Tibetan
འི་ཕྱིར། འདོད་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཚུངས་པས་རོ་ལ་སོགས་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་མཚུངས་པ་ནི་རིགས་པ་མིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། རིགས་པ་ཅན་པས་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་པ་ཅན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྟགས་སྲོག་སོགས་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། གསོན་ལུས་བདག་བཅས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བར་ཐལ། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་ཅིང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་མཉན་བྱ་དང་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་དུ་མཚུངས་པར་སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །བཞི་པ་ནི། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་མེད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་རྟགས་དེ་ཆོས་ཅན། ཕྱོགས་ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ནས་མ་གྲུབ་པའི་རྟགས་དང་སྦྱར་ནས་ལྡོག་ཁྱབ་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉིས་ཀ་ལ་ངེས་པར་གཟུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ། །དེའི་དོན་ནི་ཕྱོགས་ཆོས་ལ་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀ་ལ་དང་གང་རུང་ལ་མ་གྲུབ་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་གཞི་མ་གྲུབ་པ་གཞི་སྐྱོན་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་པ་གཞིར་བྱས་པ་ལའང་ལྡོག་པ་ལ་གཞི་མ་གྲུབ་པ་མ་གཏོགས་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གང་རུང་ལ་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་སྐྱོན་ཡིན་ཞེས་པའོ། །དེས་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་སྐྱོན་དུ་མ་བཤད་དེ་ཅི་རིགས་པར་ཞེས་སྨོས་པས་སོ་ཞེ་ན། དེས་ལྡོག་པ་ལ་གཞི་མ་གྲུབ་སྐྱོན་དུ་མ་བརྗོད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་སྐྱོན་དུ་མ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྗེས་ཐོགས་ཉིད་དུ་གང་ཞིག་གཉིས་ཀ་ལ་ངེས་པ་བརྗོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའམ་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་གྱི་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་གྲུབ་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་འགལ་བ་གསུངས་པར་འགྱུར་རོ། །ལྔ་པ་ནི་སྒྲ་རྟག་པའམ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པ་ན་རྩོད་གཞིའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་མཉན་བྱ་ཆོས་ཅན། རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀ་ལས་ལྡོག་པ་གྲུབ་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀ་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་ལ་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀ་རྣམ་པར་གཅོད་ནུས་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་རྟག་པའམ་མི་རྟག་པ་གང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་ནའང
Chinese
因此，如果承认，那么，老师所说的，因为色等相同，所以味等不被食用也相同，这不合道理，就相违背了。第三，有宗义者认为，仅仅因为在两个方面都没有见到，就断定为具有相违性，这样的标志，例如生命等，也是有法。成为证明活着的身体具有自我的正确理由，因为它是要证明的宗义的法，并且仅仅在不相似的一方没有见到。如果承认，那么，这与老师所说的，这与可听闻和相似的理由相同，就相违背了。第四，对于在不相似的一方存在与否犹豫不决的标志，是有法。与对于宗义法犹豫不决而没有成立的标志结合起来，说成是具有反向周遍没有成立的过失，是不合理的，因为仅仅在不相似的一方没有见到。如果承认，那么，老师所说的，宗义的法，必须由辩论者和反辩论者双方都确定。同样，对于在相似的一方存在与否等等，也应该根据情况分别说明，这与上述说法相违背。它的意思是说，就像对于宗义法，辩论者和反辩论者双方或者任何一方没有成立，或者犹豫不决，或者基础没有成立，是基础的过失一样，对于以宗义法成立为基础的情况，除了反向的基础没有成立之外，对于随同和反向的任何一方没有成立等等，也是过失。如果有人问，因为这样说了“根据情况分别说明”，所以没有说对于反向犹豫不决是过失，那么，这样说并不是说对于反向基础没有成立是过失，而是说对于犹豫不决不是过失，因为紧接着就说了，对于在两个方面都确定地说明，那才是真正地成立或者驳斥，而不是说对于在任何一方面成立或者犹豫不决。因为这样说的缘故。否则，就会变成说了相违背。第五，在证明声音是常还是无常时，争论的基础，即不共的特点，可听闻是有法。成立为从常和无常两者都相反，因为仅仅在这两者都没有见到。如果承认，那么，这有法。成为能够区分声音是常还是无常的理由，无论将声音安置为常还是无常的论证
English
