Tibetan
བང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། བོད་དུ་ནི་གཞན་སེལ་གྱི་ཡོད་པ་དང་དོན་ལ་ཡོད་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་གསུངས་པས་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པའི་ཡོད་པ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་གཟུང་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ངེས་བྱེད་ལྟོས་མེད་གཏན་ཚིགས་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཐུན་དཔེའི་སྟེང་དུ་རིགས་པ་སྟོན། །རིགས་པ་དེ་ཉིད་གཞན་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་འགོད། ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ། གྲུབ་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་གི་གཏན་ཚིགས་ལ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་རང་ཆས་སུ་འབྲེལ་པའི་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་བ་གྲུབ་ན་སྔར་བཤད་པའི་གཏན་ཚིགས་བྱས་ཡོད་ལ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་མི་རྟག་པ་རང་ཆས་སུ་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་ཞེ་ན། ཐོག་མར་མཐུན་དཔེའི་སྟེང་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། རང་གི་འཇིག་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཏེ་རང་ཆས་སུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རང་གི་དངོས་རྒྱུ་ལས་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རང་གི་དངོས་རྒྱུ་ལས་རང་གི་འཇིག་པ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བས་བསྒྲུབ། རང་རྒྱུད་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། བུམ་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན། ངེས་པར་འགྱུར་བ་མེད་པར་མཐོང་བ་སྟེ་མི་འཇིག་པ་སྲིད་པར་ཐལ། རང་གི་འཇིག་པ་རང་གི་རྒྱུ་ལས་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་བུམ་པ་འཇིག་པ་དེའི་རྒྱུ་ཐོ་བ་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་ཡོད་པས་འཇིག་པར་ངེས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་བུམ་པ་འགའ་ཞིག་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། འཇིག་པ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། འཇིག་རྒྱུ་ཐོ་བ་སོགས་དང་མ་ཕྲད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་འཇིག་རྒྱུ་ཕྱིས་འབྱུང་དང་ཕྲད་ཀྱང་རྒྱུ་ཙམ་གྱིས་རང་གི་འབྲས་བུ་དེ་བསྐྱེད་པར་མ་ངེས་པ་དེས་ན་བུམ་པའི་འཇིག་པ་ཕྱིས་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བུམ་པའི་འཇིག་པའི་རྒྱུར་བརྟགས་པའི་ཐོ་བ་སོགས་ནི་ཐམས་ཅད་དག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་བུམ་པའི་འཇིག་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་སྟེ་དེ་བསྐྱེད་ངེས་མིན་པར་ཐལ། བུམ་པའི་འཇིག་པའི་བརྒྱུད་པའི་རྒྱུ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྒྱུ་ཙམ་ལ་འབྲས་བུ་དེ་གནས་པའི་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། རང་གི་འཇིག་པ་རང་གི་རྒྱུ་ལས་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་དེ། རང་གི་འཇིག་པ་དེའི་རྒྱུ་རང་རྒྱུ་ལས་ཕྱིས་འབྱུང་བ་དེས་རང་གི་འཇིག་པ་དངོས་པོ་དང་ཞིག་ཟིན་གྱི་དངོས་མེ
Chinese
被认为是这样。在西藏，大的论典中说，有遣余有和实事有这两种，因此，为了成立无常，这个“有”应该理解为事物本身。第三，解释决定无待的因，有二：在同品上显示道理，将这个道理应用到其他事物上。第一部分有三：立因，成立宗法，总结成立的意义。第一，对于自性因的正确之因，如果成立了所立之法与自性相关的单一关系，那么就有了之前所说的因，那么所立之法无常如何与自性相关呢？首先在同品上成立，比如瓶子，法，其自身的坏灭是其自身的体性，即自性相关，因为其自身的实物因不依赖于其他因，而是从其自身的实物因中产生其自身的坏灭。第二部分有二：以极端推论成立，以自续因成立。第一，如果说因没有成立，那么瓶子等事物，法，必然会看到不变，即不可能坏灭，因为其自身的坏灭依赖于其自身因之外的其他因。如果说瓶子的坏灭有很多因，比如棍子等，所以必然会坏灭，那么即使那样，某些瓶子，法，也不可能坏灭，因为有可能没有遇到坏灭之因棍子等。如果说即使遇到坏灭之因后来产生的，也不能确定仅仅是因就能产生其自身的结果，因此，那些说瓶子的坏灭具有后来之因的人们，你们所认为的瓶子坏灭之因的棍子等，一切，法，你们说对于产生瓶子的坏灭是错误的，即不能确定它能产生，因为仅仅是瓶子坏灭的传递之因。周遍，因为仅仅是因，不能确定那个结果存在。第二，瓶子，法，其自身的坏灭不依赖于其自身的因之外的其他因，因为其自身的坏灭之因是从其自身的因中后来产生的，因此其自身的坏灭是事物和已经坏灭的事物。
English
It is considered to be so. In Tibet, it is said in the great treatises that there are both exclusion-existence and reality-existence, therefore, in order to establish impermanence, this "existence" should be understood as the thing itself. Third, explaining the determinant-independent reason, there are two: showing the reason on the similar example, and applying this reason to other things. The first part has three: establishing the reason, establishing the property of the subject, and summarizing the established meaning. First, for the correct reason of the nature-reason, if the single relationship of the established dharma related to the self-nature is established, then there is the reason mentioned before, then how is the established dharma