Tibetan
ན་འདོགས་བྱེད་དུ་ཡང་ངེས་པར་ཐལ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཁྱད་པར་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་དེ་དག་ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལ་འབྲེལ་པ་སྟེ། རྫས་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁྱད་པར་ཅན་བུམ་པ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། གཅིག་སྟེ་ཁྱད་པར་ཅན་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་ཕན་བྱེད་དུ་ཤེས་ན་ནི་གཉིས་ཀ་སྟེ། ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཕན་བྱར་ངེས་པར་ཐལ། དེ་རྣམས་དེའི་ཕན་བྱར་མ་ངེས་ན་དེ་རྣམས་ལ་ཕན་བྱེད་དུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁོལ་པོ་མ་ཤེས་ན་དེའི་རྗེ་བོར་མ་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཁྱད་པར་སྣ་ཚོགས་ལ་ཕན་པའི་ནུས་པ་རྣམས་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་ཐ་དད་པས་ན་བཤད་མ་ཐག་པའི་སྐྱོན་དེར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ནུས་པ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཁྱད་པར་ཅན་དེའི་ཅི་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་མ་འབྲེལ་བར་ཐལ། དེ་ལས་རྫས་གཞན་གང་ཞིག་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཁྱོད་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ་དེས་དེ་དག་ལ་ཕན་འདོགས་པ་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་འོ་ན་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཆོས་ཅན། ནུས་པ་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱད་པར་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པ་དེ་ལ་ཡང་ཕན་འདོགས་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ནུས་པ་དེ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་གཅིག་ཏུ་འདོད་དགོས་ལ་དེ་ལྟ་ནའང་བུམ་པ་བྱས་པའོ་ཞེས་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པ་ཅན་དེ་ཁྱད་པར་གཅིག་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་དུ་བཟུང་ན་ནི་ཤེས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། དེས་མ་མཐོང་བར་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་ལ་ཕན་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་བཟུང་བར་ཐལ། ཁྱད་པར་ཅན་བུམ་པ་དེ་ལ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐོང་བ་གང་ཞིག ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ནི་མ་མཐོང་བར་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ཡང་གཞན་མིན་པར་འདི་བདག་ཉིད་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བུམ་པ་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱད་པར་གཅིག་གི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་བཟུང་ན་ནི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཟུང་བར་ཐལ། ཁྱད་པར་གཅིག་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་དུ་བཟུང་ན་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་དུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་བྱས་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་གི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་ཅན་བུམ་པ་བཟུང་བ་ན་ཁྱད་པར་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཟུང་བ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་དེ་ཙམ་གྱིས་ངེས་པ་མི་སྐྱེ་བས་ཁྱད་པར་གཞན་མི་རྟག་པ་སོགས་ལ་ལྟོས་པའི་འཁྲུལ་བ་སྟེ་སྒྲོ་འདོགས་སྲིད་པས་དེ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་དང་ཚད་མ་གཞན་འཇུག་པར་འདོད་པས་རྣམ་གྲངས་པར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་སྒྲ་བློ་ཕྱི་མ་དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན། རྣམ་གཅོད་དེ་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་དུ་གྲུབ་པར་ཐལ། སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བའི་ཆེད་དུ་འཇུག་པའི་སྒྲ་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་བློ་ཕྱི་མ་དེ་ལས་གཞན་པ་བུམ་པ་བྱས་པར་ངེས་པའི་ཤེས་པ་དེའང་ཆོས་ཅན། ཕྱི་མ་དེ་དང་འདྲ་བར་སེལ་འཇུག་ཏུ་ཐལ། རང་གི་བྱེད་པ་མ་ཉམས་ཀྱི་བར་དུ་རང་གི་ངེས་ཚུལ་ལས་གཞན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཡུལ་ལ་ནི་འཇུག་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བུམ་པ་བྱས་པར་ངེས་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། བུམ་པའི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟར་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ངེས་ཤེས་ཡིན་ཤིང་ཁྱོད་ཀྱིས་བུམ་པའི་མི་རྟག་པ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་བུམ་པའི་མི་རྟག་པ་སོགས་བུམ་འཛིན་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ། དེས་མ་ངེས་པས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཁྱབ་སྟེ། གོང་དུ་ངེས་ཤེས་གང་ཞིག་ཅེས་པའི་རྟགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཅིང་། དེ་བུམ་འཛིན་མངོན་སུམ་ལ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་རང་ཡུལ་ཐམས་ཅད་མ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བུམ་འཛིན་མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་ཆོས་ཅན། བྱས་མི་རྟག་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཆ་ཤས་ཐ་དད་པར་སྤངས་པའི་བུམ་པ་ལྟ་བུ་བཟུང་བས་དོན་དམ་དུ་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལའང་ཐ་སྙད་དུ་རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། བུམ་པ་དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་གང་ལ་རྟོགས་པ་སྟེ་ངེས་པའི་མཐུན་རྐྱེན་ཡོད་ཅིང་། འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཐ་སྙད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི་བཟློག་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ངེས་པའི་མཐུན་རྐྱེན་ནི་བློ་གསལ་བ་དང་གོམས་པ་ཆེ་བ་དང་། དོན་དེ་སྐབས་སུ་བབས་པ་དང་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འགལ་རྐྱེན་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་དང་ཐག་རིང་བ་དང་བློ་ཞན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གསུམ་པ་ལོག་ལྡོག་བརྟགས་ནས་བརྗོད་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ནི། སྒྲ་རྟོག་ལྡོག་པའམ་ཆོས་ལ་འཇུག་པས་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ན། བ་ལང་རྟ་ལས་ལོག་པ་དང་། བ་ལང་གི་སྟེང་གི་རྟ་མ་ཡིན་པའི་ལྡོག་པ་དག་ཐ་དད་ན་ངེད་འདོད་པའི་སྤྱི་དང་ཁྱད་མེད་དུ་འགྱུར་ལ། ཐ་དད་མེད་ན་དེ་དག་ལ་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཙམ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་སྒྲ་བློ་ཐ་དད་མི་འཇུག་པར་ཐལ་ལོ། །ཞེས་བྱེ་བྲག་པའི་དོགས་པ་ཡོད་པའི་ལན་དུ་འཆད་ན་གསུམ་སྟེ། ལོག་ལྡོག་དོན་གཞན་མེད་ཀྱང་སྒྲ་གཉིས་འཇུག །དོན་གཞན་མེད་པས་སྤྱི་ཡི་སྐྱོན་མི་མཚུངས། །དོན་ལ་ལྟོས་ན་སྔར་གྱི་ཀླན་ཀ་འཇུག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲ་གཉིས་བརྗོད་འདོད་ཙམ་གྱིས་འཇུག དེ་ལ་ཉེས་པ་
Chinese
也必然成为助伴。特殊者对特殊有所助益的能力，与你的自性相关联，因为它们是同一实体的缘故。如果承认，那么，具有特殊性的瓶子的确定之识，作为有法，一旦知晓一个，即知晓特殊者对所有特殊性都有助益，那么两者都成立，特殊性也必然成为特殊者的助伴。如果那些不是它的助伴，那么它们也不会被确定为助伴，就像不了解奴仆，就不会了解他的主人一样。如果说，对各种法特殊性有所助益的能力，与特殊者不同，因此不会犯下刚才所说的过失，那么，这些能力，作为有法，是那个特殊者的什么呢？因为它们必然是不相关的。因为除此之外，没有任何其他事物能够助益于你这个特殊者。如果说这不成立，它就是那样助益的，那么，特殊者，作为有法，必然会变成无穷无尽的能力。因为对特殊性有所助益的能力，也必须有所助益。因此，必须认为该能力与特殊者是同一的，如果那样，如果通过确定“瓶子已制成”的方式，将特殊者视为对一个特殊性有所助益，那么，这个知识，作为有法，必然会把握住它想要视为未见的其它特殊性的所有助益能力。因为以成立的方式见到具有特殊性的瓶子，这个特殊者与它想要视为未见的其它特殊性的所有助益能力也并非他者，因为这本身就是一体。如果承认，那么，确定瓶子的确定之识，作为有法，如果通过一个特殊性来把握特殊者，那么必然会把握住所有的特殊性。因为如果将它视为对一个特殊性有所助益，那么它就被视为对所有特殊性都有所助益。第三，如果通过一个像已完成的特殊性来把握特殊者瓶子，那么即使把握住了所有其他的特殊性，也不能仅凭此产生确定，因此，由于依赖于其他特殊性如无常等，可能会产生错觉，即增益，为了遣除它，想要引入声音和其他量，因此不会陷入成为多种情况的过失，那么，那么后来的声音和意识，作为有法，是排除分别的
English
it will necessarily become a helper. The ability of the particular to benefit the particular is related to your own nature, because they are of the same entity. If admitted, then, the knowledge of certainty of the particularized pot, as the subject, once one is known, it is known that the particular benefits all particularities, then both are established, and the particularities will necessarily become the helpers of the particular. If those are not its helpers, then they will not be determined as helpers, just as not understanding the servant, one will not understand his master. If it is said that the abilities to benefit various dharma particularities are different from the particular, so the fault just mentioned will not be committed, then, those abilities, as the subject, what are they of that particular? Because they must be unrelated. Because otherwise, there is nothing else that can benefit you, the particular. If it is said that this is not established, it is so beneficial, then the particular, as the subject, will necessarily become infinite abilities. Because the ability to benefit the particular must also be beneficial. Therefore, it must be considered that the ability is the same as the particular, and if so, if the particular is regarded as benefiting a particular through the determination that "the pot has been made," then this knowledge, as the subject, will necessarily grasp all the beneficial abilities of other particularities that it wants to regard as unseen. Because seeing the particularized pot in a established way, this particular is also not other than all the beneficial abilities of other particularities that it wants to regard as unseen, because this itself is one. If admitted, then, the knowledge of certainty that determines the pot, as the subject, if the particular is grasped through a particular, then all the particularities will necessarily be grasped. Because if it is regarded as benefiting a particular, then it is regarded as benefiting all the particularities. Third, if the particular pot is grasped through a particular like the completed particular, then even if all other particularities are grasped, certainty cannot be generated by this alone, therefore, due to relying on other particularities such as impermanence, etc., illusions, i.e., superimpositions, may arise, in order to eliminate it, it is desired to introduce sound and other valid cognitions, so it will not fall into the fault of becoming multiple situations, then, then the later sound and consciousness, as the subject, are the elimination of distinctions.