Therefore, if admitted, then, what the teacher said, because form and so on are the same, so taste and so on are not eaten and are also the same, this is not reasonable, it contradicts. Third, those with tenets consider that just because they have not seen in both aspects, they assert that it has contradictory nature, such a sign, such as life and so on, is also the subject. It becomes a correct reason to prove that the living body has self, because it is the dharma of the proposition to be proven, and it is only not seen in the dissimilar side. If admitted, then, this contradicts what the teacher said, that this is the same as audible and seemingly valid reason. Fourth, the sign of doubting the existence or non-existence in the dissimilar side is the subject. Combining with the sign that is not established due to doubting the dharma of the proposition, it is unreasonable to say that it has the fault of the inverse pervasion not being established, because it is only not seen in the dissimilar side. If admitted, then, what the teacher said, the dharma of the proposition must be determined by both the debater and the counter-debater. Similarly, for existence or non-existence and so on in the similar side, it should also be stated accordingly, this contradicts the above statement. Its meaning is that, just like for the dharma of the proposition, it is not established for both the debater and the counter-debater or either side, or there is doubt, or the basis is not established, which is the fault of the basis, for the case where the dharma of the proposition is established as the basis, except for the inverse basis not being established, not being established for either the following or the inverse and so on is also a fault. If someone asks, because it said "state accordingly", so it did not say that doubting the inverse is a fault, then, saying this is not saying that the inverse basis not being established is a fault, but saying that doubting is not a fault, because immediately after it said, for stating definitely in both aspects, that is truly establishing or refuting, not saying that establishing or doubting in either aspect. Because of saying this. Otherwise, it would become saying contradictory things. Fifth, when proving whether sound is permanent or impermanent, the basis of the dispute, that is, the uncommon characteristic, audible is the subject. It is established as being contrary to both permanent and impermanent, because it is only not seen in both of these. If admitted, then, this subject. It becomes a reason that can distinguish whether sound is permanent or impermanent, no matter whether sound is placed as an argument for permanent or impermanent
Tibetan
་ཕྱོགས་ཆོས་དང་ལྡོག་ཁྱབ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ནི་ཇི་ལྟར་ན་ཡང་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །གལ་ཏེ་དེས་དེ་ལ་གཉིས་ཀ་འགོག་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ལ་གཉིས་ཀ་འགོག་ན་ཚད་མ་གཞན་གཞི་གཅིག་ལ་དངོས་འགལ་གཅིག་བཀག་ན་གཞན་དེ་ངེས་པར་གྲུབ་པའི་ཚད་མས་གནོད་པས་ན་གནོད་པ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་ལས་མེད་ངེས་སུ་འགྲུབ་པ་མིན་པར་ཐལ། མཉན་བྱ་སྒྲའི་སྟེང་དུ་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀ་འགོག་པ་ལ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ནི་གཞན་གཏན་ཚིགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་གྱིས་མེད་ངེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲུག་པ་ནི་བྱེ་བྲག་པས་རེག་བྱ་བཏང་སྙོམས་པ་རླུང་ཁོ་ནའི་ཡོན་ཏན་དུ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་ནས་མཐོང་བའི་ས་ཆུ་མེ་གསུམ་ལ་ཆོས་ཅན། རེག་བྱ་བཏང་སྙོམས་པ་མི་ལྡན་ཏེ། རེག་བྱ་བཏང་སྙོམས་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཆོས་ཅན། ལྡོག་ཁྱབ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པར་ཐལ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་རླུང་གི་རབ་བྱེད་ལས། གལ་ཏེ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་མཐོང་བ་དག་ལ་རེག་པ་འགོག་པར་བྱེད་ན་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི་མ་མཐོང་ཙམ་གྱིས་མེད་པ་འགྲུབ་ན་རོ་ནུས་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་ཨ་མྲ་དང་གཟུགས་མཚུངས་པའི་ཨ་མྲ་ལྷག་མ་རྣམས་ཆོས་ཅན། རོ་ནུས་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་ཏེ། ཨ་མྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ་ཨ་མྲ་ཆོས་ཅན། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལྡོག་ཁྱབ་ཚང་བར་ཐལ། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདོད་ན། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟགས་ཡང་དག་དུ་ཐལ། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆོས་དང་ལྡོག་ཁྱབ་ཚང་བའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཡུལ་བཟང་ངན་དང་། ལེགས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་རྫས་ཨ་མྲ་ལ་ནུས་པ་དང་རོ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་སྣང་བས་ཨ་མྲ་དེ་ལ་གཅིག་རོ་ནུས་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བས་ཨ་མྲ་གཞན་ལ་རོ་ནུས་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཡོད་པར་ངེས་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་གཏན་ཚིགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ནམ་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། སྤྱིར་ཆོས་དེ་མ་དམིགས་པ་དེ་ཆོས་དེ་མེད་པར་རབ་
Chinese
因为周遍和逆周遍完备的缘故。如果承认，那么论师所说的“应知本身无论如何都是能断除的理由”就相违了。如果说，它不能对那个阻碍两者，如果对那个阻碍两者，那么因为其他量对一个所依阻碍一个相违，则那个其他的必定成立，因此没有无害境，所以不完备。如果是这样，那么这只是在异品上没有见到而已，不是必定成立，因为在应知声上阻碍常与无常两者，有其他量妨害，同样，其他理由在异品上没有见到，以没有见到而成立没有，也有其他量妨害的缘故。第六个是，胜论师想成立舍受触是风的功德，所以在所见的地水火三者上，是法，不具有舍受触，因为没有见到舍受触。这个理由，是法，成为逆周遍无错乱者，因为只是在不相似品上没有见到。如果承认，那么论师在《风品》中说：“如果只是没有见到就阻碍在所见上的触，那么这也不合理。”就相违了。第二个是，如果只是没有见到就成立没有，那么具有味道和力量差别的芒果和形状相似的其余芒果，是法，具有味道和力量的差别，因为是芒果。这样安立的时候，芒果，是法，成为成立它的逆周遍完备，因为成立它的不相似品上只是没有见到。如果承认，那么成立它的正因就成立了，因为成立它的方面法和逆周遍完备。不能承认，因为从处所好坏和善作等差别，在实物芒果上，力量和味道等显现为不同，因此那个芒果，因为见到一个具有味道和力量的差别，所以确定其他芒果具有那个味道和力量的差别是不合理的缘故。第三个是，凡是不缘于异品的因，是否就是理由在异品上没有的成立者？
English
Because the pervasion and counter-pervasion are complete. If it is admitted, then it contradicts what the teacher said, "The very thing to be known is in any way a reason for cutting off." If you say that it cannot prevent both of them, if it prevents both of them, then because other valid cognition obstructs one contradiction on one basis, then that other must be established, so there is no harmless object, so it is incomplete. If so, then it is only that it is not seen on the dissimilar side, it is not necessarily established, because other valid cognition harms the obstruction of permanence and impermanence on the sound to be known, similarly, other reasons are not seen on the dissimilar side, and it is possible that other valid cognition harms the establishment of non-existence by not seeing. Sixth, the Vaibhashikas want to establish that neutral touch is the quality of wind alone, so on the three seen elements of earth, water, and fire, it is the subject, it does not have neutral touch, because neutral touch is not seen. That reason, the subject, becomes the one with the counter-pervasion without confusion, because it is only not seen on the dissimilar side. If you admit, then the teacher said in the Wind Chapter, "If only not seeing obstructs the touch on what is seen, then that is not reasonable." It contradicts. The second is, if only not seeing establishes non-existence, then the mangoes with different tastes and powers and the remaining mangoes with similar shapes, are the subject, have different tastes and powers, because they are mangoes. When this is established, the mango, the subject, becomes complete with the counter-pervasion that establishes it, because it is only not seen on the dissimilar side that establishes it. If you admit, then the correct reason that establishes it is established, because the aspect-dharma and counter-pervasion that establish it are complete. It cannot be admitted, because from the differences of good and bad places and good deeds, etc., on the real mango, power and taste, etc., appear to be different, so that mango, because one with different taste and power is seen, it is not reasonable to determine that other mangoes have that different taste and power. The third is, is the cause that does not perceive the dissimilar side the establisher of the absence of reason on the dissimilar side?