Tibetan
རྒྱལ་དཔོག་པ་ལ་དོན་ངེས་སྟོན་ཅིང་། དེས་གཞན་ལ་སྟོན་ནོ་ཞེ་ན། རྒྱལ་དཔོག་པ་ཆོས་ཅན། རང་ཉིད་ཀྱིས་རིག་བྱེད་དོན་ངེས་སྨྲས་པར་ཐལ། རིག་བྱེད་ལ་བསྙད་བཏགས་ནས་རིག་བྱེད་དོན་ངེས་སྨྲས་པ་གང་ཞིག དེ་དག་ལ་རང་ཉིད་ཀྱིས་སྨྲས་མ་སྨྲས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བརྟག་པར་གྱིས་ཏེ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་གཡོན་ཅན་འགའ་ཞིག་ལམ་ནི་འདི་ཡིན་ཞེས། སྡོང་དུམ་འདི་ནི་སྨྲ་བར་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་བ་དང་། སྐྱེས་བུ་གཞན་ནི་སྡོང་དུམ་ལ་བསྙད་མི་འདོགས་པར་ལམ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་སྨྲ་བ་གཉིས་པོ་རང་ཚིག་གིས་སྨྲས་པ་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་དོན་གཅིག་གི་གསལ་བྱེད་དེ་རྗོད་བྱེད་དུ་ངེས་པ་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། དོན་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་རུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། བརྗོད་འདོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དོན་སོ་སོའི་རྗོད་བྱེད་དུ་ངེས་པ་མ་གཏོགས་པར་བརྗོད་དོན་དང་རང་བཞིན་གྱིས་འབྲེལ་པ་ཚད་མ་གང་གིས་ཤེས་ཏེ་མི་ཤེས་པར་ཐལ། བརྗོད་དོན་དང་རང་གཞན་གྱིས་འབྲེལ་བ་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་སྟེ་ཚད་མའི་ཡུལ་མིན་པའི་ཕྱིར། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དེ་ཆོས་ཅན། བརྗོད་དོན་གཅིག་ཁོ་ནའི་རྗོད་བྱེད་དུ་ངེས་པ་ཅན་དེ་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། འདོད་བརྗོད་ནི་སྒྲ་རྣམས་དོན་སོ་སོའི་བརྗོད་བྱེད་དུ་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང་བརྡ་ནི་བརྗོད་འདོད་དེ་ཡི་གསལ་བྱེད་ཡིན་ལ་བརྡ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་མིན་པ་ལ་མེད་ན་སྟེ་མེད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། བརྗོད་དོན་གཞན་ལ་བརྗོད་འདོད་དེས་ཀྱང་སྦྱར་དུ་མི་རུང་བར་ཐལ། བརྗོད་དོན་གཅིག་ཁོ་ནའི་རྗོད་བྱེད་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་དོན་གོ་བར་བྱེད་པ་ལ་བརྡ་ཡང་དོན་མེད་པ་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ་ཏེ། གཏན་ཚིགས་སྔ་མ་དེའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་འབྲེལ་པ་བརྡ་ལས་གསལ་བར་བྱེད་པས་བརྡ་དོན་མེད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བརྡ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་སྒྲ་དོན་རང་བཞིན་གྱིས་འབྲེལ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ལ་སྦྱོར་བའི་ངེས་པའང་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། བརྡ་ནི་ཆོས་ཅན། སྒྲ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་འཇུག་ཏུ་རུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་པའི་དོན་ཁོ་ན་གསལ་བར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། དེ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་རང་གི་བརྗོད་བྱ་ངེས་པ་ལ་སྦྱོར་བར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་གང་ལ་འདོད་པ་རང་རྒྱུད་པ་འཇུག་པས་སོ། །ཚིགས་བཅད་གཉིས་པོ་འདི་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །གཉིས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་མི་སླུ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མེས་གྲང་བ་ཟློག་ཅེས་པ་ལས་གཞན་པའི་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཡང་ཆོས་ཅན། བདེན་པའི་དོན་ཅན་དེ་འདྲ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་ན་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མེ་གྲང་བ་ཟློག་བྱེད་ཡིན་ཅེས་པའི་ངག་བདེན་པ་བཞིན་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་དཔྱོད་པ་བ་རྒན་རབས་གཞན་དག་ཟེར་རོ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་ལྷག་ལྡན་ཉིད་དུ་བསྟན། །བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ལ་གནོད་པ་བསྟན། །ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་སྒོ་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིག་བྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པ་ཆོས་ཅན། རིགས་པ་ཤེས་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་ཁྱོད་གཏན་ཚིག་ཡང་དག་ཡིན་པ་འདི་འདྲ་བ་བཀག་སྟེ། ཁྱབ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པའི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཤིང་ཐོག་ལྷག་མ་རྣམས་ཟོས་པ་དང་རོ་འདྲ་བར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཟོས་པ་དང་དབྱིབས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང་། སྣོད་གཅིག་ཏུ་བཙོས་པར་མཚུངས་པ་ལ་ཡང་སྟེ་དེའི་རྟགས་ལས་འབྲས་ལྷག་མ་ཚོས་པར་