Tibetan
་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང་། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཤིང་མིན་བསལ་ནས་ཤིང་བརྡ་སྦྱོར་བར་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟར་ན་ཤིང་མིན་མི་བསལ་བར་ཐལ། ཤིང་མིན་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤིང་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐལ་བ་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། ཤིང་དང་ཤིང་མིན་གྱི་གསལ་བ་རྣམས་ལ་ཤིང་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཡོད་མེད་སོ་སོར་མཐོང་བས་བརྡའི་དུས་འདི་ཁོ་ན་ཤིང་ཡིན་ཞེས་བརྡ་སྦྱོར་བས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་ཤིང་མིན་ལ་འཇུག་པའི་སྐྱོན་མེད་ལ་སྤྱི་ལ་བརྡ་བྱས་པས་བསལ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བརྡ་བྱས་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པས་སོ། །སེལ་བ་སྨྲ་བ་ལ་དེ་དང་མི་མཚུངས་ཏེ། སྤྱི་དངོས་པོར་མེད་ཅིང་བརྡ་དུས་ཀྱི་དོན་འགགས་པས་ཐ་སྙད་དུས་ཀྱི་དོན་མི་ཤེས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་ངེད་ལྟར་ན་ཡང་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་གཅིག་པ་རྣམས་རིགས་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཤེས་པ་ནི་གཅིག་ལ་གནས་པའི་རྟོགས་པ་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤིང་དང་ཤིང་མིན་གྱི་གསལ་བ་སོ་སོར་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་རྟོག་པས་རིགས་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་དེའི་རྒྱུའི་དོན་ཤ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་། གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་དེ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུའི་དོན་རྡོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བརྡ་ལ་མ་ལྟོས་པར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་དུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བློ་ཤིང་བརྡའི་སྔ་རོལ་དུ་ཡང་སྐྱེ་སྟེ་ཤ་པ་ལ་སོགས་པ་རིགས་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་ལ་ནི་ཡོད་པས་ཏེ་སྣང་བའི་དངོས་པོ་རྣམ་པ་དེ་བློ་དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཤིང་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་དང་། བློ་དེའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཤིང་མིན་གྱི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་དང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཤིང་རྣམས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་འདྲ་བར་ཡང་སྣང་ཞིང་ཞེན་པས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤ་པ་སོགས་རྣམས་ཤིང་མིན་ལས་ཐ་དད་པར་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེའི་རྗེས་སུ་ཤིང་མིན་ལས་ཐ་དད་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་གཞན་སེལ་དེ་ལ་འདི་ཤིང་ངོ་ཞེས་བརྡ་སྐད་སྦྱོར་ཏེ་དེ་ལྟར་སྦྱར་བའི་སྒྲ་དེ་ལས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུའང་བློ་ལ་སྣང་བའི་གཞན་སེལ་དེ་ཉིད་སྣང་ནས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཅིང་། དེ་དུས་ཀྱི་བློ་དེ་ཡང་སྣང་བ་ལ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁྲུལ་པས་སྔར་དང་ཕྱིས་ཀྱི་དོན་དངོས་པོ་གཅིག་པ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པས་སྤྱི་མེད་ཅིང་བརྡ་དུས་ཀྱི་དོན་འགགས་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་དོན་མི་ཤེས་པར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བཞི་པ་ནི་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་ཆོས་ཅན། ཉན་པ་པོའི་བློ་ཐེ་ཚོམ་ཅན་གྱི་དོན་འབའ་ཞིག་ལས་རྣམ་པར་བཟློག་ནས་ངེས་པའི་དོན་འགའ་ཞིག་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དེ། ཉན་པ་པོ་དེ་འདོད་པའི་དོན་ངེས་པར་བཟུང་བའི་དོན་དུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་བཅད་བྱ་མེད་ལ་སེལ་འཇུག་མེད་པ་སྤང་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་སེལ་བས་འཇུག་ནའང་ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་སེལ་བས་མི་འཇུག་པར་ཐལ། བསལ་བྱ་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བློ་ཡུལ་དུ་བྱས་ན་ཤེས་བྱར་འགྱུར་ཅིང་མ་བྱས་ན་དེ་སེལ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ཚིག་གཞན་དང་འབྲེལ་བའི་ཐ་སྙད་དུ་ནི་འཇོག་པ་སྟེ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཅན། ཉན་པ་པོའི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡུལ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་དེ། དོན་བརྗོད་བྱེད་དུ་སྦྱར་བའི་ངག་གང་ཞིག ཉན་པ་པོ་ནི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡུལ་གཅོད་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་གཅོད་ན་དོན་བརྗོད་བྱེད་དུ་སྦྱར་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལྡོག་པ་དངོས་པོར་ཡོད་མེད་བརྟགས་པ་སྤང་བ་ལ་ལྔ་སྟེ། ལྡོག་པ་བརྗོད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ། །དེ་ལ་ལུང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད། །ལུང་གི་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤང་། །དེས་ན་ལྡོག་པ་དངོས་པོར་མེད། །སྒྲ་རྟགས་ཕྱི་མ་དོན་མེད་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཁྱེད་འདོད་པའི་ལྡོག་པ་དེ་དངོས་པོར་གྲུབ་ན་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ལ་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་མཚུངས་ལ་དངོས་པོར་མེད་ན་དེ་བརྗོད་པ་ལ་དགོས་ནུས་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཤིང་མ་ཡིན་དེ་དག་ལས་ཐ་དད་པའི་ཤིང་གི་ཁྱད་པར་ཤ་པ་སོགས་མཚུངས་པར་སྣང་བའི་སྤྱིའི་རྒྱུ་མཚན་ཤིང་གི་རྣམ་པ་སྣང་བ་ཅན་ལ་ཕྱི་རོལ་ཤིང་དུ་ཞེན་པ་དེ་ལ་ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་འགོད་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། དོན་གཉེར་སྐྱེས་བུ་ཤིང་གང་ཞིག་ཤིང་མ་ཡིན་གང་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་པས་ཤིང་མ་ཡིན་དེ་རྣམ་བཟློག་ནས་ཤིང་ལ་འཇུག་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་ཤིང་འཛིན་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ཕྱི་རོལ་ཤིང་དུ་ཞེན་པ་དེ་ཉིད་ཤིང་གི་ལྡོག་པ་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པ་ནི་ཚད་མ་མདོར་རབ་ཏུ་བཤད་དེ། ཚད་མ་མདོར་གཞན་ལས་ལྡོག་པ་ཡིས། དངོས་པོ་དེ་ཡི་ཆ་འགའ་ཞིག་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་དང་། སྒྲས་ནི་དོན་གཞན་ལས་ལྡོག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་དེ་དག་ཁོ་ན་བརྗོད་དོ་ཞེས་པ་དང་། སྒྲས་ནི་སྒྲ་དང་དོན་གཞན་སེལ་བར་བྱེད་ཅིང་རང་གི་དོན་བྱེད་པ་བརྗོད་དོ་ཞེས་པས་སོ། །ལུང་དང་པོའི
Chinese
“为了”之故。第二种情况，如果排除非树而约定树的名称，那么就成了不排除非树。因为不了解非树，所以“因为不了解树”的推论是无法驳倒的。第三种情况是，对于树和非树的显现，分别看到有无树的共同体，所以在约定的时刻，约定“这才是树”，因此在名言的时刻，没有陷入非树的过失，而且因为对共同体进行了约定，所以也成了对所有排除的事物进行了约定，因此遍及一切。对于说排除的人来说，这并不相同，因为共同体不存在于事物中，并且约定时期的意义中断，所以在名言时期，就会陷入不了解意义的过失。如果这样说，那么按照我们的观点，对于树等果实相同的事物，将其理解为同一类，这种认识是安住在同一事物上的认识者，法相。你通过现量分别看到树和非树的显现之后，通过分别，将理解为同一类的原因，比如夏巴等，以及不是同一类的原因，比如石头等，不依赖于约定，自己就能将它们区分为不同的心识，在树的约定之前也会产生，因为夏巴等理解为同一类的心识是存在的，因为显现的事物形象是那个心识的原因，显现为外境的树木，以及显现为不是那个心识的原因，与非树的体性相分离，并且外境的树木也显现为体性相同，由于执着，自己的夏巴等与非树不同，在某种程度上是可以了解的。在那之后，对于与非树不同的分别，对于显现的排除，约定“这是树”的名称，像这样约定的声音，在名言的时刻，也会显现出心识中显现的排除，从而产生理解。那个时刻的心识，也因为对外境产生错觉，所以像理解为前后意义的事物相同一样，即使没有共同体，并且约定时期的意义中断，也没有陷入在名言时期不了解意义的过失。第四种情况是，能诠释的声音，法相。听者的心识是犹豫的。
English
"For the sake of." According to the second case, if non-tree is excluded and the name of tree is agreed upon, then it becomes that non-tree is not excluded. Because non-tree is not understood, the inference that "because tree is not understood" cannot be refuted. The third case is that for the appearances of tree and non-tree, seeing separately the presence or absence of the common entity of tree, at the time of agreement, agreeing that "this alone is tree," therefore, at the time of expression, there is no fault of falling into non-tree, and because agreement is made on the commonality, it also becomes that agreement is made on all exclusions, therefore it pervades everything. For those who speak of exclusion, this is not the same, because the commonality does not exist in the object, and the meaning of the time of agreement is interrupted, so at the time of expression, there is a fault of not understanding the meaning. If it is said like this, then according to our view, for things like trees with the same fruit, understanding them as the same kind, this consciousness is the cognizer abiding in the same thing, the dharma. After you directly see the appearances of tree and non-tree separately, through discrimination, the cause of understanding them as the same kind, such as Shapa and so on, and the cause of not being the same kind, such as stones and so on, without relying on agreement, you yourself can distinguish them as different minds, which will also arise before the agreement of tree, because the mind that understands Shapa and so on as the same kind exists, because the appearance of the object is the cause of that mind, appearing as the external tree, and appearing as not the cause of that mind, separated from the nature of non-tree, and the external trees also appear to have the same nature, and due to attachment, one's own Shapa and so on are different from non-tree, and can be understood to some extent. After that, for the discrimination that is different from non-tree, for the exclusion that appears, the name "this is tree" is agreed upon, and the sound agreed upon in this way, at the time of expression, will also show the exclusion that appears in the mind, thereby producing understanding. The mind at that time is also mistaken for the external object, so it is understood as if the objects of the previous and subsequent meanings are the same, even if there is no commonality, and the meaning of the time of agreement is interrupted, there is no fault of not understanding the meaning at the time of expression. The fourth case is that the expressive sound is the dharma, and the listener's mind is hesitant.
