Tibetan
ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་འགའ་ཡོད་དོ་ཞེས་ནི་མངོན་འདོད་འགྱུར་ཏེ་འདོད་དགོས་པར་ཐལ། གལ་ཏེ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་དོན་ལུང་མེད་པར་ནི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ཚད་མས་ཤེས་སྲིད་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་རྩ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་དགག་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རིག་བྱེད་དོན་ངེས་རྟོགས་པ་མེད་པར་བསྟན། །དེས་ན་དོན་ངེས་སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་མེད། །སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་པར་འདོད་པའི་གཞན་ལན་དགག །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ངེས་ཡིན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱལ་དཔོག་པ་ཆོས་ཅན། རིག་བྱེད་དོན་ནི་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་ཁྱོད་ཀྱིས་གང་ལས་རྟོགས་ཏེ་མི་རྟོགས་པར་ཐལ། བདག་ཉིད་འདོད་ཆགས་སོགས་དང་ལྡན་པའམ་སྟེ་ལྡན་པས་གཞན་གྱི་མན་ངག་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་རྟོགས། གཞན་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པས་གཞན་གྱི་མན་ངག་ལས་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་རིག་བྱེད་དོན་རིག་མིན་ལ་རིག་བྱེད་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་རིག་བྱེད་ཀྱི་དོན་ཁྱོད་ཀྱིས་རིག་པར་བྱེད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྔ་མ་ལ་འདོད་ན་མཐོ་རིས་འདོད་པས་མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་སྦྱིན་ཞེས་ཐོས་པ་སྟེ་སྒྲ་དེ་ལ་ཆོས་ཅན། མཐོ་རིས་འདོད་པས་ཁྱི་ཤ་ཟ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དེའི་དོན་མིན་ཞིང་སྔགས་སྦྱངས་ཀྱིས་མར་མེ་ནང་དུ་བླུགས་པ་ཁོ་ན་དེའི་དོན་ཡིན་ཞེས་པ་འདི་ཚད་མ་གང་གིས་གྲུབ་སྟེ་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། དེའི་དོན་མཐའ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་མེད་པ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྲགས་པས་གྲུབ་པ་དགག །རིག་བྱེད་ཉིད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། གྲགས་པས་ལྐོག་གྱུར་སྒྲུབ་མི་ནུས། །གྲགས་པ་ཉིད་དང་འགལ་བར་བསྟན། །གྲགས་པས་གྲུབ་ན་རང་ཚིག་འགལ། །གྲགས་པ་ཐེ་ཚོམ་རྒྱུ་རུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚིག་ལ་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་སོ་སོའི་དོན་སོ་སོ་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ལས་ངེད་ཀྱི་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་སོ་སོའི་དོན་ངེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་པ་དེ་ལ་ཆོས་ཅན། རིག་བྱེད་ཀྱི་དོན་མཐོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་སྣ་ཚོགས་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ཅན་གྱི་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲའི་དོན་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་ནུས་ཏེ་མི་ནུས་པར་ཐལ། དབང་པོ་ལས་འདས་པ་རིག་བྱེད་ཀྱི་དོན་མཐོང་བ་གང་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པས་ཁྱོད་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པར་ཐལ
Chinese
认为存在一些精通极隐秘之义的特殊人物，这是一种期盼，因此必须期盼。如果对于极隐秘之义，没有圣教依据，那么可以通过事物力量进入的量来了解，因此。第三，用根本因来反驳所要证明的，有四点：揭示了没有领悟吠陀之义；因此，没有确定意义的证明量；驳斥认为存在证明者的其他回答；驳斥自性确定意义。第一点是：胜论派，作为有法，你从何处领悟到吠陀之义就是这个呢？你无法领悟。因为你自己具有贪欲等，或者说因为具有贪欲等，你不依赖于他人的口诀就无法领悟。此外，因为具有贪欲，即使通过他人的口诀，你也无法领悟吠陀之义，而且即使依赖于吠陀本身所揭示的，你也无法领悟吠陀之义，因此。第二点是：如果承认前者，那么对于听到“渴望天界者应向火供奉”这个声音，作为有法，听到“渴望天界者应吃狗肉”这个声音不是它的意义，而且念诵咒语后倒入灯中的才是它的意义，这个是通过什么量成立的呢？没有成立，因为没有完全领悟它的意义，因此。第三点分为两点：驳斥通过世间名声成立；驳斥吠陀本身所说。第一点有四点：名声无法证明隐秘；揭示了与名声本身相违背；如果通过名声成立，则自相矛盾；揭示了名声是疑惑之因。第一点是：如果说因为世间的语言中，吠陀的每个词在各自的意义上非常著名，所以我们的吠陀的每个词的意义是确定的。那么，世间人，作为有法，凭借什么理由能够区分说，能够进入各种意义的吠陀词的意义唯有这个，而不是其他的呢？无法区分，因为不存在超越感官的见到吠陀之义。第二点是：吠陀的词，作为有法，你的意义没有通过世间的名声成立。
English
