Chinese
因此，这些字母是法。发音的舌头和上颚的主要结果是显现者，而不是被显现者。因为舌头和上颚的集合的行为必然会指向你的本质。这是普遍的，因为显现的原因不可能产生本质。在这里，为了证明字母是从舌头和上颚产生的，字母的一部分被赋予了字母的名称，这种类型有很多。第三，如果你们仅仅将舌头和上颚等去除声音本质的障碍称为显现者，那么去除障碍本身就是法。为什么你作为施事者，施事者的集合的力量会是可接受的呢？因为你不是事物。除了声音之外，陶罐等也是法。它们应该被认为是泥土和陶工等的显现者。声音是舌头和上颚等的显现者，声音从舌头和上颚等产生的方式，与你从泥土等产生的方式没有区别。如果你们这样承认，那么泥土等所有原因都是法。在产生陶罐等的本质上将变得毫无意义，因为它们仅仅是陶罐等的显现者。如果你们认为舌头和上颚等是先前存在的常恒声音的显现者，那么如何证明声音是常恒的呢？如果你们认为先前认识到相同的事物，以及将先前存在的事物与有意义的表达结合等是证明，那么这两者都是法。证明声音是常恒的标志是不正确的，因为你没有证明声音是常恒的例子，因为事物都是瞬间毁灭的。这个证明声音不是常恒的理由是法。还有其他必要性，因为这也是为了驳斥其他证明声音是常恒的错误标志。第四，如果字母的显现是听到字母显现的听觉意识，并且它的顺序是吠陀的语言，那么听觉意识是法。它不应该是以人为基础的，因为它不是由人创造的吠陀语言。如果你们这样认为，那么它是法。你作为人的
English
Therefore, these letters are the dharma. The main result of the tongue and palate of pronunciation is the manifester, not the manifested. Because the action of the collection of tongue and palate will necessarily point to your essence. This is universal, because it is impossible for the cause of manifestation to produce essence. Here, in order to prove that the letter arises from the tongue and palate, a part of the letter is given the name of the letter, and there are many of this kind. Third, if you merely call the removal of the obstruction of the essence of sound by the tongue and palate, etc., the manifester, then the mere removal of the obstruction is the dharma. Why would the power of the collection of agents be acceptable to you as the agent? Because you are not a thing. Besides sound, pottery pots, etc. are also dharma. They should be considered the manifesters of clay and potters, etc. Sound is the manifester of tongue and palate, etc., and the way sound arises from tongue and palate, etc., is no different from the way you arise from clay, etc. If you admit this, then all causes such as clay are dharma. It will become meaningless in producing the essence of pottery pots, etc., because they are merely the manifesters of pottery pots, etc. If you think that the tongue and palate, etc., are the manifesters of the previously existing constant sound, then how can you prove that the sound is constant? If you think that previously recognizing the same thing, and combining the previously existing thing with meaningful expression, etc., are proof, then both of these are dharma. The sign that proves that sound is constant is incorrect, because you have no example to prove that sound is constant, because things are all destroyed in an instant. This reason for proving that sound is not constant is the dharma. There are other necessities, because this is also to refute other false signs that prove that sound is constant. Fourth, if the manifestation of a letter is the auditory consciousness that hears the manifestation of the letter, and its order is the language of the Vedas, then the auditory consciousness is the dharma. It should not be human-based, because it is the Vedic language not created by humans. If you think so, then it is the dharma. You as a human
Tibetan
རྟེན་ཅན་མ་ཡིན་པ་མི་འཐད་དེ། ཁྱོད་དེ་མ་ཡིན་པ་ལ་དཔྱོད་པ་བ་རང་གིས་བློ་སྐྱེས་བུའི་ཡོན་ཏན་དུ་ཁས་བླངས་པ་དང་། བློ་སྐྱེས་བུ་ལ་བརྟེན་པ་མངོན་སུམ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་དང་། བློ་སྐྱེས་བུ་ལ་བརྟེན་པར་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་དང་། བློ་སྐྱེས་བུའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པའི་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཅིག་ཆར་ཏེ་ཕན་ཚུན་མ་ལྟོས་པར་སོ་སོ་ནས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ཡི་གེ་ལས་གཞན་རིམ་པ་སྔ་མས་ཁེགས་པ་ནི། ཡི་གེ་རྣམས་ལས་ཐ་དད་པའི་རིམ་པའང་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་ངག་མ་ཡིན་ཏེ། གོང་དུ་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་གསལ་བར་བཅད་ནས་བཀག་ཟིན་ཏོ། །བཞི་པ་དེས་ན་གོ་རིམ་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་གྲུབ་པ་ནི། ཡི་གེའི་གོ་རིམ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུའི་རྟེན་ཅན་མིན་ཏེ་ཡིན་པར་ཐལ། ཡི་གེ་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡང་མ་གྲུབ་ཀྱང་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བཞག་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གསུམ་པ་སྒྲ་དང་ནུས་པ་རྟག་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཡོད་པས་སྒྲ་ལ་མི་རྟག་བསྒྲུབ། །དེས་ན་སྔར་བཤད་རིགས་པ་གྲུབ། །དེ་ཡིས་ནུས་པ་རྟག་པ་ཁེགས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱབ་སྒྲུབ་བཅས་པའི་རྩ་རྟགས་དགོད། །ཁྱབ་སྒྲུབ་བཅས་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་དཔེ་མེད་པ་ཡིན་ན། རྟག་པ་མིན་པར་གང་གིས་གྲུབ་ཅེ་ན། སྒྲ་ནི་ཆོས་ཅན། སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན། འཇིག་པ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོར་ཡོད་པ་ཙམ་དང་རང་ཆས་སུ་འབྲེལ་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་རྒྱུ་ལས་ཕྱིས་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་དངོས་པོའི་རྒྱུ་དེ་ཉིད་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩོད་ངོར་ནི་དངོས་པོ་འགོད་པར་བྱེད་ཅེས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། རིག་བྱེད་པ་སོགས་ན་རེ། དངོས་པོ་དེ་ཉིད་འཇིག་པར་མི་འདོད་ལ་ཤིང་དང་བུམ་པ་སོགས་ཞིག་ནས་མེད་པ་ཉིད་དངོས་པོ་དེའི་འཇིག་པར་འདོད་ཅིང་དེ་རྒྱུ་མེ་དང་ཐོ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། འཇིག་པ་ལྟོས་མེད་མ་གྲུབ་ཅེས་སྨྲའོ། །དེ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱབ་སྒྲུབ་རྟགས་ལ་མ་གྲུབ་སྤང་། །རྩ་བའི་རྟགས་ལ་མ་ངེས་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཞིག་པ་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དགག །དེ་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཞིག་པ་དོན་གཞན་སྐྱེ་བ་དགག །ཞིག་པ་དེ་ཉིད་སྐྱེ་བ་དགག །ཞིག་པ་ཕུང་གསུམ་སྐྱེ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། མེས་ཤིང་གི་ཞིག་པ་བསྐྱེད་ན་ཤིང་ལས་དོན་གཞན
Chinese
不应理，因为你（对方）自己已承认，若非依凭有情，则有情之智慧不能成为有情之功德，而且有情之智慧依凭有情，已由现量成立，并且有情之智慧依凭有情，已是世间共许，又以随行、随返于有情之智慧的相属之故，由比量亦可成立，故能一时从各自互不观待之处而破斥之。第三，以文字之外的次第已被前者遮破：文字之外的次第，亦是所立宗，并非有情所造之语，因为已由前述的应知未见的相属而明显地断定并遮止了。第四，因此成立了次第是由有情所造：文字的次第，是所立宗，如何不是有情的依凭，实应是，因为与文字既非一亦非异，虽未成立，然是由分别念假立安设之故。第三，破斥声音与功能常有分三：以有而成立声音无常，因此成立了前述的理路，由此遮破了功能常有。第一，分二：安立周遍成立之根本因，遣除周遍成立之诤论。第一：若无成立声音常有的同品喻，那以何成立非常呢？声音是所立宗，实是刹那无常，因为是有的缘故。若不周遍，则坏灭是所立宗，仅是于事物存在，且是自性相关的，因为是从事物的因，之后不观待他因，而从事物之因所生之故。于诤论而言，则应安立事物，如是已于前述。第二：有顺世外道等说，不许事物坏灭，而木头与瓶子等坏灭而无有，则许是该事物的坏灭，并且是观待因火与槌子等之故，故坏灭非不观待。为破斥彼等分二：遣除周遍成立之因不成，遣除根本因不定。第一，分二：遮止坏灭由因而生，遣除于彼太过的过失。第一，分三：遮止坏灭生他义，遮止坏灭生自性，遮止坏灭生三蕴。第一：若火生木头之坏灭，则从木头生他义
English
It is not reasonable, because you (the opponent) yourself have admitted that if it does not rely on sentient beings, the wisdom of sentient beings cannot become the merit of sentient beings, and that the wisdom of sentient beings relies on sentient beings has been established by direct perception, and that the wisdom of sentient beings relies on sentient beings is commonly accepted in the world, and also because of the connection of following and returning to the wisdom of sentient beings, it can also be established by inference, so it can be refuted at once from each independent place. Third, the order other than letters has been refuted by the former: the order other than letters is also the established subject, not the speech made by sentient beings, because it has been clearly determined and prevented by the previously mentioned connection of knowable non-perception. Fourth, therefore it is established that the order is made by sentient beings: the order of letters is the established subject, how can it not be the dependence of sentient beings, it should be, because it is neither one nor different from letters, although it has not been established, it is because it is falsely established by discrimination. Third, refuting the permanence of sound and function is divided into three: establishing the impermanence of sound by existence, therefore the previously mentioned reasoning is established, thereby refuting the permanence of function. First, divided into two: establishing the root cause of pervasive establishment, eliminating the controversy of pervasive establishment. First: If there is no similar example to establish the permanence of sound, then by what is it established as impermanent? Sound is the established subject, it is indeed momentary impermanence, because it exists. If it is not pervasive, then destruction is the established subject, it is only in the existence of things, and it is related to its own nature, because it is born from the cause of things, and later does not depend on other causes, but from the cause of things itself. In terms of controversy, things should be established, as has been mentioned before. Second: Some materialists and others say that they do not allow the destruction of things, but the destruction and non-existence of wood and bottles, etc., is allowed to be the destruction of that thing, and it depends on causes such as fire and hammers, so destruction is not independent. To refute them, divided into two: eliminating the non-establishment of the cause of pervasive establishment, eliminating the uncertainty of the root cause. First, divided into two: preventing destruction from being born from cause, eliminating the fault of being too excessive in it. First, divided into three: preventing destruction from giving rise to other meanings, preventing destruction from giving rise to its own nature, preventing destruction from giving rise to the three aggregates. First: If fire gives rise to the destruction of wood, then from wood arises other meanings