Tibetan
་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཞེས་པའི་སྒྲ་གཅིག་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དགོས་པ་གང་ཞེ་ན་མིག་སོགས་དེའི་ངོ་བོ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ལས་ནི་ཐ་དད་མེད་དུ་ཟིན་ན་ཡང་མིག་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ཞེས་པའི་བརྡ་ལས་བྱུང་བ་གཅིག་གིས་བསྙད་པར་བྱ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་ཏེ་གང་གི་ཚེ་ན་ཁྱད་པར་མེད་པ་སྟེ་རྐྱེན་གསུམ་གྱི་ཐུན་མོང་གི་འབྲས་བུ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེའི་རྒྱུར་སྤྱིར་སྟོན་དགོས་པ་དག་ནི་སྲིད་པར་འགྱུར་བའི་དུས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་དུས་ཅིག་ཆར་དུ་རྐྱེན་གསུམ་པོ་ཀུན་རྟོགས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་རིགས་གཏེར་དུ། ཐ་དད་རྣམས་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི། །བྱ་བ་ཕྱོགས་ཅིག་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་སྤྱི་དངོས་སྨྲ་བའི་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྱི་དངོས་དབང་གིས་སྒྲ་གཅིག་འཇུག་པ་དགག །སྤྱི་དངོས་དབང་གིས་འབྲས་བུ་གཅིག་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་གཅིག་པས་དུ་མ་ལ་སྒྲ་གཅིག་འཇུག་པ་མ་ཡིན་གྱི་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་གཅིག་གནས་པའི་ཕྱིར་ན། བ་ལང་གི་གསལ་བ་མང་པོ་དག་ལའང་བ་ལང་ཞེས་པའི་མཉན་པ་སྟེ་སྒྲ་གཅིག་འཇུག་གོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཅིག་གནས་པ་ཡི་རྟགས་མ་གྲུབ། །མཉན་པ་འཇུག་པའི་ཁྱབ་པ་མེད། །ཐ་དད་མཚུངས་ཡང་ཁྱབ་པར་ཡོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གནས་པའི་དོན་ལ་བརྟགས་ནས་དགག །གནས་པ་ཉིད་ལ་གནོད་བྱེད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཐའ་གཉིས་བརྟགས་ནས་ལྷན་ཅིག་དགག །བརྟགས་དོན་མཐའ་གཉིས་སོ་སོར་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི་གསལ་བ་དུ་མ་ལ་སྤྱི་གཅིག་གནས་པ་དེ་གསལ་བ་དུ་མ་ལ་སྤྱི་གཅིག་བརྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་ཡིན་ནམ། གསལ་བ་དུ་མས་སྤྱི་གཅིག་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་གནས་པ་ཡིན་བརྟགས་ན་དེ་གཉིས་ཀ་ལྟར་ཡང་སྤྱི་དེ་ལ་མི་རིགས་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་འོག་ནས་སོ་སོར་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བརྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་དགག །གསལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གོང་དུ་བརྟགས་པའི་དང་པོ་ལྟར་ན་གསལ་བ་རྣམས་ཆོས་ཅན། རང་ལས་དོན་གཞན་པའི་སྤྱི་རྟག་པའི་རྟེན་མིན་པར་ཐལ། སྤྱི་རྟག་པ་དེ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་ཁྱབ་སྟེ། འཁར་གཞོང་གིས་རྒྱ་ཤུག་ལ་ཕན་མི་འདོགས་ཀྱང་དེའི་རྟེན་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། འཁར་གཞོང་ལ་བརྟེན་པའི་རྒྱ་ཤུག་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་ལའང་ཆོས་ཅན། འ
Chinese
因为这个原因，才会有“眼识之因”这样的一个词语适用。有什么必要呢？即使眼睛等事物的自性与共相实体没有差别，但称之为眼识之因的术语，这个事物是有必要的。为什么呢？因为在没有差别的时候，即三缘和合的共同结果，眼识的因，一般需要显示的时候，在某些时候，为了同时理解这三个条件。这在《理智宝藏》中说：对不同的事物进行破立的活动，才能理解其中的一个方面。第四，驳斥共相实体论者的辩论，分为两种：驳斥以共相实体之力而适用一个词语；驳斥以共相实体之力而产生一个结果。第一种又分为两种：陈述对方的观点；阐述驳斥。第一种是：如果不是因为一个结果而对多个事物适用一个词语，而是因为一个共相实体存在的话，那么对于许多牛的显现，也应该适用“牛”这个词语。第二种分为三种：一个存在的理由不成立；适用词语没有遍及性；即使不同但相似也有遍及性。第一种分为两种：通过考察存在的意义来驳斥；指出对存在本身的妨害。第一种分为两种：考察两种极端情况并一起驳斥；分别驳斥考察的两种极端情况。第一种是：在许多显现中，一个共相存在，这是指一个共相以依赖的方式存在于许多显现中吗？还是指许多显现以使一个共相显现的原因而存在呢？如果考察这两种情况，那么共相都是不合理的，原因将在下面分别阐述。第二种分为两种：驳斥以依赖的方式存在；驳斥以显现的方式存在。第一种是：如上所述的第一种情况，那么显现的事物，不是与自己不同的常法共相的所依，因为常法共相不会对它有任何帮助。如果说不遍及，就像架子不帮助乔木，但却是乔木的所依一样。那么，依赖架子的乔木和水等事物也是如此。
English
For this reason, there is a single term applicable such as "cause of eye consciousness." What is the necessity? Even if the self-nature of things like eyes is not different from the general entity, the term called the cause of eye consciousness, that thing is necessary. Why? Because when there is no difference, that is, the common result of the union of the three conditions, the cause of eye consciousness, when it is generally necessary to show, at some times, in order to understand all three conditions at the same time. This is stated in the 'Treasury of Reasoning': 'By engaging in the activities of refutation and establishment for different things, one can understand one aspect of them.' Fourth, refuting the arguments of the proponents of general entities is divided into two: refuting the application of a single term by the power of general entities; refuting the production