Tibetan
ན་པའི་གསལ་བ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལ་བརྡ་སྦྱོར་བས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རིགས་ལྡན་གསལ་རྐྱང་རྣམས་དང་མཚུངས། །སྤྱི་གཞན་བརྟགས་པ་དགོས་པ་མེད། །སྤྱི་གཞན་མེད་ཀྱང་ངོ་ཤེས་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བརྡ་དེ་ཡང་ནི་དངོས་སུ་སྟེ་སྤྱིས་བར་མཆོད་པར་གསལ་བ་ཉིད་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་ཅེས་དྲིས་པས་གལ་ཏེ། དེ་ལ་བརྡ་སྦྱར་མི་ནུས་ཏེ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིགས་ལྡན་གྱི་གསལ་བ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བརྡ་སྦྱོར་མི་ནུས་པར་ཐལ། མཐའ་ཡས་པ་འདི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རིགས་ཀྱིས་གསལ་བ་ཉུང་དུ་མ་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བཞོ་རྨོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དེ་བྱེད་པའི་དོན་རྣམས་དོན་དེ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ལོག་པར་མཚུངས་པའི་རྣམ་པ་ལ་ཕྱི་དོན་དུ་འཁྲུལ་པའི་གཞན་སེལ་དེ་ལ་སྒྲ་ཅིས་མ་བྱས་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་དུ་རིགས་དེ་དང་ལྡན་པ་བརྗོད་པ་ལ་ཕྱོགས་གླང་གིས་དེ་ལྡན་རང་དབང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་བཀོད་པ་འདི་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། ངེད་ཀྱི་རིགས་ལྡན་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་ལྡོག་ལྡན་གཉིས་མིང་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉེས་པ་འདི་མེད་པར་འོག་ནས་འཆད་ལ། ཉེས་པ་འདི་འགྱུར་ཡང་བླ་སྟེ་གསལ་བ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་སྒྲ་བློ་གཅིག་འཇུག་པ་ལ་རིགས་གཞན་དངོས་པོ་བ་མི་དགོས་པར་ཐལ། རིགས་དོན་གཞན་མེད་ཀྱང་དེ་མ་ཡིན་ལས་ལྡོག་པར་མཚུངས་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲ་བློ་གཅིག་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དེའི་རྒྱུ་མཚན་བ་ལང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེས་དེ་མིན་རྣམ་པར་མི་གཅོད་དམ་གཅོད། དང་པོ་ལྟར་ན། བ་ལང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེ་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་ན་སྦྱར་བ་དོན་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་ཡིས་མི་འདོད་པའི་དོན་དེ་དག་རྣམས་ལ་འདོད་པའི་དོན་དེ་མི་གཅོད་ན་ནི་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། འཆད་པ་པོས་འདོད་པའི་དོན་དེ་ལས་གཞན་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་འདོད་པའི་དོན་ལ་ཉན་པ་པོ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཀྱང་བསམས་ནས་སྒྲ་བརྗོད་དེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཀྱང་ནི་དེ་མིན་སྤོང་བར་མ་ཟད་དེར་འཇུག་པའི་དགོས་པ་ཡོད་ཅེས་པའམ། འགྲེལ་བཤད་ལས་ཁོ་ནའི་དོན་དུ་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་གཉིས་པ་ལྟར་སྒྲ་འདི་ལ་རྣམ་གཅོད་མེད་པ་མིན་ཏེ་ཡོད་པས་སྒྲ་དགོས་མེད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲའི་འཇུག་ཡུལ་རིགས་དོན་གཞན་ཡིན་པ་དེ་མི་རིགས་པར་ཐལ། སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་དགོས་པ་ནི་གཞན་རྣམ་པར་བཅད་ནས་འདོད་པ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྟེ་ཡིན་པས་གཞན་རྣམ་པར་བཅད་ནས་འདོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ཁྱོད་ལ་བར་དེར་སྤྱི་དོན་གཞན་གྱིས་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ངོ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་བཤད། །ངོ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་གཞན་དགག །ངོ་ཤེས་རྒྱུ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱི་གཅིག་མེད་ན་གསལ་བ་དུ་མ་ལ་ངོ་ཤེས་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བུམ་པའི་གསལ་བ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན། སྤྱི་གཅིག་མེད་པའི་རྫས་ཐ་དད་ཀྱང་ངོ་ཤེས་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བ་འཐད་དེ། བྱ་བ་ཆུ་སྐྱོར་བ་དེ་དང་དེ་བྱེད་པར་མཚུངས་པའི་དོན་རྫ་བུམ་ལྟ་བུ་རྣམས་སྔར་མཐོང་ནས་ཕྱིས་གསེར་བུམ་སོགས་གཞན་མཐོང་ཡང་ཆུ་སྐྱོར་བ་དང་བུམ་འཛིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཅན་དེ་ལས་གཞན་འབྲས་བུ་དེ་དག་མི་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བའི་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ནི་སྒྲ་སྟེ་ནང་གི་བརྗོད་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་སྔར་གྱི་དེ་ཉིད་འདིའོ་ཞེས་སྔ་ཕྱི་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྦྱར་ནས་གཅིག་ཏུ་ངོ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྤྱི་རྐྱང་ངོ་ཤེས་བློ་ཡི་རྒྱུར་མི་འཐད། །སྤྱི་ཡིས་གྲོགས་བྱས་གསལ་བ་རྒྱུར་མི་འཐད། །སྤྱི་ལ་ལྟོས་པའི་དུ་མ་རྒྱུར་མི་འཐད། །གང་རུང་ལ་ལྟོས་སྤྱི་ཡང་རྒྱུར་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་སྤྱི་ལས་ངོ་ཤེས་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟར་ནའང་ངོ་ཤེས་ཀྱི་བློ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་ལ་མ་ལྟོས་པར་སྤྱི་ནི་འབའ་ཞིག་ཉིད་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྤྱི་འཛིན་ཆོས་ཅན། རྟག་ཏུ་སྤྱི་དེ་ཙམ་ཁོ་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པར་ཐལ། སྤྱི་ཁོ་ན་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