，因为它是无限的，所以无法将语词与之联系起来。那么，具备种类的显现之物，作为所立宗，你也不应能与之联系，因为这与无限性相同，因为种类并没有减少显现之物的数量。第二点是，如果有人问，为什么不将声音与那些与挤奶、耕作等作用相同，且与所有不具备这些作用的事物相反的，在外境中被误认为是他者的排除法联系起来呢？作为对这个问题的回答，陈述种类具备者时，陈那论师已经列举了“因为不具备自主性”等过失，这同样适用于你们，因为我们的种类具备者和你们的排除法，除了名称之外，都是相似的。
English
Because words show their meaning by analyzing the object to which they refer. However, the reason (or basis) cannot be truly connected with its own name, because at the time of naming, the word does not possess its own characteristics, and therefore it is so. This is because words are established to understand the meaning at the time of naming. The second view is that the Vaisheshikas and Samkhyas believe that, according to the order, the difference between the manifest and the substance, and the identity of the manifest and the substance, do not depend on universal illusion, but are the real objects of words. Since it also exists at the time of naming, there is no fault as mentioned above. If someone thinks so, then for those who think that only the genus is the object of expression, the genus of the cow, as the subject of the proposition, should not be the real object of the word "cow" without relying on illusion, because it does not have the function of a cow. This is because, when starting to name, anyone seeking a cow must know the function of the cow in order to realize it. Because they will think that by understanding the function, they can describe things and thus name them. The third part is divided into two points: stating the view and refuting the view. The first point is, if someone thinks that by connecting the word with the manifest that possesses that genus and can function, there will be no fault as mentioned above. The second part is divided into three points: similar to the genus possessor, the manifest, and the genus alone; there is no need to examine other universals; even without other universals, it is reasonable to recognize. The first point is, if someone asks, why not directly connect the word with the manifest that is universally recognized? If the answer is that it is impossible to connect the word with it because it is infinite. Then, the manifest possessing the genus, as the subject of the proposition, you should not be able to connect with it either, because it is the same as infinity, because the genus has not reduced the number of manifests. The second point is, if someone asks, why not connect the sound with those that are the same as the functions of milking, plowing, etc., and are contrary to all things that do not have these functions, the exclusion method that is mistaken for others in the external environment? As an answer to this question, when stating the genus possessor, Acharya Dignaga has already listed the faults such as "because it does not have autonomy", which also applies to you, because our genus possessor and your exclusion method are similar except for the name.