Tibetan
། དེ་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་འབའ་ཞིག་བཟུང་དུ་ཟིན་ཀྱང་འཁྲུལ་བ་དེའི་ངོ་བོ་ཆོད་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཅིང་། མ་ངེས་པ་ལས་ཀྱང་དེ་དག་མཐོང་བ་མ་བཟུང་བ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་དེ་དག་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། རྣམ་པ་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཚད་མ་ནི་འཇུག་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དང་། ཤཾས། མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཡང་རྣམ་པ་ཀུན་འཛིན་པ་ན་འཇུག་པའི་ཡུལ་གྱིས་རྣམ་པར་ངེས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་ཞེས་དང་། ཀ་ཤཱིས། མ་ཞེན་པའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། འདི་ལྟར་མངོན་སུམ་ཁྱད་པར་མེད་པར་སྐྱོན་ཡང་ཅི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ནང་ཁོ་ན་ལ་རྟོག་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་འདོད་དེ་གང་ལ་བསྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་བཟུང་དུ་ཟིན་ཡང་མ་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། ངེས་པ་མི་སྐྱེད་པ་དེར་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དོན་དུ་གཉེར་བ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་རིགས་ཀྱི། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ལ་སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག མངོན་སུམ་ངེས་པར་འདོད་པ་དང་། ངེས་པ་མི་སྐྱེད་ཀྱང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་བཀག་གོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཚད་མ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ན་ངེས་པ་སྐྱེད་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ན་མངོན་སུམ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ་ལོ། །དེས་ན་འདི་དག་གི་དོན་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ཡིན་ན་རང་སྟོབས་དང་གཞན་སྟོབས་གང་རུང་གིས་ངེས་པ་འདྲེན་པས་ཁྱབ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། རྒྱས་པར་སྤྱི་དོན་དུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱད་པར་ཡོད་ན་མེད་ངེས་འགྲུབ། །མེད་ངེས་བསྒྲུབ་པའི་རྣམ་གྲངས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ལ་མེད་ངེས་གོ་བྱེད་མི་སྲིད་དམ་སྙམ་ན། རྟགས་ཀྱི་ཕུལ་བྱུང་སྟེ་སྣང་རུང་གིས་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་མ་དམིགས་པ་ལ་ལ་མེད་ངེས་གོ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཚད་མ་སྟེ་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། སྣང་རུང་མ་དམིགས་ན་མེད་པར་ངེས་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་མ་དམིགས་པས་མེད་པ་མི་འགྲུབ་ཅེས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་མི་འགལ་ཏེ། ཡོད་ཀྱང་རང་བཞིན་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་མཐོང་བས་མི་ཤེས་ཤིང་ཤེས་བྱེད་རྟགས་ལས་ཀྱང་མི་ཤེས་པའི་སྐལ་དོན་ལ་མ་དམིགས་པས་མེད་ངེས་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེ་ཡོད་པ་ལ་ཚད་མས་དམིགས་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་རིགས་པ་འདི་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འབྲེལ་ལྔ་བཀག་པས་མེད་ངེས་འགྲུབ། །འགལ་ལྔ་དམིགས་པས་མེད་ངེས་འགྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་དང་ཁྱབ་བྱེད་བཀག་པས་འགྲུབ། །སྣང་རུང་རང་བཞིན་བཀག་པས་འགྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཆོས་ལ་དེ་བྱུང་འབྲེལ་བའི་ལྡོག་པ་གྲུབ་ན་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་འབྲེལ་བ་ཇི་ལྟར་གྲུབ་ཅེ་ན། རྒྱུ་ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་དེ་བྱུང་འབྲེལ་པ་དང་བདག་གཅིག་འབྲེལ་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་ལྡོག་པ་དང་དངོས་སུ་གྲུབ་ཅིང་། སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་གཞན་ཐམས་ཅད་མཐར་དགག་བྱ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་དགག་བྱ་མེད་ངེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་གསུངས་པས་མཐར་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་པ་དངོས་སུ་གྲུབ་བོ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྟོན་པ་ལས། དུ་བའི་རྒྱུ་མེ་མི་ཤེས་ན་སྟེ་མ་དམིགས་པ་ཆོས་ཅན། གཞི་འགར་འབྲས་བུ་དུ་བ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་ཤིང་མི་དམིགས་པ་ལའང་ཆོས་ཅན། གཞི་འགར་ཤིང་ཙམ་གྱི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ཤ་བ་མེད་པ་རྟགས་ཅན་དུ་བྱས་པ་ལ་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་གལ་ཏེ་གཞི་འགར་ཡོད་ན་ལྟར་རུང་གི་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་འགའ་ཞིག་གིས་འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་བྱ་དེ་མེད་པར་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་མི་རུང་གི་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་ན་འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་བྱ་མེད་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྣང་རུང་སྟེ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