Tibetan
ཏེ། སྤྱི་སྣང་རུང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཡོད་པ་ཉིད་དང་རྫས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་པོ་ནས་གསལ་བ་བཞིན་དུའོ། །གལ་ཏེ་དང་པོ་མི་གསལ་ཏེ་འཚེད་པའི་བྱ་བས་ཕན་འདོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སྤྱི་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་སོ་ཞེ་ན། རྫས་སྐྱེས་བུ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྤྱི་གསལ་བར་བྱེད་པ་བྱ་བ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཐལ། འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་སྟེ། རྫས་འདི་ནི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་བྱར་ཡོད་ན་ཡང་རྫས་ཆོས་ཅན། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་ཐལ། རྐྱེན་གྱིས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན་རྫས་ཆོས་ཅན། ལས་ལ་ལྟོས་ནས་སྤྱི་རྟག་པ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བྱ་བ་གང་ལས་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཐ་དད་མཚུངས་ཡང་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ནི། འཚེད་པ་པོ་དུ་མ་དང་བུམ་སྣམ་སོགས་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མེད་པའི་ཐ་དད་དུ་མཚུངས་པ་ལ་འཚེད་པ་པོའི་སྒྲ་བློ་འཇུག་མི་འཇུག་མི་རིགས་སོ་སྙམ་ན། དེ་དག་ཐ་དད་དུ་མཚུངས་པ་ཡིན་ན་ཡང་འཚེད་པ་པོའི་གཞན་སེལ་བའི་རིགས་ཉེ་བ་དང་མི་ཉེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་ལ་འཚེད་པ་པོའི་སྒྲ་བློ་གཅིག་རབ་ཏུ་འཇུག་ཅིང་། གཞན་བུམ་སྣམ་སོགས་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་སེལ་དེ་ཉིད་སྤྱིའི་སྒྲ་དང་། ཤེས་པ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྤྱི་དངོས་དབང་གིས་འབྲས་བུ་གཅིག་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སེར་སྐྱ་པ་ཡི་འདོད་པ་བརྗོད། །དེ་ཉིད་འགོག་བྱེད་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་སེར་སྐྱ་པ་ན་རེ་གལ་ཏེ་ལྡོག་པ་གཞན་སེལ་བ་སྤངས་པ་སྟེ་མ་གཏོགས་པའི་དངོས་པོའི་རྗེས་འགྲོ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་གཞན་མེད་ན་གཅིག་ས་བོན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་དེ་ཆུ་ལུད་སོགས་གཞན་གྱི་འབྲས་བུར་འགྱུར་བ་མིན་པར་ཐལ། ཆུ་ལུད་སོགས་ལས་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དུ་མའང་རང་བཞིན་གཅིག་པར་འབྲས་བུ་གཅིག་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གྲངས་ཅན་ལུགས་ཉིད་རིགས་པས་དགག དེ་ཡིས་འཛེམ་མེད་པ་ཡང་ཁེགས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ་རང་བཞིན་གཅིག་པ་འཇུག་ཡུལ་མིན། །འཇུག་ཡུལ་རང་མཚན་ཁོ་ནར་བསྟན། །འཇུག་ཚུལ་སྤྱི་གཉིས་ཡོད་མེད་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་གསུམ་སྟེ། རང་བཞིན་གཅིག་གིས་བསྐྱེད་པ་དགག །དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པ་དགག །རང་བཞིན་རྣམ་འགྱུར་གཅིག་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཅིག་གིས་བསྐྱེད་ན་རྐྱེན་དོན་མེད། །དུ་མས་བསྐྱེད་ན་སྤྱི་དོན་མེད། །དུ་མས་བསྐྱེད་ཀྱང་ཁྱད་པར་ཡོད་པའོ
Chinese
因此，因为总相是能够显现的。如存在本身和实体本身等，从一开始就显明一样。如果说一开始不显明，而是依赖于烹饪的行为来提供帮助，从而使总相显明，那么，实体补特伽罗（梵文：pudgala）有法，你使总相显明的行为是无须依赖的，因为没有变化。不成 立，因为这个实体即使可以通过因缘变得卓越，实体有法，应成刹那性，因为被因缘所改变。如果承认，那么实体有法，依赖于业而使总相恒常显明的行为从何而来，应成没有，因为是刹那性。第三，不同而相同，但有差别是：众多的厨师和瓶子、毛毯等，在没有总相事物性的不同中相同，如果认为厨师的声音和意识不进入是不合理的。那么，这些在不同中相同，即使如此，以什么理由厨师的排除异体的种类有亲近和不亲近，而使某些补特伽罗非常容易进入厨师的声音和意识，而其他的瓶子、毛毯等不进入呢？因为排除异体本身就是总相的声音和意识进入的原因。第二，破斥总相事物凭借而产生一个果，分为二：宣说胜论派的观点，详细阐述破斥它的方法。第一是胜论派说，如果遣除相异，即排除异体，除了事物之外，随事物的事物们的体性是一个，没有其他，那么一个种子有法，你的果实幼芽不会变成水、肥料等其他的果实，因为和水、肥料等非常不同。因此，众多也以自性相同而产生一个果，如果这样说。第二分为二：以理破斥数论派的观点，也遮止了由此而产生的无所顾忌。第一分为三：自性相同不是进入的处所，进入的处所只是自相，阐述进入的方式，考察总相和自相的有无。第一分为三：破斥以一个自性产生，破斥诸事物自性相同，破斥自性变化相同。第一分为三：以一个产生则因缘无意义，以众多产生则总相无意义，以众多产生也有差别。
English
Therefore, because the general characteristic is able to appear. Like existence itself and substance itself, etc., are clear from the beginning. If it is said that it is not clear from the beginning, but relies on the act of cooking to provide help, thereby making the general characteristic clear, then, the substance, the person (Sanskrit: pudgala), has the property, your act of making the general characteristic clear is independent, because there is no change. It is not established, because this substance, even if it can become excellent through conditions, the substance has the property, it should become momentary, because it is changed by conditions. If you admit it, then the substance has the property, from where does the act of relying on karma to make the general characteristic constantly clear come from, it should become non-existent, because it is momentary. Third, different but the same, but there is a difference is: many cooks and bottles, blankets, etc., are the same in the difference of not having the nature of general characteristics, if it is thought that it is unreasonable for the sound and consciousness of the cook not to enter. Then, these are the same in difference, even so, for what reason does the kind of exclusion of others of the cook have closeness and non-closeness, and make some people very easily enter the sound and consciousness of the cook, while others, bottles, blankets, etc., do not enter? Because the exclusion of others itself is the reason for the sound and consciousness of the general characteristic to enter. Second, refuting that the general characteristic thing relies on and produces one result, is divided into two: stating the view of the Vaisheshika school, elaborating on the method of refuting it. The first is what the Vaisheshika school says, if eliminating the opposite, that is, excluding others, except for things, the nature of the things that follow the things is one, there is no other, then one seed has the property, your fruit sprout will not become other fruits such as water and fertilizer, because it is very different from water, fertilizer, etc. Therefore, many also produce one fruit with the same nature, if you say so. The second is divided into two: refuting the view of the Samkhya school with reason, and also preventing the recklessness arising from it. The first is divided into three: the same nature is not the place to enter, the place to enter is only the self-characteristic, explaining the way to enter, examining the existence or non-existence of the general characteristic and the self-characteristic. The first is divided into three: refuting that it is produced by one nature, refuting that all things have the same nature, refuting that the changes of nature are the same. The first is divided into three: if it is produced by one, then the conditions are meaningless, if it is produced by many, then the general characteristic is meaningless, even if it is produced by many, there are differences.