Tibetan
་ནི་བརྗོད་པ་སྒྲ་ཡིས་སྤྱི་དང་གཞི་མཐུན་གྱི་ཐ་སྙད་ནོར་བའི་དོན་ཅན་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དངོས་པོ་རང་མཚན་རྣམས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཤེས་བརྗོད་དེ་ཀུན་ཡང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དངོས་སུ་གཞན་སེལ་གྱི་ཡུལ་ཅན་དང་། འཇུག་ཡུལ་དངོས་པོ་རང་མཚན་རྙེད་པའི་རྟེན་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་གང་ལ་དངོས་པོ་རང་མཚན་དང་བརྒྱུད་ནས་འབྲེལ་པ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱོད་ཕན་ཚུན་རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་རང་མཚན་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེས་པའི་ཐ་སྙད་ཡིན་པ་དེས་ནའོ། །དཔེར་ན་སྔར་འབྲས་རང་གི་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་འཇུག་ཡུལ་ལ་མི་སླུ་བར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཇི་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་པར་འདྲ་ཡང་གཞན་འཇུག་ཡུལ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ལས་རང་མཚན་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མར་མེའི་འོད་ལ་ནོར་བུར་འཛིན་པས་ནོར་བུ་མི་ཐོབ་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་སྔར་གྱི་དོགས་པ་གསུམ་པ་རྟོག་པས་གསལ་བ་རང་མཚན་མཚུངས་པར་བཟུང་བ་ལ་སྤྱིར་འཇོག་ན་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་མཚན་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་དེ་ལ་ཤིང་གསལ་དུ་མའང་འབྲས་བུ་རིགས་གཅིག་བྱེད་པ་ཅན་དང་ཤིང་དེའི་འབྲས་བུ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལས་གཞན་ལ་བརྟེན་པ་ཅན་དུ་སྣང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བརྗོད་པ་སྒྲ་དང་རྟོག་པའི་ཤེས་པས་ཤིང་ཞེས་རིགས་གཅིག་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་ཤ་བ་གཅིག་ཀྱང་། ལྡོག་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པར་ཤེས་ཏེ། ཤིང་དེའི་འབྲས་བུ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང་། ཤ་བ་དེའི་འབྲས་བུ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་དོན་ལས་ནི་ཐ་དད་པར་སྣང་བས་སོ། །ཤ་བ་གཅིག་ལ་རྟོག་པས་ལྡོག་ཆོས་དུ་མ་ཕྱེ་བ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཤ་བས་འབྲས་བུ་དུ་མ་བྱེད་པ་དེ་ཤ་བའི་དངོས་པོར་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ཡང་གཅིག་ལ་གཅིག་ཏུ་མ་རྟོགས་པས། །རྟོགས་པར་བྱ་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཕྱེ། །ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །འདིར་སྔ་མ་ཕལ་ཆེར། སྤྱིའི་ཐ་སྙད་འཇུག་པའི་རྒྱུ་དང་། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཞེས་ས་བཅད་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་ནི་སྤྱིའི་ཐ་སྙད་རྟོག་པའི་སྣང་བ་ལ་འཇུག་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་ཡང་རྟོག་པའི་སྣང་བ་ལ་འཇུག་ཞེས་མཐུན་དཔེར་དྲང་བའི་དོན་མ་རྟོགས་པ་སྟེ་སྤྱིའི་ཐ་སྙད་འཇུག་ཚུལ་སྔར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་དོན་ལ་སྤྱི་དང་གཞི་མཐུན་ད
Chinese
是说，用声音表达的共相和同体词语，是为了扩展具有错误意义的内容。第二，所有以自相存在的物体为对象的词语，都是有法。你实际上具有排除异物的性质，是获得进入对象自相的依据，因为你是与自相有直接或间接联系的词语。并且，你是依赖于互不随顺的自相，即通过间接产生而形成的词语。例如，就像之前所说的，依赖于结果自身特征的推论，在进入对象时不会出错一样。第三，虽然在显现的对象上看起来相似，但从与其他进入对象无关的词语中无法获得自相。就像把酥油灯的光芒误认为是宝石，却无法得到宝石一样。第二，如果将之前第三个疑问通过分别念澄清的，将自相视为相同之处普遍存在的情况进行普遍化，那么关于法和有法的词语将变得不合理，因为自相不适合法和有法。如果这样说，那么，在分别念中显现的景象，即使有很多清晰的树木，也因为显现出能产生同类果实以及依赖于不同于该树果实的理由，声音和分别念的认知会将“树”这个词语广泛地应用于同一类别。同样，在分别念中显现的一只鹿，也会被理解为具有多种不同属性，因为它显现出与该树的果实不同，也与该鹿的果实不同的含义。对于一只鹿，分别念区分出多种不同属性是有必要的，因为鹿产生多种果实是为了完全展示鹿的实体。这就是“因为没有将一者误认为另一者，所以为了理解而进行区分”的含义。在这里，前者大多是共相词语的应用原因，后者是法和有法词语的应用原因，将两者分开，是因为没有理解共相词语像进入分别念的显现一样，法和有法的词语也进入分别念的显现，这是一个相似的例子，因为之前已经解释了共相词语的应用方式。并且，在自释中也说，对于显现在认知中的事物，共相和同体。
English
That is to say, the commonality and synonymous terms expressed by sound are to expand the content with erroneous meanings. Second, all terms that refer to objects that exist in their own characteristics are subjects. You actually have the nature of excluding other objects and are the basis for obtaining access to the object's own characteristics, because you are a term that has a direct or indirect connection with the object's own characteristics. And, you are a term that relies on mutually non-compliant self-characteristics, that is, formed by indirect generation. For example, just as it was said before, the inference based on the characteristics of the result itself does not make mistakes when