Tibetan
ལ་ནུས་པ་སོ་སོར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། གསལ་བ་ལ་ཆོས་ཅན། སྤྱི་ལ་མ་ལྟོས་པར་རྐྱང་པ་དང་ཚོགས་པ་ཇི་ལྟར་ཡང་ནི་སྤྱི་བློ་བསྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་མིན་པར་ཐལ། སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མེད་ན་སྤྱི་བློ་བསྐྱེད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། བཞི་པ་ནི། གལ་ཏེ་གསལ་བ་དེ་དག་གང་རུང་ལ་ལྟོས་ནས་སྤྱི་དེས་སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློ་བསྐྱེད་པར་ནུས་ཀྱི་སྤྱི་འབའ་ཞིག་གིས་སྤྱི་འཛིན་བསྐྱེད་པ་མིན་པས་གསལ་བ་སྤྱི་བློ་བསྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གསལ་བ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཅི་ལྟར་ན་ཡང་སྤྱི་བློ་གཅིག་ཉིད་ལ་ཕན་འདོགས་པ་མིན་ཏེ་ཡིན་པར་ཐལ། སྤྱི་དེ་གཅིག་པོ་དེ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སྤྱི་འདི་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་དེ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུར་འགྱུར་བར་ཐལ། གསལ་བས་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རྟགས་གཉིས་ཀ་ཁས་བླངས་ཤིང་ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། ཕན་འདོགས་བྱེད་གང་ཡིན་པ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་གལ་ཏེ་སྤྱི་བློ་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལས་སྐྱེ་བར་མི་འདོད་དེ། གསལ་བ་རྣམས་ཐ་དད་མིན་པ་གཅིག་ཁོ་ནར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྤྱི་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་ཡི་གསལ་བ་རྣམས་སྣང་བ་ཐ་དད་དེ། གསལ་བ་དེ་དག་མཚུངས་སོ་ཞེས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གསལ་བ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཅི་ལྟར་ཐ་དད་པ་བློས་གཟུང་བྱ་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་སྤྱི་གཅིག་ཏུའང་གཟུང་བྱར་ཐལ། སྤྱི་འཛིན་གྱིས་མཚུངས་པར་འཛིན་ན་ནི་སྟེ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། སྤྱི་དང་གསལ་བ་དུ་མ་གཉིས་ཀ་བཟུང་ན་གསལ་བ་རྣམས་ལ་མཚུངས་པའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་ཅིང་མཚུངས་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་སྤྱི་དང་གསལ་བ་གཉིས་ཀ་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཚུངས་འཛིན་གྱི་བློ་དེ་ཆོས་ཅན། སྤྱི་དང་གསལ་བ་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་དུ་མ་འབྲས་བུ་རིགས་གཅིག་བྱེད་པར་འདྲ་བ་དེ་ཁོ་ནས་ཁྱོད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དུ་མས་འབྲས་བུ་གཅིག་བསྐྱེད་པ་མི་འཐད་དེ། གསེར་བུམ་སོགས་དེ་དག་གིས་འབྲས་བུ་དབང་བློ་དེ་ཡང་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བུམ་འཛིན་གྱི་མིག་བློ་དེ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན། དོན་ལ་ཐ་དད་ཡིན་ཀྱང་སེལ་ངོར་རིགས་ཐ་དད་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། བུམ་འཛིན་གྱི་བློ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་བློའི་རྒྱུར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། བུམ་པའི་གསལ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ཅན། དོན་ལ་ཐ་དད་ཡིན་ཀྱང་སེལ་ངོར་རིགས་ཐ་མི་དད་དེ། བུམ་འཛིན་མངོན་སུམ་གྱི་བློ་རིགས་གཅིག་གི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་མཚུངས་པ་ཡིས་སོ། །འབྲས་བུ་གཅིག་པ་ཉིད་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མིན་ནམ་ཞེ་ན། གསལ་བ་དུ་མ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་གཅིག་པ་དེ་ཡང་དེའི་འབྲས་བུ་ཅན་མིན་པ་དང་བྲལ་བར་སྣང་བའི་སེལ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དེ་དག་ལས་གཞན་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཡོད་ན་མཐོང་དུ་རུང་བ་ལས་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་། སྤྱི་དོན་ལ་གྲུབ་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་། །གཉིས་པ་རང་སྡེའི་འདོད་པའི་བརྡ་ཡུལ་བསྒྲུབ་པ་ནི་རང་མཚན་དང་། སྤྱི་དངོས་དང་། སྤྱི་ལྡན་བརྗོད་བྱར་མི་འཐད་པས་ན་ཤིང་ཞེས་པའི་བརྡ་ནི་ཆོས་ཅན། ཤིང་གི་གཞན་སེལ་དེ་རིག་པའི་དོན་ཏེ་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཤིང་འཛིན་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་ཤིན་ཏུ་ཞེན་པ་དེ་རིག་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤས་ལོག་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མཐོང་བ་ལས་འོངས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་རྣམ་པ་གཞན་ལས་ལོག་པའི་ཕྱིར། གཞན་སེལ་བར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་སྒྲའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་སྒྲའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་ནི་ཐ་སྙད་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་གྲུབ་བོ། །ཞེས་སོ། །ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་ཤིང་རང་མཚན་མི་ཐོབ་