Tibetan
འདོད་པའི་དོན་དང་འགལ་བ་ཁྱི་ཤ་ཟ་བའང་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ཐལ། དོན་དུ་མ་སྟེ་ཐམས་ཅད་དང་རང་བཞིན་གྱིས་མངོན་པར་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ནའོ། །འདོད་ན། རིག་བྱེད་ཆོས་ཅན། འདོད་པའི་དོན་ཁོ་ན་ལ་མི་འཁྲུལ་བར་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདོད་པའི་དོན་དང་འགལ་བར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སྒྲ་དོན་ཐ་དད་རྣམས་ལ་འབྲེལ་པ་ཡང་ཡོད་ན་དེ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་བརྗོད་རིགས་པ་ལས་སྒྲ་དོན་ཆོས་ཅན། འབྲེལ་པ་མེད་དེ། བདག་གཅིག་དང་དེ་བྱུང་གང་རུང་དུ་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། དེ་གཉིས་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་ཅིང་སྒྲ་རྟག་པར་འདོད་པས་སོ། །གཞན་ཡང་རིག་བྱེད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་དོན་གོ་བ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེས་བུས་ལེགས་པར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུས་ལེགས་པར་བྱས་པར་ཁས་ལེན་པས་དོན་གོ་བར་ནུས་སོ་ཞེ་ན། ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། དངོས་སུ་གླང་ཆེན་གྱི་ཁྲུས་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་ཏེ་འཁྲུལ་པའི་དྲི་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པར་འདོད་པ་ལ་དོན་མི་སྟོན་པའི་རླན་གྱིས་གོས། དོན་མི་སྟོན་པའི་རླན་བསལ་བའི་ཕྱིར་བྱས་པར་འདོད་པ་ལ་འཁྲུལ་པའི་དྲི་མས་གོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟག་དང་མི་རྟག་བརྟགས་ནས་དགག །གཅིག་དང་ཐ་དད་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟག་པ་འགོག་བྱེད་རིགས་པ་བཤད། །མ་ངེས་པ་ཡི་དཔེ་དོན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲ་དོན་གྱི་འབྲེལ་བ་དེ་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནམ་རྟག་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དང་འགལ་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་འབྲེལ་པ་ཅན་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་བུམ་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དང་རིག་བྱེད་སྒྲའི་འབྲེལ་བ་ལ་རྟག་པའི་རྫས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་རྣམས་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བརྗོད་བྱའི་དོན་དང་། རྗོད་བྱེད་སྒྲ་འདྲེས་པར་སྣང་བའི་འབྲེལ་པ་དེ་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུའི་བློ་ཡིས་ལེགས་པར་བྱས་པ་སྟེ་བཏགས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཅིང་རྟག་མི་རྟག་གང་དུ་ཡང་དོན་ལ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་དོན་གསར་བྱུང་མི་རྟོགས་པར་ཐལ། ཁྱོད་དོན་གསར་བྱུང་རྣམས་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ། དོན་གསར་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན་ནི་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། སྔར་དོན་ཕྱི་མ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་རང་བ
Chinese
因此，与意愿相悖的吃狗肉也变得清晰明了。因为实际上，它与所有事物和自性显而易见地相关联。如果承认，吠陀（riti byed，梵文，吠陀，知识）作为有法，为了证明不混淆于仅仅是意愿的意义，即使不是人所造作的，也变得毫无意义，因为它们显示出与意愿的意义相悖。此外，如果不同的声音和意义之间也存在关联，那么为了区分它们。从推理的论证方式来看，声音和意义作为有法，没有关联，因为它们与单一的自性和由此产生的任何事物都没有关联。理由成立，因为两者是不同的实体，并且认为声音是常恒的。此外，吠陀（riti byed，梵文，吠陀，知识）作为有法，从你那里，所有方面都变得无法理解意义，因为不是人所善巧造作的。如果有人承认是人所善巧造作的，因此能够理解意义，那么，你的这种观点作为有法，实际上变得像大象的沐浴一样，因为为了消除迷惑的污垢，认为不是造作的，却被不显示意义的湿气所覆盖；为了消除不显示意义的湿气，认为是造作的，却被迷惑的污垢所覆盖。第二部分分为两部分：通过考察常恒和无常来驳斥，通过考察一和异来驳斥。第一部分分为两部分：阐述驳斥常恒的理由，驳斥不确定的例子和意义。第一部分是：声音和意义的关系是无常的还是常恒的？如果是前者，则与自性成立相矛盾；如果是后者，那么与具有关联的吠陀（riti byed，梵文，吠陀，知识）的声音所表达的瓶子等作为有法，你与吠陀（riti byed，梵文，吠陀，知识）的声音的关联中没有常恒的实体，因为你们都是无常的。因此，所表达的意义和表达的声音混合在一起显现的关联，作为有法，是人通过智慧善巧造作的，也就是假立的，因为在名言中存在，并且在常恒和无常的任何方面在意义上都不存在。此外，吠陀（riti byed，梵文，吠陀，知识）的声音作为有法，从你那里无法理解新出现的意义，因为你与新出现的意义没有任何关联。如果有人说不成立，因为与新事物一起产生了关联，那么，对于吠陀（riti byed，梵文，吠陀，知识）的声音来说，作为有法，先前与后来的意义没有关联的自
English
Therefore, eating dog meat, which is contrary to desire, also becomes clear. Because in reality, it is manifestly related to all things and self-nature. If admitted, the Vedas (riti byed, Sanskrit, Veda, knowledge) as the subject, in order to prove that they are not confused with the mere meaning of desire, even if they are not created by humans, become meaningless, because they show the opposite of the meaning of desire. Furthermore, if there is also a connection between different sounds and meanings, then in order to distinguish them. From the way of reasoning in arguments, sound and meaning as the subject, have no connection, because they are not related to a single self-nature and anything arising from it. The reason is