Tibetan
་བྱ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལས་སྔར་རྒོལ་གྱི་དོན་འགའ་ཞིག་ཀྱང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། ཁྱོད་དེ་འདྲ་བ་ཡང་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་བཀག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན་གཙོ་བོའི་སྟེང་དུ་ཁྱད་པར་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡོད་པ་བསྒྲུབ་བྱར་བཟུང་ན་ཁྱད་པར་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཆོས་ཅན། གཞི་འགའ་ཞིག་གི་སྟེང་དུ་རྟགས་ཀྱིས་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ། དེ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཆོས་ལྡན་གྱི་དཔེ་གང་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཡོད་ཙམ་བསྒྲུབ་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པས་ཡོད་པ་བསྒྲུབ་བྱར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ཡོད་པ་དེ་རྟག་གཅིག་ལ་སོགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་དག་ནི་བསྒྲུབ་བྱར་བྱེད་དགོས་པར་འགྱུར་ཞིང་ཁྱད་པར་དེ་ཆོས་ཅན་གང་གི་སྟེང་དུ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པས་ན་གཙོ་བོའི་སྟེང་དུ་ཡོད་པ་བསྒྲུབ་བྱར་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གཏན་ཚིགས་སུ་བྱས་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། ཡོད་པ་དེའི་ཁྱད་པར་སྒྲའི་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་རྟགས་སུ་བཟུང་བ་མེད་པར་དངོས་པོ་ཙམ་ཞིག་ནི་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་པ་ན་དངོས་པོ་དེ་ཙམ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་ཏུ་རུང་སྟེ། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་ཅིང་རང་གི་མཐུན་དཔེ་ལ་ཁྱབ་བྱེད་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡི་ཆོས་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཉམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དངོས་པོར་ཡོད་པ་དེ་ཆོས་ཅན། གཙོ་བོའི་སྟེང་དུ་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། གཙོ་བོའི་སྟེང་དུ་ཁྱོད་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཡོད་ཆོས་མེད་ཆོས་གཉིས་ཀའི་ཆོས་གང་ཡང་རྟགས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གཙོ་བོ་རང་མཚན་པ་དེ་ལ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ཆོས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པར་ཐལ། གཙོ་བོ་རང་མཚན་པ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། གཙོ་བོ་རང་མཚན་པ་དངོས་པོར་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྟགས་ཡང་དག་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཁྱབ་པ་འཁྲུལ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མེད་པའི་ཆོས་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་ཅན། ཐལ་བ་འདྲ། དངོས་པོར་ཡོད་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །བཞི་པ་ནི། ཡོད་པ་གཏན་ཚིགས་སུ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། ཡོད་ཆོས་སྒྲུབ་ན་ཤེས་འདོད་མེད། །གཉིས་ཀ་བསྒྲུབ་ན་ཁྱབ་པ་འཁྲུལ། །མེད་ཆོས་སྒྲུབ་ན་ཁྱབ་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡོད་པའི་རང་བཞིན་དེ་ལ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་སྟེ་ངེས་ན་གོ་བྱེད་ཡིན་ཅིང་ཡོད་པ་དེ་ལས་ཁྱབ་བྱེད་དུ་ངེས་པའི་རང་བཞིན་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུ་དེ་བློས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བུར་ངེས་པ་ནི་གོ་བྱའི་ཆོས་ཡིན་གྱི་དེ་ལྟར་མ་ངེས་པའི་ཡོད་ཆོས་ལ་སོགས་པ་ནི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྟགས་ཆོས་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་ངེས་ན་ཆོས་འདི་ལྡོག་པ་ན་རྟགས་དེ་ལྡོག་པ་ངེས་པར་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་རྗེས་འགྲོའི་ངག་གིས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པ་ལ་ཁྱབ་པར་ངེས་པ་ན་རྟག་ན་མ་བྱས་པས་ཁྱབ་པ་ཤུགས་ལ་ངེས་པའམ་ལྡོག་པའི་ངག་གིས་མ་བྱས་པས་ནི་མི་འཇིག་པ་ལ་ཁྱབ་པར་ངེས་པ་ན་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་ཤུགས་ལ་ངེས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞུང་འདིའི་དོན་ཡོད་པ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་རུང་བའི་དཔེར་བྱས་པ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་རུང་བ་བཞིན་ཞེས་བརྗོད་པར་སྣང་བས་སྔ་མའི་འཕྲོས་དོན་དུ་གསལ་ཞིང་། རྣམ་ངེས་ལས། འཇིག་ལ་འབྲས་དང་ཡོད་ཉིད་བཞིན། །ཞེས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ། རྒྱུ་མེད་ཕྱིར་ན་འཇིག་པ་ནི། །ཞེས་སོགས་སྨོས་ནས་བར་གྱི་གཞུང་འདི་མ་བྱུང་བས་ཀྱང་གྲུབ་བོ། །འདིར་ཡོད་པ་གཏན་ཚིགས་སུ་བཤད་པ་ནི་རྒྱ་གར་གྱི་ཡོད་པ་དང་དངོས་པོ་སྐད་དོད་གཅིག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། བོད་དུ་ནི་གཞན་སེལ་གྱི་ཡོད་པ་དང་དོན་ལ་ཡོད་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་གསུངས་པས་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པའི་ཡོད་པ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་གཟུང་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ངེས་བྱེད་ལྟོས་མེད་གཏན་ཚིགས་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཐུན་དཔེའི་སྟེང་དུ་རིགས་པ་སྟོན། །རིགས་པ་དེ་ཉིད་གཞན་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་འགོད། ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ། གྲུབ་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་གི་གཏན་ཚིགས་ལ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་རང་ཆས་སུ་འབྲེལ་པའི་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་བ་གྲུབ་ན་སྔར་བཤད་པའི་གཏན་ཚིགས་བྱས་ཡོད་ལ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་མི་རྟག་པ་རང་ཆས་སུ་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་ཞེ་ན། ཐོག་མར་མཐུན་དཔེའི་སྟེང་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། རང་གི་འཇིག་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཏེ་རང་ཆས་སུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རང་གི་དངོས་རྒྱུ་ལས་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རང་གི་དངོས་རྒྱུ་ལས་རང་གི་འཇིག་པ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར
Chinese
立宗，此法（དེ་ཆོས་ཅན།）不应成为成立他义之正量，因为从你那里，先前论敌的某些观点也不会成立，而且你对反驳也没有阻碍。第二种情况，如果主词上以常等自性之存在作为所立，那么这样的差别，此法（དེ་ཆོས་ཅན།），在某些基上不能以因成立，因为成立它的理由会变成在任何有法之例上都不随同。如果仅仅成立存在没有必要，那么如果以存在作为所立，则必须以常一等来区分存在，而这种区分在任何法上都无法成立，因此在主词上成立存在是不合理的。第二，如果对所立的理由也同样，如果不是以声音的存在等作为理由，而仅仅是以事物本身作为成立声音无常的能立，那么事物本身，此法（དེ་ཆོས་ཅན།），可以成为成立声音无常的正量，因为成立它的宗法已成立，并且在自己的同品上，遍及自己的所立之法无常的随同没有缺失。第三，事物上存在，此法（དེ་ཆོས་ཅན།），如何在主词上成为以因成立的所立，不应成为，因为为了在主词上成立你，有法和无法二者的任何法都不能成为因。如此，主词自相，对于能起作用等有法，不应成为周遍之法，因为主词自相本身的存在尚未成立。依赖有无二者的法，所知，此法（དེ་ཆོས་ཅན།），不是成立主词自相在事物上存在的正因，因为你成立它的周遍是错误的。不存在之法，不能起作用等，此法（དེ་ཆོས་ཅན།），是同样的过失，因为与事物上存在相违。第四，存在也不能成为理由，如果成立有法，则无知无欲，如果二者都成立，则周遍错误，如果成立无法，则...
English
The subject, this thing (de chos can), should not become a valid means of establishing the meaning of others, because from you, some of the opponent's previous views will not be established, and you have no obstruction to refutation. Secondly, if existence with characteristics such as permanence is taken as the object to be established on the subject, then such a difference, this thing (de chos can), cannot be established by reason on some bases, because the reason for establishing it will become one that does not follow any example of a subject. If it is not necessary to establish only existence, then if existence is taken as the object to be established, then existence must be distinguished by permanence, oneness, etc., and such distinction cannot be established on any subject, so it is unreasonable to establish existence on the subject. Secondly, if it is the same for the reason for establishment, if it is not taking the existence of sound, etc. as the reason, but only the thing itself is used as the means of establishing the impermanence of sound, then the thing itself, this thing (de chos can), can become a valid means of establishing the impermanence of sound, because the property of the subject for establishing it has been established, and in its own homogeneous example, the pervasion of its own object of establishment, the law of impermanence, is not lacking. Thirdly, existence on things, this thing (de chos can), how can it become an object to be established by reason on the subject, it should not become, because in order to establish you on the subject, neither the law of existence nor the law of non-existence can become a reason. Thus, the subject's own characteristic, for the law of existence such as being able to function, should not become a pervasive law, because the existence of the subject's own characteristic itself has not been established. The law that depends on both existence and non-existence, knowable, this thing (de chos can), is not a valid reason for establishing the subject's own characteristic as existing on things, because the pervasion you establish for it is wrong. The law of non-existence, such as not being able to function, this thing (de chos can), is the same fault, because it contradicts existence on things. Fourth, existence cannot be a reason, if the law of existence is established, there is no knowledge or desire, if both are established, the pervasion is wrong, if the law of non-existence is established, then...