impermanence related to the self-nature? First, establish on the similar example, such as a pot, dharma, its own destruction is its own nature, that is, related to the self-nature, because its own material cause does not depend on other causes, but its own destruction arises from its own material cause. The second part has two: establishing by extreme inference, and establishing by self-continuum reason. First, if it is said that the reason is not established, then the things such as pots, dharma, will inevitably be seen as unchanging, that is, it is impossible to be destroyed, because its own destruction depends on other causes besides its own cause. If it is said that there are many causes for the destruction of the pot, such as sticks, etc., so it will inevitably be destroyed, then even so, some pots, dharma, will not be destroyed, because it is possible that they have not encountered the cause of destruction, such as sticks, etc. If it is said that even if the cause of destruction is encountered later, it cannot be determined that the cause alone can produce its own result, therefore, those who say that the destruction of the pot has a later cause, all of you who consider the sticks, etc., as the cause of the destruction of the pot, dharma, you say that it is wrong to produce the destruction of the pot, that is, it cannot be determined that it can produce it, because it is only the cause of the transmission of the destruction of the pot. Pervasive, because it is only the cause, it cannot be determined that the result exists. Second, the pot, dharma, its own destruction does not depend on other causes besides its own cause, because the cause of its own destruction arises later from its own cause, therefore its own destruction is a thing and a thing that has already been destroyed.
Tibetan
ད་གང་ཡང་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡང་གི་སྒྲས་ཞིག་ཟིན་གྱི་འཇིག་པ་དངོས་མེད་མི་བསྐྱེད་པ་ལ་སྔ་མ་དག་འཆད་ཀྱང་གཞུང་གི་དོན་རིགས་པ་སྔ་མ་སྡུད་པར་གསལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། མཐོང་བའི་བུམ་སོགས་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་རྒྱུ་ལས་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་འཇིག་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། མཐོང་བའི་བུམ་སོགས་གང་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལས་གཞན་པའི་བྱས་ཡོད་ལ་ཡང་ཆོས་ཅན། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་རྒྱུ་ལས་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་འཇིག་པར་སྐྱེས་པར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་འབྲེལ་བའི་དབང་གིས་སྒྲུབ་རྟགས་གཉིས་སུ་ངེས་པ་ནི། འབྲེལ་པ་གཉིས་སུ་ངེས་པ་དེས་ན་འབྲས་རྟགས་དང་། རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཆོས་ཅན། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དངོས་པོ་སྟེ། སྒྲུབ་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་རྟགས་ཡང་དག་གང་ཡིན་པ་ཁྱོད་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ངེས་ཏེ། ཁྱོད་དེ་དག་ཁོ་ན་ལས་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་ངོ་བོར་གྱུར་པས་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལ་འབྲེལ་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་བཟློག་འབྲེལ་དགག་པའི་རྟགས་ལ་སྦྱར་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། མ་དམིགས་དང་པོས་དགག་བྱ་འགོག་པའི་ཚུལ། །མ་དམིགས་གཉིས་པས་དགག་བྱ་འགོག་པའི་ཚུལ། །མ་དམིགས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡོད་ངེས་འགོག་པ་ཚད་མ་ཡིན། །མེད་ངེས་བསྒྲུབ་ལ་ཚད་མ་མིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲུབ་རྟགས་གཉིས་ལ་རྒྱུ་འབྲས་དང་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་ནའང་དགག་རྟགས་ཀྱི་རྟགས་ཆོས་ལ་འབྲེལ་བ་ཇི་ལྟར་གྲུབ་ཅེ་ན། མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་བཀག་པས་འབྲས་བུ་ཐ་སྙད་འགོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན་དེ་བྱུང་འབྲེལ་པའི་ལྡོག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འདིའི་རྟགས་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཡང་འགྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཆོས་དེའི་ངོ་བོ་ཚད་མས་མི་དམིགས་ན། ཆོས་དེ་ཡོད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འཇུག་པར་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་དེ་ཡོད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འཇུག་པ་ནི་ཆོས་དེ་དམིགས་བྱེད་ཀྱི་བློ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པས་སྐལ་དོན་ཚད་མས་མི་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་ཅན། གཞི་འགར་སྐལ་དོན་ཡོད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འགོག་པ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བཤད་དེ། གཞི་འགར་སྐལ་དོན་ཡོད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འགོག་པ་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་སྲིད་པའི་ཕྱིར། སྔ་མ་དག་འདི་ལ་ཡོད་ངེས་འགོ
