Tibetan
་། སྒྲ་རྟག་པ་ལྟ་བུ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་ཚད་མ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བསལ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལམ། སྡིག་པ་ཉོན་མོངས་ཀྱི་འབྲས་བུར་ཁས་བླངས་ནས་ཁྲུས་ཀྱིས་སྡིག་པ་འདག་པར་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་ལུང་ལ་ལྟོས་པའི་རྗེས་དཔག་དང་འགལ་བ་དག་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིག་བྱེད་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་གསུམ་དང་འགལ་བ་ཀུན་ཏུ་མ་བསལ་ཏེ། དེ་དང་འགལ་བའི་ལན་མ་བཏབ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཚིག་ཕྱོགས་གཅིག་བདེན་པར་མཐོང་བས་ཚིག་ལྷག་མ་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་ཚད་མ་སྟེ་བདེན་པར་གྲུབ་ན་འོ་ན་སྐྱེས་བུས་མང་དུ་སྨྲ་བའི་ཚིག་འདི་ལ་ཆོས་ཅན། ཚད་མིན་ཏེ་མི་བདེན་པ་ཅི་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་ལ་བདེན་པའི་དོན་གཅིག་མེད་པ་མིན་པ་སྟེ་ཕྱོགས་གཅིག་བདེན་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་དེས་ན་ལུང་ཙམ་བརྗོད་བྱའི་དོན་ལ་འཁྲུལ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལུང་ཙམ་དོན་དང་འབྲེལ་བ་མེད། །དེས་ན་བརྗོད་དོན་ངེས་མི་ནུས་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲ་འདི་ཆོས་ཅན། རང་གི་ཞེན་པའི་བརྗོད་བྱའི་དངོས་པོ་དང་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་འབྲེལ་པའམ་དེའི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ཞེན་པའི་བརྗོད་བྱ་མེད་ཀྱང་བརྗོད་པ་པོ་ལ་གནས་པ་སྟེ་བརྗོད་འདོད་ཙམ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་རང་གི་ཞེན་པའི་བརྗོད་བྱ་ཡོད་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཁྱོད་རང་གི་ཞན་པའི་བརྗོད་བྱ་དང་འབྲེལ་པ་གཉིས་པོ་གང་རུང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བདག་གཅིག་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་བ་འདི་ལས་རྣམ་པར་ལྡོག་པས་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་བརྗོད་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ནི་བརྗོད་བྱ་ལས་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བརྗོད་བྱ་ལས་དེ་མཐོང་བའི་མངོན་སུམ་སྐྱེ། དེ་ལས་བརྗོད་འདོད་སྐྱེ། དེ་ལས་ཚིག་སྐྱེ་བས་བརྗོད་བྱས་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཅེ་ན། བུམ་པ་གཅིག་ལ་ཆོས་ཅན། ཕན་ཚུན་དག་ནི་འགལ་བའི་དོན་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀར་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཚིག་དོན་འབྲེལ་པ་མེད་པ་དེས་ན་ལུང་ཆོས་ཅན། ལུང་དེ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལས་རང་གི་བརྗོད་བྱའི་དོན་གང་ཚད་མས་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། ལུང་དང་རང་གི་བརྗོད་བྱའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལུང་
Chinese
声音是常住的，像这样被两种现量（ प्रत्यक्ष，pratyakṣa，亲证）所破斥的对境，或者，承认罪业是烦恼的果实，然后说沐浴可以消除罪业，像这样与依赖圣言的比量相违背，是因为它们是被陈述的缘故。吠陀是所立宗，与三种量相违背没有完全破除，因为没有回答与它相违背的辩论。第三，如果因为见到一个词的一部分是真实的，就认为所有剩余的词都是量，即真实的，那么，人所说的大量词语，这个是所立宗，有什么不是量，即不真实的呢？没有不真实的，因为你没有一个真实的意义，即一部分可能是真实的缘故。第四，因此，仅仅是圣言在所表达的意义上是错误的，有两种情况：仅仅是圣言与意义没有关联；因此，不能确定所表达的意义。第一种情况是：这个声音是所立宗，与自己所执著的表达对象在本体上是同一的，或者不是它的果实，因为即使没有自己所执著的表达对象，也存在于说话者身上，即仅仅从表达意愿中产生。因此，能表达的声音是所立宗，从你那里不能成立存在自己所执著的表达对象，因为你与自己所执著的表达对象之间的两种关联都没有成立。这是周遍的，即使从这种一体和从它产生的关系中完全逆转，也没有不欺骗所要成立的。如果能表达的声音不是所表达意义的果实没有成立，因为能表达的声音进入意义是因为从所表达的意义中传递而产生的缘故，即从所表达的意义中产生见到它的现量，从那里面产生表达意愿，从那里面产生词语，因此所表达的意义通过传递而产生，如果这样说，那么，一个瓶子是所立宗，对于互相违背的意义，常与无常两者都表达的声音，那将如何进入呢？不会进入，因为不是常与无常两者的自性。第二种情况是：词语与意义没有关联，因此圣言是所立宗，从将圣言作为理由来看，自己所表达的意义是被量所决定的，即不是，因为圣言和自己所表达的事物是圣言
English
An example of something like sound being permanent, which is an object refuted by two types of direct perception (प्रत्यक्ष，pratyakṣa, direct cognition), or, like asserting that sins are the result of afflictions and then stating that bathing washes away sins, which contradicts inference relying on scripture, is stated because it is being expressed. The Vedas are the subject, not completely refuted as contradicting the three valid cognitions, because no response has been given to the debate contradicting it. Third, if seeing one part of a word as true establishes all the remaining words as valid cognitions, i.e., true, then what is not a valid cognition, i.e., untrue, in this word spoken extensively by a person? There is nothing untrue, because you do not have one true meaning, i.e., one part may be true. Fourth, therefore, merely scripture is mistaken about the meaning to be expressed in two ways: merely scripture has no connection with meaning; therefore, the meaning to be expressed cannot be determined. The first is: this sound is the subject, not connected in essence with the object of expression it adheres to, or its result, because even without the object of expression it adheres to, it exists in the speaker, i.e., it arises merely from the desire to express. Therefore, the expressing sound is the subject, it cannot be established from you that there exists an object of expression it adheres to, because neither of the two connections between you and the object of expression it adheres to is established. This is pervasive, because even if completely reversed from this relationship of one entity and arising from it, there is no non-deceptive object to be established. If it is not established that the expressing sound is not the result of the expressed meaning, because the expressing sounds enter into meaning because they arise through transmission from the expressed meaning, i.e., from the expressed meaning arises the direct perception of seeing it, from that arises the desire to express, from that arises the word, therefore the expressed meaning causes it to arise through transmission, if you say so, then, one pot is the subject, for the sound expressing both permanent and impermanent, meanings that contradict each other, how will that enter? It will not enter, because it is not the nature of both permanent and impermanent. The second is: because words and meanings are not connected, therefore scripture is the subject, from stating that scripture as a reason, the meaning of what it expresses is determined by valid cognition, i.e., it is not, because scripture and the things it expresses are scripture.
