Tibetan
ན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་དེ་ལ་གཞན་སྡེའི་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ལ་བཞི་སྟེ། རྟོགས་པ་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པར་ཐལ་བ་སྤང་། །བཅད་བྱ་མེད་ལ་སེལ་འཇུག་མེད་པ་སྤང་། །ལྡོག་པ་དངོས་པོར་ཡོད་མེད་བརྟགས་པ་སྤང་། །གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་འགྱུར་བའི་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་ཐལ་བ་བརྗོད། །དེ་ཉིད་མགོ་མཚུངས་རིགས་པས་དགག །དངོས་པོའི་ལན་གྱིས་ངེས་པ་བསྐྱེད། །སྒྲ་ཀུན་ངེས་བཟུང་ཅན་དུ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྟོག་པས་ཤིང་དང་ཤིང་མིན་གང་ཡང་བསྒྲུབ་པས་མི་འཛིན་པར་སེལ་བ་ཁོ་ནས་འཛིན་ན། རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཤིང་དང་ཤིང་མ་ཡིན་གཉིས་པོ་དག་རྟོགས་པ་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པ་སྟེ་ཕན་ཚུན་གཅིག་འཛིན་པ་ལ་ངེས་པར་གཞན་དེ་འཛིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ལྡོག་པ་སྟེ་ཤིང་མ་ཡིན་བསལ་བ་ཡིས་ཤིང་གི་དོན་འཛིན་དགོས་ཤིང་། ཤིང་མིན་ཡང་ཤིང་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་ངེས་དགོས་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། ཤིང་དང་ཤིང་མིན་མ་བཟུང་བར་དེ་དག་སེལ་མི་ནུས་པས་སོ། །འདོད་ན་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། ཤིང་དང་ཤིང་མིན་གཅིག་འཛིན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་མེད་ན་ཤིང་དང་ཤིང་མིན་གཉིས་ཀ་མི་འཛིན་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཤིང་དང་ཤིང་མིན་རྟོགས་པ་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ན་ཤིང་མིན་བསལ་བའི་སེལ་བ་ལ་སྒྲ་བརྡར་བཏགས་པ་མི་སྲིད་ཀྱི་སྤྱི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་ལ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དུ་བརྡ་བྱ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་གཞོན་ནུ་མ་ལེན་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་སྨྲའོ། །གཉིས་པ་ནི་གཞན་སེལ་བས་བརྡ་སྦྱར་བ་ལ་རྟོགས་པ་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པའི་སྐྱོན་འགོད་པ་དེ་དག་གི་ནི་ལྟར་ན་ཡང་ཤིང་གི་བརྡར་འདོགས་པ་ལ་ཤིང་མིན་རྣམ་པར་གཅོད་དམ་འོན་ཏེ་མིན། གལ་ཏེ་རྣམ་པར་གཅོད་དོ་ཞེ་ན་ཤིང་བརྡ་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཆོས་ཅན། ཤིང་གི་བརྡའི་དུས་ན་ཤིང་མིན་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཏེ་མི་ཤེས་པར་ཐལ། ཤིང་གི་བརྡའི་དུས་ན་ཤིང་གི་དོན་འཛིན་པ་མེད་ན་སྟེ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། རྟགས་ནི་ད་གཟོད་ཤིང་དེ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤིང་གི་བརྡ་དོན་དུ་གཉེར་ཤིང་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་དེ་ཆོས་ཅན། ཤིང་གི་བརྡ་ལས་ཤིང་མིན་དེ་དག་བརྗོད་བྱར་མི་སེལ་བར་ཐལ། ཤིང་གི་བརྡའི་དུས་ན་ཤིང་མ་ཡིན་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། འདོཾད་ནཾ། ཤིང་མིན་ཆོས་ཅན། ཤིང་གི་སྒྲ་ལས་ཕྱིས་ཤིང་ལ་ཐ་སྙད་འདོག་པར་བྱེད་པ་སྟེ་འཇུག་པ་རྣམས་ཁྱོད་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་འཇུག་པར་ནི་མི་འགྱུར་བར
Chinese