It is an aspiration to think that there are some special people who are proficient in the meaning of the extremely hidden, so it must be aspired. If there is no scriptural basis for the extremely hidden meaning, then it can be understood by the means of valid cognition that enters through the power of things, therefore. Third, there are four points to refute what is to be proven by the root cause: It is revealed that the meaning of the Vedas is not understood; therefore, there is no means of valid cognition to determine the meaning; refuting other answers that claim there is a proof; refuting that the meaning is determined by its own nature. The first point is: Vaiśeṣika, as the subject, from where do you understand that the meaning of the Vedas is only this? You cannot understand. Because you yourself have desire, etc., or because you have desire, etc., you cannot understand without relying on the oral instructions of others. Furthermore, because you have desire, even through the oral instructions of others, you cannot understand the meaning of the Vedas, and even relying on what is revealed by the Vedas themselves, you cannot understand the meaning of the Vedas, therefore. The second point is: If the former is admitted, then for hearing the sound "One who desires heaven should offer sacrifices to the fire", as the subject, hearing the sound "One who desires heaven should eat dog meat" is not its meaning, and only pouring it into the lamp after reciting the mantra is its meaning, by what means of valid cognition is this established? It is not established, because its meaning is not fully understood, therefore. The third point is divided into two points: Refuting establishment through worldly fame; refuting what the Vedas themselves say. The first point has four points: Fame cannot prove the hidden; it is revealed to contradict fame itself; if it is established through fame, it is self-contradictory; it is revealed that fame is the cause of doubt. The first point is: If it is said that because in worldly language, each word of the Vedas is very famous in its respective meaning, so the meaning of each word of our Vedas is certain. Then, worldly people, as the subject, by what reason can they distinguish and say that the meaning of the Vedic word that can enter into various meanings is only this, and not others? It cannot be distinguished, because there is no seeing of the meaning of the Vedas that transcends the senses. The second point is: The word of the Vedas, as the subject, your meaning is not established through worldly fame.
Tibetan
། ཁྱོད་ལས་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་མིན་པའི་དོན་བརྗོད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་མཐོ་རིས་དང་ལྷ་མོ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་ལྷའི་གནས་དང་དེ་ན་ཡོད་པའི་བུ་མོ་ལ་གྲགས་ལ་ཁྱོད་ལས་མིའི་དགའ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་རྩུབ་ཤིང་ངོ་ཤེས་པས་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་མཐོང་ངོ་། །གལ་ཏེ་མཐོ་རིས་འདོད་པས་མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་སྦྱིན་ཞེས་པའི་བཤད་པ་ལས་དེའི་དོན་སྔགས་སྦྱངས་ཀྱི་མར་མེ་ནང་དུ་བླུགས་པ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པར་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་སྦྱིན་ཞེས་པ་དེ་དང་འདྲ་བའི་སྒྲ་གཞན་དེའི་བཤད་པ་དག་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་དོན་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་སྐྱེས་བུས་མི་རྟོགས་པར་ཐལ། སྐྱེས་བུས་བདག་ཉིད་ཀྱི་བློ་ནུས་སམ་གཞན་གྱི་མན་ངག་ལས་སམ་སྒྲ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཁྱི་ཤ་ཟ་བ་ལ་འཇུག་པར་ཐལ་ཞེས་པ་དེ་འདྲའི་རྣམ་རྟོག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གྲགས་པ་དག་ཀྱང་མི་སྟེ་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་ལ་སྐྱེས་བུའི་ཚིག་དེ་ཡང་ཚད་མར་མི་འདོད་པ་དང་། སླར་ཡང་ཚིག་དེ་ལས་རིག་བྱེད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པར་འདོད་པའི་ཚིག་ལ་སྡང་བ་དང་འདོད་པ་འདི་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཏེ་ཕན་ཚུན་འགལ་ཞེས་པའོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པ་ལས་བརྒལ་བའི་མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་སྦྱིན་ཞེས་པའི་དོན་ཁྱི་ཤ་ཟ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོག་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཁྱོད་འདོད་པ་ལྟར་གྲགས་སུ་ཆུག་ཀྱང་རབ་གྲགས་ཚད་མ་ཉིད་མིན་ཕྱིར། སྒྲ་དེའི་དོན་སྦྱངས་སྔགས་ཀྱི་མར་མེ་ནང་དུ་བླུགས་པ་དེར་འཛིན་པ་ལའང་རྒྱུ་ཅི་ཡོད་དེ་མེད་པར་མཚུངས་སོ། །བཞི་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་གྲགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་གཅིག་