Tibetan
སྒོ་ནས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དོན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར། །རང་རིག་ཉིད་ལ་རྟོག་མི་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ་ཞེས་སོ། །བཞི་པ་གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་འགྱུར་བའི་ཉེས་པ་སྤོང་བ་ནི། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་གཞན་སེལ་ལ་འཇུག་ན་ཨུཏྤལ་ལ་སྔོན་པོ་ལྟ་བུའི་གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དོན་ལ་གཞི་མཐུན་མེད་ཀྱང་སེལ་ངོར་གཞི་མཐུན་འཐད་དེ། གང་གི་ཚེ་སྔོན་པོ་ཞེས་པའི་སྒྲས་སྔོ་མིན་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ལྡོག་པ་གཅིག་མེ་ཏོག་གཅིག་ལ་སྟོན་པ་ན་གཞན་ཨུཏྤ་ལའི་ལྡོག་པ་མི་སྤོང་ཞིང་མི་སྒྲུབ་པར་གནས། ཨུཏྤལ་ལ་ཞེས་པའི་སྒྲས་ཀྱང་དེ་ལྟར་གནས་པའི་ཚེ་སྔོན་པོ་དང་ཨུཏྤལ་ལ་དེས་ནི་མེ་ཏོག་དེར་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཅན་གཅིག་པུའང་སྣང་བ་དེའི་ཚེ་དེ་ལྟ་བུའི་རྟོག་བློའི་ངོ་བོར་བྱས་ནས་སྔོན་པོ་དང་ཨུཏྤལ་ལའི་གཞི་མཐུན་པ་ནི་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བསྟན་པ་ནི། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བུམ་མིན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་སྒྲས་ནི་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཆོས་དེ་ལ་རེག་པ་སྟེ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་སྲིད་དེ། བུམ་མིན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་དེ་ལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་གཅིག་ནི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱེད་ན་ཁྱོད་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཆོས་དེ་ཐོབ་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ལ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཡོད་ན་ཚད་མའི་བློ་ལ་སྣང་དུ་རུང་བ་ལས་སྣང་བ་མིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། གང་དང་གང་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པ་ལ་དེ་དང་དེའི་དངོས་པོ་མེད་པས་ངེས་པ་སྟེ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་གཉིས་ཀ་སྤྱི་ལ་འཇུག་པར་བསྟན་པ་ནི་གཞན་སེལ་དང་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་བརྗོད་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒྲ་རྣམས་དང་ནི་རྟོག་པའི་བློ་ཉིད་ཀྱང་ཆོས་ཅན། སྤྱི་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་བསྟན་ཏེ། སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་གང་ཞིག སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ལ་ཁྱོད་དེ་དག་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དངོས་ཡུལ་སེལ་བ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ། མཐའ་དཔྱད་པ་དང་། དོན་དངོས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག་འཇུག་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་བཤད་པ་ལ་སྒྲ་རྟོག་སེལ་བས་འཇུག་ན་གཞི་མཐུན་དང་འཇུག་ཡུལ་ཐོབ་པ་སྲིད། སྤྱི་གཞན་ལ་འཇུག་ན་དེ་གཉིས་ཀ་མི་སྲིད། དུ་མ་ལ་སྒྲ་གཅིག་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དཔྱད། སྤྱི་གཅིག་མེད་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་དང་བཞིར་བྱས་ནས་དང་པོ་ནི། འབྲས་བུ་དུ་མ
Chinese
通过门径不是可以言说的，正如所说：为了对意义进行分别，不希望对自证本身进行分别。这样说过了。第四，遣除基相同不可能转变的过失是：如果能诠之声进入遣除异体，那么像“青莲”这样的基相同就不可能成立了，如果这样说。意义上即使没有基相同，但在遣除方面基相同是合理的。当“青色”这个声音显示出一个能断除非青色的反体在一个花朵上时，其他的莲花的反体既不舍弃也不成立而存在。当“莲花”这个声音也这样存在时，青色和莲花由此显现出遍布那个花朵的唯一法性，在那时，像那样以分别念的自性，青色和莲花的基相同就成为必然了。第四，归纳显示遮诠和立诠二者的意义是：瓶子，作为法性，当声音说出在你身上断除非瓶子时，触及你的事物之法是可以获得的，因为断除非瓶子就是说你存在于那里。瓶子，作为法性，当声音说出一个总的实体时，你的事物之法是不能获得的，因为如果你有总的实体，那么在量士夫的智慧中应该显现，但实际上没有显现。这是周遍的，凡是能够显现而没有被认知的，那么那个事物必定不存在，这是确定的，是周遍的。第三，显示二者都进入总相是：既然已经显示了遣除异体和总实体二者言说的差别，因此，以遣除异体为对境的声音以及分别的智慧本身，作为法性，被显示为没有总实体的对境，任何总相的对境，你们都不可能进入总实体。第二，在成立事物对境本身就是遣除方面，分为边际考察和真实意义两种。第一，其中一些人说两种进入方式的过失和功德，如果声音和分别通过遣除进入，那么基相同和进入的对境是可以获得的。如果进入其他的总相，那么二者都不可能。考察一个声音进入多个事物的理由，驳斥不存在一个总相的争论，分为四部分，第一部分是：多个果实。
English