因此。第三，对于驳斥其他宗派的辩论有四点：驳斥认识互相依赖的过失；驳斥没有能断之法就没有排除和进入；驳斥对反体在事物中存在与否的考察；驳斥基础相同不可能转变的辩论。第一点有四：陈述他人所说的过失；用相同的理证驳斥它；用事物的回答产生定解；成立一切声音皆为确定执持之物。第一点是：如果认识不能成立树和非树任何一个，而只能通过排除来执持，那么，认识，作为有法，你对树和非树二者，认识互相依赖，即互相执持，必然要先执持另一个。因为你必须通过从非树中返回，即排除非树来执持树的意义，而非树也必须通过排除树来确定。存在周遍，因为没有执持树和非树就无法排除它们。如果承认，那么认识，作为有法，如果没有先执持树和非树，那么树和非树二者都将无法执持。因为存在树和非树认识互相依赖的过失，所以不可能将声音施加于排除非树的排除上，只能以成立的方式将名称施加于共同的事物上，如是有些青年女子等说道。第二是，对于通过排除他者来施加名称，安立认识互相依赖的过失的那些人来说，在施加树的名称时，是区分非树，还是不区分？如果回答说区分，那么施加树名称的人，作为有法，在施加树名称的时候，怎么知道非树，即无法知道。因为在施加树名称的时候，没有执持树的意义，即没有。周遍已承诺。因为现在才想要知道树，所以为了树的名称而寻求树并成立。如果承认，那么他，作为有法，从树的名称中，那些非树不会作为所表达的对象而被排除。因为在施加树名称的时候，不知道非树。已承诺。如果承认，那么非树，作为有法，从树的声音之后，那些施加树的名称，即进入者，你将完全放弃它而不会进入。
English
Therefore. Third, there are four points for refuting the debates of other schools: refuting the fault of cognitions being mutually dependent; refuting that without a means of severance, there is no exclusion and entry; refuting the examination of whether or not the opposite exists in things; refuting the debate that a common basis cannot possibly transform. The first point has four: stating the fault spoken by others; refuting it with the same reasoning; generating certainty with the answer of things; establishing that all sounds are things with definite apprehension. The first point is: if cognition cannot establish either tree or non-tree, but can only apprehend through exclusion, then, cognition, as the subject, you, regarding the two, tree and non-tree, cognitions are mutually dependent, that is, mutually apprehending, it is necessary to first apprehend the other. Because you must apprehend the meaning of tree by returning from non-tree, that is, excluding non-tree, and non-tree must also be determined by excluding tree. There is pervasion, because without apprehending tree and non-tree, one cannot exclude them. If you admit, then cognition, as the subject, if there is no prior apprehension of tree and non-tree, then both tree and non-tree will not be apprehended. Because there is the fault of tree and non-tree cognitions being mutually dependent, it is impossible to apply sound to the exclusion of excluding non-tree, but only to apply names to common things in the manner of establishing, as some young women and others say. The second is, for those who apply names by excluding others, establishing the fault of cognitions being mutually dependent, when applying the name of tree, do they distinguish non-tree, or do they not? If they answer that they distinguish, then the person who applies the name of tree, as the subject, when applying the name of tree, how do they know non-tree, that is, they cannot know. Because when applying the name of tree, there is no apprehension of the meaning of tree, that is, there is not. The pervasion is promised. Because now they want to know the tree, they seek the tree for the sake of the name of tree and establish it. If you admit, then that, as the subject, from the name of tree, those non-trees will not be excluded as objects to be expressed. Because when applying the name of tree, they do not know non-tree. The sign and pervasion are promised. If you admit, then non-tree, as the subject, after the sound of tree, those who apply the name of tree, that is, those who enter, you will completely abandon it and will not enter.