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཤིང་རང་མཚན་ལ་བརྡ་དངོས་སུ་མ་སྦྱར་བར་ཤིང་གི་གཞན་སེལ་ལ་བརྡ་དངོས་སུ་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་གྱི་ཤིང་འཛིན་རྟོག་བློ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེའང་ཆོས་ཅན། ཤིང་རང་མཚན་ལ་བརྡ་དངོས་སུ་མ་སྦྱར་ཡང་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་ཤིང་གི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཡོད་པར་འདོད་དེ། ཤིང་གི་དོན་དེ་མི་བྱེད་པའི་ཤིང་མ་ཡིན་ཡོངས་སུ་སྤོང་བའི་ཡན་ལག་སྟེ་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤིང་གི་དངོས་པོ་ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ཐ་དད་པ་ལ་བརྒྱུད་ནས་བརྟེན་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་གསུམ་པོ་གང་ཞེ་ན་ཤིང་འཛིན་རྟོག་པ་དོན་མཐུན་ཆོས་ཅན། ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་ཡིན་ཏེ། ཤིང་གི་དོན་དེ་བྱེད་པ་མིན་པའི་རྣམ་པ་ལ་ཤིང་གི་དོན་དེ་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བའི་ངོ་བོར་སྣང་བ་ཅན་དང་། ཤིང་གི་དངོས་པོ་ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་གྱི་ས་བོན་ཏེ་རྒྱུ་ཅན་དང་། རང་ལ་སྣང་བ་ཤིང་གི་དོན་དུ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཤིང་གི་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཤིང་གི་དོན་དེ་བྱེད་པ་ལ་བརྒྱུད་ནས་བརྟེན་པའི་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཕྱི་རོལ་ཤིང་དུ་ཞེན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡི
Chinese
因为能分别见到各自的能力。显现法，不依赖于共相，无论是单独还是集合，都不可能像产生共相之识那样，因为如果共相不存在，就不可能产生共相之识。承许宗因。第四，如果说必须依赖于那些显现中的任何一个，共相才能产生共相执着的识，而不是仅仅依靠共相本身产生共相执着，所以显现不具备产生共相之识的能力，那么，那些显现法，无论如何都不能帮助同一个共相之识，因为它们帮助的是同一个共相。此外，这个共相，应该成为那些显现的结果，因为显现提供了帮助。两个宗因都承许，并且有周遍关系，因为凡是提供帮助的，都是产生者。第三，如果说共相之识，不希望从不同的显现中产生，因为所有的显现都显现为不是不同的一个，那么，共相之识，你的那些显现是不同的显现，因为它们执着于那些显现是相同的。如果说那些显现法，无论如何，不同的显现是识所要执着的，而不是作为一个共相被执着，因为共相执着认为它们是相同的，所以执着。有周遍关系，如果执着共相和许多显现，就会认为显现是相同的，并且执着于相同执着的因是执着共相和显现两者本身。如果说，相同执着的识，不是从共相和显现两者产生的，而是因为许多显现相似于产生一种结果，所以你才产生，那么，如果许多显现产生一个结果是不合理的，因为金瓶等那些东西产生的结果，根识也是不同的，那么，那些执着瓶子的眼识，虽然在意义上是不同的，但在遮遣方面没有种类上的不同，因为它们与认识瓶子的一个识的因相同。瓶子的所有显现，虽然在意义上是不同的，但在遮遣方面种类上没有不同，因为它们与执着瓶子的现量识的同一类因的实物相同。唯一的结果
English
Because one can see the individual abilities separately. Manifestations, the subject matter, it is impossible that without relying on universals, whether alone or in a group, they have the ability to generate the cognition of universals, because if universals do not exist, it is impossible to generate the cognition of universals. The sign is accepted. Fourth, if it is said that only by relying on any of those manifestations can the universal generate the cognition of grasping universals, and not by the universal alone generating the grasping of universals, so the manifestations do not have the ability to generate the cognition of universals, then, those manifestations, the subject matter, in any case, they cannot help the same cognition of universals, because they help the same universal. Furthermore, this universal, the subject matter, should become the result of those manifestations, because the manifestations provide help. Both signs are accepted, and there is pervasion, because whatever provides help is the generator. Third, if it is said that the cognition of universals, the subject matter, does not want to arise from different manifestations, because all manifestations appear as one that is not different, then, the cognition of universals, the subject matter, your manifestations are different appearances, because they hold that those manifestations are the same. If it is said that those manifestations, the subject matter, in any case, different manifestations are to be grasped by the cognition, and not to be grasped as one universal, because the cognition of universals considers them to be the same, so it grasps. There is pervasion, if one grasps both the universal and many manifestations, one will think that the manifestations are the same, and the cause of grasping the same is grasping both the universal and the manifestations themselves. If it is said that the cognition of grasping the same is not produced from both the universal and the manifestations, but because many manifestations are similar in producing one result, that is why you are produced, then, if it is unreasonable for many to produce one result, because