Tibetan
ཅི་སྟེ་སེལ་བར་ཐལ། ཐ་དད་མ་བསལ་ན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྟེ་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་གསལ་བ་དེ་རྣམས་ལ་སྤྱི་གཅིག་གི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུར་མི་འདོད་པ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་གསལ་བ་ཐ་དད་རྣམས་སྤྱི་འཛིན་སྐྱེད་བྱེད་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་གལ་ཏེ་སྤྱི་དང་བྲལ་བའི་དུ་མས་སྤྱི་བློ་མི་བསྐྱེད་ཀྱི་གསལ་བ་དུ་མའང་སྤྱི་གཅིག་ལ་ལྟོས་ན་ཐ་དད་མིན་པ་སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློ་སྐྱེད་ཅེ་ན། སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བསྐྱེད་པ་ལ་གསལ་བ་དེ་རྣམས་ནུས་པ་མེད་པར་ཐལ། གསལ་བ་དེ་དག་སོ་སོ་མེད་པར་ཡང་སྤྱི་དེ་གཅིག་གིས་ཀྱང་ཁྱོད་སྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་སྤྱི་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་ཡིས་གསལ་བ་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་ནས་འཛིན་པ་མེད་པ་ཡིན་པར་ཐལ། གསལ་བ་ལ་ཁྱོད་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཐལ་བ་དང་པོ་མ་ངེས་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ལས་མིག་ཤེས་སྐྱེ་བས་སྔོ་སོགས་ཚོགས་པ་ལ་མིག་ཤེས་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་སྤྱི་གཅིག་ལ་སྤྱི་འཛིན་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པས་གསལ་བ་ལ་སྤྱི་འཛིན་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་གཉིས་མི་མཚུངས་ཏེ། སྔོ་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྣམས་ཚོགས་པ་ལའང་རང་འཛིན་མིག་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་འགྲུབ་སྟེ་ཁྱོད་རྣམས་རེ་རེས་ཀྱང་རང་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་སོ་སོར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། གསལ་བ་ལ་ཆོས་ཅན། སྤྱི་ལ་མ་ལྟོས་པར་རྐྱང་པ་དང་ཚོགས་པ་ཇི་ལྟར་ཡང་ནི་སྤྱི་བློ་བསྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་མིན་པར་ཐལ། སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མེད་ན་སྤྱི་བློ་བསྐྱེད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། བཞི་པ་ནི། གལ་ཏེ་གསལ་བ་དེ་དག་གང་རུང་ལ་ལྟོས་ནས་སྤྱི་དེས་སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློ་བསྐྱེད་པར་ནུས་ཀྱི་སྤྱི་འབའ་ཞིག་གིས་སྤྱི་འཛིན་བསྐྱེད་པ་མིན་པས་གསལ་བ་སྤྱི་བློ་བསྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གསལ་བ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཅི་ལྟར་ན་ཡང་སྤྱི་བློ་གཅིག་ཉིད་ལ་ཕན་འདོགས་པ་མིན་ཏེ་ཡིན་པར་ཐལ། སྤྱི་དེ་གཅིག་པོ་དེ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སྤྱི་འདི་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་དེ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུར་འགྱུར་བར་ཐལ། གསལ་བས་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རྟགས་གཉིས་ཀ་ཁས་བླངས་ཤིང་ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། ཕན་འདོགས་བྱེད་གང་ཡིན་པ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་གལ་ཏེ་སྤྱི་བློ་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལས་སྐྱེ་བར་མི་འདོད་དེ། གས
Chinese
如果一定要排除，如果不排除差别，因为有差别，也就是因为差别的缘故，对于那些显现，不认为是总体的唯一的识的因，而是因为你把不同的显现作为产生总执的因素。第三种情况是，如果与总相分离的众多不能产生总相的智慧，那么众多的显现依赖于一个总相，如果不差别，就能产生总执的智慧吗？总执的智慧，作为有法，在产生你的时候，那些显现应该是没有作用的，因为即使没有那些各自的显现，那个唯一的总相也能产生你。如果承认，那么总相的智慧，作为有法，你应该不执持它，因为你以显现作为所取义而执持。因为显现没有产生你的能力。如果第一个推论不确定，因为就像从蓝色等一个个产生眼识一样，蓝色等的集合不会因此就没有产生眼识的能力一样，因为一个总相有产生总执的能力，所以显现不会因此就没有产生总执的能力。这两者是不相同的，蓝色等，作为有法，你们的集合也有产生自执眼识的能力，因为你们一个个都能产生自执眼识，所以能清楚地看到各自的能力。显现，作为有法，无论是否依赖于总相，无论是单独还是集合，都不像那样有产生总相智慧的能力。因为如果没有总相实体，就不可能产生总相智慧。承许宗法。第四种情况是，如果依赖于那些显现中的任何一个，总相就能产生总执的智慧，而不是仅仅依靠总相就能产生总执，所以显现并非没有产生总相智慧的能力。那些显现，作为有法，无论如何，都不会对唯一的总相有所帮助，应该是这样的，因为它们对那个唯一的总相有所帮助。此外，这个总相，作为有法，应该成为那些显现的结果，因为显现有所帮助，两个宗法都被承认，并且有周遍，因为凡是提供帮助的，就是产生者。第三种情况是，如果总相的智慧，作为有法，不认为是从不同的显现中产生的，因为显
English
If it must be eliminated, if difference is not eliminated, because of difference, that is, because of the reason of difference, for those appearances, it is not considered the cause of the overall single consciousness, but because you have made the different appearances the cause of generating the overall grasping. The third case is, if the many separated from the general characteristic do not generate the wisdom of the general characteristic, then can the many appearances, relying on one general characteristic, if not different, generate the wisdom of the overall grasping? The wisdom of overall grasping, as the subject, when generating you, those appearances should be ineffective, because even without those