Tibetan
དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ཕན་ཚུན་རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཚིགས་བཅད་འདིས་ནི་དངོས་པོ་དང་སྤྱིའི་གཞི་མཐུན་དང་། དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ན་དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པ་གཉིས་ཀ་བཀག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པའི་ས་བོན་ལས་ཐ་དད་པའི་ཆུ་ལུད་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་ན་ནས་ཀྱི་ས་བོན་སོགས་ཐམས་ཅད་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་སོགས་སྐྱེད་པ་པོར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་དད་པར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གཅིག་གིས་བསྐྱེད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་དེས་ན་ནས་ཀྱི་ས་བོན་དང་སཱ་ལུའི་ས་བོན་བདག་ཉིད་ཐ་དད་དུ་མཚུངས་ཀྱང་སཱ་ལུའི་ས་བོན་སོགས་འགའ་ཞིག་ཆོས་ཅན། སཱ་ལུའི་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་གཞན་པ་ནས་ཀྱི་ས་བོན་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་འདི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནམ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པ་དགག་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། ཐལ་བ་འགོད་ཅིང་ཉེས་སྤོང་དགག །སེལ་བའི་སྤྱི་ལ་མཚུངས་པ་སྤང་། །རང་མཚན་སྐྱེད་བྱེད་མིན་པ་སྤང་། །དུ་མས་བསྐྱེད་ལ་གནོད་བྱེད་མེད། །གཅིག་གིས་བསྐྱེད་ལ་གནོད་བྱེད་ཡོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་པ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན། སྔ་ཕྱིར་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཅིག་ཆར་སྐྱེ་འཇིག་ཏུ་འགྱུར་བར་ཐལ། རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཐ་དད་གཏན་མེད་མ་ཡིན་གྱི་སྤྱི་གཙོ་བོ་དེ་ལས་གནས་སྐབས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པས་ཅིག་ཆར་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་ཏེ། གནས་སྐབས་མི་རྟག་ཀྱང་རང་བཞིན་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཙོ་བོའི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཅན། ཁྱད་པར་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གཅིག་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱད་པར་གཅིག་འཇིག་པའི་ཚེ་ཁྱོད་མི་འཇིག་པར་གནས་ན་སྟེ་གནས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟར་ན། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ཆོས་ཅན། ཁྱད་པར་འདིའི་སྤྱི་འདི་ཞེས་སམ། སྤྱི་འདིའི་ཁྱད་པར་འདིའོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་བློ་དོན་མཐུན་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་མེད་པའི་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་པ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གསལ་བ་འཇིག་པའི་ཚེ་སྤྱི་འཇིག་མི་འཇིག་བརྟགས་པའི་ཉེས་པ་དེ་སེལ་བའི་སྤྱི་ལའང་མཚུངས་ཏེ། སེལ་བའི་སྤྱིའང་གསལ་བ་གཅིག་ཞིག་པས་འཇིག་པ་ལྟར་ན་གསལ་བ་ལྷག་མ་སྤྱི་མེད་དུ་འགྱུར་ལ། མི་འཇིག་ན་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་རྫས་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་སེལ་བའི་སྤྱི་ལ་དེ་མིན་ལས་ལྡོག་པ་སེལ་ངོར་གསལ་བ་ཀུན་ལ་ཡོད་པ་ལ་སེལ་བར་བྱས་པ་དང་། རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་སེལ་བར་བྱེད་པ་པོ་ལ་སེལ་བའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ལྡོག་པའི་སེལ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་གཅིག་ཞིག་པ་ན་ཁྱོད་དོན་ལ་གནས་པ་དང་མི་གནས་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་ཞེས་བརྟག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དུ་མ་ལ་གཅིག་ཏུ་རྟོག་པའི་སྤྱིའི་བློ་ཡང་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་གཅིག་ཞིག་པ་ན་ཁྱོད་དོན་ལ་གནས་པའམ་མི་གནས་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་ཞེས་པའི་སྒོ་ནས་སུན་དབྱུང་བ་ཡང་མེད་དེ། ཁྱོད་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གསལ་བར་སྣང་བ་ནི་བསླད་པ་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གསལ་བ་དང་རྫས་གཅིག་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པའི་རྫས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི། ཤེས་ལས་ཐ་དད་མ་ཡིན་པ། །ཇི་ལྟར་དོན་གཞན་འབྲང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་དོན་གཅིག་གོ །འདིར་བོད་དག་དོན་རང་མཚན་ལ་སེལ་བར་བྱས་པ་དང་། དེ་མིན་ལས་ལྡོག་པའི་མེད་དགག་ལ་སེལ་བར་བྱས་པ་དང་། རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ལ་སེལ་བར་བྱས་པ་གསུམ་ལས། དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་གསལ་བ་དང་སྐྱེ་འཇིག་ཅིག་ཆར་དུ་བྱེད་ཅེས་པ་ཁ་བསྐང་། གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཚིག་རྐང་དང་པོ་གཉིས། གསུམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྐང་པ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཏེ་དེ་ཡང་སྤྱིའི་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྤྱི་དེ་གསལ་བ་གཅིག་ཞིག་པ་ན་དོན་ལ་གནས་མི་གནས་དཔྱད་པའི་སྒོ་ནས་སུན་དབྱུང་དུ་མེད་དེ། བསླང་པ་ཡིན་པས་རང་གིས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྤྱི་དེ་བདེན་