་མཐོང་བ་མེད་པའི་རྒྱུ་སྒྲིབ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་མི་སྲིད་པར་ནི་གྱུར་པ་ན་ཆོས་ཅན། སྣང་རུང་བུམ་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་ན་དམིགས་སུ་རུང་བ་ལས་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ལས་གཞི་འགར་སྣང་རུང་བུམ་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། སྣང་རུང་བུམ་པ་མ་དམིགས་ན་མེད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གྲང་རེག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་གནས་པའི་འགལ་བ་དམིགས་པ་ནི་རྟགས་སུ་བྱས་པ་ལས་གཞི་འགར་ཁྱོད་མེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་གནས་པའི་འགལ་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་ན་ཡང་ཁྱོད་དེ་ཡོད་པ་ལ་གནོད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། དོན་གསུམ་བཟུང་ནས་འག
Chinese
因此，即使仅仅把握了以无常等相状区分的各种特性，由于那个错误的自性是确定的，所以不是决定的。从不决定来说，也和没有把握到见到的一样，这样一来，它对那些来说就是量。另一种说法不是，因为量是具有进入之果的。ཤཾས།（藏文）现量的量也是在把握一切相状时，以进入之境来确定，对那些来说才是量。ཀ་ཤཱིས།（藏文）仅仅以对不执著之义的不欺骗，也不是量，因为太过分了。像这样，现量没有差别地，过失又是如何完全把握的相状，仅仅在内部产生分别，那个本身就被认为是现量，对哪个不产生，那个即使被把握了，也是没有被把握。在那里不产生决定，因为一切相状都不进入追求意义，所以可以被说成不是量。否则就不是了。这些所说之义，一些古代人说，现量是决定的，不产生决定也不是量，这是遮止。这种说法是不合理的，因为在佛的地上会没有量，因为在那里没有产生决定的原因。如果未成立，那么佛的智慧如果是现量，就不遍及，太过分了。因此，这些的意义是，如果一切都是名言的量，那么无论自力还是他力，都遍及引导决定。详细的已经在共同意义中说明了。第二部分分为两部分：如果存在差别，则确定不存在成立。说明确定不存在的各种名称。第一部分是：如果认为从没有见到的标志上，不可能理解确定不存在，那么标志的殊胜之处在于，对于具有可见性差别的没有见到，有些能够理解确定不存在，这是量，也就是成为正确的标志，因为如果可见的没有见到，就遍及确定不存在。如果这样，那么没有见到不能成立不存在，这和之前说的相违背，如果这样问，那么不相违背，即使存在，自己的自性，也就是自己的体性，因为见到也不能认识，并且从能认识的标志也不能认识的部分，没有见到也不能成立确定不存在。
English
Therefore, even if only grasping the various characteristics distinguished by aspects such as impermanence, since the nature of that error is definite, it is not decisive. From the perspective of indecision, it is similar to not grasping what is seen. In this way, it is a valid means of cognition for those. Another way of saying it is not, because a valid means of cognition is that which has the fruit of entering. Śaṃs. Even direct perception as a valid means of cognition is a valid means of cognition for those that are determined by the object of entry when grasping all aspects. Kāśīs. Merely not deceiving in the sense of non-attachment is not a valid means of cognition, because it is too extreme. Like this, how can the faults of direct perception without distinction be completely grasped? That which generates conceptualization only within is considered direct perception, and that which does not generate it is considered ungrasped even if it is grasped. Where certainty is not generated, it is said that it is not a valid means of cognition because all aspects do not enter into the pursuit of meaning. Otherwise, it is not. Some ancient people said that the meaning of these words is that direct perception is definite, and that which does not generate certainty is not a valid means of cognition, which is a refutation. This statement is unreasonable, because there would be no valid means of cognition on the ground of the Buddha, because there is no cause for generating certainty there. If it is not established, then if the wisdom of the Buddha is direct perception, it is not pervasive, which is too extreme. Therefore, the meaning of these is that if everything is a conventional valid means of cognition, then it is pervasive in leading to certainty by either self-power or other-power. This has been explained in detail in the general meaning. The second part is divided into two parts: if there is a difference, then the establishment of definite non-existence is accomplished. Explanation of the various names for establishing definite non-existence. The first part is: if it is thought that it is impossible to understand definite non-existence from the sign of not seeing, then the excellence of the sign is that for some of the not seeing that has the distinction of being visible, it is possible to understand definite non-existence, which is a valid means of cognition, that is, it becomes a correct sign, because if the visible is not seen, it is pervasive in definite non-existence. If so, then not seeing does not establish non-existence, which contradicts what was said before. If you ask this, then it does not contradict, even if it exists, one's own nature, that is, one's own essence, cannot be recognized by seeing, and the part that cannot be recognized from the sign that can be recognized, not seeing cannot establish definite non-existence.
