Tibetan
ག་བསྒྲུབ། །དེས་ན་སྔར་བཤད་རིགས་པ་གྲུབ། །དེ་ཡིས་ནུས་པ་རྟག་པ་ཁེགས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱབ་སྒྲུབ་བཅས་པའི་རྩ་རྟགས་དགོད། །ཁྱབ་སྒྲུབ་བཅས་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་དཔེ་མེད་པ་ཡིན་ན། རྟག་པ་མིན་པར་གང་གིས་གྲུབ་ཅེ་ན། སྒྲ་ནི་ཆོས་ཅན། སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན། འཇིག་པ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོར་ཡོད་པ་ཙམ་དང་རང་ཆས་སུ་འབྲེལ་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་རྒྱུ་ལས་ཕྱིས་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་དངོས་པོའི་རྒྱུ་དེ་ཉིད་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩོད་ངོར་ནི་དངོས་པོ་འགོད་པར་བྱེད་ཅེས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། རིག་བྱེད་པ་སོགས་ན་རེ། དངོས་པོ་དེ་ཉིད་འཇིག་པར་མི་འདོད་ལ་ཤིང་དང་བུམ་པ་སོགས་ཞིག་ནས་མེད་པ་ཉིད་དངོས་པོ་དེའི་འཇིག་པར་འདོད་ཅིང་དེ་རྒྱུ་མེ་དང་ཐོ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། འཇིག་པ་ལྟོས་མེད་མ་གྲུབ་ཅེས་སྨྲའོ། །དེ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱབ་སྒྲུབ་རྟགས་ལ་མ་གྲུབ་སྤང་། །རྩ་བའི་རྟགས་ལ་མ་ངེས་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཞིག་པ་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དགག །དེ་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཞིག་པ་དོན་གཞན་སྐྱེ་བ་དགག །ཞིག་པ་དེ་ཉིད་སྐྱེ་བ་དགག །ཞིག་པ་ཕུང་གསུམ་སྐྱེ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། མེས་ཤིང་གི་ཞིག་པ་བསྐྱེད་ན་ཤིང་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དག་གམ་རྫས་གཅིག་པ་བསྐྱེད། དང་པོར་ལྟར་ན་ཤིང་ནི་ཆོས་ཅན། མེས་བསྲེགས་ཟིན་པའི་ཕྱིས་ཀྱང་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། མེས་བསྲེགས་ཟིན་པའི་ཕྱིས་ཁྱོད་འཇིག་པ་སྟེ་ཞིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མེས་བསྲེག་པ་ན་ཁྱོད་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཞིག་པ་དག་མེ་ལས་སྐྱེ་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གལ་ཏེ་སྐྱོན་མེད་དེ། ཞིག་པ་དོན་གཞན་དེ་ཉིད་ཤིང་འདིའི་འཇིག་པ་སྟེ་ཞིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཞིག་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་ན་གཞན་ཤིང་གི་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཤིང་ལས་དོན་གཞན་ནི་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཞིག་པ་དོན་གཞན་དེ་ཤིང་གི་ཞིག་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་བླ་སྟེ་དེ་ཡོད་པའི་ཚེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཤིང་མི་སྣང་ཞེས་དྲིས་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཅན། ཤིང་སྣང་བ་མིན་ཏེ། ཞིག་པ་དོན་གཞན་དེས་ཤིང་བཟུང་བ་སྟེ་བདག་གིར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཞིག་པ་དོན་གཞན་དེ་ཆོས་ཅན། ཤིང་གི་སྒྲིབ་བྱེད་ཙམ་དུ་ཐལ། ཤིང་ལས་དོན་གཞན་གང་ཞིག ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་གིར་བྱས་
Chinese
如何成立？因此，先前所说的道理成立。由此，常有的功能被驳斥。第一部分分为两点：确立周遍成立的根本因；驳斥对周遍成立的争论。第一点是：如果声音没有成立常有的同品例，那么用什么来成立非常有的呢？声音是法，刹那无常，因为是存在的缘故。如果不周遍，坏灭是法，仅仅是存在的事物并且是自性相关的，因为从事物的因中，后来不依赖其他因，从事物之因本身所生的缘故。在争论面前，先前已经说过要安立事物。第二点是：顺世外道等说，不承认事物本身坏灭，而认为木头和瓶子等毁坏消失就是事物的坏灭，并且依赖于火和锤子等原因。因此，坏灭不依赖他者是不成立的。对此进行驳斥分为两点：驳斥周遍成立的因不成立；驳斥根本因不定。第一部分分为两点：驳斥毁坏由因产生；驳斥对此的过分推论。第一部分分为三点：驳斥毁坏产生他物；驳斥毁坏产生自身；驳斥毁坏产生三蕴。第一点是：如果火产生木头的毁坏，那么是产生与木头不同的事物，还是产生相同的物质？如果是前者，那么木头是法，被火烧完之后也应该仍然可见，因为被火烧完之后，你没有坏灭，也就是没有毁坏的缘故，因为火燃烧时，从你那里变成的他物的毁坏仅仅是从火中产生的缘故。如果说没有过失，因为他物的毁坏就是这棵树的坏灭，也就是毁坏，那么，从火中产生的毁坏是法，怎么会变成其他树木的坏灭呢？不应该变成其他树木的坏灭，因为是与树木不同的缘故。另外，即使他物的毁坏是树木的毁坏，但奇怪的是，它存在的时候，为什么树木不显现呢？如果回答说：树木不显现，因为他物的毁坏占据了树木，也就是占有了树木的缘故。那么，他物的毁坏是法，仅仅是树木的遮蔽物，因为你占有了与树木不同的事物。
English
How is it established? Therefore, the previously stated reasoning is established. By this, the permanent function is refuted. The first part is divided into two points: establishing the root reason with pervasion and establishment; refuting the dispute against pervasion and establishment. The first point is: If there is no similar example to establish sound as permanent, then what is used to establish impermanence? Sound is the subject, it is momentary and impermanent, because it exists. If it is not pervasive, destruction is the subject, it is merely an existing thing and is inherently related, because it arises from the cause of the thing itself, without relying on other causes later. In