Tibetan
ལ་མེད་མ་ཡིན་པར་བླང་དོར་གྱི་གནས་སྟོན་པ་ལ་ངག་སྔ་ཕྱི་འབྲེལ་ཆགས་པ་དང་ནི། དགོས་པ་བསྒྲུབ་མི་ནུས་པ་མ་ཡིན་པར་དགོས་པ་སྒྲུབ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐབས་སྟོན་པ་དང་། དགོས་མེད་མ་ཡིན་པར་སྐྱེས་བུ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་དགོས་པའི་དོན་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཆོས་གསུམ་ལྡན་གྱི་ངག་ཡིན་མིན་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་དེའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་ཆོས་གསུམ་ལྡན་དེ་ལས་གཞན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། མཐོང་བ་མངོན་གྱུར་དང་། མ་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་ཡི་དོན་ལྐོག་གྱུར་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་དག་སྟོན་པ་ལ་མངོན་སུམ་དང་། དངོས་སྟོབས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་གནོད་པ་མེད་པ་དེ། ཡིད་ཆེས་ཚིག་ནི་མི་སླུ་བའི། །ཞེས་པ་འདི་ཡི་སྐབས་ཀྱི་མི་སླུ་བའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་སྟོན་པ་ལ་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་གནོད་པ་མེད་པ་རྟགས་སུ་བྱས་ནས་ལུང་དེ་ཤིན་ལྐོག་ལ་མི་སླུ་བར་སྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར། འདིར་ཁ་ཅིག་མ་མཐོང་བ་ལ་ལྐོག་གྱུར་དང་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་རང་ཚིག་གི་གནོད་པ་མེད་པ་ཁ་བསྐང་བ་དང་། གཞན་དག་མཐོང་བ་ལ་མངོན་གྱུར་དང་ལྐོག་གྱུར་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་མ་མཐོང་བ་ལ་རྗེས་དཔག་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་ལུང་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་གིས་གནོད་པ་མེད་ཅེས་འཆད་པ་ནི་སྐབས་ཀྱི་དོན་མ་ལོངས་པ་སྟེ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ལ་རྣམ་གཉིས་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བ་དང་། སྤྱི་ལས་ཞེས་དང་། འདིའི་མི་སླུ་བ་ཞེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནུས་པ་མ་ཐོན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞལ་བྱའི་གནས་གསུམ་ལ་མི་སླུ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་ཤིན་ལྐོག་ལ་མི་སླུ་བར་བསྒྲུབ་པ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱི་གཞུང་དེས་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་ཚིག་ཉིད་རྗེས་དཔག་ཏུ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཆོས་གསུམ་ཚང་བའི་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚིག་ནི་མངོན་གྱུར་དང་ལྐོག་གྱུར་ལ་མི་སླུ་བར་དངོས་སྟོབས་ཚད་མས་ངེས་པའི་སྤྱི་ལས་ལུང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་རྟོགས་པའི་བློ་ནི་ཆོས་ཅན། འདིའི་ཡུལ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་ནའང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་ཏེ། ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤིན་ལྐོག་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་གང་ཞིག ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་སྟོབས་ཚད་མ་ཤིན་ལྐོག་ལ་འཇུག་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་སྤྱི་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་ནུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཞེ་ན། ཡིད་ཆེས་པའི་ཚིག་ཆོས་ཅན། གཞན་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ལ་མི་སླུ་བར་རྗེས་སུ་དཔག་ནུས་
Chinese
不是没有理由，而是为了说明取舍之处，前后语言连贯，并且不是不能成办必要之事，而是为了说明成办必要之事和随顺的方便，不是没有必要，而是为了陈述对士夫来说是切近需要的必要之义，即，完全考察是否具有三法相的语言，并且是依其而行，不是因为依于三法相之外的其他，因此。第二，对于所见现量和未见之事物之义隐蔽事物，法性。您在说明这些时，现量和事物力量的随念二者也没有损害，那是，可信之语是不欺骗的。这指的是这里的不欺骗之义，因为您在说明时，以二量没有损害作为理由，必须成立此教证对于极隐蔽是不欺骗的。在此，有些人将未见分为隐蔽和极隐蔽二者，从而弥补自己语言的没有损害，其他人将所见分为现量和隐蔽二者，从而对于未见，在随念二者之中，解释说依靠教证的随念没有损害，这是没有领会场合之义，即，必须确定损害的量为二者，以及“从总相来说”和“此处的没有欺骗”等都未能发挥作用的缘故，并且以对于所量之三处没有欺骗的理由来成立对于极隐蔽没有欺骗，这是因为成立者与所成立相同。第三，阿阇黎的论典并未说可信之语本身是随念，而是说，具有三法的可信之语，对于现量和隐蔽不欺骗，以事物力量量确定之总相，从依靠此教证而证悟极隐蔽的智慧来说，法性。即使此境是极隐蔽，也说是随念本身，因为对于自方所见之相续的极隐蔽证悟之量，自方所见之相续的事物力量量没有进入极隐蔽的机会。那么，从总相来说能够随念的理由是什么呢？可信之语，法性。能够随念其他对于极隐蔽不欺骗
English