་གསལ་བ་མི་ཤེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྤྱི་ཁོ་ན་ཤེས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་འདོད་ན་ནམ་ཡང་ནི་སྤྱི་དེ་ལྡན་གསལ་བ་གཉིས་འབྲེལ་པར་མ་བཟུང་བར་ཐལ། གསལ་བ་མི་ཤེས་པ་དེ་ཡི་ཚེ་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་འདོད་ན་གསལ་བ་དེ་ལ་སྤྱི་ཡོད་དོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་ཐ་སྙད་འདོགས་ཏེ་མི་འདོགས་པར་ཐལ། གསལ་བ་རྣམས་སྤྱི་དེ་དང་ལྡན་པའི་འབྲེལ་པར་ངེས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། བསལ་བ་ཁས་བླངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་གལ་ཏེ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་གཅིག་གིས་གྲོགས་བྱས་པའི་གསལ་བ་རྣམས་སྤྱི་འཛིན་ཤེས་པའི་དམིགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སྤྱི་འཛིན་གྱིས་གསལ་བ་མི་ཤེས་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། སྤྱི་དངོས་པོ་བ་གཅིག་ཆོས་ཅན། དེ་གསལ་བ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་དད་པ་ཉིད་སེལ་ཏམ་
Chinese
如果说，对于能够实现意义的显现，通过约定俗成的方式来表达，就没有如上所说的过失。第二部分有三点：与具有种姓的显现以及单独的显现相同；不需要考察其他的共同点；即使没有其他的共同点，也能合理地认识。第一点是：既然如此，为什么不直接对通过共同点来供养的显现本身进行约定俗成呢？如果回答说：因为它是无限的，所以无法对它进行约定俗成。那么，具有种姓的显现等，作为有法，你无法对它们进行约定俗成，因为它们也同样是无限的。因为种姓的显现并没有减少。第二点是：对于挤奶、耕作等行为，所有不是做这些事情的事物，都与做这些事情的事物在形态上有所不同，对于这种被误认为是外在事物的他者排除，为什么没有用声音来表达呢？作为回答，陈那论师说，在表达具有种姓的事物时，因为它们不具有自主性等等，所以会产生过失。这与上述情况相同，因为我们的具有种姓和你们的排除他者，除了名称之外，都是一样的。如果这样说，那么这种过失将在下面解释，并且即使这种过失成立，也是可以接受的。显现等，作为有法，对于你来说，声音和意识的产生，不需要其他的实物种姓，因为即使没有其他的种姓意义，也能通过与非此不同来产生声音和意识。其中的理由是，牛这个声音，难道不是在区分或不区分非牛的事物吗？如果按照第一种情况，牛这个声音，作为有法，怎么能说约定俗成是有意义的呢？因为它应该是没有意义的。因为如果你不排除那些你不希望的事物，那么你就不会得到你希望的事物。这是普遍存在的，因为讲述者认为，听者会完全放弃他所不希望的事物，而专注于他所希望的事物，所以才发出声音。或者说，不仅仅是为了排除非此，而且还有进入此的必要。或者说，在注释中，这是唯一的意义。如果按照第二种情况，这个声音并非没有区分，而是有区分，所以声音不会变得没有必要。那么，胜论派，作为有法，声音所指的种姓意义是其他事物，这是不合理的。声音的必要性不就是通过区分其他事物，然后专注于所希望的事物吗？
English
If it is said that there is no fault as stated above in expressing the manifestation that can realize meaning through conventional agreement. The second part has three points: It is the same as the manifestations with genus and the single manifestations. There is no need to examine other commonalities. Even without other commonalities, it is reasonable to recognize. The first point is: Since this is the case, why not directly make a conventional agreement on the manifestation itself that is offered through commonality? If the answer is: Because it is infinite, it is impossible to make a conventional agreement on it. Then, the manifestations with genus, etc., as the subject of debate, you cannot make a conventional agreement on them, because they are also equally infinite. Because the manifestation of genus has not decreased. The second point is: For actions such as milking and plowing, all things that do not do these things are different in form from things that do these things. Why is there no sound to express this other exclusion that is mistaken for an external thing? As an answer, Dignāga said that when expressing things with genus, because they do not have autonomy, etc., faults will occur. This is the same as the above situation, because our genus and your exclusion of others are the same except for the name. If you say this, then this fault will be explained below, and even if this fault is established, it is acceptable. Manifestations, etc., as the subject of debate, for you, the generation of sound and consciousness does not require other substantial genus, because even without other genus meanings, sound and consciousness can be generated by being different from non-this. The reason for this is, does the sound of "cow" not distinguish or distinguish non-cow things? If according to the first situation, the sound of "cow", as the subject of debate, how can it be said that the conventional agreement is meaningful? Because it should be meaningless. Because if you do not exclude those things that you do not want, then you will not get what you want. This is universally present, because the speaker believes that the listener will completely abandon what he does not want and focus on what he wants, so he makes a sound. Or, it is not only to exclude non-this, but also to have the necessity to enter this. Or, in the commentary, this is the only meaning. If according to the second situation, this sound is not without distinction, but has distinction, so the sound will not become unnecessary. Then, the Vaiśeṣika school, as the subject of debate, the genus meaning referred to by the sound is other things, which is unreasonable. Is the necessity of sound not just to focus on what is desired after distinguishing other things?
