Tibetan
་ཐ་དད་མིན་པ་སྤྱི་གཙོ་བོའང་ཡོད་པས་མྱུ་གུ་གཅིག་བྱེད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གཅིག་པོ་དེས་མྱུ་གུ་དེ་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བ་བརྗོད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ས་བོན་སོགས་ཆོས་ཅན། ཐ་དད་བྱ་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ། བློ་མ་འཁྲུལ་བ་ལ་སྣང་བའང་ཕན་ཚུན་གཅིག་གི་རང་བཞིན་སྟེ་གཞན་ལ་མི་བརྟེན་པར་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཕྱིར། འང་གིས་སྐྱེ་འགག་ཀྱང་ཐ་དད་དུ་བྱེད་པ་སྡུད་དོ། །དེས་ན་ས་བོན་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དང་། ཁྱད་པར་དེ་ནི་གཞན་ལས་ལོག་པ་ཡིན་པ་དང་། ཁྱད་པར་དེ་ནི་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་བསྐྱེད་བྱའི་འབྲས་བུར་བཤད་ཅིང་ཁྱད་པར་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་ལ་ཁྱད་པར་དེ་ནི་དོན་བྱེད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་བླང་དོར་བྱས་ན་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །སྤྱི་གཙོ་བོ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། ཐ་དད་དུ་ཁྱད་པར་དུ་མེད་ན་ཡང་ནས་ཀྱི་ས་བོན་སོགས་ཐམས་ཅད་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་སོགས་ཀུན་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་ན་ཡང་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སཱ་ལུའི་ས་བོན་སོགས་འགའ་ཞིག་ཁོ་ན་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་སོགས་འགའ་ཞིག་གི་བྱེད་པ་པོར་འགྱུར་གྱི་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་སོགས་ནི་དེའི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་གྲངས་ཅན་ཁྱོད་རང་གི་ལུགས་ལ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་པར་ཁྱད་པར་མེད་ན་ཡང་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་ཀུན་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་པར་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ནས་ཀྱི་ས་བོན་དང་སཱ་ལུའི་ས་བོན་ཆོས་ཅན། སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་པའི་ཆ་གཉིས་སོ་སོར་ཡོད་པར་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ནས་ཀྱི་ས་བོན་ཆོས་ཅན། སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་མེད་པ་མི་འགལ་ཏེ། སཱ་ལུའི་ས་བོན་ལས་གནས་སྐབས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཅེ་ན། ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཆུ་ལུད་ཆོས་ཅན། སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེད་པར་ཐལ། གཏན་ཚིགས་སྔ་མ་དེའི་ཕྱིར། འོན་ཏེ་གཙོ་བོ་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་རྒྱུ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་རིམ་གྱིས་ཞུགས་ནས་འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་རིམ་བཞིན་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་
Chinese
如果说，因为存在无有差别的总主，所以不是由产生一个苗芽的各个差别造成的。那么，仅仅一个自性并不能产生那个苗芽，因为已经说过，它在产生苗芽时，伴随的助缘会成为无意义的过失。因此，种子等法，是各自分离的，因为自性各不相同。对于不迷惑的智慧来说，显现也是相互独立的自性，不依赖于他者而各自显现。而且，“也”字也包括了生灭的差别。因此，种子等的差别本身是真实存在的，而且这个差别是与他者相异的，而且这个差别被说成是产生者的因和被产生者的果，而且这个差别被认为是自己的特征，而且这个差别也是所有追求意义的士夫所进入的对境，因为对它进行取舍就能产生结果。总主并非如此，因此不是产生果的。第四，即使没有各自分离的差别，但青稞的种子等一切也不是稻芽等一切的成办者，即使没有各自分离的差别，但由于事物本身的性质，只有一些稻种等才能成为一些稻芽等的作者，而青稞的苗芽等不是它的作者。例如，在数论派你自己的宗派中，即使一切事物没有自性上的差别，没有差别，但也不是所有的因都是所有果的成办者，也是同样的道理。第五，即使一切事物没有自性上的差别，而是一个，但青稞的种子和稻的种子，作为法，对于同一个稻芽，既是作者又不是作者的两个部分，会互相矛盾，因为是同一个实物。如果说，青稞的种子，作为法，没有产生稻芽的行为，这并不矛盾，因为它与稻的种子在状态上是不同的。那么，伴随的助缘水肥，不产生稻芽，应成，因为前面的理由。然而，唯一的主体本身，以各种因的方式逐渐进入，从而依次成为各种果的作者。
English
If it is said that because there is a general chief without differences, it is not caused by the various differences that produce a single sprout. Then, that single nature does not produce that sprout, because it has already been said that the accompanying auxiliary conditions become meaningless when it produces the sprout. Therefore, seeds and other things are separate, because their natures are different. For non-deluded wisdom, appearance is also a mutually independent nature, appearing separately without relying on others. Also, the word "also" includes the difference of arising and ceasing. Therefore, the differences of seeds and so on are truly existent, and this difference is different from