Tibetan
་པར་གྱུར་ན་སྐྱེས་བུ་དེས་ཀྱང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་མ་ལུས་པ་ཅིག་ཆར་ཐོས་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཐོས་པའི་སྒྲ་དང་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཆ་མེད་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྒྲ་གཅིག་ཁོ་ན་ཐོས་རུང་དུ་དབང་པོ་ལེགས་པར་འདུས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་དབང་པོ་ཐ་དད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ན་ཉན་ཤེས་དེ་དོན་སྒྲ་གཅིག་ཁོ་ན་འཛིན་པར་ངེས་པ་ཡིན་པས་སྒྲ་ཀུན་མི་ཐོས་སོ་ཞེ་ན། ཉན་ཤེས་ཆོས་ཅན། སྙན་ངག་དང་གླུ་ལ་སོགས་པ་སྒྲའི་ཚོགས་པ་དུ་མའི་ཅ་ཅོ་ཇི་ལྟར་ཐོས་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། སྒྲ་གཅིག་ཁོ་ན་འཛིན་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཅ་ཅོ་ཐོས་པ་དེ་ལ་རྗོད་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་སྒྲ་ཙམ་ཡན་གར་བ་དུ་མ་ཅིག་ཆར་ཐོས་པར་འགྱུར་གྱི། རྗོད་བྱེད་ངག་ཚིག་ནི་དུ་མ་ཅིག་ཅར་ཐོས་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། སྒྲ་ཙམ་ཡན་གར་བ་ལས་དོན་ཐ་དད་པའི་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་འདི་ལ་ཆོས་ཅན། མོས་པའི་དབང་གིས་ཤིན་ཏུ་ཆེས་དད་པར་བྱ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། རིགས་པ་མེད་པའི་དམ་བཅའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཅ་ཅོའི་ནང་ནས་སྒྲ་གཞན་དག་ནི་མི་འདོན་པར་གནས་ནས་སྐྱེས་བུ་གཅིག་རིག་བྱེད་འདོན་པ་ན་ཆོས་ཅན། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ་མི་ཐོས་པར་ཐལ། སྒྲ་ཙམ་ཡན་གར་བ་ཁོ་ན་ཐོས་པའི་ཕྱིར། ཡང་ན་ཉན་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པའི་སྒྲ་ཙམ་ཡན་གར་བ་དུ་མ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། སྒྲ་ཙམ་ཡན་གར་བ་ཡང་རེ་རེ་ཐོས་པ་ལ་ནུས་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མ་ངེས་ན་རྗོད་བྱེད་ཀྱང་རེ་རེ་ཐོས་པ་ལ་མ་ངེས་པར་མཚུངས་སོ། །དཔྱོད་པ་པ་དག་སྒྲ་ཙམ་ཆོས་ཅན། རྗོད་བྱེད་དུ་མི་འདོད་དེ། སྔ་ཕྱི་ཆ་དང་བཅས་པའི་ཉེས་པ་གང་དང་ཆ་སྔ་ཕྱི་ཚོགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཉེས་པ་གང་གིས་ཀྱང་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། དེས་ན་རིམ་ཅན་གྱི་སྒྲ་ཙམ་གྱིས་གསལ་བར་བྱས་པའི་ངག་ཚིག་ཆ་མེད་རྗོད་བྱེད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྗོད་བྱེད་ངག་ཚིག་ལ་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་གོ་རིམ་དེ་མེད་དེ་ཡོད་པར་ཐལ། གོ་རིམ་ཅན་གྱི་སྒྲ་ཙམ་དག་གིས་གསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གཉིས་པ་ཡི་གེའི་རིམ་པ་ངག་མིན་པ་ལ་བཞི་སྟེ། བཀོད་པའི་རིམ་པ་མ་བྱས་ངག་མ་ཡིན། །གསལ་བའི་རིམ་པའང་མ་བྱས་ངག་མ་ཡིན། །ཡི་གེ་ལས་གཞན་རིམ་པ་སྔ་མས་ཁེགས། །དེས་ན་གོ་རིམ་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཡི་གེ་ལས་ཐ་དད་པའི་ངག་མེད་པས་ཡི་གེའི་རིམ་པ་ཉིད་ངག་ཡིན་ཅིང་། དེ་མ་བྱས་པར་སྒྲུབ་བོ་ཞེ་ན། ཡི་གེའི་རིམ་པ་དེ་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་མིན་པར་ཐལ། ཡི་གེ་རྣམས་ལས་ཐ་དད་མེད་པ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། གཞན་ཡང་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་གོ་རིམ་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་པའང་མེད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་གོ་རིམ་དེ་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་ན་གོ་རིམ་གཞན་དང་གཞན་དུ་བྱར་ཡོད་པ་ནི་འགལ་ལ། ཁྱོད་ཀྱི་གོ་རིམ་གཞན་དང་གཞན་དུ་བྱར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིག་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཡུལ་སྔ་མ་སྤངས་ནས་གཞན་དུ་འཇུག་པའི་ཡུལ་གྱི་གོ་རིམ་དང་། འགའ་ཞིག་སྔར་ཡོད་ལ་འགའ་ཞིག་ཕྱིས་ཡོད་པའི་དུས་ཀྱི་གོ་རིམ་མེད་པར་ཐལ། ཡུལ་ཐམས་ཅད་ན་ཁྱབ་པ་དང་། རྟག་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་དང་ཁྱབ་བྱེད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རིག་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་མི་རྟག་པ་དང་ཁྱབ་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཡང་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེའི་སྐྱོན་ཡང་མི་རྟག་ན་ནི་རྩོལ་བྱུང་ཕྱིར། །ཞེས་དང་། གལ་ཏེ་དེ་དག་ཁྱབ་བྱེད་མིན། །ཞེས་སྔར་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རྟག་པ་ཡིན་ན་གསལ་བར་འགལ། །ངོ་བོ་བསྐྱེད་ན་གསལ་བྱེད་མིན། །སྒྲིབ་བྱེད་བྲལ་ཙམ་གསལ་བ་མིན། །ཉན་བློ་སྐྱེས་པ་གསལ་བ་མིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡི་གེ་གྲུབ་ཟིན་རྟག་པ་བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་གྱིས་གསལ་བར་བྱས་པའི་རིམ་པའང་ངག་ཡིན་ཅིང་། དེ་མ་བྱས་པར་སྒྲུབ་བོ་ཞེ་ན། ཡི་གེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་གྱིས་གསལ་བར་བྱས་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་རྟག་པ་གང་ཞིག རྟག་པ་ལ་རྐྱེན་གྱིས་གསལ་བ་གོང་དུ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡི་གེ་དེ་ཆོས་ཅན། བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་གྱིས་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་གྱི་དེ་དག་གིས་གསལ་བྱ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། བྱེད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བའི་ནུས་པ་ཉིད་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་སྟེ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ནའོ། །ཁྱབ་སྟེ། གསལ་བྱ་རང་གི་རྒྱུ་ལས་གྲུབ་ཟིན་པའི་དོན་ལ་གསལ་བྱེད་རང་ཉིད་མངོན་དུ་ཤེས་པས་གཞན་གསལ་བྱ་འཛིན་པའི་བློའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ནི་གསལ་བྱེད་དུ་འདོད་པས་གསལ་བྱེད་ཀྱིས་གསལ་བྱའི་ངོ་བོ་བསྐྱེད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་སྒྲོན་མེའི་འོད་ཀྱིས་བུམ་པ་གྲུབ་ཟིན་བློ་ཡུལ་དུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་བཞིན། ཚུལ་དེ་ལས་གཞན་དུ་གསལ་བྱེད་ཀྱིས་གསལ་བྱའི་ངོ་བོ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནའང་། གསལ་བྱེད་འདི་ཆོས་ཅན། གསལ་བྱའི་བྱེད་པ་པོ་ཉེར་ལེན་ལས་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། གསལ་བྱའི་ངོ་བོ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ཡི་གེ་རྣམས་ཆོས་ཅན། བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་གྱི་འབྲས་བུའི་གཙོ་བོ་ཉིད་ཡིན་གྱི་གསལ་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ཡི་བྱ་བ་ལས་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ངོ་བོ་ངེས་པར་ཡང་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་ངོ་བོ་བསྐྱེད་པ་དེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། འདིར་ཡི་གེ་བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་ལས་སྐྱེས་པར་སྒྲུབ་པའི་ཡི་གེ་ནི་ཡི་གེའི་ཆ་ཤས་ལ་ཡི་གེའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་སྟེ་འདི་འདྲའི་རིགས་ཅན་མང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲ་དེའི་ངོ་བོའི་སྒྲིབ་བྱེད་དང་བྲལ་བ་བྱེད་པ་ཙམ་ལ་གསལ་བྱེད་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། སྒྲིབ་བྱེད་དང་བྲལ་ཙམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བྱེད་པ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་བྱེད་པའི་ཚོགས་ཀྱི་ནུས་པ་དེ་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་ལས་གཞན་རྫ་བུམ་སོགས་དག་ཀྱང་ཆོས་ཅན། འཇིམ་པ་དང་རྫ་མཁན་སོགས་ཀྱི་གསལ་བྱ་ཡིན་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་ལྕེ་རྐན་སོགས་ཀྱིས་གསལ་བྱ་ཡིན་པ་གང་ཞིག སྒྲ་ལྕེ་རྐན་སོགས་ལས་བྱུང་བའི་ཚུལ་དང་། ཁྱོད་འཇིམ་པ་སོགས་ལས་བྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཁས་ལེན་ཞེ་ན། འཇིམ་པ་སོགས་རྒྱུ་རྣམས་ཀུན་གྱི་ཆོས་ཅན། རྫ་བུམ་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྐྱེད་པ་ལ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། རྫ་བུམ་སོགས་ཀྱི་གསལ་བྱེད་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་སོགས་སྔར་ནས་ཡོད་པའི་སྒྲ་རྟག་པའི་གསལ་བྱེད་དུ་འདོད་ན་སྒྲ་རྟག་པར་ཅིས་འགྲུབ། གལ་ཏེ་སྔ་ཕྱི་གཅིག་ཏུ་ངོ་ཤེས་པ་དང་སྔར་ནས་ཡོད་པ་དོན་ལ་རྗོད་བྱེད་དུ་སྦྱར་བ་སོགས་གང་ཡིན་པ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འདོད་ན་ནི། དེ་གཉིས་ཆོས་ཅན། སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་དཔེ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་སྐད་ཅིག་གིས་ནི་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་དཔེ་མེད་པར་བསྟན་པའི་རིགས་པ་འདི་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ངན་པ་གཞན་ཡང་སུན་དབྱུང་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། ཡི་གེ་གསལ་བ་ནི་ཡི་གེ་གསལ་བར་ཐོས་པའི་ཉན་བློ་ཡིན་ལ་དེའི་གོ་རིམ་དེ་རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཉན་བློ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུའི་རྟེན་ཅན་མིན་པར་ཐལ། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྐྱེས་བུའི་