the face of dispute, it has been said before that things should be established. The second point is: The Lokayata and others say that they do not accept the destruction of the thing itself, but they consider the destruction and disappearance of wood and pots, etc., to be the destruction of the thing, and it depends on causes such as fire and hammers. Therefore, destruction that does not depend on others is not established. Refuting this is divided into two points: refuting that the reason for pervasion and establishment is not established; refuting that the root reason is uncertain. The first part is divided into two points: refuting that destruction arises from a cause; refuting the excessive inference on this. The first part is divided into three points: refuting that destruction produces another thing; refuting that destruction produces itself; refuting that destruction produces the three skandhas. The first point is: If fire produces the destruction of wood, then does it produce something different from wood, or does it produce the same substance? If it is the former, then wood is the subject, and it should still be visible even after being burned by fire, because after being burned by fire, you have no destruction, that is, there is no destruction, because when fire burns, the destruction of other things that has become different from you is only born from fire. If you say there is no fault, because the destruction of other things is the destruction of this tree, that is, destruction, then the destruction born from fire is the subject, how can it become the destruction of other trees? It should not become the destruction of other trees, because it is different from trees. Also, even if the destruction of other things is the destruction of the tree, it is strange that when it exists, why does the tree not appear? If you answer: The tree does not appear, because the destruction of other things occupies the tree, that is, it possesses the tree. Then, the destruction of other things is the subject, it is only the obscuration of the tree, because you have possessed something different from the tree.
Tibetan
པས་ཤིང་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན་དེ་ཆོས་ཅན། ཤིང་གི་སྒྲིབ་བྱེད་དུ་རིག་པ་མིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་ཁྱོད་དེ་ཡིས་ཤིང་མི་སྒྲིབ་པ་སྟེ་སྒྲིབ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་འཇིག་པ་སྟེ། མེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཞིག་པ་དེ་ཆོས་ཅན། འཇིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། འདོད་པ་དེ་ལྟ་ནའང་ཤིང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་མེས་བསྲེགས་ཟིན་པའི་རྗེས་སུ་ཡང་མཐོང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་མེས་བསྲེགས་ཟིན་པའི་རྗེས་སུ་ཁྱོད་ཞིག་པ་ཞིག་ནས་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ནག་པའི་གསོད་བྱེད་བསད་པ་ན་བསད་ཟིན་པའི་ནག་པ་སླར་འབྱུང་བ་མིན་པ་ཇི་བཞིན་དུ་ཤིང་གི་ཞིག་པ་འདི་ལའང་དེ་བཞིན་དུ་ཤིང་སླར་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ཤིང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཞིག་པ་ཞིག་ན་ཁྱོད་སླར་འབྱུང་དགོས་པ་དང་ནག་པའི་གསོད་བྱེད་བསད་ན་ནག་པ་སླར་འབྱུང་དགོས་པ་དེ་མི་མཚུངས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཞིག་པ་དང་ནག་པ་བསད་པ་དེ་མཚུངས་ཀྱང་ནག་པའི་གསོད་བྱེད་དེ་ནག་པ་བསད་པ་ཉིད་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་མེས་བྱས་པའི་འཇིག་པ་དེ་ཤིང་ལས་དོན་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་ཅེ་ན། ཤིང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཉིད་འཇིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་འཇིག་པ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་འཇིག་པ་ཁྱོད་ལས་དོན་གཞན་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཤིང་གི་འཇིག་པ་ཆོས་ཅན། མེ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་མིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ། མེ་དེ་མེད་པར་ཡང་ཁྱོད་ཤིང་གི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གསུམ་པ་ནི། མེས་བྱས་པའི་འཇིག་པ་དེ་ཤིང་དང་རྫས་གཅིག་དང་རྫས་ཐ་དད་གང་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཤིང་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