Chinese
仅仅是为了从其他意义中回遮，而为了应用于某些确定的意义，才进行结合。这是为了让听者确定地把握所希望的意义。第二，驳斥没有遮断对象，也就没有排除适用：如果树等声音通过排除而适用，那么知识等声音就不应通过排除而适用。因为没有不是知识的排除对象。如果将它作为思维对象，它就会变成知识，如果不这样做，就无法排除它。如果这样说，那么“一切法都是知识”等词语，是在与其他词语相关的术语中使用的，对于有领悟的人来说，是有一些可以断除听者疑惑之处的。任何用于表达意义的语言，如果听者不从断除疑惑之处以外的地方断除，那么用于表达意义就会变得没有意义，因此是这样的。第三，驳斥对反体是否存在于事物中进行考察，有五点：反体成为被表达的方式；对此设立经文的论证；驳斥对经文意义的争论；因此，反体不存在于事物中；驳斥声音符号的后续无意义。第一点是：如果你所希望的反体在事物中成立，那么与共相事物者就会有相同的表达过失，如果不存在于事物中，那么表达它就没有必要和能力。如果这样说，那么将树的特点，如树皮等，与那些非树区分开来，对于具有相似显现的共性原因，即具有树的形象显现的事物，施加“树”这个声音，是有必要的。因为寻求意义的人是为了将某种树与非树区分开来，所以为了从非树中回遮而应用于树。第二点是，执持树的认识的形象，即执着于外在树的形象，那本身就是树的反体，因此那本身就是“树”这个声音的直接表达对象，这在量论的根本中已经详细阐述了。量论根本中说：“由从他者遮返，彼事物之一部分，将变为可理解。”以及“声音仅表达由从他者遮返而区分的事物。”以及“声音遮返声音与意义之他者，而表达自身之意义作用。”第一句经文的
English
It is only in order to turn away from other meanings and to apply to certain definite meanings that one combines. This is in order for the listener to grasp the desired meaning definitively. Second, refuting that there is no object to be cut off, and therefore no exclusion and application: If the sound of 'tree' etc. applies by exclusion, then the sound of 'knowable' etc. should not apply by exclusion. Because there is no object of exclusion that is not knowable. If it is made an object of thought, it will become knowable, and if it is not, it cannot be excluded. If this is said, then the words 'all phenomena are knowable' etc. are used in terminology related to other words, and for those who have understanding, there are some points that can cut off the listener's doubts. Any language used to express meaning, if the listener does not cut off from other than the point of cutting off doubts, then using it to express meaning becomes meaningless, therefore it is so. Third, refuting the examination of whether the opposite exists in things, there are five points: The way the opposite becomes expressed; establishing scriptural arguments for it; refuting disputes over the meaning of scripture; therefore, the opposite does not exist in things; refuting the subsequent meaninglessness of sound signs. The first point is: If the opposite that you desire is established in things, then there will be the same fault of expression as with the commonality-thing-ists, and if it does not exist in things, then expressing it will have no necessity or ability. If this is said, then applying the sound 'tree' to that which has the appearance of a tree, the common cause of similar appearances, distinguishing the characteristics of a tree, such as bark etc., from those that are not trees, is necessary. Because the meaning-seeker is in order to distinguish a certain tree from non-trees, so it is applied to the tree in order to turn away from non-trees. The second point is that the appearance of the cognition holding a tree, that is, clinging to the appearance of an external tree, that itself is the opposite of the tree, therefore that itself is the direct object of expression of the sound 'tree', which has been explained in detail in the root text of Valid Cognition. In the root text of Valid Cognition it says: "By turning away from others, a part of that thing will become understandable." And "Sound only expresses those things that are distinguished by turning away from others." And "Sound turns away from the others of sound and meaning, and expresses its own meaning-function." The first verse of