entering the object. Third, although it looks similar in the manifested object, the self-characteristic cannot be obtained from terms that are not related to other entering objects. It's like mistaking the light of a butter lamp for a gem, but not being able to get the gem. Second, if the third question before is clarified by conceptualization, and the situation where self-characteristics are regarded as the same is generalized, then the terms about dharma and the possessor of dharma will become unreasonable, because self-characteristics are not suitable for dharma and the possessor of dharma. If you say that, then, the appearance that appears in conceptualization, even if there are many clear trees, is because it appears that it can produce the same kind of fruit and relies on reasons different from the fruit of that tree, the cognition of sound and conceptualization will widely apply the word "tree" to the same category. Similarly, a deer that appears in conceptualization will also be understood to have various different attributes, because it appears to have different meanings from the fruit of that tree and also different from the fruit of that deer. It is necessary for conceptualization to distinguish many different attributes for one deer, because the deer produces many fruits in order to fully display the entity of the deer. This is the meaning of "because one is not mistaken for another, so distinction is made for understanding." Here, the former is mostly the reason for the application of common terms, and the latter is the reason for the application of dharma and possessor of dharma terms. The reason for separating the two is because it is not understood that common terms enter the appearance of conceptualization, and the terms of dharma and possessor of dharma also enter the appearance of conceptualization. This is a similar example, because the application method of common terms has been explained before. And, in the self-explanation, it is also said that for things that appear in cognition, commonality and sameness.
Tibetan
ང་། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་རྣམས་འདོགས་ཏེ། ཞེས་གསུངས་ཀྱི་བར་འདིར་སྤྱིའི་ཐ་སྙད་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་སྒྲ་དོན་འདི་དང་། སྔར་བཤད་པའི་གཞི་མཐུན་ཉིད་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་རང་མཚན་ལ་མི་སྲིད་དེ། དོན་ལ་ཡོད་པ་མིན་ཡང་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་ཇི་ལྟ་བུར་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་སྔ་མ་དག་སྒྲ་དོན་འདི་ཞེས་པ་སྤྱི་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་དེ་ཡིས་ཇི་ལྟར་ཀུན་བཏགས་པ་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་སྤྱི་དོན་དམ་པར་མེད་པར་བསྟན་ཟིན་ནས་གཞི་མཐུན་དང་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དོན་དམ་པར་མེད་པ་ལ་སྦྱར་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྒྲ་དོན་འདི་ཞེས་པའི་དམིགས་བསལ་གསུངས་པའི་དོན་མ་རྟོགས་པའོ། །བཞི་པ་ནི། དོན་ལ་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་བཞག་པའི་དགོས་པ་གང་ཞེ་ན་དོན་གཅིག་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པའི་རྣམ་བཞག་དང་། ཐ་དད་ཅི་འདྲ་བ་གཞི་མཐུན་དང་། ཐ་དད་མིན་པ་ཅི་འདྲ་བ་སྤྱིའི་རྣམ་བཞག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་མ་བརྟགས་པར་འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་དེ་ལ། གྲགས་པ་དེ་བཞིན་ཁོ་ནར་བརྟེན་ནས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཀུན་བཞག་པ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། དམ་པའི་དོན་རང་མཚན་གྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་སྣང་རྟག་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ནས་དགག་སྒྲུབ་བྱས་པས་འཇུག་ཡུལ་རང་མཚན་ཐོབ་ཅེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ལྔ་པ་ནི། དམ་པའི་དོན་གྱི་དོན་རང་མཚན་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་ལ་དུ་མ་ལ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དང་། གཅིག་ལ་དུ་མའི་ཐ་སྙད་བློ་ཡིས་བསླད་པ་སྟེ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དུ་མ་རང་གི་ངོ་བོས་གཅིག་ཏུ་འདྲེ་བ་མེད། གཅིག་ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་སྤྱིའོ། །འདི་