Tibetan
ལས་བརྗོད་བྱ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་པོའི་ཚད་མ་རྣམ་པ་འགའ་ཡི་ཡུལ་དུ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་འབྲེལ་པ་མི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ལུང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཚད་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཁྱོད་དེ་ནི་ལོག་ན་ཡང་སྐལ་དོན་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཐ་མལ་པའི་ཚད་མ་ཆོས་ཅན། སྐལ་དོན་མེད་ངེས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཅན་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་དམིགས་པས་ནི་མི་གྲུབ་པར་ཐལ། སྐལ་དོན་ཡོད་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་དམིགས་པས་མ་ཁྱབ་པ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ནང་འགལ་བསྟན་ཏེ་སྨྲ་བ་པོ་ལ་སྨད་པ་ནི། བླུན་པོ་རིགས་པ་ཅན་པ་ཆོས་ཅན། ཤེས་རབ་འཆལ་བའི་འབྲས་བུའི་རྟགས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། ནང་འགལ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པའི་རིག་བྱེད་ཚད་མར་འདོད་པ་དང་ནི་སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་འགས་ལས་བྱེད་པར་སྨྲ་བ་དང་། ལུས་ལ་ཁྲུས་བྱས་པ་ལས་སེམས་ཀྱི་སྡིག་པ་འདག་པའི་ཆོས་སུ་འདོད་པ་དང་ནི་ཤེས་རབ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མེད་ཀྱང་བྲམ་ཟེ་ཡིན་ཞེས་རིགས་སྨྲ་བས་དྲེགས་པ་དང་། སྡིག་པ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་མི་ལྔ་བསྟེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལུས་ལ་གདུང་བ་རྩོམ་ཞེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་རྣམ་བཤད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་འོད་ཟེར་ལས་རང་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྟེ་ལེའུ་དང་པོའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ། །དགེའོ། །དགེའོ། །དགེའོ།། །། རང་གི་ལུགས་བཤད་པ།
Chinese
因为想要理解所说之事的有几种量，如果不在对境中，则不会产生不成立的关系。因此，经文法，因为你是量，所以即使你颠倒，没有应得的实物也不会成立，因为你不是量。因此，世俗的量法，因为你没有见到没有应得之物的果，所以不成立。如果应得之物存在，你没有见到，所以是这样。第五，指出内在矛盾并谴责说话者：愚蠢的理性者法，具有五种智慧败坏之果的特征，即认为显示各种内在矛盾的吠陀经是量，并说常恒的补卢沙（梵文：Purusha，梵文罗马拟音：puruṣa，汉语字面意思：人）创造了行为，认为洗澡可以消除心中的罪恶，即使没有智慧和戒律等功德，也因为种姓而自认为是婆罗门，并为了消除罪恶而侍奉五人等，因为具有五种在身体上制造痛苦的行为。第三是，《释量论》的偈颂释——《普贤光芒》中，为自利而进行的推论，即第一品的解释。善哉！善哉！善哉！ 解释自己的宗派。
English
Because those who wish to understand what is being said have several kinds of valid cognition, if they are not in the object, then the relationship that does not arise will not be established. Therefore, the scriptures, because you are a valid cognition, even if you are inverted, it will not be established without the deserved object, because you are not a valid cognition. Therefore, the mundane valid cognition, because you do not see the fruit of definitely having no deserved object, it is not established. If the deserved object exists, you do not see it, so it is like that. Fifth, pointing out internal contradictions and condemning the speaker: the foolish rationalist dharma, has the characteristic of having five fruits of corrupted wisdom, namely, considering the Vedas that show various internal contradictions as valid cognition, and saying that the eternal Purusha creates actions, believing that bathing can eliminate the sins of the mind, and even without the merits of wisdom and discipline, considering oneself a Brahmin because of caste, and serving five people in order to eliminate sins, etc., because it has five kinds of actions that create suffering on the body. The third is, in the verses of the Commentary on Valid Cognition, the "Rays of Samantabhadra," the inference for one's own benefit, that is, the explanation of the first chapter. Good! Good! Good! Explaining one's own doctrine.