Tibetan
ཏུ་འདོད་ན་སྔོན་པོ་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ་འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་པ་འགའ་ལའང་སྔོན་པོ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། སེལ་འཇུག་མ་ཡིན་པར་ཐལ། བསལ་བྱ་སྒྲོ་འདོགས་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། སྤྱི་ཡི་དོན་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པ་གང་ཞིག དེ་སེལ་འཇུག་ཏུ་ཁྱེད་རང་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔོན་པོ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། སེལ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ། རང་གི་བྱེད་པ་མ་ཉམས་ཀྱི་བར་དུ་རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་གིས་རང་གི་ངེས་ཚུལ་ལས་གཞན་གྱི་ཆ་སྒྲོ་མ་བཏགས་པ་དེ་ཙམ་ནུས་པའི་ངེས་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། སྔོན་པོ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། རང་གི་ངེས་ཚུལ་ལས་གཞན་གྱི་ཆར་སྒྲོ་འདོགས་པས་དབེན་པའི་ཡུལ་ལ་འཇུག་ཅེས་བྱ་བར་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་གཅིག་ལ་ཁྱོད་དང་ནི་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་ཡིད་གཉིས་གནོད་བྱ་དང་གནོད་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། སྒྲའི་སྟེང་གི་བྱས་མི་རྟག་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངེས་པ་དང་སྒྲ་ཡང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་དག་སྤྱོད་ཡུལ་ཐ་དད་ཅན་ཡིན་གྱི་རྣམ་གྲངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲའི་སྟེང་དུ་མ་བྱས་རྟག་སོགས་ཀྱི་ཆ་ཤས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ན་ཁྱོད་ཀྱང་བསལ་བྱའི་གྲངས་དེ་སྙེད་ཁོ་ནར་འཇུག་པ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། སྒྲོ་འདོགས་སོ་སོར་སེལ་བའི་ཆེད་དུ་འཇུག་པ་ལས་གཞན་དུ་བུམ་པ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་ཆ་མེད་གཅིག་པུ་དེ་ལ་བུམ་པ་བྱས་པར་བརྗོད་པའི་སྒྲའམ་འདི་ངེས་པའི་བློ་ལྟ་བུ་གཅིག་གིས་ཁྱབ་པ་སྟེ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་ན་བུམ་པ་བྱས་སོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་རྟོག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཡུལ་དུ་མ་བྱས་པའི་བུམ་པའི་ཆོས་གཞན་དང་གཞན་སྒྲ་བློ་གཞན་གྱིས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་བུམ་པའི་ཆོས་མ་ལུས་པ་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་བུམ་པ་མི་རྟག་གོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་བློ་ཆོས་ཅན། སྔ་མ་དེ་དང་རྣམ་གྲངས་པ་ནི་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྔ་མ་དེ་དང་ཡུལ་ཐ་མི་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཐ་དད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བཤད། ཉེས་སྤོང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་པ་གང་གི་ལྟར་ན་བུམ་པའི་ཁྱད་པར་བྱས་མི་རྟག་སོགས་ནང་ཕན་ཚུན་རྫས་སྣ་ཚོགས་ཡིན་ཅིང་དེ་དག་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་རྫས་བུམ་པ་ལས་ཀྱང་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་པས་རྟོག་པའི་བློས་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གང་རུང་རེ་རེ་ཁོ་ན་འཛིན་གྱིས་གཞན་མི་འཛིན་པའམ་ཁྱད་པར་རེ་རེས་ཁྱད
Chinese
如果认为如此，对于一些现量见到蓝色而无错乱的情况，凡是确定蓝色的知识，作为有法，不应是遣除增益的，因为没有所要遣除的增益。不能这样认为，因为那是具有总义的分别念。如果你们认为那是遣除增益，那么，确定蓝色的知识，作为有法，是具有遣除作用的行境，因为在自己的作用没有消失之前，具有自相续的补特伽罗能够仅凭自己所确定的方式，而不对其他的方面进行增益的确定识。理由成立，因为这个确定蓝色的知识，作为有法，是知晓进入远离对自己的确定方式之外的其他方面进行增益的对境，因为在一个对境上，你和增益的意二者是损害者和被损害者的体性。第三，对于声音上的有为无常的对境的确定，以及声音也是有法，你们这些是行境各异的，而不是同义词，因为要遣除在声音上未作常等部分的增益有多少，那么你也仅仅进入所要遣除的数量那么多，因此。第四，为了遣除各自的增益而进入，除此之外，对于像瓶子一样的无分单一事物，说瓶子已作的声音，或者像确定此的智慧一样，以一个周遍，即以成立的方式进入，那么瓶子已作的声音分别，作为有法，你没有作为对境的瓶子的其他法，其他的声识没有作为对境，因为你已经将瓶子的所有法都作为了对境。如果认为如此，那么瓶子是无常的声识，作为有法，与之前的那个是同义词，因为与之前的那个对境不相异的对境，是不同的对境。第五有三点：陈述所许、宣说破斥、驳斥过失。第一，按照一些胜论师的观点，瓶子的差别有为无常等，内部相互是多种物质，并且这些差别与具有差别的所诠瓶子相比也是不同的物质，因此分别的智慧仅仅执着差别和具有差别的任何一个，而不执着其他的，或者每一个差别。
English
If it is thought so, for some cases where blue is directly seen without error, whatever is the knowledge that ascertains blue, as the subject, it should not be an eliminative apprehension, because there is no object to be eliminated as an imputation. It cannot be thought so, because that is a conceptual thought with a general meaning. If you think that is an eliminative apprehension, then, the knowledge that ascertains blue, as the subject, is an object of eliminative activity, because before its function ceases, a person with their own continuum is able to be a definitive cognition that can only ascertain in their own way of ascertainment, without imputing other aspects. The reason is established, because this knowledge that ascertains blue, as the subject, is known to enter an object that is devoid of imputing other aspects beyond its own