གི་རྗོད་བྱེད་དུ་ངེས་པ་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་མིན་གྱི་དོགས་པ་སྐྱེད་པ་ནི་ཡིན་པར་ཐལ། གང་གི་ཕྱིར་ན་གྲགས་པ་དེ་ལ་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་དོན་སྣ་ཚོགས་ལ་འཇུག་པ་ཅན་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་སྣ་ཚོགས་སྟོན་ནུས་པ་ཅན་གྱི་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རང་ཉིད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་དོན་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་ངེས་བྱེད་མ་མཐོང་བའི་གང་ཟག་དག་གིས་ངེས་པར་ཁྱོད་ཀྱི་དོན་གང་ཡིན་དོགས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་དོགས་པར་ཐལ། འདོད་དོན་ལས་གཞན་དུ་འཇུག་མི་སྲིད་པར་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རིག་བྱེད་ཟོལ་གྱིས་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་གྲུབ། །སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་མིན་ན་དོན་ངེས་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རིག་བྱེད་རང་ཉིད་ཀྱིས་
Chinese
因为我看到你所说的意思，在世间并不出名。世间的天堂和天女，是依次指天人的住所和在那里的女子，而你所说的，我看到了指人类的特殊喜悦和认识粗糙的树木等等的声音。如果说，因为“想要天堂，就向火供奉”的说法，可以确定它的意思仅仅是指将咒语修习的酥油灯倒入火中。那么，与“向火供奉”相似的其他说法，就成了有法。你的意思完全确定，是人无法理解的，因为人无法通过自己的智慧能力，或通过他人的口诀，或通过声音本身来理解。如果承认，就会变成像“可以吃狗肉”这样的分别念。第三，名声也是人，是人们的语言，而人们的语言又不被认为是可靠的。而且，又想从这些话中理解吠陀的意思，对这些话又憎恨又喜爱，这到底是什么呢？是互相矛盾的。如果说，有什么理由认为超越世间名声的“向火供奉”的意思是吃狗肉呢？即使按照你所希望的那样出名，但因为广为人知本身并不是可靠的。那么，认为那个声音的意思是将修习咒语的酥油灯倒入其中，又有什么理由呢？是没有理由的，是相同的。第四，世间人，有法。仅仅通过你的名声，就确定了吠陀的声音是一个意思的表达，但对是否如此产生怀疑，这是必然的。因为在名声中，可以看到吠陀的声音具有多种含义。因此，能够表达多种含义的吠陀声音本身，有法。那些没有看到你的意思完全确定的决定因素的人们，一定会怀疑你的意思是什么，一定会怀疑。因为没有确定它不可能指向所希望的意思之外的其他意思。第二部分分为两点：通过伪装的吠陀，可以证明是人造的。如果不是人造的，那么确定意思就会产生矛盾。第一点：吠陀本身
English
Because I see that what you say is not famous in the world. The heaven and goddesses in the world refer to the abode of the gods and the women there, respectively, while what you say, I see as referring to the special joy of humans and the sound of recognizing rough trees, and so on. If it is said that because of the statement "If you want heaven, offer to the fire," it is established that its meaning only refers to pouring the ghee lamp of mantra practice into the fire. Then, other statements similar to "offer to the fire" become the subject. Your meaning is completely determined, but it is impossible for a person to understand, because a person cannot understand through their own intellectual ability, or through the oral instructions of others, or through the sound itself. If you admit it, it will become a discrimination like "one can eat dog meat." Third, fame is also people, it is the language of people, and the language of people is not considered reliable. Moreover, one wants to understand the meaning of the Vedas from these words, and yet hates and loves these words, what is this? It is contradictory. If it is said, what reason is there to think that the meaning of "offer to the fire" which transcends worldly fame is to eat dog meat? Even if it becomes famous as you wish, it is not reliable because being well-known itself is not reliable. Then, what reason is there to think that the meaning of that sound is to pour the ghee lamp of mantra practice into it? There is no reason, it is the same. Fourth, worldly people, the subject. Just through your fame, it is determined that the sound of the Vedas is an expression of one meaning, but it is inevitable to raise doubts about whether it is so or not. Because in fame, it can be seen that the sounds of the Vedas have various meanings. Therefore, the Vedic sound itself, which can express various meanings, the subject. Those who have not seen the determining factor that your meaning is completely determined, will surely doubt what your meaning is, they will surely doubt. Because there is no certainty that it cannot point to other meanings besides the desired meaning. The second part is divided into two points: through the disguised Vedas, it can be proven to be man-made. If it is not man-made, then determining the meaning will create contradictions. First point: The Vedas themselves