Tibetan
་ལྡོག་པ་ལ་གཞི་མ་གྲུབ་པ་མ་གཏོགས་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གང་རུང་ལ་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་སྐྱོན་ཡིན་ཞེས་པའོ། །དེས་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་སྐྱོན་དུ་མ་བཤད་དེ་ཅི་རིགས་པར་ཞེས་སྨོས་པས་སོ་ཞེ་ན། དེས་ལྡོག་པ་ལ་གཞི་མ་གྲུབ་སྐྱོན་དུ་མ་བརྗོད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་སྐྱོན་དུ་མ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྗེས་ཐོགས་ཉིད་དུ་གང་ཞིག་གཉིས་ཀ་ལ་ངེས་པ་བརྗོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའམ་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་གྱི་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་གྲུབ་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་འགལ་བ་གསུངས་པར་འགྱུར་རོ། །ལྔ་པ་ནི་སྒྲ་རྟག་པའམ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པ་ན་རྩོད་གཞིའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་མཉན་བྱ་ཆོས་ཅན། རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀ་ལས་ལྡོག་པ་གྲུབ་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀ་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་ལ་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀ་རྣམ་པར་གཅོད་ནུས་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་རྟག་པའམ་མི་རྟག་པ་གང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་ནའང་ཕྱོགས་ཆོས་དང་ལྡོག་ཁྱབ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ནི་ཇི་ལྟར་ན་ཡང་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །གལ་ཏེ་དེས་དེ་ལ་གཉིས་ཀ་འགོག་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ལ་གཉིས་ཀ་འགོག་ན་ཚད་མ་གཞན་གཞི་གཅིག་ལ་དངོས་འགལ་གཅིག་བཀག་ན་གཞན་དེ་ངེས་པར་གྲུབ་པའི་ཚད་མས་གནོད་པས་ན་གནོད་པ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་ལས་མེད་ངེས་སུ་འགྲུབ་པ་མིན་པར་ཐལ། མཉན་བྱ་སྒྲའི་སྟེང་དུ་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀ་འགོག་པ་ལ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ནི་གཞན་གཏན་ཚིགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་གྱིས་མེད་ངེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲུག་པ་ནི་བྱེ་བྲག་པས་རེག་བྱ་བཏང་སྙོམས་པ་རླུང་ཁོ་ནའི་ཡོན་ཏན་དུ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་ནས་མཐོང་བའི་ས་ཆུ་མེ་གསུམ་ལ་ཆོས་ཅན། རེག་བྱ་བཏང་སྙོམས་པ་མི་ལྡན་ཏེ། རེག་བྱ་བཏང་སྙོམས་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཆོས་ཅན། ལྡོག་ཁྱབ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པར་ཐལ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་རླུང་གི་རབ་བྱེད་ལས། གལ་ཏེ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་མཐོང་བ་དག་ལ་རེག་པ་འགོག་པར་བྱེད་ན་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །
Chinese
意思是说，除了在反体上没有成立基础之外，在随后的任何一种成立或不成立上没有成立等等，都是过失。如果有人问，既然如此，为什么没有说对反体犹豫是过失，而是说“视情况而定”呢？回答是，这并不是说对反体没有成立基础是过失，而是说犹豫不是过失。因为紧随其后，说对两者都有定解，那才是真正地成立或驳斥，而不是说在任何一种上成立或犹豫。因为（论典中）是这样说的。否则，就会变成说了矛盾。第五个例子是，在成立声音是常还是无常时，作为争论的基础，不共的特点是“所听闻”，作为有法。可以推出，它已经成立为从常和无常两者中分离出来。因为仅仅是没有见到两者。如果承认，那么，这个有法，就会变成能够区分声音是常还是无常的理由，因为无论把它作为成立声音是常还是无常的论证，都具备了法相和反体周遍。如果承认，那么，论师所说的“所听闻本身怎么会成为区分的理由呢？”就相违背了。如果说，它不能对那个（声音）遮止两者，因为如果对那个遮止两者，那么，由于其他量对同一个事物遮止一个直接相违，另一个必然成立的量会造成损害，所以不具备无损害的对境。如果是这样，那么，这种情况仅仅是在不相似品上没有见到，并不能成立为必然不存在。可以推出，就像在所听闻的声音上遮止常和无常两者，会受到其他量的损害一样，其他理由仅仅是在不相似品上没有见到，在成立为必然不存在时，也可能会受到其他量的损害。第六个例子是，胜论派想成立舍受的触觉是风的功德，因此对于所见的地、水、火三者，作为有法，不具有舍受的触觉，因为没有见到舍受的触觉。这个理由，可以推出，这个有法是具有无误的反体周遍的。因为仅仅是在不相似品上没有见到。如果承认，那么，论师在《风的分别》中说：“如果仅仅因为没有见到，就遮止在所见的事物上的触觉，那么这也是不合理的。”就相违背了。
English
It means that, apart from not establishing a basis on the counter-property, not establishing on either establishment or non-establishment that follows, etc., are faults. If someone asks, since that is the case, why is it not said that hesitating about the counter-property is a fault, but rather it is said "depending on the situation"? The answer is, this is not to say that not establishing a basis on the counter-property is a fault, but rather that hesitation is not a fault. Because immediately after that, saying that there is certainty about both, that is truly establishing or refuting, not saying that there is establishment or hesitation on either one. Because that is what (the treatise) says. Otherwise, it would become saying contradictions. The fifth example is, when establishing whether sound is permanent or impermanent, as the basis