way of ascertainment, because on one object, you and the mind of imputation are both of the nature of harmer and harmed. Third, the ascertainment of the impermanent object of sound, and sound as well, as the subject, you are those with different objects, not synonyms, because to eliminate as many imputations as there are on the sound, such as unmade, permanent, etc., then you also only enter as many as the number of objects to be eliminated, therefore. Fourth, in order to eliminate each imputation, other than entering, for example, the sound that says a pot is made for a single indivisible object like a pot, or like the wisdom that ascertains this, entering in a pervasive way, that is, in a way of establishing, then the sound cognition that says a pot is made, as the subject, other dharmas of the pot that you have not made into an object, other sound cognitions do not make into an object, because you have made all the dharmas of the pot into an object. If it is thought so, then the sound cognition that says the pot is impermanent, as the subject, would become synonymous with the previous one, because it is a different object with an object that is not different from the previous one. Fifth, there are three points: stating the assertion, explaining the refutation, and refuting the fault. First, according to some Vaibhashikas, the distinctions of a pot, such as made, impermanent, etc., are mutually diverse substances internally, and these distinctions are also different substances from the object to be distinguished, the pot, therefore the discriminating wisdom only apprehends each of the distinctions and the distinguished, and does not apprehend others, or each distinction.
Tibetan
་པར་དུ་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་འཛིན་གྱི་གཞན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་མི་འཛིན་པས་སྒྲ་བློ་སྒྲུབ་པས་འཇུག་ཅིང་རྣམ་གྲངས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཁྱད་པར་སྣ་ཚོགས་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ལ་ནུས་པ་དགོས་པས་ཁྱད་པར་སྣ་ཚོགས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། རྒྱུ་ཁྱད་པར་ཅན་བུམ་པ་དེ་ནུས་པ་དེ་རྣམས་ལས་དབྱེར་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནམ་གཞན་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། བུམ་པ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། བུམ་པ་དེ་ལ་ཡོད་པའི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་ཐལ། ནུས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དང་རྫས་གཅིག་པའི་བུམ་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ཀུན་ཏུ་སྟེ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དུ་བཟུང་ཞིང་ངེས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་དེའི་ཕྱིར་བུམ་པའི་ཕན་གདགས་བྱའི་བྱེ་བྲག་གང་མ་ངེས་ཏེ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་ཐལ་ལོ། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་ཅན་ངེས་པ་ན་དེ་དང་རྫས་གཅིག་པའི་ནུས་པ་རྣམས་ངེས་ཀྱང་དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ངེས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཁྱད་པར་ཅན་བུམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངེས་ན་ཁྱོད་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་དུ་ཡང་ངེས་པར་ཐལ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཁྱད་པར་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་དེ་དག་ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལ་འབྲེལ་པ་སྟེ། རྫས་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁྱད་པར་ཅན་བུམ་པ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། གཅིག་སྟེ་ཁྱད་པར་ཅན་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་ཕན་བྱེད་དུ་ཤེས་ན་ནི་གཉིས་ཀ་སྟེ། ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཕན་བྱར་ངེས་པར་ཐལ། དེ་རྣམས་དེའི་ཕན་བྱར་མ་ངེས་ན་དེ་རྣམས་ལ་ཕན་བྱེད་དུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁོལ་པོ་མ་ཤེས་ན་དེའི་རྗེ་བོར་མ་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཁྱད་པར་སྣ་ཚོགས་ལ་ཕན་པའི་ནུས་པ་རྣམས་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་ཐ་དད་པས་ན་བཤད་མ་ཐག་པའི་སྐྱོན་དེར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ནུས་པ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཁྱད་པར་ཅན་དེའི་ཅི་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་མ་འབྲེལ་བར་ཐལ། དེ་ལས་རྫས་གཞན་གང་ཞིག་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཁྱོད་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ་དེས་དེ་དག་ལ་ཕན་འདོགས་པ་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་འོ་ན་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཆོས་ཅན། ནུས་པ་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱད་པར་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པ་དེ་ལ་ཡང་ཕན་འདོགས་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ནུས་པ་དེ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་གཅིག་ཏུ་འདོད་དགོས་ལ་དེ་ལྟ་ནའང་བུམ་པ་བྱས་པའོ་ཞེས་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པ་ཅན་དེ་ཁྱད་པར་གཅིག་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་དུ་བཟུང་ན་ནི་ཤེས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། དེས་མ་མཐོང་བར་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་ལ་ཕན