Chinese
因为正量没有周遍于存在的事物。这样的理路是因为是陈述的缘故。第二种分为两种：遮止五种关系而成立无有决定；现见五种相违而成立无有决定。第一种分为两种：遮止因和遍因而成立；遮止显现可能之自性而成立。第一种是：如果对于不显现之未现见的法，成立彼生关系的违品，那么对于显现可能之未现见的理由，如何成立关系呢？对于因和遍因未现见的理由，在彼生关系和一体关系的随行和违逆二者之中，违逆是真实成立的。所有其他的显现可能之未现见的理由，最终是通过正量未现见所遮止的事物的方式，来成立所遮止的事物无有决定的，因此最终一体关系是真实成立的。这些都是依次显示的。如果不知道烟的因火，即未现见，作为法，在某个处所，能成立果烟是不存在的，因为这样成立的方式三相齐全的缘故。对于未现见自性树也是，作为法，在某个处所，以树的自性不是鹿作为有相的，这个相是正确的，因为这样成立的方式三相齐全的缘故。而且，如果存在于某个处所，那么通过可以见到的因和遍因未现见的某些理由，就能了知果和所遍是不存在的，否则就不是，因为如果不显现的因和遍因未现见，那么果和所遍不存在是不周遍的缘故。第二种是：显现可能，比如瓶子，如果不见的因，比如遮蔽等是不可能存在的，作为法，如果显现可能的瓶子的事物存在，那么从可以见却未见之相，就能了知在某个处所显现可能的瓶子的事物是不存在的，因为如果显现可能的瓶子未现见，那么不存在是周遍的缘故。第二种是：冷触，作为法，现见你和它不共存的相违，作为相，由此就能决定在某个处所你是不存在的，因为如果和你不能共存的相违的事物存在，那么对于你存在就是损害的缘故。第三种分为五种：执取三种意义之后，
English
Because valid cognition does not pervade existent things. This reasoning is because it is a statement. The second is divided into two: establishing the certainty of non-existence by negating five relations; establishing the certainty of non-existence by observing five contradictions. The first is divided into two: establishing by negating cause and pervasive factor; establishing by negating the nature of being able to appear. The first is: If the opposite of the relation of arising from that is established for the sign-property of non-appearance that is not observed, then how is the relation established for the reason of non-observation that is able to appear? For the reason of non-observation of cause and pervasive factor, among the two of forward and reverse of the relation of arising from that and the relation of identity, the reverse is actually established. All other reasons for non-observation that are able to appear ultimately establish the certainty of non-existence of the object to be negated by way of non-observation by valid cognition, so ultimately the relation of identity is actually established. These are shown in sequence. If the cause of smoke, fire, is not known, i.e., not observed, as the subject, in some place, it can establish that the result, smoke, does not exist, because the three aspects of establishing in this way are complete. For the non-observation of the nature of a tree, also as the subject, in some place, the nature of the meaning of just a tree is not a deer as the sign, this sign is correct, because the three aspects of establishing in this way are complete. Moreover, if it exists in some place, then through some reasons of non-observation of cause and pervasive factor that can be seen, it can be known that the result and the pervaded do not exist, otherwise it is not, because if the cause and pervasive factor that cannot appear are not observed, then the non-existence of the result and the pervaded is not pervasive. The second is: Able to appear, such as a vase, if the cause of not seeing, such as obscuration, is impossible to exist, as the subject, if the thing of a vase that is able to appear exists, then from the sign of being able to be seen but not seen, it can be known that the thing of a vase that is able to appear does not exist in some place, because if a vase that is able to appear is not observed, then non-existence is pervasive. The second is: Cold touch, as the subject, observing the contradiction that you and it do not coexist as the sign, from this it can be determined that you do not exist in some place, because if the contradictory thing that cannot coexist with you exists, then it is harmful to your existence. The third is divided into five: After grasping three meanings,