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཆད་པ་ནི་རྒན་པོའི་ཟེར་སྒྲོས་ཚད་མར་བྱས་པས་གཞུང་གི་དགོངས་པ་མ་ལོན་པ་སྟེ། དང་པོ་ཁ་བསྐང་བ་ཡང་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྡོག་པའི་གཞན་སེལ་ལ་མེད་དགག་གིས་ཁྱབ་པ་ནི་སྤྱི་དོན་དུ་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གསུམ་པ་སྤྱིའི་བློས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྤྱི་ལ་སྦྱར་བ་ནི། ལྡོག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཕྱིར། །ཞེས་པ་དང་ཁྱད་པར་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་ཆུ་ལུད་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་མྱུ་གུ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་དེ་མི་སྐྱེད་པར་ཐལ། མྱུ་གུ་དེའི་སྐྱེད་བྱེད་ས་བོན་གྱི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་གཞན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་ཁྱབ་སྟེ། རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་ཆུ་ལུད་སོགས་ཉིད་མྱུ་གུ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་ཟིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་དེ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན
Chinese
由于在胜义谛中存在的事物之间没有互相随顺的情况。因此，应知此偈颂遮止了事物与总体的基础相同，以及具有作用能力并不普遍地意味着在胜义谛中具有作用能力这两种情况。第三，如果说，除了产生幼苗的种子之外，水、肥料等也能产生幼苗，那么所有的青稞种子等都会变成稻子的幼苗等的产生者，因为在不同事物之间没有差别。如果说，如果由一个自性产生，就会太过分，因此青稞的种子和稻子的种子在本体上虽然相同，但某些稻子的种子等是有法，是稻子幼苗的因，而其他的青稞种子不是稻子幼苗的因，因为像这样是事物的自性或法性。第二，驳斥诸法自性相同有五点：提出太过分并驳斥免除过失，消除与遣除总体的相似之处，消除不是自相产生者，多种产生没有损害，一种产生有损害。第一，如果一切事物没有自性差别，都是一个，那么先后出现的各种事物有法，应成同时生灭，因为是同一实体的缘故。如果说，并非完全没有差别，而是从总体的主要方面来说，存在暂时的差别，因此不会同时生灭，因为暂时是无常的，但自性是常恒的。那么，主要事物的本体有法，不应成为与差别自性相同，因为在一个差别毁灭的时候，你如果不毁灭而存在，即存在之故。如果承认，那么总体和差别在意义上会变成不同，如果那样，总体和差别有法，不应成为“这是差别的总体”或者“这是总体的差别”的声音和意识在意义上一致地运用，因为是互相不依赖的不同的实体的缘故。第二，如果说，当显现毁灭的时候，考察总体毁灭与否的过失也同样适用于遣除的总体，即遣除的总体也像一个显现毁灭一样，如果毁灭，那么剩余的显现就会变成没有总体，如果不毁灭，那么总体和差别就会变成不同的实体。
English
Since there is no mutual following among things that exist in the ultimate sense. Therefore, it should be known that this verse prohibits both the common basis of things and generality, and the fact that having the ability to function does not universally mean having the ability to function in the ultimate sense. Third, if it is said that besides the seed that produces the sprout, water, fertilizer, etc., can also produce the sprout, then all barley seeds, etc., would become the producers of rice sprouts, etc., because there is no difference between different things. If it is said that if it is produced by one nature, it would be too extreme, therefore, although barley seeds and rice seeds are the same in essence, some rice seeds, etc., are the cause of rice sprouts, while other barley seeds are not the cause of rice sprouts, because such is the nature or dharma of things. Second, there are five points to refute the sameness of nature of all things: stating the extreme and refuting the exemption from fault, eliminating the similarity to the eliminating generality, eliminating the non-producer of self-characteristics, multiple productions have no harm, and one production has harm. First, if all things have no difference in nature and are one, then the various things that appear successively are dharmas, and should become simultaneous arising and ceasing, because they are of the same substance. If it is said that there is not completely no difference, but from the main aspect of the generality, there is a temporary difference, so it will not arise and cease simultaneously, because the temporary is impermanent, but the nature is permanent. Then, the essence of the main thing is a dharma, and should not become the same as the nature of the difference, because when one difference is destroyed, you do not destroy but exist, that is, because you exist. If you admit it, then the generality and the difference will become different in meaning, and if so, the generality and the difference are dharmas, and it should not become that the sound and consciousness of "this is the generality of the difference" or "this is the difference of the generality" are used consistently in meaning, because they are different substances that do not depend on each other. Second, if it is said that the fault of examining whether the generality is destroyed or not when the manifestation is destroyed is also the same for the eliminating generality, that is, the eliminating generality is also like one manifestation being destroyed, if it is destroyed, then the remaining manifestations will become without generality, and if it is not destroyed, then the generality and the difference will become different substances.