Chinese
如果说，因为执著于已区分的特征，而不执著于其他区分的特征，所以通过声音的认知来理解，并且不会变成多种类别。第二种情况是，因为具有区分的特征需要有能力帮助各种特征，所以是帮助各种特征的组成部分。具有区分的特征的瓶子，它的自性与那些能力无别还是有别？如果如第一种情况，那么，瓶子的确定之识，是所立宗，必须确定瓶子所具有的所有能力，因为与所有能力和物质为一体的瓶子的自性，普遍地，即以成立的方式被执著和确定。如果承认，那么因此，瓶子的任何一种可帮助的差别都不会确定，因为必须全部确定。如果说，当具有区分的特征确定时，虽然与它为一体的那些能力确定，但是与它相异的那些特征不会确定。具有区分的特征的瓶子，是所立宗，如果你以成立的方式确定，那么你也必须确定你也是帮助那些特征的。具有区分的特征帮助特征的能力与你的自性相关联，因为存在于一体之中。如果承认，那么，具有区分的特征的瓶子的确定之识，是所立宗，如果知道一个，即具有区分的特征是特征的帮助者，那么就是两个，即特征也必须确定为具有区分的特征的帮助对象。如果那些不是它的帮助对象，那么因为不确定那些是帮助者，就像不了解仆人就不了解他的主人一样。如果说，因为帮助各种特征的能力与具有区分的特征相异，所以不会出现刚才所说的过失。那些能力，是所立宗，是具有区分的特征的什么？因为那些是不相关的。因为从那以外的任何物质，具有区分的特征也不会帮助你。如果说不成立，即它那样帮助那些，那么，具有区分的特征，是所立宗，必须变成无穷无尽的能力，因为也必须帮助帮助特征的能力。因此，必须认为那个能力与具有区分的特征为一体，如果那样，如果通过确定“瓶子是制造的”的方式，将那个具有区分的特征执著为帮助一个特征，那么，那个知识，是所立宗，帮助它想要没有见到的其他特征。
English
If it is said that because one clings to the distinguished characteristic that has been distinguished, and does not cling to other distinguished characteristics, therefore it is understood through the cognition of sound, and it will not become multiple categories. The second case is that because having distinguishing characteristics requires the ability to help various characteristics, it is a component of helping various characteristics. Is the nature of the vase with distinguishing characteristics inseparable or separate from those abilities? If it is like the first case, then the definite knowledge of the vase is the subject, and all the abilities that the vase has must be determined, because the nature of the vase, which is one with all the abilities and matter, is universally, that is, in a way of establishment, clung to and determined. If admitted, then therefore, none of the distinguishable differences of the vase will be determined, because all must be determined. If it is said that when the distinguishing characteristic is determined, although those abilities that are one with it are determined, those characteristics that are different from it will not be determined. The vase with distinguishing characteristics is the subject, if you determine in a way of establishment, then you must also determine that you are also helping those characteristics. The ability of the distinguishing characteristic to help the characteristic is related to your nature, because it exists in one entity. If admitted, then the definite knowledge of the vase with distinguishing characteristics is the subject, if one knows, that is, the distinguishing characteristic is the helper of the characteristics, then there are two, that is, the characteristics must also be determined as the object of help of the distinguishing characteristic. If those are not its objects of help, then because it is not certain that those are helpers, just as not knowing the servant does not know his master. If it is said that because the abilities to help various characteristics are different from the distinguishing characteristic, the fault just mentioned will not occur. Those abilities are the subject, what is the distinguishing characteristic of those? Because those are unrelated. Because any substance other than that, the distinguishing characteristic will not help you either. If it is said that it is not established, that is, it helps those in that way, then the distinguishing characteristic is the subject, it must become infinite abilities, because it must also help the ability to help the characteristic. Therefore, it must be considered that that ability is one with the distinguishing characteristic, and if so, if by determining "the vase is made," that distinguishing characteristic is clung to as helping one characteristic, then that knowledge is the subject, helping other characteristics that it wants to not see.