others, and this difference is said to be the cause of the producer and the effect of the produced, and this difference is considered to be its own characteristic, and this difference is also the object of entry for all those who seek meaning, because if you take and abandon it, results will occur. The general chief is not like that, so it is not the producer of fruit. Fourth, even if there are no separate differences, all barley seeds and so on are not the accomplices of all rice sprouts and so on. Even if there are no separate differences, due to the nature of things, only some rice seeds and so on can become the authors of some rice sprouts and so on, while barley sprouts and so on are not its authors. For example, in your own school of Samkhya, even if all things have no difference in nature, without difference, not all causes are the accomplices of all effects, and the same is true. Fifth, even if all things have no difference in nature and are one, the barley seed and the rice seed, as a dharma, for the same rice sprout, the two parts of being the author and not being the author are contradictory, because they are the same substance. If it is said that the barley seed, as a dharma, does not have the action of producing a rice sprout, it is not contradictory, because it is different in state from the rice seed. Then, the accompanying auxiliary conditions, water and fertilizer, do not produce rice sprouts, it should follow, because of the previous reason. However, the only subject itself gradually enters in the form of various causes, thereby becoming the author of various fruits in sequence.
Tibetan
ཞེ་ན། རིམ་གྱིས་བྱེད་པ་དེ་ཅི། གཙོ་བོ་དངོས་པོ་བ་གཅིག་པུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་པའམ་གཞན་གྱིས་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་མི་འཐད་དེ། རྟག་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་ན་ཅིག་ཅར་སྐྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་གཙོ་བོ་དོན་མེད་དོ། །གསུམ་པ་རང་བཞིན་རྣམ་འགྱུར་གཅིག་པ་དགག་པ་ནི། བྱེ་བྲག་དེ་དང་ལྡན་པའི་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཆོས་ཅན། ཤིན་ཏུ་ནི་ཐ་དད་པ་དུ་མར་འགྱུར་བར་ཐལ། དུ་མ་དང་དོན་ལ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་བྱེ་བྲག་དུ་མ་ཆོས་ཅན། ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བར་ཐལ། སྤྱི་གཅིག་དང་དོན་ལ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འམ་ནི་ཕྱི་མ་འདྲེན་པ་སྟེ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཆོས་ཅན། ཕན་ཚུན་རང་བཞིན་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གཉིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་རིམ་པ་ལྟར་ནུས་པ་དང་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གཉིས་པོ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། གསལ་བ་དང་ནུས་པའི་བདག་ཉིད་གང་གིས་རིམ་པ་ལྟར་འདི་ནི་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་རོ། །འདི་ནི་དེ་དག་གི་སྤྱི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་འཇོག་ཅིང་གལ་ཏེ་ནུས་པ་དང་གསལ་བ་དེས་ཁྱེད་དེ་དག་ཐ་དད་ན་སྟེ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པ་དེ་ལྟ་ནའང་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་འདོད་པ་གཉིས་པོ་དེའང་ཆོས་ཅན། ཁྱད་པར་སྤྱི་ཅན་དང་སྤྱི་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་འབྲེལ་པ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཕན་ཚུན་མ་ལྟོས་པའི་དོན་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་སོགས་ཕན་ཚུན་མི་ལྡན་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་འཇུག་ཡུལ་རང་མཚན་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་བ་ལང་དེའི་འབྲས་བུ་འདོད་པ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། བ་ལང་གི་དོན་བྱེད་པ་དེའི་རྟེན་རང་མཚན་ཐ་དད་དང་ཐ་དད་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལས་རང་གི་བདག་ཉིད་ཐ་དད་པའི་རང་མཚན་ལ་འཇུག་རིགས་ཏེ། བ་ལང་རང་མཚན་པ་གང་གི་བདག་ཉིད་འདུན་ཏེ་དམིགས་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་ཁྱོད་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་འཇུག་ཚུལ་སྤྱི་གཉིས་ཡོད་མེད་བཤད་པ་ནི། བ་ལང་རང་མཚན་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་ན་ཡང་གཞན་སེལ་གྱི་སྒོ་ནས་འཇུག་རིགས་ཀྱི་སྤྱི་དངོས་པོ་བའི་སྒོ་ནས་འཇུག་མི་རིགས་ཏེ། སེལ་ངོར་ལྡོག་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་དག་ནི་གསལ་བ་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་གསལ་བའི་དངོས་པོ་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་གཅིག་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ།
