Tibetan
་ངོ་བོ་ཤིང་གསལ་རང་མཚན་པ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། སྒྲིབ་བྱེད་ཀུན་རྫོབ་པའི་བློ་དེས་ཤིང་གསལ་རྣམས་བདག་ཉིད་ཐ་དད་ཀྱང་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་སྒྲིབ་པ་ཡིས་ཤིང་གསལ་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་འགའ་ཞིག་གིས་ཐ་དད་མིན་པ་གཅིག་ལྟ་བུར་སྣང་བའི་ཕྱིར། རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་ཤིང་གི་རྣམ་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཕྱི་རོལ་ཤིང་གི་ངོ་བོར་ཞེན་པའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་ན་ཤིང་གསལ་རྣམས་ལ་སྤྱི་ཡོད་པར་ནི་རབ་ཏུ་བསྒྲགས་ཏེ། ཁྱོད་ཤིང་འཛིན་རྟོག་པའི་ངོར་ཤིང་གསལ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱིར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་རྟོག་པ་རང་གི་ངོར་སྤྱི་དང་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཞིང་གཞི་མཐུན་གྱི་ཐ་སྙད་དང་དགག་སྒྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྟོག་པ་རང་གི་ངོར་འདི་ལ་དངོས་སུ་བྱེད་ལ་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པར་བཤད་པ་ནི་རང་གིས་ཇི་ལྟར་བརྟགས་པ་ལྟར་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཅིང་རྗེས་ཀྱི་རྟོག་པ་གཞན་གྱིས་དེའི་གནས་ལུགས་འབྱེད་པའི་ཚེ་རྟོག་པའི་བཟུང་རྣམ་ཡིན་པས་རང་མཚན་ཡིན་ལ་དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་བརྟགས་པའི་ཆ་ནི་སྤྱི་ཡིན་པས་དངོས་པོར་མེད་ཞེས་འབྱེད་པར་བྱེད་དེ། རང་འགྲེལ་ལས། འཆད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བྱེད་ཀྱི། ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་རང་གི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་དོན་བྱེད་པར་རུང་བར་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་། རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བའི་དོན་དག་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་འཇུག་གོ །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེའི་དོན་རིགས་གཏེར་ལས། འཆད་ཚེ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བས་མཁས། །འཇུག་ཚེ་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་བས་ཐོབ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །རྣམ་པ་རང་ངོར་སྤྱི་ཉིད་ཡིན། །དོན་ལ་ཤེས་པ་རང་མཚན་ཡིན། །སྤྱི་ནི་ཕྱི་རུ་ཞེན་ལ་ལྟོས། །རང་མཚན་གསལ་བར་སྣང་བས་འགྲུབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁོ་བོས་རྟོག་གེའི་གསང་ཚིག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གོ་བའི་གཏམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི་ཤིང་གི་གསལ་བ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན། རྟོག་པ་དེ་ཡིས་ཇི་ལྟར་ཀུན་བཏགས་པའི་སྤྱི་དེ་ནི་ཁྱོད་ལ་དམ་པའི་དོན་དུ་མེད་དེ། ཁྱེད་རྣམས་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བས་སྤྱི་རྫས་གཅིག་མེད་ཅིང་། རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱི་དོན་གཞན་ནི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་སྤྱིར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཅིའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་མེད་ཅེ་ན། རྣམ་པ་དེ་ཆོས་ཅན། འཁྲུལ་ངོ་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་ན་དོན་གཞན་ཤིང་ལ་རྗེས་སུ་འབྲང
Chinese
因为遮蔽了显现树木自相的体性。周遍，能遮蔽的世俗之识，遮蔽了显现树木各自是他体，但实际上就是他体，因为遮蔽了这一点，所以树木的实物，以某种非树木的体性，显现为不是他体，如同一个一样。在分别念中显现的树木的相，是所立宗。因为你执着于外境树木的体性，所以极力宣称在显现的树木上有共相。因为在你执持树木的分别念面前，显现为随行于显现树木的共相。因此，在分别念中显现的相，在分别念自身面前，就是共相和声音的真实所诠释的，并且基相同的名言和一切破立，也都是在分别念自身面前真实地进行，而说在意义上不成立，就是如同自己所考察的那样不成立，并且之后的其他分别念在辨别其存在方式时，因为是分别念的所取相，所以是自相，并且对于它，在外境意义上考察的部分是共相，所以辨别为不存在实物。如自释中说：进行讲解的人们是那样进行辨别的，而进行安立名言的人们则不是，因为那些人将自己唯一的目标能够起作用的心之显现和需要分别考察的意义合为一体而行。这样说了。其意义如理藏中说：讲解时以分别而精通，进入时以混为一体而获得。这样说了。相在自身面前就是共相，意义上知识是自相，共相依赖于对外境的执着，自相以显现清晰而成立。这被称为我没有颠倒理解分别念的密语的谈话。第二，显现的树木，是所立宗。那个分别念如何假立的共相，对你来说在胜义中是不存在的，因为你们互相不随行，所以不存在一个共相实体，并且随行的其他共相意义也不显现。在分别念中显现的相，不是承许为共相吗？为什么在胜义中不存在呢？相，是所立宗。不依赖于错乱的体性，自己的体性如何能随行于其他树木呢？
English
Because it obscures the self-characteristic nature of the appearing trees. It is pervasive, because the obscuring conventional mind obscures the fact that the appearing trees are each different entities, but in reality, they are different entities. Because it obscures this, the actual objects of the trees appear as if they are not different entities, but like one, due to some nature that is the opposite of not being a tree. The appearance of a tree that appears in conceptual thought is the subject. Because you are attached to the nature of external trees, it is strongly asserted that there is a universal on the appearing trees. Because in the face of your conceptual thought of grasping trees, it appears as a universal that follows the appearing trees. Therefore, the appearance that appears in conceptual thought is the actual object of the universal and sound in the face of conceptual thought itself, and all the terms and affirmations and negations of the same basis are also actually done on this in the face of conceptual thought itself, and it is said that it is not established in meaning, it is not established as it is examined by oneself, and when other subsequent conceptual thoughts distinguish its existence, because it is the apprehended aspect of conceptual thought, it is self-characteristic, and for it, the part examined in the meaning of external objects is the universal, so it is distinguished as not existing as an entity. As it says in the self-commentary: Those who explain do so by distinguishing in that way, but those who establish terms do not, because those people combine the appearance of the mind, which is the only object that can function, and the meaning that needs to be distinguished, and then proceed. It says so. The meaning of that is as it says in the Jewel of Reasoning: When explaining, be skilled by distinguishing, when entering, attain by confusing into one. It says so. Appearance in itself is the universal, in meaning, knowledge is the self-characteristic, the universal depends on attachment to external objects, the self-characteristic is established by appearing clearly. This is said to be my talk of understanding the secret words of conceptual thought without reversing them. Second, the appearing trees are the subject. That universal that is imputed by that conceptual thought does not exist for you in the ultimate sense, because you do not follow each other, so there is no single universal entity, and the other universal meaning that follows does not appear. Isn't the appearance that appears in conceptual thought accepted as a universal? Why does it not exist in the ultimate sense? The appearance is the subject. How can its own nature follow other trees without relying on the nature of delusion?