Tibetan
ད་མེད་རྟག་པ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པས་རྟགས་ཁས་བླངས་སོ། །གལ་ཏེ་གོ་རིམ་ལོག་པས་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཡི་གེའི་བཀོད་པ་སྔགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡི་གེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་བཀོད་པ་ཁོ་ན་ལས་སྔགས་འབྲས་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལས་དོན་གཞན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡི་ཁྱོད་ཀྱི་བཀོད་པའང་སྔར་ནི་གལ་ཏེ་ཡི་གེ་རིམ་པ་དག་ཅེས་སོགས་སུ་བསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱོད་ལས་དོན་གཞན་མ་ཡིན་པའི་བཀོད་པས་སྔགས་འབྲས་འགྲུབ་པ་ལ་ནི་སྔར་གྱི་སྐྱོན་དེ་ཉིད་གནས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྔགས་དེ་ཆོས་ཅན། འདོད་པའི་དོན་རྟག་ཏུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྟག་ཏུ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་ཏེ་ཆོ་ག་ལ་ལྟོས་ནས་འདོད་པའི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཆོ་ག་སོགས་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། གནོད་བྱེད་ཐལ་བ་དངོས་སུ་བརྗོད། །བྱེད་པོའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་དགག །བྱེད་པོ་འདོད་ན་ཁས་བླངས་འགལ། །རང་ལ་མཚུངས་པའི་ཉེས་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྔགས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། བྲམ་ཟེ་དང་གདོལ་པ་སོགས་ཀུན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་རྟག་པའི་དངོས་པོའི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་སྒྲུབ་པ་དེ་འདྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །ཁྱབ་སྟེ། དངོས་པོའི་ནུས་པ་ལ་ནི་སྐྱེས་བུ་ལ་ཉེ་རིང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྐྱོན་མེད་དེ། བྲམ་ཟེ་དང་གདོལ་པ་རིགས་བཟང་ངན་གྱི་ཁྱད་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྔགས་འབྲས་འགྲུབ་མི་འགྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་དེ་བྱེད་པ་པོ་བྲམ་ཟེ་དང་གདོལ་པའི་རིགས་བཟང་ངན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་ཡང་ལྟོས་པ་མི་རུང་བར་ཐལ། ཁྱོད་རྐྱེན་གྱིས་ལེགས་པར་བྱས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། དངོས་པོ་རྐྱེན་གྱིས་འདུས་བྱས་པ་ཡིན་ཡང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའི་ཐ་དད་པ་དེ་རྒྱུ་ཐ་དད་པས་བྱེད་ཀྱི་གཞན་དུ་མིན་པའི་ཕྱིར། བྱེད་པ་པོ་བྲམ་ཟེ་དང་གདོལ་པའི་རིགས་བཟང་ངན་གྱི་ཁྱད་པར་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལས་སྔགས་ཀྱི་ནུས་པ་སོ་སོར་ངེས་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་འཇིག་རྟེན་གྱི་བརྡ་ཙམ་ལ་ལྟོས་ནས་འགྱུར་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔགས་ཆོས་ཅན། བྲམ་ཟེས་ཁྱོད་ལ་ཁྱད་པར་ཅི
Chinese
现在因为承许了无有常一，所以承许了理由。如果次序颠倒不能成立，因为文字的排列是咒语的缘故。文字有法，从你的排列本身不能成就咒语的果，因为你的排列从你来说已经变成了其它的事物，而且你的排列先前在“如果是文字次第等”中已经遣除了，并且从你来说不是其它事物的排列成就咒语的果，那么先前的问题仍然存在。第二，咒语，有法，应该恒时成就所希望的义，因为是成办所希望义的常法之故。如果不是恒时成办，而是依赖仪轨来成办所希望的义，那么，咒语，有法，你对于仪轨等没有饶益的能力，因为是常法之故。第三有四：真实宣说能害的太过；遮破有作者的差别；如果承认作者，则与承许相违；遮止与自己相同的过失。第一，咒语，有法，应该成为婆罗门和旃陀罗等一切的义成办者，如果不是依赖于补特伽罗，而是咒语的声音，以常法事物的能力本身来成办义的缘故。周遍，因为事物的能力对于补特伽罗没有亲疏之故。第二，如果无过失，因为婆罗门和旃陀罗种姓好坏的差别自性成立，所以有咒语之果成办与不成办的差别之故。咒语，有法，你成就果，对于作者婆罗门和旃陀罗种姓好坏的差别也不应该依赖，因为你不是由因缘善妙所作的缘故。周遍，因为事物虽然是由因缘聚合所作，但是果的事物差别是由因差别所作，而不是其它的缘故。作者婆罗门和旃陀罗种姓好坏的差别，有法，从你自性成立不能确定咒语的能力各别，因为你依赖于世间的名言而改变，不是自性成立的缘故。第三，咒语，有法，婆罗门对你有什么差别
English
Now, because of accepting the nonexistent, permanent, and singular, the reason is accepted. If it doesn't work due to reversed order, because the arrangement of letters is mantra, then: Letters, subject, it follows that the mantra result is not accomplished solely from your arrangement. Because your arrangement, which has become something other than you, was previously refuted in "if it is the order of letters, etc.," and if the mantra result is accomplished by an arrangement that is not something other than you, then the previous fault remains. Second: Mantra, subject, it follows that the desired meaning will always be accomplished, because it is the permanent that accomplishes the desired meaning. If it is not always accomplished, but accomplishes the desired meaning depending on rituals, then: Mantra, subject, it follows that you do not have the ability to benefit from rituals, etc., because you are permanent. Third, there are four: Directly state the contradictory consequence; Refute the existence of a difference in the agent; If you accept an agent, it contradicts the acceptance; Avoid the fault of being similar to oneself. First: Mantra, subject, it follows that it will become the accomplisher of the meaning for all, such as Brahmins and Chandalas, because if it does not depend on the individual, but the sound of the mantra accomplishes the meaning by the power of the permanent object itself. It is pervasive, because the power of the object has no partiality towards the individual. Second: If there is no fault, because the difference between the good and bad castes of Brahmins and Chandalas is established by nature, therefore there is a difference in whether the mantra result is accomplished or not. Mantra, subject, it follows that your accomplishment of the result should not depend on the difference between the good and bad castes of the agent, Brahmin and Chandala, because you are not well made by conditions. It is pervasive, because even though the object is made by the aggregation of conditions, the difference in the object of the result is made by the difference in cause, and not otherwise. The difference between the good and bad castes of the agent, Brahmin and Chandala, subject, it follows that the power of the mantra is not determined separately from your being established by nature, because you change depending only on worldly conventions, and are not established by nature. Third: Mantra, subject, what difference does a Brahmin make to you?