It is not without reason, but to explain the points of acceptance and rejection, the preceding and following words are coherent, and it is not that it cannot accomplish what is necessary, but to explain the means of accomplishing what is necessary and conforming to it, it is not unnecessary, but to state the meaning of what is necessary that is close to the individual, that is, to fully examine whether it has the three characteristics of speech, and to act accordingly, not because of relying on something other than the three characteristics, therefore. Second, for the seen, the manifest, and the unseen object, the meaning of the hidden object, the nature of things. When you explain these, there is no harm from either direct perception or inference based on the power of things, that is, trustworthy words are not deceptive. This refers to the meaning of non-deception here, because when you explain, taking the absence of harm from the two valid cognitions as a reason, it must be established that this scripture is not deceptive for the extremely hidden. Here, some divide the unseen into the hidden and the extremely hidden, thereby compensating for the absence of harm in their own words, and others divide the seen into the manifest and the hidden, thereby explaining that for the unseen, among the two inferences, the inference based on scripture has no harm, this is not understanding the meaning of the occasion, that is, it must be determined that the measure of harm is two, and the reasons why "in general" and "the non-deception here" etc. have not been effective, and establishing that there is no deception for the extremely hidden with the reason that there is no deception for the three places of measurement, this is because the establisher is the same as what is to be established. Third, the Acharya's treatise does not say that trustworthy words themselves are inference, but rather that trustworthy words with three characteristics are not deceptive for the manifest and the hidden, the general characteristic determined by the measure of the power of things, from the wisdom of realizing the extremely hidden based on this scripture, the nature of things. Even if this object is extremely hidden, it is said to be inference itself, because for the measure of realizing the extremely hidden of the continuum of what is seen from this side, the measure of the power of things of the continuum of what is seen from this side has no opportunity to enter the extremely hidden. So, what is the reason why it is possible to infer from the general characteristic? Trustworthy words, the nature of things. Able to infer that others are not deceptive for the extremely hidden
Tibetan
པ་ཡིན་ཏེ། ལྐོག་གྱུར་གྱི་གཙོ་བོའི་དོན། བདེན་བཞི་ལ་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་བླང་བྱའི་དེ་ཉིད་འགོག་བདེན་དང་། དོར་བྱའི་དེ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ནི་ཐབས་ལམ་ཀུན་འབྱུང་དང་བཅས་པ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ལྟར་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་ཚད་མས་རབ་ཏུ་ངེས་པ་ཡིས་སོ། །སྔ་མ་དག་འདིར་ཡང་ན་ཞེས་པའི་མཚམས་སྦྱོར་བྱས་ནས་སྔ་མའི་རྣམ་གྲངས་སུ་འཆད་པ་དང་། རབ་ཏུ་ངེས་པས་རྒྱུ་བྱས་ནས་བསྟན་པ་ཡིས་ཞེས་པའི་འབྲུ་སྦྱར་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་དོན་ལ་བློ་གྲོས་རྩིངས་པ་སྟེ་སྔ་མས་རྗེས་དཔག་གི་མཚན་གཞི་ངོས་བཟུང་ནས་ཕྱི་མས་སྤྱི་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་ཚུལ་སྟོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བདེན་བཞི་རབ་ཏུ་ངེས་པ་བདེན་བཞི་སྟོན་པའི་རྒྱུར་དགོས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ངེས་ཤེས་མེད་པར་འདོད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཅིང་ཉེས་པ་ཟད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཕུལ་བྱུང་ལ་ལྟོས་པ་སྟེ་དེས་སྨྲས་པའི་ཚིག་ནི་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དོན་ཅན་དུ་རིགས་པ་ཅན་པ་གཞན་གྱིས་ཤེས་པས་དེ་ལས་བརྗོད་དོན་སྒྲུབ་ནུས་སོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཞན་ལ་སྐྱེས་བུ་ཕུལ་བྱུང་མེད། །རང་ལ་སྐྱེས་བུ་ཕུལ་བྱུང་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དེ་ལྟར་ཡིན་པར་ཤེས་པར་ནུས་ན་དེའི་ཚིག་བདེན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་པའི་དོན་དེ་འདོད་པར་རིགས་ཀྱང་ཐ་མལ་པ་ཆོས་ཅན། ཕ་རོལ་པོ་སྐྱེས་བུ་ཕུལ་བྱུང་ཡིན་མིན་དུ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པར་དཀའ་སྟེ། ཕ་རོལ་པོ་འདི་ནི་ཉེས་པ་འདི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའམ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཞེས་གཞན་ལ་སྐྱོན་ལྡན་ནམ་སྐྱོན་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་རྣམས་ནི་