Tibetan
་མཚན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་མི་རྟག་པ་སོགས་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ནུས་པ་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཤིང་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དང་ཤིང་མི་རྟག་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུའམ་དགོས་པ་དུ་མ་ཅན་དང་རྟེན་ཆོས་ཅན་གཅིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཤིང་གི་སྟེང་གི་སེལ་བའི་ཆ་དུ་མ་བརྗོད་པ་ཡིན་པ་དེ་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཤས། སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཡང་ཤེས་པ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་དངོས་པོ་དེ་བརྗོད་པ་ན་དངོས་པོ་སྟོབས་ཀྱིས་མ་ལུས་པ་རྟོགས་པ་འཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་ཤེས་པ་དེ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་རང་རིག་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་དོན་ཉིད་དུ་ཞེན་པར་བྱས་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྤྱི་ཞེས་བྱ་བར་སྣང་བས་ན་སྒྲ་ལས་སྐྱེས་པའི་བློ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དོན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར། །རང་རིག་ཉིད་ལ་རྟོག་མི་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ་ཞེས་སོ། །བཞི་པ་གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་འགྱུར་བའི་ཉེས་པ་སྤོང་བ་ནི། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་གཞན་སེལ་ལ་འཇུག་ན་ཨུཏྤལ་ལ་སྔོན་པོ་ལྟ་བུའི་གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དོན་ལ་གཞི་མཐུན་མེད་ཀྱང་སེལ་ངོར་གཞི་མཐུན་འཐད་དེ། གང་གི་ཚེ་སྔོན་པོ་ཞེས་པའི་སྒྲས་སྔོ་མིན་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ལྡོག་པ་གཅིག་མེ་ཏོག་གཅིག་ལ་སྟོན་པ་ན་གཞན་ཨུཏྤ་ལའི་ལྡོག་པ་མི་སྤོང་ཞིང་མི་སྒྲུབ་པར་གནས། ཨུཏྤལ་ལ་ཞེས་པའི་སྒྲས་ཀྱང་དེ་ལྟར་གནས་པའི་ཚེ་སྔོན་པོ་དང་ཨུཏྤལ་ལ་དེས་ནི་མེ་ཏོག་དེར་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཅན་གཅིག་པུའང་སྣང་བ་དེའི་ཚེ་དེ་ལྟ་བུའི་རྟོག་བློའི་ངོ་བོར་བྱས་ནས་སྔོན་པོ་དང་ཨུཏྤལ་ལའི་གཞི་མཐུན་པ་ནི་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བསྟན་པ་ནི། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བུམ་མིན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་སྒྲས་ནི་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཆོས་དེ་ལ་རེག་པ་སྟེ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་སྲིད་དེ། བུམ་མིན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་དེ་ལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་གཅིག་ནི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱེད་ན་ཁྱོད་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཆོས་དེ་ཐོབ་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ལ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཡོད་ན་ཚད་མའི་བློ་ལ་སྣང་དུ་རུང་བ་ལས་སྣང་བ་མིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། གང་དང་གང་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པ་ལ་དེ་དང་དེའི་དངོས་པོ་མེད་པས་ངེས་པ་སྟེ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་གཉིས་ཀ་སྤྱི་ལ་འཇུག་པར་བསྟན་པ་ནི་གཞན་སེལ་དང་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་བརྗོད་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒྲ་རྣམས་དང་ནི་རྟོག་པའི་བློ་ཉིད་ཀྱང་ཆོས་ཅན། སྤྱི་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་བསྟན་ཏེ། སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་གང་ཞིག སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ལ་ཁྱོད་དེ་དག་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དངོས་ཡུལ་སེལ་བ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ། མཐའ་དཔྱད་པ་དང་། དོན་དངོས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག་འཇུག་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་བཤད་པ་ལ་སྒྲ་རྟོག་སེལ་བས་འཇུག་ན་གཞི་མཐུན་དང་འཇུག་ཡུལ་ཐོབ་པ་སྲིད། སྤྱི་གཞན་ལ་འཇུག་ན་དེ་གཉིས་ཀ་མི་སྲིད། དུ་མ་ལ་སྒྲ་གཅིག་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དཔྱད། སྤྱི་གཅིག་མེད་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་དང་བཞིར་བྱས་ནས་དང་པོ་ནི། འབྲས་བུ་དུ་མ་རྟེན་གཅིག་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་དང་། གཉིས་པ་ནི། དངོས་པོ་གཅིག་ནི་བརྗོད་བྱེད་མིན། །ཞེས་སོགས་དང་། གསུམ་པ་ནི། དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ཡོངས་བསྟན་