individual appearances, that one general characteristic can generate you. If admitted, then the wisdom of the general characteristic, as the subject, you should not grasp it, because you grasp it with appearance as the object of grasping. Because appearance does not have the ability to generate you. If the first inference is uncertain, because just as eye consciousness arises from each of blue etc., the collection of blue etc. will not therefore have no ability to generate eye consciousness, because one general characteristic has the ability to generate overall grasping, so appearance will not therefore have no ability to generate overall grasping. These two are not the same, blue etc., as the subject, your collection also has the ability to generate self-grasping eye consciousness, because each of you can generate self-grasping eye consciousness, so the individual abilities can be clearly seen. Appearance, as the subject, whether or not relying on the general characteristic, whether alone or in a collection, is not like that having the ability to generate the wisdom of the general characteristic. Because if there is no general characteristic entity, it is impossible to generate the wisdom of the general characteristic. The sign is admitted. The fourth case is, if relying on any of those appearances, the general characteristic can generate the wisdom of overall grasping, but not solely relying on the general characteristic can generate overall grasping, so appearance is not without the ability to generate the wisdom of the general characteristic. Those appearances, as the subject, in any case, will not help the one general characteristic, it should be like this, because they help that one general characteristic. Furthermore, this general characteristic, as the subject, should become the result of those appearances, because appearance helps, both signs are admitted, and there is pervasion, because whatever provides help is the generator. The third case is, if the wisdom of the general characteristic, as the subject, does not consider it to be generated from different appearances, because app
Tibetan
ལ་བ་རྣམས་ཐ་དད་མིན་པ་གཅིག་ཁོ་ནར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྤྱི་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་ཡི་གསལ་བ་རྣམས་སྣང་བ་ཐ་དད་དེ། གསལ་བ་དེ་དག་མཚུངས་སོ་ཞེས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གསལ་བ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཅི་ལྟར་ཐ་དད་པ་བློས་གཟུང་བྱ་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་སྤྱི་གཅིག་ཏུའང་གཟུང་བྱར་ཐལ། སྤྱི་འཛིན་གྱིས་མཚུངས་པར་འཛིན་ན་ནི་སྟེ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། སྤྱི་དང་གསལ་བ་དུ་མ་གཉིས་ཀ་བཟུང་ན་གསལ་བ་རྣམས་ལ་མཚུངས་པའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་ཅིང་མཚུངས་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་སྤྱི་དང་གསལ་བ་གཉིས་ཀ་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཚུངས་འཛིན་གྱི་བློ་དེ་ཆོས་ཅན། སྤྱི་དང་གསལ་བ་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་དུ་མ་འབྲས་བུ་རིགས་གཅིག་བྱེད་པར་འདྲ་བ་དེ་ཁོ་ནས་ཁྱོད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དུ་མས་འབྲས་བུ་གཅིག་བསྐྱེད་པ་མི་འཐད་དེ། གསེར་བུམ་སོགས་དེ་དག་གིས་འབྲས་བུ་དབང་བློ་དེ་ཡང་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བུམ་འཛིན་གྱི་མིག་བློ་དེ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན། དོན་ལ་ཐ་དད་ཡིན་ཀྱང་སེལ་ངོར་རིགས་ཐ་དད་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། བུམ་འཛིན་གྱི་བློ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་བློའི་རྒྱུར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། བུམ་པའི་གསལ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ཅན། དོན་ལ་ཐ་དད་ཡིན་ཀྱང་སེལ་ངོར་རིགས་ཐ་མི་དད་དེ། བུམ་འཛིན་མངོན་སུམ་གྱི་བློ་རིགས་གཅིག་གི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་མཚུངས་པ་ཡིས་སོ། །འབྲས་བུ་གཅིག་པ་ཉིད་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མིན་ནམ་ཞེ་ན། གསལ་བ་དུ་མ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་གཅིག་པ་དེ་ཡང་དེའི་འབྲས་བུ་ཅན་མིན་པ་དང་བྲལ་བར་སྣང་བའི་སེལ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དེ་དག་ལས་གཞན་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཡོད་ན་མཐོང་དུ་རུང་བ་ལས་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་། སྤྱི་དོན