Tibetan
་ལས་གཞན་བྱིས་པས་ས་རྡུལ་ལ་རྩེ་བ་སོགས་ཀྱང་ཆོས་ཅན། མི་ལ་མི་བརྟེན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐོག་མེད་ཀྱི་དུས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་མ་བག་མར་ལེན་པ་ཀླ་ཀློའི་ཐ་སྙད་དང་། བུ་བཙས་སྟོན་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་དང་། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་སྨྲ་བའི་རྒྱང་འཕེན་གྱི་ཚིག་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ཅན། རིག་བྱེད་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཐོག་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ་ཐོག་མེད་ནས་སྔོན་མ་སྔོན་མས་འདུས་བྱས་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དེ་ཡང་འདོད་ན་རིག་བྱེད་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ནའང་ཁྱོད་བདེན་དོན་ཅན་དུ་གྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཐ་སྙད་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པར་གྲུབ་པ་དེ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིག་བྱེད་ཐོག་མེད་ཡིན་པས་མ་བྱས་པར་གྲུབ་ཏུ་ཆུག་ཀྱང་རིག་བྱེད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་རང་གི་བརྗོད་བྱ་ལ་ཐེ་ཚོམ་དག་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་འཆད་པར་བྱེད་པའི་སློབ་དཔོན་དག་གིས་དོན་གྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་མ་རྣམས་ལ་འཆད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་མཚན་གཞི་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཡི་གེ་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་དགག །ངག་རྣམས་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་དགག །སྒྲ་དང་ནུས་པ་རྟག་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིག་བྱེད་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པར་སྒྲུབ་ན་ཡི་གེའམ་ངག་མ་བྱས་པར་སྒྲུབ། དང་པོ་ལྟར་ན། ཡི་གེ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ན། འབྲས་བུ་ཅིར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། གཞན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡི་གེ་དང་ཁྱད་མེད་ཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཅིག་ཏུ་ངོ་ཤེས་པའི་བློ་ནི་གཅིག་གི་རྒྱུ་མཚན་དང་། དེ་དག་ལ་ངོ་ཤེས་གཅིག་འཇུག་པས་རྟགས་ཁས་བླངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡི་གེ་ལས་གཞན་ངག་མི་འཐད། །ཡི་གེའི་རིམ་པ་ངག་མིན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྣང་རུང་མ་དམིགས་རྟགས་ཀྱིས་དགག རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་རིགས་པས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ངག་མ་བྱས་པར་སྒྲུབ་ན། ངག་ནི་ཆོས་ཅན། ཡི་གེ་ལས་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཡི་གེ་ལས་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆ་ཤས་ཡོད་མེད་བརྟགས་ལ་དགག །རྟག་དང་མི་རྟག་བརྟགས་ལ་དགག །ཁྱབ་དང་མ་ཁྱབ་བརྟགས་ལ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆ་ཤས་ཡོད་པ་དགག ཆ་ཤས་མེད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རེ་རེ་ལ་དོན་མེད་པ་དགག རེ་རེ་ལ་དོན་ཡོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡི་གེ་ལས་གཞན་པའི་ངག་ཡོད་ན། ངག་དེ་ཡན་ལག་དུ་མ་ཅན་ནམ་ཆ་མེད་གཅིག་ཡིན། ཡན་ལག་སྟེ་ཆ་ཤས་དུ་མའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན། ཡན་ལག་རེ་རེས་ངག་རིལ་པོས་བརྗོད་བྱ་སྟོན་ནུས་སམ་མི་ནུས། ཆ་དེ་རྣམས་ཐ་དད་རེ་རེ་ལ་ངག་རིལ་པོའི་དོན་སྟོན་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། ངག་གི་ཆ་ཤས་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་མ་ཚོགས་པ་དེ་བརྗོད་བྱའི་དངོས་པོ་སྟོན་ནུས་པ་ཅན་མིན་པ་ལ་ཁྱོད་ཚོགས་པ་དེ་བརྗོད་བྱའི་དངོས་པོ་སྟོན་ནུས་པ་ཅན་དུ་རྟོག་པས་བཏགས་པར་ཐལ། ཁྱོད་རེ་རེ་ལ་བརྗོད་བྱ་སྟོན་པའི་ནུས་པ་མེད་ཅིང་། ཚོགས་པས་སྟོན་ནུས་པའི་ཕྱིར། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སེང་གེ་མ་ཡིན་པ་ལ་སེང་གེ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་བཏགས་པ་བཞིན་ནོ། །འདོད་ན་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ངག་གི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་ཡང་ངག་རིལ་པོའི་བརྗོད་བྱའི་དོན་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ནའང་། ངག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་དོན་གོ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཆ་ཤས་དུ་མ་དགོས་པ་ཉིད་དུ་བཏགས་པ་དེ་ལོག་པ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ་ཆ་ཤས་གཅིག་ནི་རྟོགས་པས་ཀྱང་ངག་གི་དོན་མཐའ་དག་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ངག་གི་ཆ་ཤས་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཆར་ཐོས་པ་ཡིན་པས་ཆ་ཤས་གཅིག་རྟོགས་པས་དོན་ཀུན་