Chinese
总的来说，将与彼不同的遮遣，视为于显现的一切中存在而进行遮遣，以及将分别的影像遮遣者，赋予遮遣之名，这二者之中。若按前者，则反体的遮遣，作为有法，当一个显现消失时，你是否是存在于意义中或不存在的实物，不应进行考察，因为你无自性之故。若按后者，则于众多中执为一的共相之识，也作为有法，当一个显现消失时，你是否是存在于意义中或不存在的实物，也不应通过这种方式进行驳斥，因为对你来说，外境的显现是虚假的错觉，是了知外境的显现与实体并非一体的实体之故。此乃： 识与彼异非有， 如何随逐他义转？ 所说之义相同。此处，藏人将事物自相视为遮遣，将与彼不同的反体之无遮视为遮遣，以及将分别的影像、声音的真实所诠视为遮遣，这三者之中。若按前者，则补充说显现与生灭同时。若按后者，则补充前两句。若按第三者，则补充后两句，也就是共相之识作为有法。你所虚构的共相，当一个显现消失时，不能通过考察是否存在于意义中来进行驳斥，因为是虚构的，自己所虚构的共相并非真实之故。如此讲解，是因将老人的说法视为衡量标准，而未领会经文的意图，因为首先补充也是不必要的，并且反体的他遮被无遮所遍及，这在共同意义上已被禁止，并且第三者应用于共相之识所虚构的共相，与“反体无自性故”并无差别。第三个例子，比如水肥等作为有法。你如何产生苗芽，又如何不产生苗芽呢？因为苗芽的产生者，与种子本性不同。若回答说：不遍及，因为已经说过，自性各异的差别，水肥等本身就是苗芽的产生者。如果说那些差别本身
English
In general, there are two types of negation: one that considers the exclusion of what is different from it as existing in all that appears and negates it, and the other that gives the name of negation to that which negates the image of conceptualization. If we consider the first, then the negation of the opposite, as the subject, when one appearance disappears, it is not reasonable to investigate whether you are an object that exists in meaning or does not exist, because you are without inherent existence. If we consider the second, then the common consciousness that apprehends many as one is also the subject. When one appearance disappears, it is also not possible to refute by saying whether you are an object that exists in meaning or does not exist, because for you, the appearance of external objects is a false illusion, and it is the entity that knows that the appearance and substance of external objects are not one and the same. This is: Since consciousness is not different from it, how can it follow other meanings? The meaning of what is said is the same. Here, Tibetans consider the self-character of things as negation, the non-affirming negation of the opposite as negation, and the image of conceptualization, the actual object of sound, as negation. Among these three, if we consider the first, we supplement by saying that appearance and arising and ceasing occur simultaneously. If we consider the second, we supplement the first two lines. If we consider the third, we supplement the last two lines, that is, the common consciousness as the subject. The commonality that you have fabricated, when one appearance disappears, cannot be refuted by examining whether it exists in meaning or not, because it is fabricated, and the commonality that you have fabricated is not true. Such an explanation is due to taking the words of the elders as the standard and not understanding the intention of the text, because first, supplementation is also unnecessary, and the other exclusion of the opposite is pervaded by non-affirming negation, which has already been prohibited in the common meaning, and the third, applying it to the commonality fabricated by the common consciousness, is no different from "the opposite is without inherent existence." The third example is water and fertilizer, etc., as the subject. How do you produce sprouts, and how do you not produce sprouts? Because the producer of the sprout is different from the nature of the seed. If you answer that it is not pervasive, because it has already been said that the differences in nature, water and fertilizer, etc., are themselves the producers of sprouts. If those differences themselves