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་དང་། བཞི་པ་ནི། གལ་ཏེ་ལྡོག་པ་སྤངས་པ་ཡི། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན་ནོ། །ཞེས་འཆད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། འབྲས་བུ་དུ་མ་རྟེན་གཅིག་འགྱུར། །ཞེས་པ་གཞུང་གོང་མའི་མཇུག་ཡིན་གྱི་འོག་མའི་མགོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་པོའི་ངོ་བོ་གཅིག་ཉིད་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་དང་རྫས་གཞན་གཉིས་ཀ་བཀག་པ་ཡིན་གྱི། སྤྱི་གཞན་ལ་གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་པ་ཁོ་ན་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བརྡར་བཏགས་སྟོན། །ཅེས་པ་མན་ཆད་ལ་སྒྲའི་འཇུག་ཚུལ་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བྱས་ནས་དེ་ལ་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་སེལ་བས་འཇུག་པ་དང་། མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་སེལ་བས་འཇུག་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་དང་། འདིར་ཡང་སྤྱི་དང་སེལ་བའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ལ། སྒྲ་ལས་བརྗོད་བྱ་འཐོབ་མི་འཐོབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྤྱི་དང་གཞི་མཐུན་རུང་མི་རུང་གི་ཁྱད་པར། སྤྱིའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་མིན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། སྒྲ་ནི་རྣམ་གཅོད་བྱེད་པ་ན། །ཞེས་སོགས་དང་། གཉིས་པ་ནི། དངོས་པོ་གཅིག་ནི་བརྗོད་བྱེད་མིན། །ཅེས་སོགས་དང་། གསུམ་པ་ནི། དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ཡོངས་བསྟན་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན་ནོ། །ཞེས་འཆད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ
Chinese
因为名称的事物与无常等是同一实体的能力所致。因此，称作“树”的声音和称作“树无常”的声音，作为有法，会变成具有多种果实或需要和具有相同所依之法者，因为那是说树上的多种遮遣部分。舍斯。显现的形象也因为与识无有差别，所以在像识一样述说事物时，如果认为不能获得事物力量完全被了知的领悟，那是不获得的。因为当识与彼无有差别而成为自己的体性时，就像识一样，当自证时，那不是像外境自己的体性一样可以述说的。那是因为执着于外境事物本身，显现为外境的共相，所以在从声音产生的智慧中显现，因此是声音所能述说的。但从识的自性方面来说，是不能述说的。如是说：为了对境进行分别，不希望对自证本身进行分别。如是说。第四，遣除基础相同不可能转变的过失是：如果能诠之声用于遣除他者，那么像“青莲花”一样，基础相同会变得不可能，如果这样认为。在意义上基础相同不存在，但在遣除方面基础相同是合理的。当称作“青色”的声音在一个花朵上显示区分非青色的反体时，其他的莲花的反体不遮遣也不成立而存在。称作“莲花”的声音也同样存在时，青色和莲花因此在花朵上遍及的唯一有法也显现，在那时，以那样的分别念作为体性，青色和莲花的基础相同就变成了真实。第四，归纳显示遮破和成立二者的意义是：瓶子，作为有法。当用声音述说在你身上区分非瓶子时，触及你的事物之法，即获得是可能的，因为区分非瓶子就是说你存在于那里。瓶子，作为有法。当用声音述说在你身上有一个共同事物时，你的事物之法不是获得，因为在你身上有共
English
Because the object of the name is due to the power of being the same entity as impermanence, etc. Therefore, the sound called "tree" and the sound called "tree is impermanent," as the subject, will become the one with many fruits or needs and the one with the same basis of qualities, because it is saying many eliminating parts on the tree. Shas. The appearance of appearance is also not different from consciousness, so when describing the object like consciousness, if it is thought that the realization that the power of the object is completely understood cannot be obtained, it is not obtained. Because when consciousness is not different from it and becomes its own nature, like consciousness, when self-awareness occurs, it is not to be described as its own nature of the external object. That is because it is clinging to the external object itself, and it appears as the general appearance of the external object, so it appears in the wisdom arising from sound, so it is what can be described by sound. But from the aspect of the nature of consciousness, it is not to be described. It is said that: In order to distinguish the object, one does not want to distinguish self-awareness itself. It is said. Fourth, the fault of preventing the impossible transformation of the same basis is: If the expressive sound is used to eliminate others, then like "blue lotus," the same basis will become impossible, if you think so. There is no common basis in meaning, but the common basis is reasonable in terms of elimination. When the sound called "blue" shows the opposite of distinguishing non-blue on one flower, the opposite of other lotuses does not eliminate or establish but exists. When the sound called "lotus" also exists in the same way, the only subject that is pervasive on the flower due to blue and lotus also appears, at that time, with that kind of distinction as the nature, the same basis of blue and lotus becomes reality. Fourth, the meaning of summarizing and showing the two of negation and establishment is: The vase, as the subject. When the sound says to distinguish non-vase on you, it is possible to touch your object's dharma, that is, to obtain it, because distinguishing non-vase is saying that you exist there. The vase, as the subject. When the sound says that there is a common object on you, your object's dharma is not obtained, because there is a common