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནའང་། ངག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་དོན་གོ་བ་ཁྱོད་ཀྱི་ཆ་ཤས་རྣམ་རིམ་གྱིས་ཐོས་པའི་དུས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་སྔ་ཕྱི་དུ་མ་ལ་ལྟོས་པ་མི་རུང་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ཆ་ཤས་གཅིག་ཐོས་པ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཆར་ཐོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ངག་ཆ་མེད་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནའང་། ངག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ཆ་ཤས་རྣམས་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པ་སྟེ་ཐོས་པ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཆ་ཐ་དད་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་པ་ནི། ཡི་གེ་ལས་གཞན་པའི་ངག་དེ་མི་རྟག་གམ་རྟག མི་རྟག་ན་ནི། རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་ཆོས་ཅན། རྩོལ་བྱུང་དུ་ཐལ། མི་རྟག་པ་གང་ཞིག རྩོལ་བ་ལས་རྒྱུ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་དེ་ཆོས་ཅན། ཅིས་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་མིན་ཏེ་ཡིན་པར་ཐལ། རྩོལ་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ནའང་རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་ཆོས་ཅན། རྟག་པར་ནི་དམིགས་པ་སྟེ་ཐོས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐོས་རུང་གི་རྟག་པ་གང་ཞིག ཐོས་པ་ལ་འགལ་རྐྱེན་ཀྱི་སྒྲིབ་གཡོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ངག་ཐོས་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་འགའ་ཞིག་མ་ཚང་ན་ཐོས་པ་མིན་པས་རྟག་ཏུ་མི་ཐོ
Chinese
此外，小孩玩泥土等也是有法，會變成不依賴人，因為是無始時期的緣故。另外，將母親當作妻子是野蠻人的說法，以及生子宴等是世俗的說法，還有主張沒有前後世的順世外道的言論也是有法。吠陀也同樣，應當變成不是人所造作的，因為是無始的緣故。理由成立，因為從無始以來，都是由先前的先前所積累的因所產生的緣故。第三，如果也這樣認為，那麼吠陀是有法，即使成立不是人所造作，但你成立具有真實意義的功德又有什麼用呢？應當沒有用，因為和顛倒的說法成立不是人所造作的那樣相同。吠陀因為是無始的，所以即使可以成立不是造作的，但吠陀是有法，從你那裡也會對自己的所詮生起懷疑，因為看到講解你的人們對意義的各個差別進行講解的緣故。第二，觀察自相而破斥有三：破斥字母不是人造的，破斥語言不是人造的，破斥聲音和能力是常有的。第一，如果主張吠陀不是人造的，那麼就主張字母或語言不是人造的。如果按照第一種，那麼字母等是有法，如果你主張不是人造的，會有什麼結果呢？應當不會有結果，因為和其他世俗的字母沒有差別，因為唯一認識的智慧是唯一的理由，並且對它們唯一認識適用，所以承認了這個宗法。第二有二：字母之外的語言不合理，字母的次第不是語言。第一有二：用可見未見的理由破斥，用分別的道理破斥。第一，如果主張語言不是人造的，那麼語言是有法，不是和字母在意義上不同的，因為沒有見到和字母在意義上不同。如果承認，就會變成是人造的。第二有三：觀察有無分而破斥，觀察常與無常而破斥，觀察周遍與不周遍而破斥。第一有二：破斥有分，破斥無分。第一有二：一一
English
Furthermore, children playing with dirt and the like are also subjects, becoming independent of people, because they are of beginningless time. Also, taking one's mother as a wife is a barbarian's term, and birth celebrations and the like are worldly terms, and the words of the materialists who claim there are no past or future lives are also subjects. Similarly, the Vedas should become not created by humans, because they are beginningless. The reason is established, because from beginningless time, they are caused by the accumulation of previous causes. Third, if you also assert that, then the Vedas are subjects. Even if it is established that they are not created by humans, what benefit is there in establishing that you possess the quality of being truthful? There should be no benefit, because it is similar to the establishment of inverted terms as not created by humans. Even if it can be established that the Vedas are not created because they are beginningless, the Vedas are subjects. From you, doubts about your own objects of expression will arise, because you see that the teachers who explain you explain the various differences in the meanings. Second, refuting based on examining the characteristics has three parts: refuting that letters are not created by humans, refuting that speech is not created by humans, and refuting that sound and power are permanent. First, if you assert that the Vedas are not created by humans, then assert that letters or speech are not created. According to the first, the letters are subjects. If you assert that they are not created by humans, what will be the result? There should be no result, because they are no different from other worldly letters, because the mind that recognizes them as one is the only reason, and the same recognition applies to them, so the sign is accepted. Second, there are two: speech other than letters is unreasonable, and the sequence of letters is not speech. First, there