Chinese
因为现在没有任何产生的能力。又，用“又”字说明已经坏灭的坏灭，对于不产生实无，前面已经讲过，但经文的意思是说，前面的理路已经总结得很清楚了。第三，所见的瓶等，这是有法，会以自己的自性而坏灭，因为产生了不依赖于自身因之外的坏灭的自性。第二，对于所见的瓶等，凡是被称为会以自性而坏灭的，与此不同的有为法，也是有法，会以自己的自性而坏灭，因为产生不依赖于自身因之外的坏灭，并没有差别。第三，以关联的力量确定为两种能立因，确定为两种关联，因此，果因和自性因，是有法，所立之法是事物，凡是以成立为对境的随行比量是正确的因，你们确定为两种，因为你们仅仅是从自己的所立之法的果和自性而与自己的所立之法确定为关联。第二，将反向关联应用于遮破的因，有三种：第一，不现见以遮止所遮止的方式。第二，不现见以遮止所遮止的方式。将不现见分为两种，从而避免争论。第一种有两种：遮止存在确定是量。成立不存在确定不是量。第一，对于两种能立因，如果成立了因果和一体的关系，那么遮破因的因法如何成立关联呢？不显现的不现见之理，因为遮止了名言之因，从而遮止了果名言，因此，以彼生关系的颠倒，此处的因法关系也成立，如此，如果以量不现见该法的自性，那么该法不会进入存在确定的名言，因为该法进入存在确定的名言，是以该法是现见之识先行者之故。如是成立，因此，以量不现见部分事物，是有法。在某个基上，遮止部分事物存在确定的名言，说是成立者量本身，因为在某个基上，遮止部分事物存在确定的名言，可能具备三相。前面的这些是遮止存在确定。
English
Because there is no ability to produce anything now. Also, the word "also" explains the destruction that has already been destroyed. Regarding the non-production of real non-existence, it has been explained before, but the meaning of the scripture is that the previous reasoning has been summarized very clearly. Third, the visible vase, etc., this is the subject, it will be destroyed by its own nature, because it produces the nature of destruction that does not depend on its own cause. Second, for the visible vase, etc., whatever is called will be destroyed by its own nature, the conditioned phenomena different from this are also the subject, it will be destroyed by its own nature, because there is no difference in producing destruction that does not depend on its own cause. Third, the determination of the two proofs by the power of association is that the two associations are determined, therefore, the effect sign and the nature sign are the subject, the established dharma is the object, and whatever follows the inference of establishing as the object is the correct sign, you are determined as two types, because you are only determined to be related to your established dharma from the effect and nature of your established dharma. Second, applying the inverse relationship to the sign of negation has three aspects: First, non-perception prevents the object to be negated. Second, non-perception prevents the object to be negated. Dividing non-perception into two to avoid controversy. The first has two aspects: Preventing the certainty of existence is valid cognition. Establishing the certainty of non-existence is not valid cognition. First, for the two proofs, if the relationship of cause and effect and oneness is established, then how is the relationship between the sign and the dharma of the negation sign established? The reason for non-perception of non-appearance is that because the cause of expression is blocked, the expression of the effect is blocked, therefore, by the reversal of the relationship of arising from that, the relationship between the sign and the dharma here is also established, thus, if the self-nature of that dharma is not perceived by valid cognition, then that dharma will not enter the expression of certainty of existence, because the entry of that dharma into the expression of certainty of existence is because that dharma is the forerunner of the consciousness that perceives it. Thus, it is established, therefore, the non-perception of a part of things by valid cognition is the subject. On a certain basis, preventing the expression of the certainty of existence of a part of things is said to be the valid cognition itself, because on a certain basis, preventing the expression of the certainty of existence of a part of things may have three aspects. The previous ones are preventing the certainty of existence.