་ལ་གྲུབ་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་། །གཉིས་པ་རང་སྡེའི་འདོད་པའི་བརྡ་ཡུལ་བསྒྲུབ་པ་ནི་རང་མཚན་དང་། སྤྱི་དངོས་དང་། སྤྱི་ལྡན་བརྗོད་བྱར་མི་འཐད་པས་ན་ཤིང་ཞེས་པའི་བརྡ་ནི་ཆོས་ཅན། ཤིང་གི་གཞན་སེལ་དེ་རིག་པའི་དོན་ཏེ་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཤིང་འཛིན་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་ཤིན་ཏུ་ཞེན་པ་དེ་རིག་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤས་ལོག་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མཐོང་བ་ལས་འོངས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་རྣམ་པ་གཞན་ལས་ལོག་པའི་ཕྱིར། གཞན་སེལ་བར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་སྒྲའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་སྒྲའི་ཤེས་པ་ལ་སྣ
Chinese
如果说，显现的各个方面并非不同，而是显现为一个，那么，作为宗（有法）的共相之识，你（共相）的各个显现是不同的，因为执持那些显现是相同的。如果说，那些显现（有法），为何不同不能被心识所取，反而成为一个共相所取呢？因为共相的执持是执持相同。这是周遍的，因为如果执持共相和众多显现两者，就会认为显现的各个方面是相同的，并且执持相同的原因是执持共相和显现两者。如果说，执持相同的识（有法），并非从共相和显现两者产生，而是因为众多显现相似地产生一个果，仅仅是那个产生了你。如果说，众多产生一个果不合理，因为金瓶等那些的果，即眼识也是不同的。那么，执持瓶子的眼识那些（有法），虽然在意义上是不同的，但在遮遣方面没有种类上的不同，因为对于认识瓶子的识，在作为同一个识的因上是相同的。瓶子的各个显现也（有法），虽然在意义上是不同的，但在遮遣方面没有种类上的不同，因为在作为认识瓶子的现量识的同一个识的因的事物上是相同的。仅仅是一个果，难道不是共相的事物吗？如果说，众多的显现（有法），你的一个果，也仅仅是显现为与非其果的无离之遮遣，并非共相的事物，因为如果你有与那些不同的随行之共相的事物，本应能见到，但却没有见到，并且因为遮止了共相在意义上成立。第二，建立自宗所许的语境，因为自相、共相事物和具有共相不应成为所说之境，所以树这个语词（有法），树的异体遮遣是识的意义，即具有果，因为对执持树的分别念的影像非常执着，那是识的具有果。部分返回是来自见到自己的自性，显现于分别念的行相，即从其他行相返回的缘故。成为异体遮遣的那个，仅仅以非近取之自性是声音的境，因为唯有那个显现于声音的知识
English
If it is said that the various appearances are not different, but appear as one, then, the common-sense mind, as the subject (dharma), your (commonality's) various appearances are different, because they hold those appearances to be the same. If it is said that those appearances (dharma), why can't the differences be grasped by the mind, but instead become grasped as one commonality? Because the grasping of commonality is the grasping of sameness. This is pervasive, because if both the commonality and the many appearances are grasped, it will be thought that the various aspects of appearance are the same, and the cause of grasping sameness is the grasping of both the commonality and the appearances. If it is said that the mind that grasps sameness (dharma) is not born from both the commonality and the appearances, but because the many appearances similarly produce one result, only that produces you. If it is said that it is unreasonable for many to produce one result, because the results of golden vases, etc., that is, the eye consciousness, are also different. Then, those eye consciousnesses that grasp the vase (dharma), although they are different in meaning, there is no difference in kind in terms of negation, because they are the same in being the cause of the consciousness that recognizes the vase as one consciousness. The various appearances of the vase also (dharma), although they are different in meaning, there is no difference in kind in terms of negation, because they are the same in being the cause of the same kind of manifest consciousness that grasps the vase. Is merely one result not a commonality thing? If it is said that the many appearances (dharma), your one result, is also merely appearing as a negation that is inseparable from being non-its-result, not a commonality thing, because if you have a commonality thing that follows those different ones, it should be visible, but it is not seen, and also because it prevents the establishment of commonality in meaning. Second, establishing the linguistic context accepted by one's own school, because self-character, commonality thing, and having commonality should not become the object of expression, so the term "tree" (dharma), the other-exclusion of tree is the meaning of consciousness, that is, having a result, because the image of the conceptual mind that grasps the tree is very attached, that is the having-result of consciousness. The part that returns is the aspect that appears to the conceptual mind that comes from seeing its own self-nature, that is, returning from other aspects. That which has become other-exclusion is the object of sound only by its nature of not being an approximation, because only that appears to the knowledge of sound.