Tibetan
་ཐལ། ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེས་ཁྱོད་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཤིང་གི་ཁྱད་པར་ཤ་བ་སོགས་ཤིང་གི་བརྡའི་ཡུལ་དུ་མ་བསལ་བས་བརྡ་ལས་དེ་སྤངས་ནས་མི་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བརྡ་བྱེད་པ་ན་སྔར་གཞན་ཤིང་མིན་བཀག་ནས་མི་བསྒྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་རྐྱང་པའི་ཚུལ་དུ་མདུན་ན་གནས་པའི་ཤ་བ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་ཡོད་པའི་སྤྱི་དོན་གཞན་གཅིག་རབ་ཏུ་བསྟན་ནས་འདི་ཤིང་ཡིན་ཞེས་སྤྱི་ལ་བརྡ་བྱེད་པ་དེས་གསལ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་བརྡ་བྱས་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྒྲ་དེ་ལས་ཕྱིས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་སྟེ་འཇུག་པའི་ཚེ་ན་ཡང་སྤྱི་དེའམ་དེ་དང་ལྡན་པའི་གསལ་བ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ལ་དེའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པའམ་ཤིང་མིན་ལ་འཇུག་སྲིད་པར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་འདི་ནི་མེད་དོ་སྙམ་ན་དེ་ལའང་ཡལ་འདབ་ཅན་འདིའང་ཤིང་ཡིན་ཞེས་མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་དམ་འདི་ཁོ་ན་ཤིང་ཡིན་ཞེས་གཞན་ལྡན་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་བརྡ་སྦྱོར་དང་པོ་ལྟར་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚེ་ཤིང་གི་སྒྲ་ལས་ཤིང་མིན་སྤངས་ནས་མི་འཇུག་པར་ཐལ། བརྡ་དུས་ན་ཤིང་བརྡས་ཤིང་མིན་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང་། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཤིང་མིན་བསལ་ནས་ཤིང་བརྡ་སྦྱོར་བར་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟར་ན་ཤིང་མིན་མི་བསལ་བར་ཐལ། ཤིང་མིན་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤིང་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐལ་བ་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། ཤིང་དང་ཤིང་མིན་གྱི་གསལ་བ་རྣམས་ལ་ཤིང་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཡོད་མེད་སོ་སོར་མཐོང་བས་བརྡའི་དུས་འདི་ཁོ་ན་ཤིང་ཡིན་ཞེས་བརྡ་སྦྱོར་བས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་ཤིང་མིན་ལ་འཇུག་པའི་སྐྱོན་མེད་ལ་སྤྱི་ལ་བརྡ་བྱས་པས་བསལ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བརྡ་བྱས་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པས་སོ། །སེལ་བ་སྨྲ་བ་ལ་དེ་དང་མི་མཚུངས་ཏེ། སྤྱི་དངོས་པོར་མེད་ཅིང་བརྡ་དུས་ཀྱི་དོན་འགགས་པས་ཐ་སྙད་དུས་ཀྱི་དོན་མི་ཤེས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་ངེད་ལྟར་ན་ཡང་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་གཅིག་པ་རྣམས་རིགས་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཤེས་པ་ནི་གཅིག་ལ་གནས་པའི་རྟོགས་པ་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤིང་དང་ཤིང་མིན་གྱི་གསལ་བ་སོ་སོར་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་རྟོག་པས་རིགས་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་དེའི་རྒྱུའི་དོན་ཤ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་། གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་དེ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུའི་དོན་རྡོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བརྡ་ལ་མ་ལྟོས་པར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་དུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བློ་ཤིང་བརྡའི་སྔ་རོལ་དུ་ཡང་སྐྱེ་སྟེ་ཤ་པ་ལ་སོགས་པ་རིགས་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་ལ
Chinese