established, because the two are different entities, and it is believed that sound is permanent. Furthermore, the Vedas (riti byed, Sanskrit, Veda, knowledge) as the subject, from you, in all aspects, it becomes impossible to understand the meaning, because it is not skillfully created by humans. If someone admits that it is skillfully created by humans, and therefore able to understand the meaning, then, this view of yours as the subject, actually becomes like an elephant's bath, because in order to remove the dirt of delusion, it is considered not created, but is covered with moisture that does not show meaning; in order to remove the moisture that does not show meaning, it is considered created, but is covered with the dirt of delusion. The second part is divided into two parts: refuting by examining permanence and impermanence, refuting by examining one and different. The first part is divided into two parts: explaining the reasons for refuting permanence, refuting uncertain examples and meanings. The first part is: is the relationship between sound and meaning impermanent or permanent? If it is the former, it contradicts self-establishment; if it is the latter, then with the vase and so on expressed by the sound of the Vedas (riti byed, Sanskrit, Veda, knowledge) with connection as the subject, there is no permanent entity in your connection with the sound of the Vedas (riti byed, Sanskrit, Veda, knowledge), because you are all impermanent. Therefore, the connection that appears to be mixed with the expressed meaning and the expressing sound, as the subject, is skillfully created by human wisdom, that is, imputed, because it exists in name, and does not exist in meaning in any aspect of permanence and impermanence. Furthermore, the sound of the Vedas (riti byed, Sanskrit, Veda, knowledge) as the subject, from you, it is impossible to understand the newly arising meaning, because you have no connection with the newly arising meaning. If someone says it is not established, because a connection has arisen with the new things, then, for the sounds of the Vedas (riti byed, Sanskrit, Veda, knowledge), as the subject, the self that was previously unrelated to the later meaning
Tibetan
ཞིན་དག་ཕྱིས་རྣམ་པར་ལྡོག་ནས་འབྲེལ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་བར་མི་རིགས་པར་ཐལ། རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱོད་ལ་ཡང་དེར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྒྲ་དོན་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་འབྲེལ་པ་ཙམ་འདོད་པ་ལ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པའི་འབྲེལ་བ་ལ་བཀོད་པའི་ཉེས་པ་འདི་མེད་དེ། འབྲེལ་པ་རྟོག་བཏགས་སུ་འདོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྟེན་བརྗོད་བྱ་མི་རྟག་ན་བརྟེན་པ་འབྲེལ་པའང་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ལ་འབྲེལ་པ་ཆོས་ཅན། རྟེན་བརྗོད་བྱ་ནི་འཇིག་ན་ཡང་ཁྱོད་འཇིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་རྟག་པའི་ཕྱིར། གསལ་བ་ཞིག་ཀྱང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རིགས་མི་འཇིག་པ་དང་འདྲའོ་ཞེ་ན། དཔེ་དོན་གཉིས་ཀ་མི་འཐད་པར་སྟོན་པ་ནི་གསལ་བ་དང་བརྗོད་བྱ་ཆོས་ཅན། གང་གིས་ན་དོན་གཞན་རིགས་དང་འབྲེལ་བ་དེ་ཁྱོད་ལ་བརྟེན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། མི་འཐད་པར་ཐལ། རིགས་དང་འབྲེལ་བ་རྟག་པ་རྣམས་ལ་བརྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པ་གང་ཡོད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྟེན་གྱི་དོན་སྔར་མེད་གསར་དུ་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་གྲུབ་ཟིན་གསལ་བར་བྱེད་པས་རྟེན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྤྱིར་གསལ་བྱ་གསལ་བྱེད་ལ་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པས་ཁྱབ་སྟེ། བུམ་འཛིན་མིག་གི་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྒྱུ་གསལ་བྱེད་ཉི་མའི་འོད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཚོགས་ན་བུམ་པ་བུམ་འཛིན་དེ་བསྐྱེད་པ་རུང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན་རིགས་པ་ཤེས་པས་བུམ་སོགས་ཀྱང་རང་གིས་གསལ་བྱེད་ཉི་མའི་འོད་ལྟ་བུ་དེ་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་ནི་སྟེ་སྐྱེ་བའི་སྒོ་ནས་གསལ་བྱ་ཡིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་རིགས་སོགས་ལ་མ་གྲུབ་པ་ནི་རིགས་དང་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། གསལ་བྱ་དང་བརྗོད་བྱ་སོགས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱར་མེད་པར་ཐལ། འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་གསལ་བྱ་དང་བརྗོད་བྱ་དེས་ཆོས་ཅན། རིགས་དང་འབྲེལ་པ་དེ་གསལ་བར་བྱེད་པར་འདོད་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། གང་གི་ཕྱིར་ན་གསལ་བྱེད་རང་གིས་དོན་རིགས་དང་འབྲེལ་བ་རང་འཛིན་པ་སྐྱེད་ནུས་ཅི་བྱས་ཏེ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲ་དོན་གྱི་འབྲེལ་པ་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་དུ་ཆུག་མོད་དེ་སྒྲ་དོན་གཉིས་ལས་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་སྒྲ་དོན་གྱི་འབྲེལ་བ་ཆོས་ཅན། བློ་མ་འཁྲུལ་བས་སྒྲ་དོན་གཉིས་དང་རྫས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། སྒྲ་དོན་གཉིས་ལས་རྫས་ཐ་དད་དུ་སྣང་རུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན་སྒྲ་དོན་གྱི་འབྲེལ་བ་ཆོས་ཅན།
Chinese
因此，真实后来转变而成为有联系是不合理的，因为是常法。如果你们也那样转变吗？对于仅仅想要名言分别的联系者而言，安立在胜义联系上的过失是没有的，因为联系是想要分别假立的。第二，如果所依的表达是不常，那么所依的联系也将变成不常，如果这样说，那么联系法，即使所依的表达毁灭，你也不会毁灭，因为你是常法。如果说一个清晰的东西也像依靠它的种类不会毁灭一样，那么显示比喻和意义两者都不合理，即清晰和表达法，因为什么原因想要其他意义的种类和联系依靠于你呢？不合理，因为对于种类和联系常法等，依靠的方面有什么利益的能力呢？是没有的。如果说所依的意义不是先前没有新产生的，而是已经成立的使之清晰，因此是所依，那么一般来说，能清晰的对所清晰的，能产生的对所产生的，是周遍的，比如瓶子的执著眼识等，产生它的俱有缘，能清晰的太阳光等聚合时，瓶子瓶执著那产生是容有的，因此，以理智知道瓶等也是从自己能清晰的太阳光等产生，即以产生的方面想要是所清晰的。那在种类等上不成立，即种类和联系等法，以所清晰和表达等来区分是不可能的，因为没有转变。如果承认，那么所清晰和表达法，想要种类和联系那使之清晰是不合理的，因为什么原因能清晰的自己，对于意义种类和联系自己执著产生的能力做了什么而没有做呢？第二，即使允许声音意义的联系变成事物本身，但是声音意义二者之外是异体还是非异体？如果是第一种情况，那么声音意义的联系法，由于没有错乱的心识，将变成声音意义二者和事物各种各样显现，因为声音意义二者之外，显现为异体是容有的。如果是第二种情况，那么声音意义的联系法。
English
Therefore, it is unreasonable for the real to later transform and become connected, because it is a constant dharma. If you also transform in that way? For those who only want the connection of nominal distinctions, there is no fault in establishing it on the ultimate connection, because the connection is intended to be conceptually established. Second, if the expressed object of reliance is impermanent, then the connection of reliance will also become impermanent, if you say that, then the connection dharma, even if the expressed object of reliance is destroyed, you will not be destroyed, because you are a constant dharma. If you say that a clear thing is also like the kind that relies on it will not be destroyed, then showing that both the metaphor and the meaning are unreasonable, that is, the clear and the expressed dharma, because for what reason do you want other meanings of kind and connection to rely on you? It is unreasonable, because for kinds and connections, constant dharmas, etc., what is the ability of benefit in terms of reliance? It is not there. If you say that the meaning of reliance is not newly produced from what was not there before, but rather it is already established and makes it clear, therefore it is reliance, then in general, the clarifier to the clarified, the producer to the produced, is pervasive, such as the eye consciousness that grasps a pot, etc., when the co-existing conditions that produce it, the clarifying sunlight, etc., gather, then the pot, the pot-grasping, that production is possible, therefore, with reason, knowing that pots, etc., are also produced from their own clarifying sunlight, etc., that is, in terms of production, it is intended to be the clarified. That is not established on kinds, etc., that is, kinds and connections, etc., it is impossible to distinguish them by the clarified and the expressed, etc., because there is no transformation. If you admit it, then the clarified and the expressed dharma, wanting the kind and connection to clarify it is unreasonable, because for what reason does the clarifier itself, for the meaning, kind, and connection, what ability did it do to produce its own grasping, and did not do? Second, even if you allow the connection of sound and meaning to become the thing itself, but is it a different entity or a non-different entity from the two of sound and meaning? If it is the first case, then the connection dharma of sound and meaning, because of the non-erroneous mind, will become the two of sound and meaning and things appearing in various ways, because it is possible for it to appear as a different entity from the two of sound and meaning. If it is the second case, then the connection dharma of sound and meaning.