It is not possible to express it through a gate, as it is said: "In order to distinguish meanings, one does not wish to distinguish self-awareness itself." So it has been said. Fourth, refuting the fault of the impossibility of a common basis changing: If the expressing sound enters into eliminating others, then a common basis like "blue lotus" would become impossible. If so, even if there is no common basis in meaning, a common basis is reasonable in terms of elimination. When the sound "blue" shows one negation that cuts off non-blue on one flower, then the negation of other lotuses neither abandons nor establishes and remains. When the sound "lotus" also remains in that way, then the blue and the lotus reveal the single nature that pervades that flower, and at that time, with such a nature of discriminating mind, the common basis of blue and lotus becomes necessary. Fourth, summarizing and showing the meaning of both negation and affirmation: A pot, as a property, when a sound expresses the cutting off of non-pot on you, it is possible to obtain the object of your thing, because cutting off non-pot means that you exist there. A pot, as a property, when a sound expresses one general entity on you, the object of your thing cannot be obtained, because if you have a general entity, then it should appear in the wisdom of a valid cognizer, but in reality it does not appear. This is pervasive, whatever is able to appear but is not perceived, then that thing must not exist, this is certain, it is pervasive. Third, showing that both enter into the general: Since the difference between expressing the elimination of others and the general entity has already been shown, therefore, the sounds that have the elimination of others as their object and the discriminating wisdom itself, as a property, are shown to be objects without a general entity, any object of the general, it is impossible for you to enter into the general entity. Second, in establishing that the object of things itself is elimination, it is divided into marginal examination and real meaning. First, some of them say the faults and merits of the two ways of entering, if sound and discrimination enter through elimination, then a common basis and the object of entry can be obtained. If it enters into other generals, then both are impossible. Examining the reason why one sound enters into multiple things, refuting the argument that there is no one general, divided into four parts, the first part is: multiple fruits.
Tibetan
་རྟེན་གཅིག་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་དང་། གཉིས་པ་ནི། དངོས་པོ་གཅིག་ནི་བརྗོད་བྱེད་མིན། །ཞེས་སོགས་དང་། གསུམ་པ་ནི། དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ཡོངས་བསྟན་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་དང་། བཞི་པ་ནི། གལ་ཏེ་ལྡོག་པ་སྤངས་པ་ཡི། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན་ནོ། །ཞེས་འཆད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། འབྲས་བུ་དུ་མ་རྟེན་གཅིག་འགྱུར། །ཞེས་པ་གཞུང་གོང་མའི་མཇུག་ཡིན་གྱི་འོག་མའི་མགོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་པོའི་ངོ་བོ་གཅིག་ཉིད་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་དང་རྫས་གཞན་གཉིས་ཀ་བཀག་པ་ཡིན་གྱི། སྤྱི་གཞན་ལ་གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་པ་ཁོ་ན་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བརྡར་བཏགས་སྟོན། །ཅེས་པ་མན་ཆད་ལ་སྒྲའི་འཇུག་ཚུལ་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བྱས་ནས་དེ་ལ་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་སེལ་བས་འཇུག་པ་དང་། མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་སེལ་བས་འཇུག་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་དང་། འདིར་ཡང་སྤྱི་དང་སེལ་བའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ལ། སྒྲ་ལས་བརྗོད་བྱ་འཐོབ་མི་འཐོབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྤྱི་དང་གཞི་མཐུན་རུང་མི་རུང་གི་ཁྱད་པར། སྤྱིའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་མིན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། སྒྲ་ནི་རྣམ་གཅོད་བྱེད་པ་ན། །ཞེས་སོགས་དང་། གཉིས་པ་ནི། དངོས་པོ་གཅིག་ནི་བརྗོད་བྱེད་མིན། །ཅེས་སོགས་དང་། གསུམ་པ་ནི། དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ཡོངས་བསྟན་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན་ནོ། །ཞེས་འཆད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་ཕྱིར་གཞན་སེལ་ཡུལ་ཅན་གྱི། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཚིག་དེ་སྒྲ་རྟོག་གཉིས་ཀའི་མཇུག་སྡུད་ཡིན་གྱི་སྒྲའི་འཇུག་ཚུལ་ཁོ་ན་སྟོན་བྱེད་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་པོའི་ངོ་བོ་གཅིག་ཉིད་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་དང་རྫས་ཐ་དད་བཅད་ནས་སྤྱི་དངོས་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་ལ་དེ་དག་མི་སྲིད་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ཡན་ཆད་ཡུལ་ཅན་སྒྲ་རྟོག་གི་འཇུག་ཚུལ་སྟོན་བྱེད་ཡིན་པས་མཚམས་སོ་སོར་བཅད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་གཅིག་ཉིད་ཕྱིར། །ཞེས་པ་མན་ཆད་གཞུང་སྔ་མའི་སྐབས་སུ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མེད་པར་བསྟན་པ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ཡིན་ཞེས་འཆད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཚིག་རྐང་དང་པོ་དྲུག་པོས་སྤྱི་དངོས་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་བསྟན་ནས་རྩོད་སྤོང་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དོན་དངོས་ལ་བཞི་སྟེ། སྤྱི་དངོས་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་དགག །སེལ་བའི་སྤྱི་ལ་མཚུངས་པ་སྤང་། །སྤྱི་དངོས་མེད་ཀྱང་སྒྲ་གཅིག་འཐད། །སྤྱི་དངོས་སྨྲ་བའི་
Chinese
“多果依一基”等，第二是“一物非能诠”等，第三是“为显彼之果”等，第四是“若离遣返之”等来显示的。这样解释是不合理的，因为“多果依一基”是前面论典的结尾，不是后面的开头。并且在“事物自性唯一故”等的时候，总明一物和异物二者都遮止了，不是仅仅显示在其他总法上不可能有共同基础。有些人说，从“声诠唯是假名施”以下，详细解释了声音的运用方式，并将其分为以具有事物之境的遣除而运用，以及以不具有之境的遣除而运用两种。并且在这里也说明了总法和遣除的差别，对于声音是否能获得所诠的差别，总法和共同基础是否相容的差别，是否是总法的理由的差别这三点。第一是“声是决择时”等，第二是“一物非能诠”等，第三是“为显彼之果”等来显示的。这样解释也是不合理的，因为“是故于他境遣除”等的词句是声音和分别二者的结尾归纳，不是仅仅显示声音的运用方式。并且，“事物自性唯一故”等，是总明一物和异物区分开来之后，成立总法非实有为主。并且“于事彼等不容故”以上是显示境的具有声音和分别的运用方式，因此必须各自截断。有些人说，从“事物自性唯一故”以下，是对之前论典中显示总法非实有者的辩论进行驳斥。这样解释也是不合理的，因为前六句偈颂显示了成立总法非实有的理路，而驳斥在后面出现。
English
and so on. The second is "One object is not expressive," and so on. The third is "In order to show its fruit," and so on. The fourth is "If the opposite is abandoned," and so on. It is unreasonable to explain it this way, because "Many fruits rely on one basis" is the end of the previous treatise, not the beginning of the next. Moreover, in the case of "Because the nature of things is one," and so on, both the general clear one object and the different objects are prevented, and it is not only shown that it is impossible to have a common basis on other general dharmas. Some people say that from "Sound expresses only by assigning names" onwards, the usage of sound is explained in detail, and it is divided into two types: usage by eliminating objects with things, and usage by eliminating objects without things. And here, too, the difference between general dharma and elimination is explained. Regarding the difference between whether or not the expressed object can be obtained from sound, the difference between whether or not the general dharma and the common basis are compatible, and the difference between whether or not it is the reason for the general dharma, these three points. The first is "When sound is discriminating," and so on. The second is "One object is not expressive," and so on. The third is "In order to show its fruit," and so on. It is also unreasonable to explain it this way, because the words "Therefore, eliminating other objects" and so on are the final summary of both sound and concept, and are not merely the means of showing the usage of sound. Moreover, "Because the nature of things is one," and so on, is mainly to establish that general dharma is not real after distinguishing between general clear one object and different objects. Moreover, since "Because those are not allowed in things" and above are the means of showing the usage of sound and concept with objects, they must be cut off separately. Some people say that from "Because the nature of things is one" onwards, it is a refutation of the debate against the one who showed that general dharma is not real in the previous treatise. This explanation is also unreasonable, because the first six verses show the reasoning for establishing that general dharma is not real, and the refutation appears later.