Tibetan
སྒྲ་དོན་དེ་ཉིད་དུ་ཐལ། རྫས་སུ་གྲུབ་སྒྲ་དོན་དེ་ལས་ཐ་དད་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་སྒྲ་དོན་འབྲེལ་བྱེད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྒྲ་དོན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་མིན་པར་ཐལ། སྒྲ་དོན་ལས་རྫས་གཅིག་དང་རྫས་ཐ་དད་གང་རུང་མིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྫས་ཐ་དད་དང་རྫས་གཅིག་འདི་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྒྲ་དོན་ཆོས་ཅན། ཁྱེད་གཉིས་འདྲེས་པར་སྣང་བའི་འབྲེལ་པ་རྟོག་པས་བྱས་པ་སྟེ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་གཉིས་འདྲེས་པར་སྣང་བའི་འབྲེལ་པ་ཐ་སྙད་དུ་གྲུབ་པ་གང་ཞིག ཁྱེད་གཉིས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སྒྲ་དོན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཆོས་ཅན། གཞན་སྒྲ་དོན་ལ་རག་ལུས་པའམ་གཞན་སྒྲ་དོན་གྱི་འབྲེལ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རིམ་པ་ལྟར་རང་བྱུང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདི་རྫས་གཞན་འགོག་པའི་གཞུང་ལ་ཡང་སྦྱོར་བ་ནི་གཞུང་གི་སྡོད་ཚུལ་དང་། ཡོད་རྫས་ཀྱི་ནུས་པ་མ་རྟོགས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་འབྲེལ་བ་དོན་ལ་ཡོད་ན་ཡི་གེ་དང་དོན་ལ་ཡོད་དམ་ཚིག་སོགས་དང་དོན་ལ་ཡོད། དང་པོ་ལྟར་ན་ཡི་གེ་ཆོས་ཅན། རང་གི་བརྗོད་བྱའི་དོན་དང་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་དངོས་པོ་བ་མེད་པར་ཐལ། རང་གི་བརྗོད་བྱའི་དོན་སྟོན་པ་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། ཚིག་དང་ངག་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དང་རང་གི་བརྗོད་བྱའི་དོན་ལ་དངོས་པོ་ཡི་ནི་འབྲེལ་བ་འདི་ཇི་ལྟར་ན་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རྟོག་པས་ཀུན་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི་དོན་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཉན་ཤེས་ལ་སྣང་བའི་སྒྲའི་སྐད་ཅིག་རང་མཚན་རྣམས་རེ་རེས་དོན་མི་སྟོན་ཅིང་ཚོགས་པ་མི་སྲིད་པས་ན་དངོས་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་མ་ཡིན་ལ་རྟོག་པས་སྒྲའི་ཆ་ཤས་སྔ་ཕྱི་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བཟུང་ཞིང་སྣང་བ་ངག་ཚིག་དང་རྗོད་བྱེད་སོགས་སུ་འཇོག་པས་ན་དེ་དག་དོན་ལ་མེད་དོ། །ཡི་གེ་ཡང་སྒྲའི་ཆ་ཤས་རང་མཚན་ལ་ཡི་གེའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་དང་། དེ་དག་དུ་མ་ཚོགས་པ་རྟོག་པས་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བ་མིག་འཛུམ་པའི་ཡུན་ཚད་ཡན་ཆོད་ལ་ཡི་གེ་མཚན་ཉིད་པར་བཞག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོས་བརྗོད་བྱའི་དོན་མི་སྟོན་པར་བཤད་ཟིན་ཅིང་། ཕྱི་མ་ནི་དངོས་མེད་ཡིན་པ་ངག་ཚིག་དང་འདྲའོ། །གཉིས་པ་རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་བརྟགས་ནས་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ་བྱེད་
Chinese
声音和意义是相同的，因为实有的声音和意义不是不同的。如果承认，声音和意义就不能成为连接者。如果说既不是一也不是异，那么，声音和意义的关系，是无实体的，因为声音和意义不是实体一也不是实体异。这是周遍的，因为除了实体异和实体一之外，没有其他的实体。因此，声音和意义，你们两个混合在一起显现的关系是分别念所造作的，也就是虚构的，因为你们两个混合在一起显现的关系在名言中成立，而你们两个的实物自性是不同的。此外，声音和意义的关系，依赖于其他的声音和意义，或者其他的声音和意义的关系如何成立呢？不会成立的，因为按照次第是自然存在的，并且是实有的。这个也适用于遮破他体的宗义，这是不了解宗义的住法和实有物的能力。第三，如果知识的声音的所说和能说的关系在意义上存在，那么是在字母和意义上存在，或者是在词语等等和意义上存在。如果是第一种情况，那么字母，没有和自己的所说意义和能说关系成为实物的，因为会变成没有显示自己的所说意义的。如果是第二种情况，那么词语和语言等等，你和自己的所说意义的实物关系是如何适用的呢？不会适用的，因为是分别念假立的，在意义上没有实物。也就是说，在听觉意识中显现的声音的刹那自相，每一个都不显示意义，而且集合也不可能，因此不是真实的能说，而是分别念将声音的前后部分执著为一体，并且将显现安立为语言词语和能说等等，因此这些在意义上是不存在的。字母也是，在声音的部分自相上用字母的名字来命名，并且将这些众多集合分别念执著为一体，直到眨眼的时间为止安立为字母的体相，在这两种情况中，第一种已经说过不显示所说的意义，后一种是无实体的，和语言词语相似。第二，观察根本的比量后进行破斥，有三种：即，周遍、法相、能立。
English
Sound and meaning are the same, because the real sound and meaning are not different. If admitted, sound and meaning cannot become connectors. If it is said that it is neither one nor different, then, the relationship between sound and meaning is non-substantial, because sound and meaning are neither entity one nor entity different. This is pervasive, because there is no other entity besides entity different and entity one. Therefore, sound and meaning, the relationship in which you two appear mixed together is created by conceptual thought, that is, fabricated, because the relationship in which you two appear mixed together is established in name, and the real nature of you two is different. Furthermore, the relationship between sound and meaning, how can it depend on other sounds and meanings, or how can the relationship of other sounds and meanings be established? It will not be established, because it exists naturally according to the order, and it is real. This also applies to the tenet of refuting other entities, which is not understanding the abiding nature of the tenet and the power of real things. Third, if the relationship between the spoken and the speaker of the sound of knowledge exists in meaning, then it exists in letters and meaning, or in words and so on and meaning. If it is the first case, then the letter does not have the relationship between its own spoken meaning and the speaker becoming a real thing, because it will become without showing its own spoken meaning. If it is the second case, then how can the real relationship between you and your own spoken meaning apply to words and language, etc.? It will not apply, because it is nominally established by conceptual thought, and there is no real thing in meaning. That is to say, the momentary self-characteristics of the sound appearing in auditory consciousness, each does not show meaning, and the collection is impossible, so it is not a real speaker, but conceptual thought grasps the previous and subsequent parts of the sound as one, and establishes the appearance as language, words, and speaker, etc., so these do not exist in meaning. The letter is also named with the name of the letter on the self-characteristic of the part of the sound, and the conceptual thought grasps these many collections as one, and establishes the characteristics of the letter up to the duration of blinking the eyes. In these two cases, the first one has already said that it does not show the spoken meaning, and the latter one is non-substantial, similar to language and words. Second, there are three ways to examine and refute the root reason: namely, pervasion, property, and proof.