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་པ་གཞན་གྱིས་ཤེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཉེས་པ་སྤངས་པ་སྲིད་པར་བསྟན། །སྤངས་པ་སླར་མི་ལྡོག་པར་བསྟན། །ཉེས་པའི་རྒྱུ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། འོ་ན་ཉེས་པ་ཟད་པའི་སྐྱེས་བུ་གཏན་མི་སྲིད་དམ་ཞེ་ན། ཆགས་སོགས་ཀུན་ཆོས་ཅན། རང་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་གཉེན་པོ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་རྟོགས་པ་འཕེལ་ན་ཁྱོད་འགྲིབ་པ་དང་། བདག་མེད་རྟོགས་པ་འགྲིབ་ན་ཁྱོད་ཕུལ་བྱུང་བསྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་གང་ཟག་ལ་ལ་ཆོས་ཅན། ཟག་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་ཟད་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་མེད་རྟོགས་པ་དེ་ཡུན་རིང་དུ་གོམས་པ་ལས
Chinese
因为，这是隐蔽之主的意义。因为对于四圣谛不会欺骗，你所应取的即是灭谛，所应舍的即是苦谛，以及伴随其方便道的集谛，如其所说，以现量之量完全确定。前面那些通过“又或者”的连接词，作为前者的分类来解释，并且以完全确定作为原因，连接“通过显示”的词语，对于极其微细的意义来说，是粗略的智慧，即前者确定了比量的基础，后者显示了从共相中进行比量的方式。如果四圣谛的完全确定需要作为显示四圣谛的原因，那么就与认为佛地没有确定之识相违背。第二部分分为两部分：陈述主张，阐述驳斥。第一部分是：依赖于具有如实见之功德且过患已尽的殊胜补特伽罗，因为他所说的话对于其他有理性者来说是具有如实之义的，因此能够从他那里成立所说之义，如果这样认为。第二部分分为两部分：他人没有殊胜补特伽罗，自己成立殊胜补特伽罗。第一部分是：如果能够知道殊胜补特伽罗是如此这般，那么也理应承认他的话具有真实的意义，但是凡夫，有法者，很难如实地了知对方是否是殊胜补特伽罗，因为对于他人，说对方具有如此这般的过患，或者不是这样，具有有缺点或无缺点之境的量是难以获得的，这是其他佛教徒所知晓的。第二部分分为三部分：显示断除过患是可能的，显示断除之后不会再返回，驳斥对于过患之因的争论。第一部分是：那么，难道过患已尽的补特伽罗永远不可能存在吗？贪欲等一切法，有法者，具有其相违品，即证悟无我的对治，因为证悟无我增长，则你减少，证悟无我减少，则你殊胜增长。因此，某些补特伽罗，有法者，一切有漏烦恼将会灭尽，因为长久串习证悟无我。
English
Because, this is the meaning of the hidden lord. Because one is not deceived with respect to the Four Noble Truths, what you should take is the Cessation Truth, and what you should abandon is the Truth of Suffering, as well as the Truth of Origin together with its means, as it is said, it is completely determined by the valid cognition of direct perception. The former ones are explained here as categories of the former by connecting with the conjunction "or," and connecting the words "by showing" with complete determination as the cause, for the extremely subtle meaning, it is coarse wisdom, that is, the former determines the basis of inference, and the latter shows the way of inferring from the general. If the complete determination of the Four Noble Truths needs to be the cause of showing the Four Noble Truths, then it contradicts the assertion that there is no definite knowledge in the Buddha's realm. The second part is divided into two parts: stating the claim, and explaining the refutation. The first part is: relying on the excellent person who has the quality of seeing things as they are and whose faults have been exhausted, because his words are meaningful to other rational people, therefore, the meaning of what is said can be established from him, if it is thought so. The second part is divided into two parts: others do not have excellent persons, and one's own excellent person is established. The first part is: if one can know that an excellent person is such and such, then it is reasonable to admit that his words have a true meaning, but ordinary people, the subject, it is difficult to know whether the other person is an excellent person as it is, because for others, saying that the other person has such and such faults, or not, the valid cognitions that have the object of having faults or not having faults are difficult to obtain, this is known by other Buddhists. The second part is divided into three parts: showing that it is possible to abandon faults, showing that it will not return after abandoning, and refuting the dispute over the cause of faults. The first part is: then, is it impossible for a person whose faults have been exhausted to exist forever? All phenomena such as attachment, the subject, have their opposite, that is, the antidote of realizing selflessness, because if the realization of selflessness increases, then you decrease, and if the realization of selflessness decreases, then you increase excellently. Therefore, some individuals, the subject, all contaminated afflictions will be exhausted, because of long-term habituation to the realization of selflessness.