Tibetan
སུ་བྱས་ནས་རང་ཚིག་གི་གནོད་པ་མེད་པ་ཁ་བསྐང་བ་དང་། གཞན་དག་མཐོང་བ་ལ་མངོན་གྱུར་དང་ལྐོག་གྱུར་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་མ་མཐོང་བ་ལ་རྗེས་དཔག་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་ལུང་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་གིས་གནོད་པ་མེད་ཅེས་འཆད་པ་ནི་སྐབས་ཀྱི་དོན་མ་ལོངས་པ་སྟེ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ལ་རྣམ་གཉིས་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བ་དང་། སྤྱི་ལས་ཞེས་དང་། འདིའི་མི་སླུ་བ་ཞེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནུས་པ་མ་ཐོན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞལ་བྱའི་གནས་གསུམ་ལ་མི་སླུ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་ཤིན་ལྐོག་ལ་མི་སླུ་བར་བསྒྲུབ་པ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱི་གཞུང་དེས་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་ཚིག་ཉིད་རྗེས་དཔག་ཏུ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཆོས་གསུམ་ཚང་བའི་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚིག་ནི་མངོན་གྱུར་དང་ལྐོག་གྱུར་ལ་མི་སླུ་བར་དངོས་སྟོབས་ཚད་མས་ངེས་པའི་སྤྱི་ལས་ལུང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་རྟོགས་པའི་བློ་ནི་ཆོས་ཅན། འདིའི་ཡུལ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་ནའང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་ཏེ། ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤིན་ལྐོག་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་གང་ཞིག ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་སྟོབས་ཚད་མ་ཤིན་ལྐོག་ལ་འཇུག་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་སྤྱི་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་ནུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཞེ་ན། ཡིད་ཆེས་པའི་ཚིག་ཆོས་ཅན། གཞན་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ལ་མི་སླུ་བར་རྗེས་སུ་དཔག་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྐོག་གྱུར་གྱི་གཙོ་བོའི་དོན། བདེན་བཞི་ལ་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་བླང་བྱའི་དེ་ཉིད་འགོག་བདེན་དང་། དོར་བྱའི་དེ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ནི་ཐབས་ལམ་ཀུན་འབྱུང་དང་བཅས་པ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ལྟར་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་ཚད་མས་རབ་ཏུ་ངེས་པ་ཡིས་སོ། །སྔ་མ་དག་འདིར་ཡང་ན་ཞེས་པའི་མཚམས་སྦྱོར་བྱས་ནས་སྔ་མའི་རྣམ་གྲངས་སུ་འཆད་པ་དང་། རབ་ཏུ་ངེས་པས་རྒྱུ་བྱས་ནས་བསྟན་པ་ཡིས་ཞེས་པའི་འབྲུ་སྦྱར་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་དོན་ལ་བློ་གྲོས་རྩིངས་པ་སྟེ་སྔ་མས་རྗེས་དཔག་གི་མཚན་གཞི་ངོས་བཟུང་ནས་ཕྱི་མས་སྤྱི་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་ཚུལ་སྟོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བདེན་བཞི་རབ་ཏུ་ངེས་པ་བདེན་བཞི་སྟོན་པའི་རྒྱུར་དགོས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ངེས་ཤེས་མེད་པར་འདོད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཅིང་ཉེས་པ་ཟད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཕུལ་བྱུང་ལ་ལྟོས་པ་སྟེ་
Chinese
通过这样做来弥补自己言辞的过失，并将其他所见分为现量和隐蔽量两种，对于未见的事物，则认为依靠正量的比量没有过失，这种说法是不全面的，因为必须确定衡量对境的量只有两种。而“从共相”以及“此之不欺骗”等说法，是因为没有发挥作用。以对所量三处不欺骗的标志来证明对极隐蔽处不欺骗，这是因为能立与所立相同。第三，论师的论著并非将可信之语本身说成是比量，而是说具备三相的可信之语，对于现量和隐蔽量不欺骗，依靠实事力量的量所确定的共相，从而了知极隐蔽之事的智慧是法相。即使此之对境是极隐蔽，也说是比量，因为对于自方传承的极隐蔽之事进行认知的量，自方传承的实事力量的量没有进入极隐蔽之事的可能性。那么，从共相能够进行比量的理由是什么呢？可信之语是法相，能够对比量其他极隐蔽之事不欺骗，因为是隐蔽之事的根本要义。因为对于你所应取的即是灭谛，所应舍弃的即是痛苦之谛，以及达到彼之方便的集谛，如其所说，通过实事力量的量完全确定。将前者作为“在此也”的连接，作为前者的类别来解释，以及以完全确定作为原因，连接“如其所说”的词语，这是对极细微之事的粗略理解，因为前者确定了比量的定义，后者则说明了从共相比量的方式。如果需要完全确定四谛作为宣说四谛的原因，那么就与认为佛地没有确定之识相违背。第二部分分为两点：陈述观点，阐述驳斥。第一点是：依赖于如实见到事物本质的功德，并且过失已经穷尽的殊胜之人。
English
By doing so, one can compensate for the flaws in one's own words. Others' perceptions are divided into two types: direct perception and indirect perception. For unseen things, it is believed that relying on valid inference does not have faults. This statement is incomplete because it is necessary to determine that there are only two types of valid means of measuring objects. The phrases "from the general" and "this is not deceptive" are ineffective. Using the sign of not being deceptive in the three places of measurement to prove that it is not deceptive in the extremely hidden place is because the proof and what is to be proven are the same. Third, the teacher's treatise does not say that trustworthy words themselves are inference, but rather that trustworthy words that possess the three characteristics are not deceptive for direct perception and indirect perception. Relying on the general characteristics determined by the valid means of the power of reality, the wisdom that understands extremely hidden things is a phenomenon. Even if its object is extremely hidden, it is said to be inference because, for the valid means of recognizing extremely hidden things in one's own lineage, there is no possibility for the valid means of the power of reality in one's own lineage to enter into extremely hidden things. So, what is the reason why inference can be made from the general characteristics? Trustworthy words are phenomena, and they can infer without deception other extremely hidden things because they are the fundamental essence of hidden things. Because what you should take is the truth of cessation, and what you should abandon is the truth of suffering, as well as the truth of the origin of the means to achieve it, as it is said, it is completely determined by the valid means of the power of reality. Taking the former as a connection of "also here" and explaining it as a category of the former, and taking complete determination as the cause and connecting the words "as it is said," this is a rough understanding of extremely subtle things because the former determines the definition of inference, and the latter explains the way of inferring from the general characteristics. If it is necessary to completely determine the four truths as the cause of proclaiming the four truths, then it contradicts the belief that there is no definite knowledge in the Buddha's realm. The second part is divided into two points: stating the view and explaining the refutation. The first point is: relying on the excellent person who possesses the qualities of seeing the essence of things as they are and whose faults have been exhausted.