of a single result by the power of general entities. The first is divided into two: stating the opponent's view; explaining the refutation. The first is: If it is not because of a single result that a single term is applied to many things, but because a single general entity exists, then for many appearances of cows, the term "cow" should also be applicable. The second is divided into three: the reason for a single existence is not established; there is no pervasiveness of applying a term; even if different but similar, there is pervasiveness. The first is divided into two: refuting by examining the meaning of existence; pointing out the harm to existence itself. The first is divided into two: examining the two extremes and refuting them together; refuting the two extremes of examination separately. The first is: In many appearances, a single general exists, does this mean that a single general exists in many appearances in a dependent manner? Or does it mean that many appearances exist as the cause of making a single general appear? If we examine these two situations, then the general is unreasonable in both cases, the reasons will be explained separately below. The second is divided into two: refuting existence in a dependent manner; refuting existence in a way of appearing. The first is: As in the first case mentioned above, then the appearing things are not the basis of the permanent general that is different from themselves, because the permanent general does not provide any help to it. If it is said that it is not pervasive, just as a shelf does not help a tree, but it is the basis of the tree. Then, the trees and water, etc. that depend on the shelf are also the same.
Tibetan
ཁར་གཞོང་གིས་ཕན་མི་འདོགས་བཞིན་དུ་འཁར་གཞོང་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁར་གཞོང་མེད་ན་ཡུལ་གཞན་དུ་ལྟུང་བའི་ཚུལ་ཅན་གྱི་དོན་གང་ཞིག རང་གི་ཉེར་ལེན་དང་། ཡུལ་མཚུངས་པས་ཉེར་ལེན་དེའི་ཡུལ་དུ་གནས་པ་བསྐྱེད་པ་འཁར་གཞོང་ལ་སོགས་པས་ནུས་པའི་ཕྱིར། གསལ་བ་དང་སྤྱི་ལའང་མཚུངས་སོ་སྙམ་ན། སྤྱི་དེ་ལ་ཆོས་ཅན། རང་གི་ཉེར་ལེན་དང་ཡུལ་མཚུངས་པར་གནས་པ་གསལ་བས་བསྐྱེད་པ་དེའང་མི་སྲིད་པར་ཐལ། རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གསལ་བའི་སྤྱི་སྔར་མེད་གསར་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་གྲུབ་ཟིན་གནས་པར་བྱེད་པའི་རྟེན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྤྱི་ཆོས་ཅན། གསལ་བས་གནས་པར་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། གསལ་བ་དེ་མེད་ན་ཡང་གནས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སྤྱི་ཆོས་ཅན། གསལ་བས་གནས་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གསལ་བས་བྱས་པའི་གནས་པ་རང་དང་ཐ་དད་ཡིན་ནམ་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པས་བརྟགས་ན་གསལ་བས་གནས་པ་མི་རིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཐ་དད་ན་གསལ་བ་ཆོས་ཅན། སྤྱི་གནས་པར་མ་བྱས་པར་ཐལ། སྤྱི་ལས་རྫས་གཞན་པའི་གནས་པ་བྱས་པའི་ཕྱིར། ཐ་དད་མིན་ན་སྤྱི་གནས་པ་ཆོས་ཅན། གསལ་བས་མ་བྱས་པར་ཐལ། གསལ་བས་མ་བྱས་པའི་སྤྱི་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གསལ་བྱ་གསལ་བྱེད་དཔེ་མ་གྲུབ། །གྲུབ་ཀྱང་རིགས་དང་ལྡན་མི་འགྲུབ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གོང་དུ་བརྟགས་པའི་གཉིས་པ་ལྟར་ན། སྤྱིར་གསལ་བྱ་གསལ་བྱེད་ཡིན་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་དགོས་ཏེ། གསལ་བྱ་བདག་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་ཤེས་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པར་རུང་བའི་དོན་དུ་གཞན་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ངོར་ལྟོས་ནས་རང་འཛིན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གསལ་བྱ་ཡིན་ལ་དེས་རང་འཛིན་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པར་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་པོ་གསལ་བྱེད་དེ་ཡང་གསལ་བྱ་དེའི་རྒྱུར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། གསལ་བྱ་བུམ་སོགས་འདི་ནི་གསལ་བྱེད་ལ་མ་ལྟོས་པར་སྔ་ནས་རང་འཛིན་ཤེས་པ་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པར་རུང་བ་ཉིད་ཡིན་ན། དེས་རང་འཛིན་ཤེས་པ་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པ་གསལ་བྱེད་དེ་ལ་དངོས་སུ་ལྟོས་པ་མི་རུང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། སྤྱི་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། སྤྱི་དང་ལྡན་པའི་གསལ་བ་ལས་གསལ་བྱ་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། གསལ་བས་ཕན་བཏགས་སྟོབས་ཀྱིས་རང་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་ནུས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་ཁྱབ་སྟེ། གསལ་བ་སྤྱིའི་གསལ་བྱེད་དུ་འཇོག་པ་དེ་སྤྱི་འཛིན་ཤེས་པ་བསྐྱེད་ནུས་སུ་འདུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་