太过了。因为“树”这个声音没有排除你。例如，树的差别，如树皮等，在树的语境中没有排除，因此从语境中排除它而不适用，就像那样。如果作约定的时候，先前没有遮止其他的非树，以仅仅是成立的方式，对于像面前的树皮一样的一个事物所具有的共同意义，很好地显示另一个，然后约定说“这是树”，这样对共同体作约定，也会变成对所有显现的事物都作了约定。而且，从那个声音之后，在安立名称，也就是适用的时候，也会了知那个共同体或者具有那个共同体的显现，因此，如果认为没有互相依赖或者可能适用于非树的过失，那么，对于那个，也可以说“具有枝叶的这个也是树”，以不具有的决断，或者说“唯独这个是树”，以具有其他的决断的方式，如果像最初的约定一样，那么在名称的时候，从树的声音中排除非树而不适用，太过分了。因为在约定的时间，树的约定没有排除非树。如果像第二种情况，那么会变成排除非树而作树的约定，如果那样，那么会变成没有排除非树，因为不了解非树，因为不了解树，这样的推论是无法避免的。第三种是，对于树和非树的显现的事物，因为分别见到树的共同体实有和不实有，所以在约定的时间约定说“唯独这个是树”，因此在名称的时候，没有适用于非树的过失，而且因为对共同体作了约定，也会变成对所有排除的事物都作了约定，因此，因为它遍及一切。对于说排除的人来说，和那不相同，因为共同体不是实有的，而且约定的时间的意义被遮止，因此会太过分，以至于不了解名称的时间的意义。如果这样说，那么按照我们来说，也说对于树等相同的结果的事物，了知为同一类，这样的了知，是安住在同一个事物上的了知者，法。你以现量分别见到树和非树的显现之后，以分别念了知为同一类，那个了知的原因的事物，如树皮等，以及不是同一了知的原因的事物，如石头等，不需要依赖约定，自己就能分别区分的智慧，在树的约定之前也会产生，因此树皮等了知为同一类的智慧，对于那个
English
It's too much. Because the sound "tree" has not excluded you. For example, the differences of trees, such as bark, etc., are not excluded in the context of the word tree, so it is excluded from the context and does not apply, just like that. If, when making an agreement, other non-trees are not previously prevented, and in the manner of merely establishing, for a common meaning possessed by one thing like the bark in front, another is well shown, and then it is agreed that "this is a tree," then making an agreement on the commonality will also become an agreement on all manifestations. Moreover, after that sound, when establishing a name, that is, when applying it, one will also understand that commonality or the manifestation possessing that commonality, and therefore, if one thinks that there is no fault of mutual dependence or possible application to non-trees, then for that, one can also say "this with branches is also a tree," with a non-possessive determination, or say "only this is a tree," with a possessive other determination, if it is like the first agreement, then at the time of naming, it is too much to exclude non-trees from the sound of tree and not apply it. Because at the time of agreement, the agreement of tree has not excluded non-trees. If it is like the second case, then it will become making an agreement of tree by excluding non-trees, and if that is so, then it will become not excluding non-trees, because one does not understand non-trees, because one does not understand trees, such a syllogism cannot be avoided. The third is that for the manifestations of trees and non-trees, because one sees separately the commonality of trees as existent and non-existent, at the time of agreement, one agrees that "only this is a tree," therefore at the time of naming, there is no fault of applying to non-trees, and also because one has made an agreement on the commonality, it will also become making an agreement on all excluded things, therefore, because it pervades everything. For those who say exclusion, it is not the same as that, because the commonality is not existent, and the meaning of the time of agreement is obstructed, therefore it will be too much to not understand the meaning of the time of naming. If you say so, then according to us, it is also said that for things with the same result, such as trees, understanding them as the same kind, such an understanding is the knower residing in the same thing, the dharma. After you have directly seen the manifestations of trees and non-trees separately, with discrimination, you understand them as the same kind, the cause of that understanding, such as bark, etc., and things that are not the cause of the same understanding, such as stones, etc., do not need to rely on agreement, the wisdom that can distinguish them separately by oneself, will also arise before the agreement of tree, therefore the wisdom of understanding bark, etc., as the same kind, for that