་རྫས་གཅིག་དང་རྫས་ཐ་དད་གང་རུང་འདི་ལས་གཞན་པའི་འཇིག་པའི་རྣམ་པའང་མེད་དེ། ཁྱོད་རྫས་སུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དེ་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་སྤོང་བ་ལ་བཞི་སྟེ། ཞིག་དངོས་ལྷན་ཅིག་འགྱུར་བ་སྤོང་། །དངོས་པོ་འཇིག་པ་མེད་པ་སྤོང་། །བརྟགས་པའི་ཉེས་པ་མཚུངས་པ་སྤོང་། །ཚུལ་དེས་རིགས་ཅན་གཞན་ཡང་ཁེགས་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཇིག་པ་སྟེ་ཞིག་པ་ཆོས་ཅན། རྟག་ཏུ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་ཐལ། རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ནའང་སྟེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཤིང་གི་དངོས་པོ་དང་འཇིག་པ་སྟེ་ཤིང་གི་ཞིག་པ་དག་ལྷན་ཅིག་ཡོད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཤིང་ཞིག་པ་དེ་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤིང་གི་ཞིག་པ་མེད་དགག་དེ་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་མེད་ཡིན་ཡང་རྟག་ཏུ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འཇིག་པ་དངོས་པོར་མེད་ན་དེ
Chinese
因为看不到树木的缘故。如果承认，那么那个法，不是树木的遮蔽物，因为你不会用它来遮蔽树木，即不可能遮蔽。另外，坏灭，即从火中产生的毁灭，那个法，应该成为具有坏灭性的，因为是从自己的因产生的。如果承认那样，那么树木，在你被火烧毁之后，也应该仍然可见，因为在你被火烧毁之后，你从一个毁灭中消失了。如果说，就像杀死黑人的凶手被杀死后，被杀的黑人不会再次出现一样，这棵树的毁灭也是如此，树也不会再次出现。那么，树木，当你毁灭时，你应该再次出现，而杀死黑人的凶手被杀死时，黑人应该再次出现，这是不一样的，即使你毁灭和黑人被杀死是相同的，但杀死黑人的凶手并不是黑人被杀死本身。第二，火所造成的毁灭，不是与树木不同的事物，那么，树木，你应该变成毁灭本身，因为你的毁灭也是你的毁灭，不是与你不同的事物。如果承认，那么树木的毁灭，火不是你的因，因为即使没有火，你也是从树木的因产生的。第三，火所造成的毁灭，与树木既不是一体也不是他体，那么，树木，除了与你一体或他体的毁灭之外，没有其他的毁灭形态，因为你是由实体组成的。第二，为了避免对那个的过度推论，有四点：避免毁灭与事物同时存在，避免事物没有毁灭，避免相同的推论错误，通过这种方式，其他同类事物也被排除。第一，毁灭，即坏灭，那个法，应该永远以实体的形式存在，即使是无因的，也是如此。如果承认，那么树木的事物和毁灭，即树木的坏灭，应该同时存在，因为树木的坏灭是永远存在的。如果说，树木的坏灭是否定，即使是无因的，也永远以实体的形式存在，这是不可能的，因为它不是事物。第二，如果毁灭不是事物，那么
English
Because of not seeing the trees. If you admit, then that dharma, is not an obscuration of trees, because you do not use it to obscure trees, that is, it is impossible to obscure. Furthermore, destruction, that is, the decay arising from fire, that dharma, should become something with destruction, because it arises from its own cause. If you admit that, then the tree, after you have been burned by the fire, should still be visible, because after you have been burned by the fire, you disappear from a destruction. If you say, just as when the killer of a black person is killed, the killed black person does not reappear, so too with the destruction of this tree, the tree will not reappear. Then, tree, when you are destroyed, you should reappear, and when the killer of a black person is killed, the black person should reappear, these are not the same, even if your destruction and the killing of the black person are the same, but the killer of the black person is not the killing of the black person itself. Second, the destruction caused by fire is not something different from the tree, then, tree, you should become destruction itself, because your destruction is also your destruction, not something different from you. If you admit, then the destruction of the tree, fire is not your cause, because even without fire, you arise from the cause of the tree. Third, the destruction caused by fire is neither one with the tree nor different from it, then, tree, besides the destruction that is either one with you or different from you, there is no other form of destruction, because you are composed of substance. Second, to avoid over-extension to that, there are four points: avoid destruction and things coexisting, avoid things without destruction, avoid the same fallacy of inference, in this way, other similar things are also excluded. First, destruction, that is, decay, that dharma, should always exist as a substance, even if it is without cause, it is so. If you admit, then the thing of the tree and destruction, that is, the decay of the tree, should exist simultaneously, because the decay of the tree is always present. If you say, the negation of the decay of the tree, even if it is without cause, always exists as a substance, from what is it, it is impossible, because it is not a thing. Second, if destruction is not a thing, then