Chinese
因为如此，将其他完全断除后才趋入欲求，对你来说在那中间其他共同意义又有什么用呢？因为一点也不需要。第三有三：宣说产生认识之因，遮止认识产生的其他因，遣除对认识之因的争论。第一，如果不存在一个共同体，那么对于众多的显现就不会产生认识的智慧，如果这样认为。瓶子的显现等是法，即使没有一个共同体的不同物质，产生认识的智慧也是合理的，因为行为是汲水，如同陶瓶等做同样的事情，先前见到后，之后见到金瓶等其他，虽然汲水和执瓶的果实具有，但是其他的果实不产生，并且具有远离的简别境的“乃”声，即内在的表达者们将先前的那个就是这个，先前和之后一同结合，因此成为一个来认识。第二有四：仅仅共同体不应成为认识智慧之因，共同体帮助的显现不应成为因，依赖共同体的众多不应成为因，依赖任何一个共同体也不应成为因。第一，其他人认为从共同体产生认识的智慧，按照那样的观点，认识的智慧是法，不依赖显现，仅仅将共同体本身作为执取对境而产生是不行的，因为有太过的过失。如何呢？执取共同体是法，应成恒时仅仅了知共同体本身，因为是从仅仅将共同体作为执取对境而产生的缘故。如果承认，那么应成不了知显现，因为仅仅了知共同体的缘故。如果也承认那样，那么应成任何时候也不执取共同体所具有的显现二者相关联，因为不了知显现的那个时候的缘故。如果也承认那样，那么对于那个显现具有共同体，如何安立这样的名称呢？应成不安立，因为显现等不能确定为与那个共同体具有关联的缘故。已经承认了简别。第二，如果一个共同事物帮助的显现等是执取共同体智慧的所缘之因，因此执取共同体不会有不了知显现的过失，如果这样认为。一个共同事物是法，它是否遣除那些显现的差别呢？
English
Because of this, after completely cutting off others, one engages in desire. What use is there for other common meanings in between for you? Because there is no need for even a little. The third has three: Explaining the cause of the arising of recognition, refuting other causes of the arising of recognition, and refuting disputes about the cause of recognition. First, if there is no single commonality, then recognition will not arise for many appearances. If you think so, the appearances of a vase are the subject. Even if there are different substances without a single commonality, it is reasonable for recognition to arise, because the action is drawing water, like earthenware pots doing the same thing. After seeing them before, even if you see other things like gold pots later, although the fruit of drawing water and holding the pot is present, those other fruits do not arise, and the sound "ni" which has a separate object of removal, that is, the inner expressions, combine the previous one with this one, and thus recognize them as one. Second, there are four: A mere generality should not be the cause of recognition, appearances aided by generality should not be the cause, many dependent on generality should not be the cause, and generality dependent on any one should not be the cause. First, others think that recognition arises from generality. According to that view, recognition is the subject. It is not possible for generality alone to arise as the object of apprehension without relying on appearances, because there is the fault of being too extreme. How is it? Apprehending generality is the subject. It should always be that only generality itself is known, because it arises from taking only generality as the object of apprehension. If you accept this, then it follows that appearances are not known, because only generality is known. If you also accept that, then it follows that the two appearances associated with generality are never apprehended together, because of the time when appearances are not known. If you also accept that, then how can you apply the term "that appearance has generality"? It follows that you cannot apply it, because appearances cannot be determined to be related to that generality. The distinction has been accepted. Second, if the appearances aided by a single common object are the object-cause of the wisdom that apprehends generality, then there is no fault of not knowing appearances by apprehending generality. If you think so, a single common object is the subject. Does it eliminate the differences of those appearances?