Chinese
如果事物存在，就应该能显现在量（ प्रमाण ，pramāṇa，量）的智慧中，否则就不会显现。这是周遍关系。因为凡是能够显现而没有被发现的，就可以确定它不存在，这是周遍的缘故。第三，显示两者都适用于共相，这是因为已经说明了遣余和共相事物之间的差别，因此，以遣余为对境的词语以及概念的智慧本身也是有法。显示为在共相事物中不存在的对境，因为任何以共相为对境的事物，你们都不可能适用于共相事物。第二，在证实事物对境本身是遣除时，分为边际考察和实际意义两部分。第一部分，有些人解释了两种适用方式的优缺点，如果词语概念通过遣除来适用，那么获得共同基础和适用对象是可能的。如果适用于其他共相，那么这两者都不可能。考察一个词语适用于多个对象的原因。分为驳斥不存在一个共相的争论等四部分，第一部分是：多种结果成为一个基础。等等。第二部分是：一个事物不是表达者。等等。第三部分是：为了完全显示它的结果。等等。第四部分是：如果放弃了反面。等等。这样解释是不合理的，因为多种结果成为一个基础。这句话是前面文本的结尾，而不是后面文本的开头，并且在事物自性唯一性的情况下，已经遮止了共相显现为一个实体和一个其他实体，而不仅仅是显示了共相在其他事物上不可能有共同的基础。有些人说，词语通过约定俗成来显示。从那以后，详细解释了词语的适用方式，并将其分为通过遣除事物对境来适用和通过遣除不存在的对境来适用两种。这里也说明了共相和遣除的差别。词语是否能获得表达对象的差别，共相和共同基础是否可行的差别，是否是共相原因的差别，这三种差别。第一种是：当词语进行区分时。等等。第二种是：一个事物不是表达者。等等。第三种是：为了完全显示它的结果。等等。这样解释也是不合理的
English
If an entity exists, it should be able to appear in the wisdom of valid cognition (pramāṇa), otherwise it will not appear. This is pervasion. Because whatever can appear but is not found, it can be determined that it does not exist, this is because of pervasion. Third, showing that both apply to the general, this is because the difference between exclusion and general entities has already been explained, therefore, words with exclusion as their object and the wisdom of conceptuality itself are also subjects. Showing that they are objects that do not exist in general entities, because any object that is a general object, you cannot apply them to general entities. Second, in proving that the object of reality itself is exclusion, it is divided into marginal examination and actual meaning. In the first part, some people explain the advantages and disadvantages of the two ways of applying, if words and concepts apply through exclusion, then it is possible to obtain a common basis and an object of application. If it applies to other generals, then both of these are impossible. Examine the reason why one word applies to multiple objects. It is divided into refuting the argument that there is no one general, etc., into four parts, the first part is: multiple results become one basis. And so on. The second part is: one thing is not an expression. And so on. The third part is: in order to fully show its results. And so on. The fourth part is: if the opposite is abandoned. And so on. This explanation is unreasonable, because multiple results become one basis. This sentence is the end of the previous text, not the beginning of the next text, and in the case of the uniqueness of the nature of things, it has been prevented that the general appears as one entity and another entity, and it is not only shown that the general cannot have a common basis in other things. Some people say that words are shown through convention. From then on, the way words are applied is explained in detail, and it is divided into two types: applying by excluding the object of reality and applying by excluding the object that does not exist. Here, the difference between general and exclusion is also explained. The difference between whether words can obtain the object of expression, the difference between whether general and common basis are feasible, and the difference between whether it is the cause of the general, these three differences. The first is: when words make distinctions. And so on. The second is: one thing is not an expression. And so on. The third is: in order to fully show its results. And so on. This explanation is also unreasonable.