Tibetan
ན་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་ལས་བྱུང་སྟེ། ཡི་གེའི་རིམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་དང་ནི་ཡི་གེ་རྣམས། རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་དུ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མེ་དང་ཤིང་རྒྱུ་འབྲས་སུ་གྲུབ་པས་མེའི་ཁྱད་པར་ཅན་དོན་གྱི་མེ་ཡང་རང་རྒྱུ་ཤིང་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་རིགས་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་དེས་ན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྔགས་བྱེད་གྲུབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཤེས་མཐུས་སྐྱེས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་བསྒྲུབ་ནུས། །ཁྱད་པར་ཅན་མེད་སྒྲུབ་བྱེད་བསལ་བར་ནུས། །ཁྱད་པར་ཅན་མེད་གྲུབ་ན་ཁས་བླངས་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྔགས་ཞེས་པའི་ཡི་གེའི་གོ་རིམ་རང་དབང་དུ་བྱེད་ནུས་པའི་ཚུལ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཡི་གེའི་སྡེབས་དང་ཆོ་ག་སོགས་ཤེས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་རློབ་ནུས་པའི་མཐུ་དག་གིས་ཁྱོད་གང་ཟག་ཕལ་པ་ལས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་སྟེ། ཁྱོད་ཤེས་མཐུ་དེ་དང་ལྡན་པ་གང་ཞིག ཕལ་པ་གཞན་ལ་ཤེས་མཐུ་དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལྡིང་གི་རྒྱུད་ཤེས་པའི་ཕལ་པས་དུག་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་སྦྱོར་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཡང་རྒྱུད་རིག་འགའ་ཞིག་གིས། །གསང་སྔགས་འགའ་ཞིག་བྱེད་འགྱུར་བ། །དེ་དག་གིས་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དེ་ཆོས་ཅན། གཙོ་བོ་རྒྱུད་བྱེད་པ་པོའི་མཐུ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡིན་གྱི་ལྟོས་མེད་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བྱེད་པ་པོ་དེས་བཤད་པའི་རིགས་པ་སྟེ་དམ་ཚིག་དང་མན་ངག་སོགས་ལ་འཇུག་པས་སྔགས་སྦྱོར་བའི་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྔགས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་འདོད་པས་ཁྱོད་སྤྱིར་རྐྱེན་གྱིས་བྱས་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། ཁྱོད་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ལས་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་མཐུ་དང་ལྡན་པའི་སྔགས་བྱེད་ཡོད་པར་བསྟན་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། དཔྱོད་པ་པས་སྐྱེས་བུ་ལ་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་མཐོང་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འདོད་པ་དེ་ཡང་བློ་དང་ལྡན་པ་སོགས་ཀྱི་རྟགས་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། བློ་དང་ལྡན་པ་དང་། དབང་པོ་དང་ལྡན་པ་དང་། ངག་སྨྲ་བ་དང་། སྐྱེས་བུ་ཉིད་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་གང་བརྗོད་པ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་སྟེ་རྟགས་ལྟར་སྣང་ཡིན་ཞིང་དེ་ལས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དོན་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་ཏུ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཁྱབ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པས་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དོན་ངེས་སྐྱེས་བུས་བརྟགས་པས་བརྫུན་པར་ཐལ། །ཆགས་སོགས་ལྡན་ལ་དོན་ངེས་རྟོགས་ཁྱད་མེད། །བྱེད་ཚིག་ཚད་མ་ཡོད་ན་ཁས་བླངས་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱེས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་མེད་ན་རྒྱལ་དཔོག་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པས་རིག་བྱེད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ཞེས་པའི་རང་ཚིག་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་སྟོན་པ་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁོ་བོས་འདི་དོན་ཡིན་ཞེས་དང་འདི་དོན་མིན་ཞེས་རྗོད་པར་མི་བྱེད་དེ། བེམ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་འདི་བརྗོད་བྱའི་དོན་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་འདི་སྐྱེས་བུ་རྒྱལ་དཔོག་པ་རང་གིས་བརྟགས་པ་ཡིན་དགོས་ལ། རྒྱལ་དཔོག་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་རིག་བྱེད་ཚད་མ་ཡིན་མིན་མི་ཤེས་པར་ཐལ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་ལྡན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རྒྱལ་དཔོག་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཅིག་པུས་རིག་བྱེད་ཀྱི་དེ་ཉིད་རིག སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱིས་རིག་པ་མིན་ཅེས་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་ནི་སུ་ཡིས་བྱས་སྟེ། སྐྱེས་བུར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་དཔོག་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་རིག་བྱེད་ཀྱི་དོན་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་འགའ་མི་འདོད་དེ་འདོད་རིགས་པར་ཐལ། ཁྱོད་སྐྱེས་བུ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་རིག་བྱེད་ཀྱི་དོན་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་བུ་ཉིད་ཡིན་པའི་རྣམ་པ་འགས་ཀྱང་རིག་བྱེད་ཀྱི་དོན་ཤེས་པ་ཡོད་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་གང་གི་ཚིག་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིས་རིག་བྱེད་ཀྱི་དོན་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ལ་མི་སླུ་བར་གྲུབ་པའི་ཚིག་ལ་བརྟེན་ནས་ངེད་ཀྱི་རིག་བྱེད་དེའི་དོན་རིག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཐ་མལ་གྱི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ཚད་མ་ཆོས་ཅན། ཚིག་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ལ་མི་སླུ་བར་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ། ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་རྣམ་ལ་འཇལ་བྱེད་དུ་ཡོད་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ལུང་ཚད་མ་ཆོས་ཅན། ལུང་ཚད་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་མིན་པར་སྒྲུབ་པ་དོན་མེད་ཡིན་པར་ཐལ། སྐྱེས་བུ་གང་གི་ཚིག་ནི་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིས་མི་སླུ་བར་གྲུབ་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཡིས་བྱས་པའི་ཚིག་དེ་ལུང་ཚད་མ་ཡིན་ཞེས་ཐོབ་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་
Chinese
那么，有法者，是从补特伽罗（梵文：Pudgala，梵文罗马拟音：pudgala，汉语字面意思：人）中产生的，因为是文字的次第。周遍式是，补特伽罗和文字等，以量成立为因果关系之故。譬如，火和木以因果成立，具有火的特性的实际的火，也是自己因木的果，道理就是这样。第四，因此，特殊者的咒师成立有三：以知力能成立特殊补特伽罗；能遣除无特殊者的能立；若成立无特殊者，则违背承诺。第一是，能自在掌握名为“咒”的文字次第的补特伽罗，有法者，因为了知文字的组合和仪轨等，并且以能如所愿般加持的能力，成立你与普通人不同，因为你具有那种知力，而其他普通人没有那些知力。如果未成立，因为见到了知虚空藏续部的普通人能施用平息毒害等的咒语，那么，任何续部明者，所作的某些密咒，那些咒语的施用，有法者，主要是依赖续部作者的能力，而不是不依赖，因为续部作者进入所说的道理，即誓言和口诀等，所以是咒语施用的能力。因此，咒语等，有法者，因为想要从你产生果，所以必须说你总体上是由因缘所作，并且特别是由补特伽罗所作，因为你不是由补特伽罗所作，所以不会产生果。第二是，仅仅以显示具有知力的咒师存在，有法者，还有其他的必要，因为论者所说的补特伽罗没有见到超越根识之义的能力的所有能立，都被遣除了。如果认为，所许的特殊补特伽罗，也是从具有智慧等之相成立为非特殊者，那么，凡是所说的具有智慧、具有根识、能说话、是补特伽罗本身等等，作为非特殊补特伽罗的能立，那些，有法者，是量，即是
English
Then, the subject is that which arises from the Pudgala (Sanskrit: Pudgala, Romanized Sanskrit: pudgala, literal Chinese meaning: person), because it is the order of letters. The pervasion is that the Pudgala and letters, etc., are established as cause and effect by valid cognition. For example, fire and wood are established as cause and effect, and the actual fire with the characteristic of fire is also the result of its own cause, wood, the reasoning is like this. Fourth, therefore, the establishment of a special mantra practitioner has three aspects: with the power of knowledge, one can establish a special Pudgala; one can eliminate the proof of the absence of a special one; if the absence of a special one is established, then it contradicts the commitment. The first is that the Pudgala who can freely control the order of letters called "mantra", the subject, because he knows the combination of letters and rituals, etc., and with the power to bless as desired, it is established that you are different from ordinary people, because you have that knowledge power, and other ordinary people do not have those knowledge powers. If it is not established, because it is seen that ordinary people who know the Akashagarbha Tantra can apply mantras to pacify poisons, etc., then, whatever secret mantras are performed by some Tantra knowers, the application of those mantras, the subject, mainly depends on the power of the Tantra author, and not independently, because the Tantra author enters the reasoning that is spoken, that is, vows and instructions, etc., so it is the power of