Chinese
因此，它成立为具有遮遣作用的事物。因为它是为了遣除增益而产生的语识。那个语识之后的，确定瓶子已成办的知识，也是有法。与那个之后相同，应是遮遣作用。因为它是对自己的作用未消失期间，对于自己的确定方式之外没有增益的境而产生的识。此外，确定瓶子已成办的识，是有法。瓶子的无常等体性是什么，那些如何成为你的耽著境，应是不成为耽著境。因为你是现量，并且你没有确定瓶子的无常。如果说，那么瓶子的无常等应不是瓶子的现量境，因为现量没有确定它们。这不遍及，因为上面有“确定识是哪个”的相状差别，并且那在瓶子的现量上没有成立。如果说，那么现量将不证悟自己的一切境。瓶子的现量，是有法。因为执取了舍弃已作、无常等差别，如同部分各异的瓶子，所以在胜义中证悟没有差别，但在名言中存在证悟与未证悟的差别。因为对于那个瓶子的差别之法，存在证悟，即确定的顺缘，并且没有错乱之因，所以那将在名言中成为证悟，反之则不然。确定的顺缘是，心清晰、串习大、那个事物正当时、致力于那个事物等。违逆之因是，相似之法、距离远、心弱等。第三，遮返观察后宣说的辩论之驳斥是，如果语词的遮返或安立于法而具有遮遣之境，那么牛从马返还，以及牛之上的非马的返还，如果那些是各异的，那么将成为与我们所许的共相和自相无别，如果不是各异的，那么对于那些以有法和法仅仅作为境的语识，不应有各异的安立。如果这样，作为分别部派的怀疑的回答，宣说有三：遮返意义虽无异，然二语词可安立，意义无异不相同，共相之过失也，若观待于意义，则先前之责难，亦复会发生。第一有三：二语词仅以表达意愿而安立，对此无有
English
Therefore, it is established as something with a function of negation. Because it is a verbal consciousness that arises to eliminate superimposition. The knowledge that ascertains the pot has been made, which is other than that subsequent verbal consciousness, is also the subject. Like that subsequent one, it should be a negation function. Because it is a consciousness that arises towards an object where there is no superimposition other than its own way of ascertainment until its own function has not disappeared. Furthermore, the consciousness that ascertains the pot has been made is the subject. What are the natures of the pot's impermanence, etc.? How could those be your objects of clinging, or should they not be objects of clinging? Because you are valid cognition, and you have not ascertained the pot's impermanence. If you say, then the pot's impermanence, etc., should not be the objects of the pot's perception, because the perception has not ascertained them. This is not pervasive, because above there is the distinction of the sign "which valid cognition is it?", and that is not established in the pot's perception. If you say, then valid cognition will not realize all of its own objects. The pot's perception is the subject. Because it apprehends the pot, which has abandoned the distinctions of having been made, impermanence, etc., like a pot with distinct parts, there is no difference in realization in the ultimate sense, but in conventional terms there is a difference between realization and non-realization. Because for that pot's distinguishing qualities, there is realization, i.e., the favorable conditions for ascertainment, and there is no cause for confusion, therefore that will become realization in conventional terms, and not the opposite. The favorable conditions for ascertainment are clear mind, great familiarity, that thing being timely, and striving for that thing, etc. The opposing conditions are similar things, distance, weak mind, etc. Third, the refutation of the debate that is spoken after examining negation and reversion is: If the verbal cognition's negation or establishment on a phenomenon has an object of negation, then the reversion of a cow from a horse, and the reversion of a non-horse on a cow, if those are different, then they will become non-different from the general and specific that we assert, and if they are not different, then for those verbal consciousnesses that take the subject and the phenomenon alone as objects, there should not be different establishments. If so, as an answer to the doubt of the Vaibhashikas, it is said that there are three: Although negation and reversion have no different meaning, two words can be established. Because the meaning is not different, the fault of generality is not the same. If one looks at the meaning, then the previous accusation will also occur. The first has three: Two words are established only by the intention to express, and there is no fault in this.