Chinese
那么，逐渐产生是怎样产生的呢？是仅仅由主物（自性）自身产生，还是由其他产生？如果是前者，则不合理，因为如果是常法产生果，则必须同时产生。如果是后者，则主物（自性）就没有意义了。第三，驳斥自性转变相同：具有该差别的总事物，有法，极有可能转变成众多极不相同的事物，因为与众多事物在意义上是一体的缘故。再说，众多差别，有法，极有可能转变成无有差别的单一事物，因为与单一总法在意义上是一体的缘故。或者，这是引出后者的，即总法和差别的各个方面，有法，极有可能互相转变成自性相异的事物，因为是具有相似和不相似两种体性的缘故。如果说总法和差别二者也依次是具有能力和显现的体性，因此会变得相异，那么，总法和差别二者，有法，极有可能变成自性相异的事物，凭借显现和能力，哪个依次是这些的差别啊？这个是这些的总法啊，这样安立，如果凭借能力和显现，你们这些就相异了，即因为相异的缘故。如果这样认为，那么被认为是总法和差别的二者，有法，极有可能不会变成具有差别总法和总法差别的关联，因为是互不依赖的其他事物的缘故，例如瓶子和氆氇等互不相连一样。第二，显示进入的对境仅仅是自相：想要成办牛的果实的人，有法，对牛起作用的所依，是自相异体还是自相非异体，是需要考察的，因此理应进入自身体性相异的自相，因为你将进入以牛自相的哪个体性想要，并作为目标之后。第三，讲述进入的方式，两种总法存在与否：在进入牛自相的时候，也理应通过遣余的方式进入，不应通过总事物的方式进入，因为在遮遣方面，周遍相同本身的总法，仅仅存在于显现的事物上，而不存在显现的事物互相随行的一个总事物，因为。
English
So, how does gradual production occur? Is it produced solely by the principal substance (prakṛti) itself, or by something else? If the former, it is unreasonable, because if a permanent entity produces a result, it must produce it simultaneously. If the latter, then the principal substance (prakṛti) is meaningless. Third, refuting the identity of self-transformation: The general substance possessing that particularity, the subject, is highly likely to transform into many extremely different things, because it is one in meaning with many things. Furthermore, many particularities, the subject, are highly likely to transform into a single thing without differences, because it is one in meaning with a single generality. Or, this is to introduce the latter, that is, the aspects of generality and particularity, the subject, are highly likely to transform into mutually different natures, because they are of the nature of both similarity and dissimilarity. If it is said that the two, generality and particularity, are also successively of the nature of capacity and manifestation, and therefore become different, then, the two, generality and particularity, the subject, are highly likely to become different natures, by means of manifestation and capacity, which successively are the differences of these? This is the generality of these, thus establishing, and if by means of capacity and manifestation, you become different, that is, because of being different. If this is the view, then the two that are considered as generality and particularity, the subject, are highly unlikely to become related as having particular generality and general particularity, because they are other things that do not depend on each other, just as a pot and woolen cloth, etc., do not relate to each other. Second, showing that the object of entry is only the own-character: This person who desires the result of accomplishing a cow, the subject, the basis for acting on the cow, whether it is a different own-character or a non-different own-character, is to be examined, therefore, it is appropriate to enter the own-character of one's own nature that is different, because you will enter after desiring which nature of the cow's own-character and making it the object. Third, explaining the presence or absence of the two generalities in the way of entering: When entering the cow's own-character, it is also appropriate to enter through the way of exclusion, but it is not appropriate to enter through the way of general substance, because the generality of the same exclusion in terms of negation exists only in the manifested things, but there is no single general substance in which the manifested things mutually follow, because.