mantra application. Therefore, mantras, etc., the subject, because it is desired to produce results from you, it must be said that you are generally made by conditions, and especially made by Pudgala, because you are not made by Pudgala, so no result will arise. The second is that merely showing the existence of a mantra practitioner with knowledge power, the subject, there is also another necessity, because all the proofs that the debaters say that Pudgala does not have the ability to see the meaning beyond the senses are eliminated. If it is thought that the special Pudgala that is accepted is also established as non-special from the signs of having intelligence, etc., then, whatever is said as having intelligence, having senses, being able to speak, being Pudgala itself, etc., as the proof of non-special Pudgala, those, the subject, are valid cognition, that is,
Chinese
是相似的征象，但从中并不能真正地证悟如实之义，因为周遍存在疑惑的残余，所以周遍没有成立。第三部分有三点：如果由确定意义的士夫考察，则会成为虚假。对于具有贪欲等的人，证悟确定意义没有差别。如果作者的语言是量，则与承诺相违背。第一点是：如果没有特殊的士夫，那么国王占卜者就是特殊的，因此与“通晓吠陀之义”的自语相矛盾，为了说明这一点，吠陀的声音是法，他不会说这是意义，这不是意义，因为是无情物。因此，吠陀的声音说这个可表达的意义就是这个，而不是其他的，这必须由国王占卜者自己考察。国王占卜者也是法，你不可能知道吠陀是否是量，因为具有贪欲等。第二点是：国王占卜者是法，只有你一个人通晓吠陀的真谛，其他人不通晓，这个差别又是谁造成的呢？因为士夫是相同的。国王占卜者是法，按照你的观点，为什么不承认有些士夫具有通晓吠陀之义的能力呢？应该承认，因为即使你是士夫，但通晓吠陀之义，同样，有些士夫也能够通晓吠陀之义。第三点是：如果任何士夫的语言，通过事物力量进入的量，对于吠陀的意义，极其隐蔽而不欺骗地成立的语言，依靠它，我们才通晓吠陀的意义，那么，通常的事物力量进入的量是法，对于极其隐蔽的语言，不能不欺骗地成立，因为对于极其隐蔽的事物，不可能有衡量者。此外，圣言量是法，为了成立圣言量，论证不是士夫所造是无意义的，因为任何士夫的语言，通过事物力量的量不欺骗地成立，因此，由那个士夫所造的语言就是圣言量。此外，超感官的
English
It is a similar sign, but from it, one cannot truly realize the meaning as it is, because the pervasion has a remainder of doubt, so the pervasion is not established. The third part has three points: If examined by a person who ascertains the meaning, it will become false. For those with desire, etc., there is no difference in realizing the definite meaning. If the author's words are valid, then it contradicts the commitment. The first point is: If there is no special person, then the king diviner is special, so it contradicts the self-statement of "understanding the meaning of the Vedas," to show that, the sound of the Vedas is the subject. He does not say this is the meaning, this is not the meaning, because it is inanimate. Therefore, the sound of the Vedas says that this expressible meaning is this, and not others, this must be examined by the king diviner himself. The king diviner is also the subject. You cannot know whether the Vedas are valid or not, because you have desire, etc. The second point is: The king diviner is the subject. Only you alone know the truth of the Vedas, others do not know, who made this difference? Because people are the same. The king diviner is the subject. According to your view, why not admit that some people have the ability to understand the meaning of the Vedas? It should be admitted, because even if you are a person, but understand the meaning of the Vedas, similarly, some people can also understand the meaning of the Vedas. The third point is: If the words of any person, through the force of things entering the valid means, for the meaning of the Vedas, the extremely hidden and non-deceptive established words, relying on it, we understand the meaning of the Vedas, then, the ordinary force of things entering the valid means is the subject. For extremely hidden words, it cannot be established without deception, because for extremely hidden things, it is impossible to have a measurer. Furthermore, the scriptural authority is the subject. To establish the scriptural authority, arguing that it is not made by a person is meaningless, because the words of any person, through the force of things, the valid means is established without deception, therefore, the words made by that person are the scriptural authority. Furthermore, the supersensory