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དཔྱོད་པ་པ་ཆོས་ཅན། བུད་མེད་གཡེམ་མ་མུ་ཅོར་གྱིས་བདག་པོ་ལས་རྒྱལ་བ་དང་མཚུངས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པའི་གེགས་ཚད་མ་གསུམ་དང་འགལ་བ་ཀུན་ཏུ་མ་བསལ་ཞིང་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་འབྲེལ་སོགས་ཆོས་གསུམ་པོ་ཡང་ཡོད་པར་མ་བསྟན་ལ། རིག་བྱེད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དེ་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་མི་སླུ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་ཅེས་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མ་གསུམ་དང་འགལ་བ་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅིང་དེ་མ་བསལ་ཅེ་ན། རིག་བྱེད་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་གསུམ་དང་འགལ་བའི་དོན་བརྗོད་དེ། སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་ལས་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དང་། སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་རྟག་པ་དང་། དབང་པོའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་སྤྱི་དབང་པོས་བཟུང་བྱ་དང་། དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་མི་མཉམ་པ་རྟག་པའི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པ་དང་། གནས་པ་མི་མཉམ་པ་རྟེན་དོན་གཞན་གྱིས་གནས་པ་དང་། འཇིག་པ་མི་མཉམ་པ་རང་རྒྱུ་ལས་ཕྱིས་བྱུང་བའི་རྒྱུ་གཞན་གྱིས་འཇིག་པ་དང་། གཞན་ཡང་བློ་ལྐོག་གྱུར་དང
Chinese
如果说国王的占卜能确定意义，并且它能向他人显示意义，那么，国王的占卜是有法，你已经说了《吠陀》的确定意义了，因为凡是假借《吠陀》而说《吠陀》的确定意义，对于那些意义，你自己是否说过，请加以考察，因为它们是相同的。例如，一些诡辩者说：“道路就是这个”，并且说：“这木桩会说话”。而另一个人不假借木桩，而是自己说：“道路就是这个”，这两种人自己用语言说话，没有区别，就像这样。第二，关于《吠陀》的声音，是有法，自性成为一个意义的显现者，作为能诠是确定的，这是从何而来呢？因为不是这样的，因为它可以适用于所有意义。此外，关于《吠陀》的声音，是有法，除了通过表达意愿来确定各个意义的能诠之外，用什么量可以知道表达的意义和自性之间的关系呢？因为不知道，因为表达的意义和自性之间的关系超出了感官，不是量的对象。关于《吠陀》的那个声音，是有法，它被确定为仅仅是一个表达意义的能诠，这是从何而来呢？因为不是人造的。普遍来说，表达意愿是声音确定为各个意义的表达者的原因，而约定是表达意愿的显现者，如果约定不是人造的，那么它就不存在，因为它是没有的。第四，关于《吠陀》的声音，是有法，即使通过表达意愿也不能将其应用于其他表达的意义，因为自性已经确定它仅仅是一个表达意义的能诠。此外，关于那个声音，是有法，从你那里理解意义，约定也会变得毫无意义，因为前面的理由。如果说，自性的关系通过约定来显现，所以约定不会变得毫无意义，那么，关于约定，是有法，从你那里，声音意义自性关系的差别通过显现来确定，那么，将它应用于那个意义的确定性又是从何而来呢？因为不是这样的，因为仅仅是随意的应用。关于约定，是有法，声音自性可以应用，仅仅通过这样，它不会显现所希望的意义，因为对于那个自性
English
If it is said that the king's divination can determine the meaning, and that it can show the meaning to others, then, the king's divination is the subject, you have already spoken the definite meaning of the Vedas, because whoever borrows the Vedas to speak the definite meaning of the Vedas, for those meanings, whether you have said it yourself, please examine it, because they are the same. For example, some sophists say, "The road is this," and say, "This wooden stake will speak." And another person does not borrow the wooden stake, but says himself, "The road is this," these two people speak with their own language, there is no difference, just like this. Second, about the sound of the Vedas, is the subject, the nature becomes a manifestation of one meaning, as the expresser is certain, where does this come from? Because it is not like this, because it can be applied to all meanings. Furthermore, about the sound of the Vedas, is the subject, except for determining the expresser of each meaning through the desire to express, what valid cognition can know the relationship between the expressed meaning and the nature? Because it is not known, because the relationship between the expressed meaning and the nature is beyond the senses, it is not the object of valid cognition. About that sound of the Vedas, is the subject, it is determined as the expresser of only one expressed meaning, where does this come from? Because it is not man-made. Universally speaking, the desire to express is the reason why sounds are determined as the expressers of each meaning, and convention is the manifestation of the desire to express, if the convention is not man-made, then it does not exist, because it is not there. Fourth, about the sound of the Vedas, is the subject, even through the desire to express, it cannot be applied to other expressed meanings, because the nature has determined that it is only the