Chinese
如果用两个声音表达一个反体，那么用名称来区分法和有法就没有必要了，因为这会导致过失。如果有人这样认为，那么，在有法牛的上面，有不是马，不是水牛等等的多种差别。从不是水牛等等的其他差别中，舍弃不是马的单纯的法，不舍弃的不是马的那些是有法。依次，表达法和有法的声音，其名称的差别是安立的基础或理由，因为这是随顺法和有法的理解者，也就是听者的意愿的差别。因此，对于同一个事物，区分法和有法是有必要的，因为是为了以舍弃和不舍弃其他差别的方式来理解同一个事物。第三个，不是马和不是马本身，这是表达总和具有总的。同样，白牛和牛的白色等等，这是表达功德和具有功德的，牛行走和牛的行走等等，这是表达行为和具有行为的，对于所有这些，实体即有法和事物即法，表达这些的声音是有法。对于你的所表达的事物，没有任何意义的差别，因为你的差别仅仅是表达同一个事物舍弃或不舍弃其他差别而已。还有，因为想要通过舍弃和不舍弃其他差别的方式来了解当下的意义，所以用对表达的声音有帮助的具有助缘的结尾，或者具有作者的助缘的结尾，或者除此之外的其他能做的结尾，或者没有特别说明的其他白色等等来表达也可以，这些声音是有法。除了舍弃或不舍弃其他差别之外，没有其他的所表达的事物的意义差别，因为仅仅是以多种表达方式来表达同一个事物而已。第二，对于认为其他排除是声音的境的佛教徒来说是有法。对于想要表达与那个种类的其他意义具有差别的胜论派来说，已经排除了表达相同过失，因为反体意义没有差别。周遍是存在的，种类即总和，以及具有它的那些是不同的实体。
English
If a single opposite is expressed by two sounds, then it is not necessary to distinguish between dharma and dharmin by designation, because this would lead to a fallacy. If someone thinks so, then, on the dharmin cow, there are many differences such as not being a horse, not being a buffalo, etc. From the other differences such as not being a buffalo, abandoning the mere dharma of not being a horse, and those not abandoning not being a horse are dharmin. In sequence, the sound expressing dharma and dharmin, the difference in its designation is the basis or reason for its application, because this is the difference that follows the wishes of the understander of dharma and dharmin, that is, the listener. Therefore, it is necessary to distinguish between dharma and dharmin for the same thing, because it is for the sake of understanding the same thing in the manner of abandoning and not abandoning other differences. Third, not being a horse and not being a horse itself, this is expressing the general and the possessing of the general. Similarly, white cow and the white of the cow, etc., this is expressing qualities and the possessing of qualities, cow walking and the walking of the cow, etc., this is expressing actions and the possessing of actions, for all these, the substance, i.e., expressing dharmin, and the entity, i.e., the sound expressing dharma, those sounds are dharmin. There is no difference in meaning in your expression, because your difference is merely expressing the same thing by abandoning or not abandoning other differences. Furthermore, because one wants to understand the meaning of the occasion by abandoning or not abandoning other differences, it is permissible to express it with an ending that has a helping condition that is helpful to the expressing sound, or an ending that has an agent's helping condition, or another doing ending other than that, or another white, etc., without specifying, those sounds are dharmin. There is no difference in the meaning of the expressed object other than abandoning or not abandoning other differences, because it is merely expressing the same thing in various ways of expression. Second, for the Buddhist who considers other exclusion to be the object of sound, it is dharmin. For the Vaibhashika who wants to express the difference that possesses that other meaning of the genus, the expression of the same fault has been eliminated, because there is no difference in the meaning of the opposite. The pervasion exists, the genus, i.e., the general, and those possessing it are different entities.
Tibetan
་ཡིན་ཞིང་། སྤྱི་དོན་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་བྱེ་བྲག་ལ་སྒྲ་འཇུག་པར་འདོད་ན། ཉེས་པ་འདི་གསུམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པོ་གང་ཞེ་ན། སྒྲ་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་ལ་རང་དབང་དུ་མི་འཇུག་པར་ཐལ། སྤྱི་དོན་གཞན་བརྗོད་ནས་གསལ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གསལ་བ་ལ་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་གཞི་མཐུན་དུ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། སྒྲ་གསལ་བ་ལ་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་མ་འཕངས་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་ལ་འཇུག་པ་ཡང་བཏགས་པ་བར་ཐལ། སྤྱི་དོན་གཞན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཕྱོགས་གླང་གིས་བརྗོད་པ་རྣམས་སོ།། །།གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞན་ལ་སྐྱོན་དེ་འཇུག་པར་བསྟན། རང་ལ་སྐྱོན་དེ་མེད་པར་བསྟན། གཞན་ལ་འཇུག་ཚུལ་གསལ་བར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་ན་རེ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དག་ཐ་དད་དུ་མེད་ན་དྲུག་པའི་ཚིག་དང་། མང་པོའི་ཚིག་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་པ་དང་བརྡ་སྤྲོད་པ་གང་དག་གི་ལྟར་ན། དྲུག་པ་དང་མང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྣམས་དངོས་པོ་ཐ་དད་པའི་དབང་གིས་བརྗོད་ཀྱི་ལྷུར་ཏེ་གཙོ་བོར་བརྗོད་འདོད་ལ་མི་རྟེན་པར་འདོད་པ་དེ་དག་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། དྲུག་པ་དང་། ཚིག་དབྱེ་སྟེ། མང་ཚིག་དང་ལ་སོགས་པ་བ་ལང་གི་དངོས་པོ་ནི་བ་ལང་ཉིད་