of the debate, the uncommon characteristic is "what is heard", as the subject. It can be inferred that it has been established as separated from both permanent and impermanent. Because it is merely not seeing both. If admitted, then, this subject will become a reason that can distinguish whether sound is permanent or impermanent, because no matter whether it is used as an argument for establishing sound as permanent or impermanent, it possesses the property of the subject and the counter-property pervasion. If admitted, then it contradicts what the teacher said, "How can what is heard itself become a reason for distinguishing?" If it is said that it cannot prevent both for that (sound), because if it prevents both for that, then, because other valid cognition harms the fact that if one direct contradiction is prevented on the same object, the other must necessarily be established, so it does not possess an object without harm. If that is the case, then this situation is merely not seeing on the dissimilar side, and cannot be established as necessarily non-existent. It can be inferred that, just as preventing both permanent and impermanent on the heard sound will be harmed by other valid cognition, other reasons merely not seeing on the dissimilar side, when establishing as necessarily non-existent, may also be harmed by other valid cognition. The sixth example is, the Vaisheshika school wants to establish that the feeling of indifference is a quality of wind alone, therefore for the seen earth, water, and fire, as the subject, it does not possess the feeling of indifference, because the feeling of indifference is not seen. This reason, it can be inferred, this subject possesses an unerring counter-property pervasion. Because it is merely not seeing on the dissimilar side. If admitted, then it contradicts what the teacher said in "The Division of Wind": "If merely because it is not seen, it prevents the touch on the seen objects, then that is also unreasonable."
Tibetan
གཉིས་པ་ནི་མ་མཐོང་ཙམ་གྱིས་མེད་པ་འགྲུབ་ན་རོ་ནུས་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་ཨ་མྲ་དང་གཟུགས་མཚུངས་པའི་ཨ་མྲ་ལྷག་མ་རྣམས་ཆོས་ཅན། རོ་ནུས་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་ཏེ། ཨ་མྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ་ཨ་མྲ་ཆོས་ཅན། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལྡོག་ཁྱབ་ཚང་བར་ཐལ། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདོད་ན། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟགས་ཡང་དག་དུ་ཐལ། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆོས་དང་ལྡོག་ཁྱབ་ཚང་བའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཡུལ་བཟང་ངན་དང་། ལེགས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་རྫས་ཨ་མྲ་ལ་ནུས་པ་དང་རོ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་སྣང་བས་ཨ་མྲ་དེ་ལ་གཅིག་རོ་ནུས་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བས་ཨ་མྲ་གཞན་ལ་རོ་ནུས་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཡོད་པར་ངེས་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་གཏན་ཚིགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ནམ་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། སྤྱིར་ཆོས་དེ་མ་དམིགས་པ་དེ་ཆོས་དེ་མེད་པར་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་ཏེ། བྱེ་བྲག་པས་གསོན་ལུས་ལ་བདག་དང་། རྒྱང་འཕེན་པས་ས་ལ་ཤེས་པ་དང་། སོགས་ཀྱི་སྒྲས་བསྡུས་པ་གྲངས་ཅན་པས་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་མ་དམིགས་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། འབྲེལ་པ་ཡོད་ན་ལྡོག་པ་གྲུབ། །འབྲེལ་པ་མེད་ན་འགྲོ་ལྡོག་མེད། །འབྲེལ་པ་དཔེ་ལ་སྟོན་པའི་ཚུལ། །ཚུལ་དེས་དགག་རྟགས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། མ་མཐོང་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་པ་མི་འགྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར་རྟགས་སུ་གཟུང་བྱའི་ངོ་བོ་དེ་ཡོད་ཙམ་དང་རང་ཆས་སུ་འབྲེལ་བའི་རྟགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་བྱས་པ་ལ་རང་ཆས་སུ་འབྲེལ་བའི་མི་རྟག་པ་ལྡོག་པས་བྱས་པ་ལྡོག་པ་བཞིན་ནོ། །འང་ནི་ཕྱི་མ་འདྲེན་པ་སྟེ་རྟགས་སུ་གཟུང་བྱའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལོག་པ་ཡིས་ནི་འབྲས་བུ་གཏན་ཚིགས་དེ་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ་འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དུ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མེ་ལོག་པས་འབྲས་བུ་དུ་བ་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། རྟགས་ཆོས་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་དེ་ལྟ་མིན་ན་གཞན་རྟགས་ནི་ཆོས་ཅན། གཅིག་ཆོས་ལོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཆོས་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། མི་འག
