English
Ukana says: 'Because it is not the basis,' this reason is not established. If you say, 'Because there is a category in every place, even in newly arising appearances there is a generality,' then that generality, the subject, should be seen in all aspects of whether appearances exist or not. In one aspect where appearances exist, what is it that you make clear with the appearance? Because there is no difference in all aspects. If you say that generality exists in all aspects but is not seen in some, because seeing the generality depends on the appearance making it clear, then seeing the generality does not depend on the appearance. If it depends and the clarifier does not understand the appearance, then the generality to be clarified is also not truly understood. Because of that commitment. If you accept, why would you want to reverse the way of understanding the generality and the nature of appearance that possesses it? Because previously you committed to grasping the generality and understanding the appearance, but here you commit to understanding the generality by relying on the appearance. Secondly, there are two aspects to the non-pervasiveness of entering into hearing: stating the proof of non-pervasiveness and refuting the faults spoken by others. The first is that if a single word-consciousness is applied to many, it is not pervasive that there is one general entity as the cause. Because the meaning of non-difference is that even without a single generality, many individuals can be referred to by a single word such as 'cook' and 'extractor.' The second has two aspects: the act of cooking is not a valid cause for hearing, and the generality of cooking is not a valid cause for hearing. The first is: if you say that the single act of cooking, etc., done by those individuals is the cause of a single word-consciousness, then the separate acts done by each individual, the subject, should not be the reason for a single word-consciousness, because they are not many different. If you say that although the individual characteristics of the acts are not many, the type of act is one, so that is the cause, then the type of this act, the subject, should not be the cause of the single word-consciousness of calling many individuals 'cook,' because it is not directly related to the individuals but only directly related to the act. And for that reason, the differences in the act other than the individual are called 'cooking,' so they should be the reason for a single hearing. Furthermore, the individual at the time of stopping the act of cooking, the subject, should not be referred to by the word 'cook,' because the act of cooking has also stopped and is no longer present.
Tibetan
། གལ་ཏེ་ལས་ཀྱི་རིགས་ལས་ལ་འབྲེལ། ལས་ཀྱང་རྫས་ལ་འབྲེལ་བས་ལས་ཀྱི་རིགས་བརྒྱུད་ནས་རྫས་ལ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ན། རྫས་སྐྱེས་བུ་ལ་འཚེད་པ་པོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་བློ་གཅིག་གི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལས་བཤོལ་དུས་ན་ཆོས་ཅན། ལས་ཀྱི་རིགས་ལས་དང་མ་འབྲེལ་བར་ཐལ། ལས་ཞིག་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ལས་ཀྱི་སྤྱི་ཆོས་ཅན། ལས་བཤོལ་དུས་ན་སྐྱེས་བུ་ལ་སྒྲ་བློ་གཅིག་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་མི་རིགས་པར་ཐལ། ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྒྱུད་ནས་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་མིན་པ་ནི། དེ་ལ་སྒྲ་གཅིག་འཇུག་པའི་རྒྱུར་རིགས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གལ་ཏེ་རིགས་ན་རྟ་ཡང་བ་གླང་ལ་སྒྲ་བློ་གཅིག་འཇུག་པའི་རྒྱུར་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། གལ་ཏེ་སྔར་བྱས་ཟིན་དང་། ཕྱིས་བྱེད་འགྱུར་གྱི་ལས་ད་ལྟ་སྒྲ་བློའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྔར་དང་ཕྱིས་ཀྱི་ལས་ཆོས་ཅན། ད་ལྟ་ཤེས་བརྗོད་དག་གི་རྒྱུ་མིན་པར་ཐལ་ཏེ། ད་ལྟ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཁྱབ་ན་ཤེས་བརྗོད་དེ་དག་རྒྱུ་མཚན་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཐོབ་པ་སྟེ་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ། མེད་ན་དེའི་རྒྱུ་མིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་དེ་འཚེད་པའི་སྐྱེས་བུ་དུ་མ་ལ་འཚེད་པ་པོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་བློ་གཅིག་གི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལས་སོ་སོའི་ནུས་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། དུ་མ་ལ་སྒྲ་བློ་གཅིག་གི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྫས་གཞན་དང་གཞན་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་གལ་ཏེ་