expresser of one expressed meaning. Furthermore, about that sound, is the subject, understanding the meaning from you, the convention will also become meaningless, because of the previous reason. If it is said that the relationship of nature is manifested through convention, so the convention will not become meaningless, then, about the convention, is the subject, from you, the difference between the sound meaning nature relationship is determined through manifestation, then, where does the certainty of applying it to that meaning come from? Because it is not like this, because it is only an arbitrary application. About the convention, is the subject, the sound nature can be applied, only through this, it will not manifest the desired meaning, because for that nature
Chinese
因为有能使自己所要表达的确定之义相结合的确定性，如果没有，那就是因为，因为凡是所希望的，都是由自续部进入的缘故。这两个偈颂是过渡性的偈颂。第二，以一部分不欺骗的标志来驳斥成立，分为两部分：陈述所希望的，讲述驳斥。第一，经文中说，除了“火能驱寒”之外的其他吠陀之声也是有法，是真实的意义，因为是吠陀的一部分。例如，就像“火能驱寒”这句话是真实的一样，其他一些年长的论师是这么说的。第二部分分为三点：揭示能成立是剩余的；揭示对所要成立的本身有害；通过极端荒谬的方式进行驳斥。第一，吠陀的一部分是有法，通晓理性的方向之象已经驳斥了你这种正确的理由，因为是与周遍的怀疑剩余相结合的迷惑。例如，就像为了成立剩余的果实与吃过的味道相同，而说是因为吃过的和形状的本体相同一样，以及对于在一个容器中煮熟相同，也同样是从那个标志来成立剩余的果实已经成熟一样。第二，论师是有法，就像妓女用谎言战胜主人一样，因为没有完全消除进入论典的障碍，即与三种量相违背，也没有揭示进入的支分，即论典的意义关联等三种法，就承认吠陀论典以一部分不欺骗的标志，一切都是真实的意义。如果问与三种量相违背是如何存在，以及没有消除是什么呢？吠陀是有法，陈述与三种量相违背的意义，即士夫是常恒的作者，声音等事物是常恒的，超出感官的境，总相是被感官所取，事物由不相同的因，由常恒的因所产生，存在不相同，由其他的所依而存在，毁灭不相同，由自己的因而后来产生的其他因而毁灭，此外，智慧是隐蔽的，
English
Because there is a certainty that can combine the definite meaning of what one wants to express, and if there is not, it is because, because whatever is desired, it is entered by the Svātantrika-prasanga. These two verses are transitional verses. Second, refuting the establishment by the sign of not deceiving in one part, divided into two parts: stating what is desired, and explaining the refutation. First, in the scriptures, it is said that other Vedic sounds besides "fire can dispel cold" are also the subject, are true meanings, because they are part of the Vedas. For example, just as the statement "fire can dispel cold" is true, some other older debaters say so. The second part is divided into three points: revealing that the establishment is remaining; revealing that it is harmful to the thing to be established itself; refuting through extremely absurd ways. First, a part of the Vedas is the subject, the elephant of the direction of understanding reason has refuted your correct reason like this, because it is a delusion combined with the doubt remaining in the pervasion. For example, just like in order to establish that the remaining fruits have the same taste as the eaten ones, it is said that it is because the eaten ones and the essence of the shape are the same, and also for being cooked in the same container, it is also the same as establishing that the remaining fruits have ripened from that sign. Second, the debater is the subject, just like a prostitute defeats the master with lies, because the obstacles to entering the treatise, which contradict the three valid cognitions, have not been completely eliminated, and the branches of entering, such as the meaning connection of the treatise, etc., the three dharmas, have not been revealed either, and it is admitted that the Vedic treatise, with the sign of not deceiving in one part, everything is a true meaning. If asked how it contradicts the three valid cognitions, and what is it that has not been eliminated? The Vedas are the subject, stating the meaning that contradicts the three valid cognitions, that is, the person is the permanent agent, and things like sound are permanent, and the general, which is beyond the scope of the senses, is taken by the senses, and things are produced by dissimilar causes, by permanent causes, and existence is dissimilar, existing by other dependencies, and destruction is dissimilar, destroyed by other causes that arose later from their own causes, and also, wisdom is hidden,