Chinese
如果变成那样，那个人也成为有法者。你理应同时听到所有的声音，因为你听到的声音和所有的声音是无分的。第二种情况是：如果仅仅听到一个声音，由于诸根聚合完好的差别，诸根才会有不同的作用。那么，听觉意识就必定只能执持一个声音，因此听不到所有的声音。如果这样说，那么听觉意识，作为有法者，诗歌和歌曲等众多声音的集合的喧闹声，怎么能够听到呢？理应听不到，因为必定只能执持一个声音。如果说，听到喧闹声时，会同时听到许多不表达意义的纯粹声音，但却不是同时听到许多表达意义的言语，那么，对于这种说法——纯粹声音之外，还存在着表达不同意义的言语的体性——作为有法者，这只不过是由于信仰的力量而产生的极度信任而已，因为这是没有道理的承诺。此外，在喧闹声中，当其他的声音都不发出，而有一个人发出知识的声音时，作为有法者，表达意义的声音是怎么听到的呢？理应听不到，因为听到的只是纯粹的声音。或者，听觉意识，作为有法者，怎么能够了知许多不同的纯粹声音呢？理应不能了知，因为确定了纯粹的声音也只能听到一个。如果不确定，那么表达意义的声音也同样不确定只能听到一个。论理者们，纯粹的声音，作为有法者，是不被认为是表达意义的，因为无论是有先后部分的过失，还是先后部分不可能聚集的过失，都是存在的。因此，他们说，由有次第的纯粹声音所显明的无分言语才是表达意义的。对于表达意义的言语，作为有法者，怎么会没有次第呢？理应是有次第的，因为它们是由有次第的纯粹声音所显明的。第二，字母的次第不是言语，有四点：没有安排的次第不是言语，没有显明的次第也不是言语，与字母不同的次第被前者遮破，因此，可以成立次第是由人安排的。第一点是：如果说，没有与字母不同的言语，因此字母的次第就是言语，并且要成立它不是人为的，那么，字母的
English
If it becomes that way, then that person also becomes the subject of debate. You should hear all sounds simultaneously, because the sound you hear and all sounds are indivisible. The second case is: if only one sound is heard, due to the difference of the senses being well assembled, the senses will have different functions. Then, the auditory consciousness must only hold one sound, so all sounds cannot be heard. If you say so, then the auditory consciousness, as the subject of debate, how can the noise of the collection of many sounds such as poetry and songs be heard? It should not be heard, because it must only hold one sound. If you say that when hearing the noise, many pure sounds that do not express meaning will be heard simultaneously, but not many words that express meaning will be heard simultaneously, then for this statement - besides pure sounds, there is also the nature of words that express different meanings - as the subject of debate, this is only extreme trust due to the power of faith, because this is an unreasonable commitment. In addition, in the noise, when other sounds are not emitted, and one person emits the sound of knowledge, as the subject of debate, how is the sound that expresses meaning heard? It should not be heard, because only pure sounds are heard. Or, the auditory consciousness, as the subject of debate, how can many different pure sounds be known? It should not be known, because it is determined that only one pure sound can be heard. If it is not determined, then the sound that expresses meaning is also equally uncertain that only one can be heard. Logicians, pure sounds, as the subject of debate, are not considered to express meaning, because whether it is the fault of having previous and subsequent parts, or the fault of the impossibility of gathering previous and subsequent parts, both exist. Therefore, they say that the indivisible words clarified by the sequential pure sounds are what express meaning. For the words that express meaning, as the subject of debate, how can there be no sequence? There should be a sequence, because they are clarified by the sequential pure sounds. Second, the sequence of letters is not speech, there are four points: the sequence without arrangement is not speech, the sequence without clarification is also not speech, the sequence different from letters is refuted by the former, therefore, it can be established that the sequence is arranged by people. The first point is: if you say that there is no speech different from letters, therefore the sequence of letters is speech, and it should be established that it is not artificial, then the letters of