འཚེད་པ་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་གཅིག་ཡོད་པས་འཚེད་པ་པོ་དུ་མ་ལ་འཚེད་པ་པོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་བློ་གཅིག་འཇུག་གོ་ཞེ་ན། འོ་ན་འཚེད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། འཚེད་པའི་བྱ་བ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་དང་པོ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཉིད་དུ་འཚེད་པ་པོའི་སྒྲ་བློ་འཇུག་པར་ཐལ། དེའི་དུས་ན་འཚེད་པ་པོའི་སྤྱི་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་གཞུང་ལས་དོན་ལ་འཕྲོད་པ་འདུ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྤྱི་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ནི་འདིའི་སྐྱེ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཕྲོད་པ་འདུ་བ་ཙམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་བླངས་སོ། །གཞུང་དེ་ལས་འདས་ནས་དང་པོ་སྤྱི་དང་འབྲེལ་བ་མེད་ན་ནི་རྫས་སྐྱེས་བུ་དེ་ཆོས་ཅན། ཕྱིས་ཀྱང་སྤྱི་དང་འབྲེལ་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཕྱིས་ཀྱང་སྔར་གྱི་དེ་དང་ཁྱབ་པར་མེད་པའི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྫས་ལ་སྤྱི་དང་པོ་ནས་འབྲེལ་ཡང་མི་གསལ་བས་དང་པོ་ནས་སྒྲ་བློ་མི་འཇུག་གོ་ཞེ་ན། དང་པོ་ཆོས་ཅན། སྤྱི་དེ་གསལ་བར་འགྱུར་
Chinese
如果业的种类与业相关联，业也与事物相关联，因为业的种类通过传承与事物相关联，那么，事物（补特伽罗）被称为“烹饪者”的语识是唯一的因，如果是这样认为。那么，当业停止时，有法，业的种类应与业不相关联，因为业消失了。如果承认，那么业的共相，有法，在业停止时，作为补特伽罗产生唯一语识的因是不合理的，因为即使通过业的途径传承，也与补特伽罗没有关联。遍（周遍）是因为关联没有成立，所以不是产生唯一语识的合理原因，如果合理，那么马也应该成为牛产生唯一语识的原因，因为太过分了。如果说先前已做的和之后将要做的业是现在的语识之因，那么，先前和之后的业，有法，不应是现在知识和言说的因，因为现在不存在。如果不周遍，那么这些知识和言说就成了无因的，即成了无因。如果不存在，那么就不是它的因，所以不周遍。如果业的能力是多个烹饪补特伽罗被称为“烹饪者”的唯一语识之因，那么，各个业的能力，有法，不应是多个产生唯一语识的因，因为与其他事物没有随同。第二种情况是，如果因为存在烹饪者等的唯一共相，所以多个烹饪者被称为“烹饪者”，那么，这些烹饪的补特伽罗，有法，在与烹饪行为无关的最初刚出生时，就应被称为“烹饪者”，因为那时存在烹饪者的共相。理由是，你的论著中承认，凡是与事物相符的共相，都只是与此（补特伽罗）的出生同时相符。如果超出那个论著，最初与共相没有关联，那么事物（补特伽罗），有法，之后也不应与共相相关联，因为之后也与之前的没有区别，是常法。如果事物最初就与共相相关联，只是不明显，所以最初不产生语识，那么，最初，有法，那个共相会变得明显。
English
If the category of action is related to action, and action is also related to substance, because the category of action is related to substance through lineage, then the verbal consciousness of calling a substance (person) a "cook" is the sole cause, if that is the view. Then, when action ceases, the subject, the category of action should not be related to action, because the action has ceased. If you concede, then the universal of action, the subject, at the time when action ceases, it is unreasonable for it to be the cause of a single verbal consciousness arising in a person, because even through the lineage of action, it is not related to the person. The pervasion is that since the connection is not established, it is not a reasonable cause for a single verbal consciousness to arise in it, because if it were reasonable, then a horse would also become a cause for a cow to have a single verbal consciousness, because it would be too extreme. If you say that the actions that have been done in the past and will be done in the future are the cause of verbal consciousness now, then the actions of the past and the future, the subject, should not be the cause of present knowledge and expression, because they do not exist now. If it is not pervasive, then those knowledge and expressions are obtained as being without cause, that is, they become without cause. If it does not exist, then it is not its cause, so it is not pervasive. If the power of action is the cause of a single verbal consciousness of calling many cooking persons "cooks," then the power of each action, the subject, should not be the cause of a single verbal consciousness for many, because there is no concomitance with other substances. The second case is, if because there is a single universal of cook, etc., many cooks are called "cooks," then, those cooking persons, the subject, should be called "cooks" at the very beginning of their birth, unrelated to the act of cooking, because at that time the universal of cook exists. The reason is that your treatise admits that all the universals of things that correspond to the meaning are only corresponding to the arising of this (person). If you go beyond that treatise, and are not initially related to the universal, then the substance (person), the subject, should not become related to the universal later either, because later it is also the same as before, being permanent. If the substance is initially related to the universal, but it is not clear, so verbal consciousness does not arise initially, then, initially, the subject, that universal will become clear.