Chinese
第二，如果仅仅因为没有看见就成立不存在，那么与具有特殊味道和功效的芒果形状相似的其他芒果，是所立宗。它们具有特殊味道和功效，因为它们是芒果。这样立宗时，芒果是所立宗。成立它的反面周遍是完整的，是应成的。如果认为成立它的不共品类仅仅是因为没有看见，那么成立它的因就成了正确的因，是应成的。因为它成立它的同品周遍和反面周遍是完整的。不能这样认为，因为由于地方的好坏和做得好不好等差别，芒果的本体在功效和味道等方面显现出不同，因此看到其中一个芒果具有特殊味道和功效，就确定其他芒果也具有那种特殊味道和功效，这是不合道理的。第三，凡是不共品类上不可得的因，它本身是否就是论式中不共品类上不存在的能立呢？或者不是呢？是应成的。因为一般来说，那个法不可得，并不能完全成立那个法不存在。承认这个因，因为胜论派认为活人身上有我，顺世外道认为地上有意识，等等用“等”字概括的数论派认为因上没有果，但实际上是存在的。第三部分有四点：有关联则反面成立，无关联则无顺反。关联在例子中显示的方式，通过这种方式，遮破因的周遍就成立了。第一点：仅仅因为没有看见，反面不能成立，因此，作为因所取的本体，仅仅是存在，并且与自性相关联的因的本体，仅仅因为所要成立的法的反面，因的本体本身就会转变，例如，因为与所作性自性相关联的无常性转变，所作性也转变一样。这个“也”是引导后面的，即作为因所取的因，所要成立的法的反面，那么结果，也就是因，就会转变，因为结果对因的随顺和违逆是没有错乱的。例如，因为作为烟的因的火的反面，结果烟也会转变一样。第二点：如果因和法之间的关联没有成立，那么其他的因，是所立宗。一个法的反面力量，怎么会转变呢？不会转变，是应成的。因为和法没有关联。不转变
English
Secondly, if non-perception alone establishes non-existence, then the remaining mangoes that are similar in shape to the mango with special taste and potency are the subject of the proposition. They possess special taste and potency because they are mangoes. When this is stated, the mango is the subject of the proposition. The counter-pervasion of its establishment is complete, it is consequential. If it is asserted that the non-concordant side of its establishment is merely because it is not seen, then the sign of its establishment becomes a correct sign, it is consequential. Because the property of the subject and the counter-pervasion of its establishment are complete. It is not possible to assert this, because due to differences such as the goodness or badness of the place and the quality of the work, the substance of the mango appears to have different potencies and tastes, and therefore, seeing that one mango has a special taste and potency, it is not reasonable to conclude that other mangoes also have that special taste and potency. Thirdly, is that which is not observed on the dissimilar side of the sign itself the proof of the absence on the dissimilar side in the argument, or is it not? It is consequential. Because in general, the non-observation of that dharma does not thoroughly prove the absence of that dharma. The sign is admitted, because the Vaisheshikas assert that there is a self in the living body, the Lokayatas assert that there is consciousness in the earth, and the Samkhyas, summarized by "etc.", assert that the effect is not observed in the cause, but it exists. The third has four points: If there is a connection, the opposite is established. If there is no connection, there is no going back and forth. The way to show the connection in the example. By that way, the pervasion of the negation sign is established. The first point: Because the opposite is not established by merely not seeing, therefore, the nature of the sign to be taken as the sign is merely existence, and the opposite of the dharma to be established, which has become the very nature of the sign related to its own nature, changes the very nature of the sign. For example, just as impermanence, which is related to being made by its own nature, changes, being made also changes. The word "also" leads to the latter, that is, the opposite of the dharma to be established, which has become the cause of the sign to be taken as the sign, then the result, that is, the reason, will change, because there is no confusion in the result's following and reversing the cause. For example, just as the result, smoke, changes because the opposite of fire, which has become the cause of smoke. The second point: If the connection between the sign and the dharma is not established, then the other sign is the subject of the proposition. How can the power of the opposite of one dharma change? It will not change, it is consequential. Because it has no connection with the dharma. It will not change.