Chinese
如果说是因为周遍相违的缘故。如果存在的事物自性被所立之法周遍成立，即是确定，那么就是能知；而从存在的事物中，如无常那样确定为周遍的自性，心里也如此确定，那就是所知之法；如果不是那样确定的存在之法等等，就不是所立之法，因为不确定的周遍之相，不能成立所立。因此，如果作为理由的事物，确定为周遍和被周遍，那么这个法如果退转，那个理由也必定退转。例如，如果通过随行之语，确定无常本身周遍于所作，那么如果常，则不作也必定周遍，或者通过反面的语言，如果未作周遍于不坏，那么如果作，则无常也必定周遍。这部论的意义是，似乎说“存在”被作为成立声音是无常的能立的例子，就像“成立声音是无常的能立”一样，所以很明显是前面意思的延续。在《量决定论》中，“坏灭与果和有性一样”之后，紧接着说“因为无因，所以是坏灭”等等，因为中间没有出现这部论，所以也成立了。这里说“存在”作为理由，是按照印度“存在”和“事物”是同一个词的意义而说的。而在藏地，无论是遣余的“存在”还是意义上的“存在”，在各大论典中都说了“存在”这个词，所以成立无常的“存在”应该理解为事物本身。第三，宣说确定之因无待于他，分为二：于相似例上显示理路，将此理路施于他处。初者分为三：立宗，立宗法，收摄成立之义。初者：如果自性之相，真实之因，成立了所立之法自性相关的本体一之关系，那么就是之前所说的已作之因，那么所立之法无常如何自性相关呢？首先在相似例上成立，例如瓶子，其自身的坏灭是其自身体性，即自性相关而随逐，因为从其自身实因中，不依赖于其他因，而从其自身实因中产生其自身的坏灭的缘故。
English
If it is because of the contradictory pervasiveness. If the nature of an existent thing is established as pervaded by the dharma to be proven, then it is a knower; and from the existent thing, like impermanence, which is determined as the pervader, the mind also determines it as such, then that is the dharma to be known; if it is not so determined, the existent dharma, etc., is not the dharma to be proven, because the sign of uncertain pervasiveness cannot establish the to-be-proven. Therefore, if the reason-dharma is determined as the pervader and the pervaded, then if this dharma reverses, that reason will necessarily reverse. For example, if it is determined through subsequent speech that impermanence itself pervades the made, then if it is permanent, then the unmade will necessarily pervade, or through the opposite language, if the unmade pervades the non-destruction, then if it is made, then impermanence will necessarily pervade. The meaning of this treatise is that it seems to say that "existence" is taken as an example of the establisher that establishes sound as impermanent, just like "the establisher that establishes sound as impermanent," so it is clear that it is a continuation of the previous meaning. In the Pramāṇaviniścaya, immediately after "destruction is like effect and existence," it says "because there is no cause, therefore it is destruction," etc., and because this treatise did not appear in between, it is also established. Here, saying that "existence" is the reason is according to the meaning of the Indian word for "existence" and "thing" being the same. But in Tibet, whether it is the exclusion of others' "existence" or the "existence" in meaning, the term "existence" is spoken of in all the great treatises, so the "existence" that establishes impermanence should be understood as the thing itself. Third, explaining the reason that determines without depending on others, there are two: showing the reasoning on the similar example, and applying that reasoning to others. The first has three parts: establishing the reason, establishing the dharma of the subject, and summarizing the established meaning. The first is: If the nature of the sign, the valid reason, establishes the relationship of the self-related entity of the dharma to be proven, then it is the previously mentioned made reason, so how is the dharma to be proven, impermanence, self-related? First, establishing on the similar example, for example, the pot, its own destruction is its own nature, that is, it is self-related and follows, because from its own substantial cause, without relying on other causes, its own destruction arises from its own substantial cause.