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་དེ་ཕན་གྱི་ཚིག་མི་འཇུག་པར་ཐལ། དོན་ལ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་ཀླན་ཀ་རིགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་ངེད་ལྟར་ན་དྲུག་པ་དང་མང་ཚིག་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གང་ཡིན་པ་ཆོས་ཅན། དོན་ཐ་དད་མེད་པ་ལ་ཡང་འཇུག་ཏུ་རུང་སྟེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཐ་དད་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྨྲ་བ་པོ་སྟེ་བརྡ་བྱེད་པ་པོས་ཇི་ལྟ་བུར་དོན་ཐ་དད་དང་ཐ་མི་དད་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བྱེད་པ་དེ། བརྡ་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་ཐ་དད་དང་ཐ་མི་དད་དེ་བརྗོད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གཅིག་ཚིག་དང་མང་ཚིག་གི་སྒྲ་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་གཅིག་དང་དུ་མས་བྱས་པར་འདོད་ན་བུད་མེད་གཅིག་དང་བྱེ་མ་གཅིག་ལ་ཆོས་ཅན། བཙུན་མོ་རྣམས་ཞེས་དང་། བྱེ་མ་རྣམས་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མང་ཚིག་མི་འཇུག་པར་ཐལ། ཐ་དད་དུ་བཞག་པའི་རྒྱུ་ཐ་དད་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གྲོང་དྲུག་ཆོས་ཅན། ཁང་བཟང་གི་ཕྲེང་བ་ཞེས་པའི་གཅིག་ཚིག་མི་འཇུག་པར་ཐལ། ཐ་དད་མ་ཡིན་པ་གཅིག་ཏུ་བཞག་པའི་རྒྱུ་གཅིག་ཏུ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། འམ་ནི་འོག་མ་འདྲེན་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ཆོས་ཅན། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཞེས་པ་དྲུག་པ་དང་། ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ནི་ནམ་མཁའ་ཉིད་ཅེས
Chinese
如果是想通过其他总的意义，将声音安立于差别上，那就会出现这三种过失。哪三种呢？声音，作为有法，不应理成为在显现上不自在，因为说了其他的总义之后才安立在显现上。在显现上存在的差别，不应理成为同基，因为没有舍弃声音在显现上存在的差别。声音，作为有法，安立在显现上也应理成为是假立，因为说了其他的总义。这是陈那所说。第三（部分）有三点：指出过失会落在他人身上；指出自己没有那个过失；清楚地说明落在他人身上的方式。第一点是，胜论师说：如果法和有法不是他体，那么第六格的词和多数词等差别就不合理了。如果按照胜论师和语法学家的观点，第六格和多数等词，是通过事物他体的角度来说的，不依赖于想要主要表达的意愿，那么对于那些人来说，有法，第六格，词的分类，多数词等，比如“牛的事物就是牛本身”那样，那些词就不应理安立，因为意义上没有他体性。这是辩论的种类。第二点是，按照我们的观点，无论是第六格还是多数词等词，作为有法，即使在意义上没有他体性，也可以安立，因为不依赖于外在意义的他体性，说话者，也就是表达者，如何确定什么是意义他体和非他体的表达方式呢？表达者就是那样，因为是意义他体和非他体的表达者。第三点是，如果认为单数词和复数词的安立都是由一个事物和多个事物造成的，那么对于一个女人和一粒沙子，不应理安立“妃子们”和“沙子们”等的复数词，因为没有安立为他体的他体原因。还有，六个村庄，作为有法，“豪宅的行列”这样的单数词不应理安立，因为没有安立为一体的一体原因。或者，这是为了引出下文，虚空，作为有法，“虚空的自性”这是第六格，以及“虚空的体性就是虚空本身”这
English
If one wishes to establish sound on a particular through the means of another general meaning, then these three faults will occur. What are the three? Sound, as the subject, should not be independent in appearance, because it is established on appearance after stating another general meaning. The differences that exist in appearance should not be the same basis, because the differences that exist in the appearance of sound have not been abandoned. Sound, as the subject, the establishment on appearance should also be an imputation, because another general meaning has been stated. These are the statements of Dignāga. The third (part) has three points: pointing out that the fault falls on others; pointing out that one does not have that fault; clearly explaining how it falls on others. The first point is, the Vaiśeṣika says: If the dharma and the possessor of dharma are not different entities, then the distinctions of the sixth case and plural words, etc., would not be reasonable. If according to the views of the Vaiśeṣikas and grammarians, the sixth case and plural words, etc., are expressed from the perspective of different entities, not relying on the intention to express primarily, then for those, the possessor of dharma, the sixth case, the classification of words, plural words, etc., like "the thing of a cow is the cow itself," those words should not be established, because there is no otherness in meaning. This is the kind of debate. The second point is, according to our view, whatever words are the sixth case and plural words, etc., as the subject, even if there is no otherness in meaning, it is possible to establish them, because without relying on the otherness of external meaning, how does the speaker, that is, the expresser, determine what is the expression of meaning otherness and non-otherness? The expresser is just like that, because he is the expresser of meaning otherness and non-otherness. The third point is, if it is thought that the establishment of singular and plural words is all caused by one thing and many things, then for one woman and one grain of sand, the plural words such as "queens" and "sands" should not be established, because there is no cause of otherness that is established as otherness. Also, six villages, as the subject, the singular word "row of mansions" should not be established, because there is no cause of oneness that is established as one. Or, this is to introduce the following, space, as the subject, "the nature of space" this is the sixth case, and "the essence of space is space itself" this