the results produced by gold vases and so on, the sense consciousnesses are also different, then, those eye consciousnesses grasping the vase, the subject matter, although they are different in meaning, they do not have different types in terms of exclusion, because they are the same as the cause of the cognition that recognizes one cognition of grasping the vase. All the manifestations of the vase, the subject matter, although they are different in meaning, they do not have different types in terms of exclusion, because they are the same as the object of the cause of the same type of manifest consciousness grasping the vase. The only result
Chinese
如果问：难道不是普遍实体吗？回答：诸多显现，是法。你的唯一果，也是与它的果不相干的显现的排除，而不是普遍实体。因为，如果你有不同于它们的随行普遍实体，那应该能被看到，但却没有看到。而且，因为普遍意义上的成立被遮止。第二，确立自宗所许的表示处，因为自相、普遍实体和具有普遍性者不适合作为表达对象，所以“树”这个表示，是法。树的异体排除是意识的意义，即具有果，因为对树的执著分别的影像非常执著，那是意识的果。部分颠倒，是从见到自己的特征而来，在分别中显现的相，是从其他相中颠倒过来的缘故。成为异体排除的那个，仅仅以并非近取的方式成为声音的境，因为唯有它显现在声音的意识中。那时，就成立了名言是排除的境。如是说。“树”这个声音，是法。你在名言的时候，不能获得树的自相，因为你没有将表示真实地施加于树的自相，而是将表示真实地施加于树的异体排除。如果这样问。那么，产生具有三种特征的树的执著分别心的“树”这个声音，也是法。即使没有将表示真实地施加于树的自相，也认为在名言的时候，对于树的意义不会欺骗，因为树的意义是不做树的非树完全抛弃的支分，即是因的体性，并且树的实物是依赖于与非树不同的事物。哪三种特征呢？树的执著分别，是意义相符的法。具有三种特征，因为树的意义在不做事的状态中，以与树的意义做事相似的体性显现，并且树的实物是仅仅与非树不同的事物之种子，即具有因，并且显现于自己的事物是不存在树的意义。为什么呢？“树”这个声音，是法。是树的异体排除的境，因为树的意义是依赖于做事的分别之体性，是执著于外境树的境
English
If asked: Is it not a universal entity? Answer: Many appearances, are the subject. Your single result is also merely an exclusion that appears unrelated to its result, and not a universal entity. Because, if you had a following universal entity different from them, it should be visible, but it is not seen. Moreover, because the establishment in the universal sense is prevented. Second, establishing the object of designation accepted by one's own school, because self-character, universal entity, and possessor of universality are not suitable as objects of expression, therefore the designation "tree" is the subject. The exclusion of otherness of a tree is the meaning of consciousness, i.e., possessing a result, because the image of the clinging conceptualization of a tree is very clung to, that is the result of consciousness. Part of the reversal comes from seeing one's own characteristics, and the aspect that appears in the conceptualization is reversed from other aspects. That which has become the exclusion of otherness is the object of sound only by its nature of not being a proximate cause, because only that appears in the consciousness of sound. At that time, it is established that the expression is the object of exclusion. Thus it is said. The sound "tree," is the subject. You cannot obtain the self-character of a tree at the time of expression, because you have not truly applied the designation to the self-character of the tree, but have truly applied the designation to the exclusion of otherness of the tree. If asked in this way. Then, the sound "tree" that produces the clinging conceptual mind of a tree with three characteristics, is also the subject. Even though the designation is not truly applied to the self-character of the tree, it is considered that at the time of expression, there is no deception regarding the meaning of the tree, because the meaning of the tree is the branch that completely abandons the non-tree that does not make a tree, that is, the nature of the cause, and the entity of the tree is dependent on things different from the non-tree. What are the three characteristics? The clinging conceptualization of a tree is a meaning-consistent phenomenon. It has three characteristics, because the meaning of the tree appears in the state of not doing something, with a nature similar to the meaning of the tree doing something, and the entity of the tree is merely the seed of things different from the non-tree, that is, possessing a cause, and the thing that appears to oneself is the absence of the meaning of the tree. Why is that? The sound "tree," is the subject. It is the object of the exclusion of otherness of a tree, because the meaning of the tree is the nature of the conceptualization dependent on doing something, it is the object of clinging to the external tree.