Tibetan
་བར་བྱས་པ་དང་། རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ལ་སེལ་བར་བྱས་པ་གསུམ་ལས། དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་གསལ་བ་དང་སྐྱེ་འཇིག་ཅིག་ཆར་དུ་བྱེད་ཅེས་པ་ཁ་བསྐང་། གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཚིག་རྐང་དང་པོ་གཉིས། གསུམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྐང་པ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཏེ་དེ་ཡང་སྤྱིའི་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྤྱི་དེ་གསལ་བ་གཅིག་ཞིག་པ་ན་དོན་ལ་གནས་མི་གནས་དཔྱད་པའི་སྒོ་ནས་སུན་དབྱུང་དུ་མེད་དེ། བསླང་པ་ཡིན་པས་རང་གིས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྤྱི་དེ་བདེན་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཆད་པ་ནི་རྒན་པོའི་ཟེར་སྒྲོས་ཚད་མར་བྱས་པས་གཞུང་གི་དགོངས་པ་མ་ལོན་པ་སྟེ། དང་པོ་ཁ་བསྐང་བ་ཡང་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྡོག་པའི་གཞན་སེལ་ལ་མེད་དགག་གིས་ཁྱབ་པ་ནི་སྤྱི་དོན་དུ་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གསུམ་པ་སྤྱིའི་བློས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྤྱི་ལ་སྦྱར་བ་ནི། ལྡོག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཕྱིར། །ཞེས་པ་དང་ཁྱད་པར་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་ཆུ་ལུད་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་མྱུ་གུ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་དེ་མི་སྐྱེད་པར་ཐལ། མྱུ་གུ་དེའི་སྐྱེད་བྱེད་ས་བོན་གྱི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་གཞན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་ཁྱབ་སྟེ། རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་ཆུ་ལུད་སོགས་ཉིད་མྱུ་གུ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་ཟིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་དེ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་ཐ་དད་མིན་པ་སྤྱི་གཙོ་བོའང་ཡོད་པས་མྱུ་གུ་གཅིག་བྱེད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གཅིག་པོ་དེས་མྱུ་གུ་དེ་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བ་བརྗོད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ས་བོན་སོགས་ཆོས་ཅན། ཐ་དད་བྱ་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ། བློ་མ་འཁྲུལ་བ་ལ་སྣང་བའང་ཕན་ཚུན་གཅིག་གི་རང་བཞིན་སྟེ་གཞན་ལ་མི་བརྟེན་པར་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཕྱིར། འང་གིས་སྐྱེ་འགག་ཀྱང་ཐ་དད་དུ་བྱེད་པ་སྡུད་དོ། །དེས་ན་ས་བོན་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དང་། ཁྱད་པར་དེ་ནི་གཞན་ལས་ལོག་པ་ཡིན་པ་དང་། ཁྱད་པར་དེ་ནི་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་བསྐྱེད་བྱའི་འབྲས་བུར་བཤད་ཅིང་ཁྱད་པར་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་ལ་ཁྱད་པར་དེ་ནི་དོན་བྱེད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་བླང་དོར་བྱས་ན་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །སྤྱི་གཙོ་བོ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། ཐ་དད་དུ་ཁྱད་པར་དུ་མེད་ན་ཡང་ནས་ཀྱི་ས་བོན་སོགས་ཐམས་ཅད་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་སོགས་ཀུན་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་ན་ཡང་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སཱ་ལུའི་ས་བོན་སོགས་འགའ་ཞིག་ཁོ་ན་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་སོགས་འགའ་ཞིག་གི་བྱེད་པ་པོར་འགྱུར་གྱི་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་སོགས་ནི་དེའི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་གྲངས་ཅན་ཁྱོད་རང་གི་ལུགས་ལ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་པར་ཁྱད་པར་མེད་ན་ཡང་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་ཀུན་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་པར་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ནས་ཀྱི་ས་བོན་དང་སཱ་ལུའི་ས་བོན་ཆོས་ཅན། སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་པའི་ཆ་གཉིས་སོ་སོར་ཡོད་པར་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ནས་ཀྱི་ས་བོན་ཆོས་ཅན། སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་མེད་པ་མི་འགལ་ཏེ། སཱ་ལུའི་ས་བོན་ལས་གནས་སྐབས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཅེ་ན། ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཆུ་ལུད་ཆོས་ཅན། སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེད་པར་ཐལ། གཏན་ཚིགས་སྔ་མ་དེའི་ཕྱིར། འོན་ཏེ་གཙོ་བོ་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་རྒྱུ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་རིམ་གྱིས་ཞུགས་ནས་འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་རིམ་བཞིན་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རིམ་གྱིས་བྱེད་པ་དེ་ཅི། གཙོ་བོ་དངོས་པོ་བ་གཅིག་པུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་པའམ་གཞན་གྱིས་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་མི་འཐད་དེ། རྟག་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་ན་ཅིག་ཅར་སྐྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་གཙོ་བོ་དོན་མེད་དོ། །གསུམ་པ་རང་བཞིན་རྣམ་འགྱུར་གཅིག་པ་དགག་པ་ནི། བྱེ་བྲག་དེ་དང་ལྡན་པའི་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཆོས་ཅན། ཤིན་ཏུ་ནི་ཐ་དད་པ་དུ་མར་འགྱུར་བར་ཐལ། དུ་མ་དང་དོན་ལ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་བྱེ་བྲག་དུ་མ་ཆོས་ཅན། ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བར་ཐལ། སྤྱི་གཅིག་དང་དོན་ལ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འམ་ནི་ཕྱི་མ་འདྲེན་པ་སྟེ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཆོས་ཅན། ཕན་ཚུན་རང་བཞིན་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གཉིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་རིམ་པ་ལྟར་ནུས་པ་དང་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གཉིས་པོ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། གསལ་
Chinese
已经做了区分，以及对于分别念的影像，从声音的实际所指上进行区分，共有三种。如果从第一种情况来说，就是补充“显现和生灭同时进行”。如果从第二种情况来说，就是前两句偈颂。如果从第三种情况来说，就是后两句偈颂。也就是总的意识，作为有法。你所虚构的总相，当一个显现灭亡时，从是否存在于实义的角度来驳斥是无法做到的，因为是虚构的，所以自己所虚构的总相是不真实的。这样讲是因为把老人的传言当作了衡量标准，没有领会经文的含义。首先，补充也是没有必要的，因为反体的他遮遍及无遮，已经在总义上被遮止了。第三，将总的意识应用于虚构的总相，与“反体无自性”这句话没有区别。第三个例子，比如水肥等，作为有法。你如何产生苗芽，以至于不能产生呢？因为那个苗芽的产生者，与种子本质不同。回答：不遍及，因为已经说过，自性各异的差别，水肥等本身就是苗芽的产生者。如果说，那些差别没有自性各异，也有总的主要因素，所以是单一的苗芽产生者，差别不是呢？不是那个单一的自性产生了那个苗芽，因为已经说过，它在苗芽产生时，作为共同作用的因素是无意义的。因此，种子等作为有法，是各异的，即自性各异，因为在不迷惑的意识中显现，也是互相之间的自性，即不依赖于他者而各自显现。而且，“也”字也包含着生灭也是各异的。因此，种子等差别本身是胜义存在的，而且，差别是从他者中返回的，而且，差别被说成是产生者的因和被产生者的果，而且，差别被认为是自己的定义，而且，差别是所有追求意义的人所追求的对境，因为对它进行取舍，就能产生结果。总的主要因素不是这样的。
English
Distinctions have been made, and distinctions have been made from the actual objects of sound, which are the images of conceptualization, in three ways. If we consider the first case, it is to supplement "manifestation and arising and ceasing occur simultaneously." If we consider the second case, it is the first two verses. If we consider the third case, it is the latter two verses, that is, the general consciousness as the subject. The general characteristic that you have fabricated, when one manifestation ceases, it is impossible to refute it from the perspective of whether it exists in reality or not, because it is fabricated, so the general characteristic that you have fabricated is not true. This is said because the old man's hearsay is taken as a standard, and the meaning of the scripture is not understood. First, supplementation is also unnecessary, because the other-exclusion of the opposite pervades non-affirmation, which has already been negated in the general meaning. Third, applying the general consciousness to the fabricated general characteristic is no different from the statement "the opposite is without essence." The third example is water and fertilizer, etc., as the subject. How do you produce sprouts, so that they cannot be produced? Because the producer of that sprout is different from the essence of the seed. Answer: It is not pervasive, because it has already been said that the differences in nature, water, fertilizer, etc., are themselves the producers of sprouts. If it is said that those differences do not have different natures, and there is also a general main factor, so it is the single sprout producer, not the differences? It is not that the single nature produced that sprout, because it has already been said that it is meaningless as a co-operative factor in the production of sprouts. Therefore, seeds, etc., as the subject, are different, that is, different in nature, because they appear in non-confused consciousness, and are also the nature of each other, that is, they appear separately without relying on others. Moreover, the word "also" includes that arising and ceasing are also different. Therefore, the differences of seeds, etc., themselves exist ultimately, and the difference is a return from others, and the difference is said to be the cause of the producer and the effect of the produced, and the difference is considered to be its own definition, and the difference is also the object of pursuit for all beings who seek meaning, because if you take and abandon it, you will have results. The general main factor is not like that.