are two: refuting with the reason of observable non-observation, and refuting with the reasoning of analysis. First, if you assert that speech is not created, then speech is a subject. It is not different from letters in meaning, because there is no observation of difference in meaning from letters. If you accept this, it will become created by humans. Second, there are three: refuting by examining whether there are parts or not, refuting by examining whether it is permanent or impermanent, and refuting by examining whether it is pervasive or non-pervasive. First, there are two: refuting having parts, and refuting not having parts. First, there are two: one by one
Chinese
驳斥所有无意义的事物。驳斥每一个有意义的事物。第一种情况是：如果存在文字以外的语言，那么这种语言要么具有多个组成部分，要么是无分单一的。如果是具有多个组成部分，也就是具有多个部分，那么每一个组成部分能够表达整个语言的含义吗？如果这些不同的部分各自没有能力表达整个语言的含义，那么语言的各个部分，作为所立宗，因为你们不集合起来就不能表达所指的对象，却认为你们集合起来就能表达所指的对象，所以是假立的。因为你们每一个都不能表达所指，而集合起来却能表达，就像婆罗门的孩子不是狮子却被认为是狮子一样。如果承认，就会变成人造的。第二种情况是：如果语言的每一个部分都包含整个语言的含义，那么语言，作为所立宗，你们为了理解意义而需要多个部分的假立就是错误的。因为你们的一个组成部分，通过理解，也能理解语言的全部含义。如果说语言的所有部分都是同时听到的，所以理解一个部分并不能理解所有的含义，那么语言，作为所立宗，从你们那里理解意义，不应该依赖于你们的各个部分依次听到的时间上的先后差别。因为听到你们的一个部分，就等于同时听到了你们的所有部分。第二种情况是：如果语言是无分单一的，那么语言，作为所立宗，你们的各个部分依次被理解，也就是被听到是不可能的。因为你们是没有不同部分的。第二种情况是：文字以外的语言是不常还是常？如果不常，那么吠陀的语言，作为所立宗，应是勤作所生。凡是不常的事物，如果没有勤作以外的其他原因。如果承认，那么吠陀的语言，作为所立宗，为什么不是人造的，而是人造的呢？因为是勤作所生。如果说是常，那么吠陀的语言，作为所立宗，常法就应该被认知，也就是被听到，因为凡是可听的常法，对于听觉没有障碍的遮蔽。如果说听到语言的助缘不齐全，所以听不到，因此不是常
English
Refuting all meaningless things. Refuting each meaningful thing. The first case is: if there is language other than letters, then that language either has multiple components or is indivisible and singular. If it has multiple components, that is, it possesses multiple parts, then can each component express the meaning of the entire language? If these different parts each do not have the ability to express the meaning of the entire language, then the parts of the language, as the subject of debate, since you cannot express the object of reference when you are not assembled, but you assume that you can express the object of reference when you are assembled, therefore it is falsely imputed. Because each of you cannot express the referent, but the assembly can express it, just like a Brahmin's child who is not a lion is considered to be a lion. If you admit this, it will become man-made. The second case is: if each part of the language contains the meaning of the entire language, then the language, as the subject of debate, your assumption that multiple parts are needed to understand the meaning is wrong. Because one of your components, through understanding, can also understand the entire meaning of the language. If it is said that all parts of the language are heard simultaneously, so understanding one part does not mean understanding all meanings, then the language, as the subject of debate, understanding meaning from you should not depend on the temporal differences of hearing your various parts sequentially. Because hearing one of your parts is the same as hearing all of your parts simultaneously. The second case is: if the language is indivisible and singular, then the language, as the subject of debate, it is impossible for your various parts to be understood sequentially, that is, to be heard. Because you have no different parts. The second case is: is the language other than letters impermanent or permanent? If impermanent, then the language of the Vedas, as the subject of debate, should be produced by effort. Whatever is impermanent, if there is no other cause than effort. If you admit this, then the language of the Vedas, as the subject of debate, why is it not man-made, but is man-made? Because it is produced by effort. If it is said to be permanent, then the language of the Vedas, as the subject of debate, the permanent should be cognized, that is, heard, because whatever permanent is audible, there is no obscuration of obstacles to hearing. If it is said that some of the auxiliary conditions for hearing the language are not complete, so it is not heard, therefore it is not permanent.