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་པའི་ཐ་སྙད་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། རྟོག་པའི་བློ་ལ་སྣང་བའི་དོན་ལ་འཇུག་གི་རང་མཚན་ལ་དངོས་སུ་མི་འཇུག་སྟེ། དུ་མ་གཅིག་ཏུ་བསྲེ་བ་དང་གཅིག་ལ་དུ་མར་འབྱེད་པའི་སྒྲ་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ་རང་མཚན་ལ་དེ་ལྟ་བུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་ལ་སྣང་བ་བརྫུན་པ་ཡིན་ན་ཆོས་ཐ་དད་པ་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེ་ན། རྟོག་པའི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཆོས་ཅན། འཁྲུལ་ངོར་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དུ་མ་རབ་ཏུ་བརྟགས་ཏེ། འཁྲུལ་ངོར་ལོག་པ་གཞན་དང་གཞན་དུ་མ་ལས་ལྡོག་པའི་དངོས་པོར་སྣང་བས་སོ། །དྲུག་པ་ནི། འོ
Chinese
我，施加法与有法之名称等。因为到“说”为止，没有说共同的名称的缘故。第三，成为法与有法之名称之境的此声音意义，以及先前所说的此共同基础，是有法。在事物自相上是不可能的。虽然在意义上没有，但在分别念上显现，如同世间所称说的那样陈述。因此，先前那些将“此声音意义”施加于共同，是因为在“以其如何假立”之时，已经显示共同在胜义上不存在，因此对于将共同基础与法和有法施加于胜义上不存在，没有领会到以作意“此声音意义”而说的特殊之处的意义。第四，意义上没有，但安立名称的必要是什么呢？如果问，在一个意义上，法与有法有不同的安立，以及不同是如何的共同基础，以及不相同是如何的共同安立，不考察那仅仅是其自身意义，而是如世间所称说的那样。仅仅依靠那样的称说，所要成立的和成立的都安立，这是智者们所做的，是有法。有必要，因为是为了进入证悟胜义谛自相之实相的缘故。这是因为将显现、常、一错认为实有，从而进行破立，所以“获得进入之境自相”要施加于一切。第五，胜义谛的意义，自相的那些是有法。你对于那众多是一个体性，以及一个有众多的名称，是心识所欺骗，是错乱。你众多以自己的体性不会混为一个，因为一个没有各别的众多的缘故。这是共同。这是差别。像这样各别不同的名称，是有法。进入显现于分别念心识上的意义，而不是真实地进入自相，因为是将众多混为一个，以及将一个分为众多的声音心识的缘故。周遍，因为自相上不可能有那样的缘故。如果心识上显现的是虚假的，那法如何能有差别呢？如果问，分别念的相本身，是有法。在错乱的显现上，法的众多差别被极度地分别，因为在错乱的显现上，显现为与其他的众多颠倒相异的事物。第六，哦
English
I, affixing terms such as dharma and dharmin. Because until "said," the common term was not spoken. Third, this sound meaning that has become the object of the terms dharma and dharmin, and this previously explained common basis, is the dharmin. It is impossible for the own-character of things. Although it does not exist in meaning, it appears in conception, and it is stated as it is known in the world. Therefore, the previous ones applying "this sound meaning" to the common is because, in the context of "how it is imputed," it has already been shown that the common does not exist ultimately, so it has not been understood the meaning of the special statement made by intending "this sound meaning" by taking it as applying the common basis and dharma and dharmin to what does not exist ultimately. Fourth, what is the need to establish terms even though they do not exist in meaning? If asked, the different arrangements of dharma and dharmin in one meaning, and the common basis of what kind of difference, and the common arrangement of what kind of non-difference, without examining the meaning of that very thing itself, but as it is known in the world. Relying solely on that kind of knowing, what is to be established and what establishes are all established, which is done by the wise, is the dharmin. There is a need, because it is for the sake of entering into the realization of the own-character of the ultimate meaning. This is because by mistaking appearance, permanence, and oneness as real, refutation and establishment are done, so "obtaining the own-character of the object of entry" should be applied to everything. Fifth, the meaning of the ultimate meaning, those of own-character, are the dharmin. You, for that many, are one essence, and one has many names, which is deceived by the mind, is confusion. You many do not mix into one by your own essence, because one does not have separate many. This is common. This is different. This term of separate distinctions, is the dharmin. It enters into the meaning that appears to the conceptual mind, but does not actually enter into the own-character, because it is the sound mind that mixes many into one and divides one into many. It pervades, because it is impossible for the own-character to be like that. If what appears to the mind is false, then how can dharma have differences? If asked, the very aspect of conception, is the dharmin. In the appearance of confusion, many differences of dharma are greatly distinguished, because in the appearance of confusion, it appears as things that are reversed and different from other many. Sixth, oh.