Chinese
因此不是产生果的。第四，即使没有各自的差别，但青稞的种子等所有，也不是稻芽等所有的成就者，即使没有各自的差别，但以事物的法性，只有一些稻的种子等才成为一些稻芽等的作者，而青稞的芽等不是它的作者。例如，如同数论你自己的宗派，所有事物自性没有差别而没有差别，但所有因不是所有果的成就者一样。第五，如果所有事物自性没有差别而是一体，那么青稞的种子和稻的种子，稻芽，成为一体的作者和不作者的两个部分，各自存在相违，因为是同一物的缘故。如果青稞的种子，没有产生稻芽的作用不相违，因为从稻的种子有暂时的差别之故，那么共同的助缘水肥，不产生稻芽应成，理由同前。如果主物一个本身以各种因的方式逐渐进入，而成为逐渐产生各种果的作者，那么逐渐产生是什么？是主物事物者一个本身所为，还是其他所为？如果是前者，则不应理，因为常法产生果，则应同时产生。如果是后者，则主物无意义。第三，驳斥自性转变一体：具有彼差别的总事物者，极成为众多差别应成，因为与众多意义为一的缘故。又，众多差别，成为没有差别的应成，因为与一个总义为一的缘故。或者，是引导后者，即总和差别的名相，互相成为自性差别应成，因为是相似和不相似的自性二者的缘故。如果总和差别二者也依次是能力和显现的自性，因此成为差别，那么总和差别二者，成为自性差别本身应成，显
English
Therefore, it is not the producer of fruit. Fourth, even if there is no difference in each, all barley seeds, etc., are not the accomplisher of all rice sprouts, etc. Even if there is no difference in each, but by the nature of things, only some rice seeds, etc., become the author of some rice sprouts, etc., while barley sprouts, etc., are not its author. For example, just as in your own school of Samkhya, all things are not different in nature and without distinction, but all causes are not the accomplisher of all fruits. Fifth, if all things are not different in nature and are one, then the barley seed and the rice seed, the rice sprout, become the two parts of the author and non-author of the same one, and there is contradiction in each other, because they are the same thing. If the barley seed does not contradict the action of producing rice sprouts, because there is a temporary difference from the rice seed, then the common auxiliary cause of water and fertilizer should not produce rice sprouts, for the same reason as before. If the main thing itself gradually enters in the form of various causes, and becomes the author of gradually producing various fruits, then what is gradually produced? Is it done by the main thing, the thing itself, or by others? If it is the former, it is unreasonable, because if the constant Dharma produces fruit, it should produce it at the same time. If it is the latter, then the main thing is meaningless. Third, refuting the oneness of self-transformation: the general thing with that difference should become many differences, because it is one with many meanings. Also, many differences should become one without difference, because it is one with one general meaning. Or, it is to guide the latter, that is, the names of general and difference, should become mutually different in nature, because they are the nature of both similarity and dissimilarity. If the two of general and difference are also the nature of ability and manifestation in order, so they become difference, then the two of general and difference should become the difference of nature itself, manifest