Chinese
虽然拐杖没有帮助，但也不是依靠拐杖，如果没有拐杖就会掉到其他地方的那种情况是什么呢？因为自己的近取和处所相同，所以能使近取安住于那个处所，是因为拐杖等的作用。如果认为光明和总相也是一样，那么，总相有法，光明所生的安住于自己的近取和处所相同是不可能的，因为是常法。如果说光明的总相不是以前没有而新产生的，而是使已经成立的安住的所依，那么，总相有法，不是光明使之安住的，因为即使没有光明也能安住。另外，总相有法，光明使之安住也是不合理的，因为如果分析光明所作的安住与自己是他体还是非他体，就会发现光明使之安住是不合理的。如果是他体，那么光明有法，没有使总相安住，因为使总相以外的法安住了。如果不是他体，那么总相安住有法，不是光明所作的，因为和光明没有作的总相是一个本体。第二种情况有两种：显现和显现者没有例子成立，即使成立也不具备理则而不成立。第一种是：按照上面分析的第二种情况，一般来说，如果总相是显现和显现者，就必须是因果，因为显现是对于能真实产生缘于自我的识的意义，为了其他显现者的缘故，观待而产生自执，凡是那个显现就是显现，而那个能产生自执识的作者显现者，也被认为是那个显现的因。理由成立，因为显现瓶子等这个，如果不观待显现者，本来就能真实产生自执识，那么，它真实产生自执识，就不应该真实观待那个显现者。那个总相有法，不是从具有总相的光明而来，而是从显现而来，是不合理的，因为光明没有帮助，凭借力量也不会变成能产生自执识。如果说不遍，因为安立光明为总相的显现者，并不是认为能产生总相执识，而是官能
English
Although the crutch doesn't help, it's not like relying on a crutch, what is the situation where one would fall to another place without a crutch? Because one's own immediate acquisition and place are the same, it is able to make the immediate acquisition dwell in that place, because of the function of the crutch and so on. If one thinks that clarity and generality are also the same, then, the general characteristic has the property that it is impossible for the clarity to produce the dwelling in its own immediate acquisition and place, because it is a permanent dharma. If it is said that the clarity of the general characteristic is not newly produced from what was not there before, but is the support for making what has already been established dwell, then, the general characteristic has the property that it is not made to dwell by clarity, because it can dwell even without clarity. Furthermore, the general characteristic has the property that it is also unreasonable for clarity to make it dwell, because if one analyzes whether the dwelling made by clarity is other than itself or not other, one will find that it is unreasonable for clarity to make it dwell. If it is other, then clarity has the property that it does not make the general characteristic dwell, because it makes the dwelling of a dharma other than the general characteristic. If it is not other, then the general characteristic dwelling has the property that it is not made by clarity, because it is one entity with the general characteristic that clarity has not made. There are two types of the second situation: the manifest and the manifester have no example to establish. Even if it is established, it does not possess reason and is not established. The first is: According to the second situation analyzed above, generally speaking, if the general characteristic is the manifest and the manifester, it must be cause and effect, because the manifest is for the meaning of being able to actually generate the consciousness that focuses on the self, for the sake of other manifesters, relying on it to generate self-grasping, whatever that manifest is is the manifest, and the agent manifester that is able to generate that self-grasping consciousness is also considered the cause of that manifest. The reason is established, because the manifest vase etc. is such that if it does not rely on the manifester, it is originally able to actually generate self-grasping consciousness, then, it actually generates self-grasping consciousness, it should not actually rely on that manifester. That general characteristic has the property that it is not from the clarity that possesses the general characteristic, but from the manifest, it is unreasonable, because clarity does not help, and by the power of strength, it will not become able to generate self-grasping consciousness. If it is said that it is not pervasive, because establishing clarity as the manifester of the general characteristic is not considered to be able to generate general characteristic grasping consciousness, but the sense faculty