Chinese
彼（宗），非人造，因为与诸字无别是一。（立宗）（因已承许） 又，彼等吠陀之字（宗），汝之次第，亦非全由人造而安立，因为若汝之次第非人造，则与汝之次第可作其他不同之次第相违，因为汝之次第可作其他不同之次第故。 吠陀之诸字（宗），无有舍弃前境而入于他境之境次第，亦无有某些先有、某些后有之时次第，因为于一切境中遍布，且恒常宣说故。若谓非无常且非遍布，则吠陀之诸字（宗），汝非无常且非遍布亦不应理，因为彼之过失亦如云：若无常，则为功用所生故。又，若彼等非遍布。如是先前已说故。 二者有四：若常则与显现相违。若生自性则非显现者。离遮障仅为显现非理。生起闻慧非显现也。第一者：若谓字已成立而作常法，则以舌颚显现之次第亦为语，若不作彼而成立，则字（宗），汝非以舌颚显现，因为汝是常法，常法为缘所显，于前已破故。第二者：彼字（宗），以舌颚作，是果而非彼等所显现者，因为由彼等作者之作用能力，汝之自性成立，即产生故。周遍：谓所显从自因成立之义，显现者自身显现而为他所显之执持识之因，是故许为显现者，故显现者生起所显之自性是不可能的。如灯之光使瓶已成立而于识境中显现一般。若于彼理之外，显现者生起所显之自性，则此显现者（宗），与所显之作者近取有何差别？无有差别，因为是所显之自性生起者故。
English
That (subject), is not man-made, because it is one that is no different from all the letters. (Thesis) (The reason is accepted) Furthermore, those Vedic letters (subject), your order is also not entirely established as not man-made, because if your order is not man-made, it contradicts that your order can be made into other different orders, because your order can be made into other different orders. The Vedic letters (subject), there is no order of objects that abandons the previous object and enters another, and there is no order of time in which some are earlier and some are later, because they pervade all objects and are constantly spoken. If it is said that they are not impermanent and not pervasive, then the Vedic letters (subject), it is also unreasonable that you are not impermanent and not pervasive, because the fault of that is also as it is said: If it is impermanent, then it is produced by effort. Also, if they are not pervasive. As it was said before. The second has four: If it is permanent, it contradicts manifestation. If it generates the essence, it is not a manifestor. Mere separation from obscuration is not manifestation. The arising of listening intelligence is not manifestation. The first is: If it is said that the letter has been established and made permanent, then the order of manifestation by the tongue and palate is also speech, and if it is established without doing that, then the letter (subject), you are not manifested by the tongue and palate, because you are a permanent phenomenon, and the manifestation of a permanent phenomenon by conditions has been refuted above. The second is: That letter (subject), made by the tongue and palate, is the result and not merely what is manifested by them, because from the very power of the actions of those agents, your essence is established, that is, it arises. It is pervasive: because the manifestor itself manifests the meaning that the manifested has been established from its own cause, and it is the cause of the consciousness that holds the other manifested, therefore it is accepted as the manifestor, so it is impossible for the manifestor to generate the essence of the manifested. Like the light of a lamp makes a pot that has been established manifest in the realm of consciousness. If, apart from that reason, the manifestor generates the essence of the manifested, then what is the difference between this manifestor (subject) and the agent of the manifested, the proximate cause? There is no difference, because it is the generator of the essence of the manifested.