Tibetan
་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་གཉིས་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་བྱས་པ་དེ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་དམ་བཅའི་ཕྱོགས་ཅིག་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིའི་ལན་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་པོའི་གཞན་སེལ་སྒྲ་རྟོག་སྒོ་ནས་བཤད། དངོས་མེད་གཞན་སེལ་སྒྲ་ཡི་སྒོ་ནས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་སྟེ། ཡུལ་ཅན་སེལ་བས་འཇུག་པར་བསྒྲུབ། དངོས་ཡུལ་སེལ་བ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲ་རྟོག་གཉིས་ཀ་སེལ་བས་འཇུག ཁྱད་པར་སྒྲ་ཡི་འཇུག་ཚུལ་བཤད། གཉིས་ཀ་སྤྱི་ལ་འཇུག་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་སྟེ། སོ་སོར་བཤད། ཐུན་མོང་དུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཅིག་ལ་ཐ་དད་འབྱེད་པའི་སྒྲ་རྟོག་སེལ་བས་འཇུག ཐ་དད་གཅིག་ཏུ་སྡུད་པའི་སྒྲ་རྟོག་སེལ་བས་འཇུག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སེལ་བའི་ཡུལ་ལ་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་འཐད། སྒྲ་རྟོག་སེལ་བས་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་བཤད། ལོག་ལྡོག་བརྟགས་ནས་བརྗོད་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི་རང་བཞིན་རྟགས་ཀྱི་རྟགས་ཆོས་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་ཀྱང་དམ་བཅའི་ཕྱོགས་ཅིག་རྟགས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རང་མཚན་ཀུན་ཆོས་ཅན། རང་དང་རིས་མཐུན་པའི་དངོས་པོ་དང་གཞན་རིགས་མི་མཐུན་གྱི་དངོས་པོ་དག་ལས་ལྡོག་པའི་ལྡོག་པ་དུ་མ་ལ་ནི་བརྟེན་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་སྒྲོ་མ་བཏགས་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པར་རང་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་འདིས་ལྡོག་པ་དུ་མ་དེ་ཡང་གཞན་སེལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བློས་འབྱེད་པར་བསྟན་ལ། དངོས་ཀུན་ཞེས་པས་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ལྡོག་པ་དུ་མ་དབྱེར་རུང་བར་བསྟན་པས་དེའི་ཕྱིར་དོན་སྒྲ་ཆོས་ཅན། རིས་མཐུན་པ་སྒྲ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་གང་དང་རིགས་མི་མཐུན་པ་མ་བྱས་རྟག་པ་གང་ལས་ལྡོག་པ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱིས་སྒྲ་བྱས་མི་རྟག་པའི་རིགས་ཏེ་ལྡོག་པ་དུ་མ་དབྱེར་རུང་སྟེ། སྒྲའི་ངོ་བོར་གནས་པའི་ཕྱིར། འདིས་རིགས་དང་ལོག་པ་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྟན་ནོ། །སྒྲ་ལ་ལྡོག་པ་དུ་མ་དབྱེར་རུང་བ་དེ་ཡི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཆོས་ཅན། བྱས་རྟགས་ལས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དག་རབ་ཏུ་བྱེད་དེ། སྒྲ་གཅིག་ཉིད་ལ་སེལ་ངོར་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་དུ་རུང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་རུང་བ་དེའི་ཕྱིར་བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི
Chinese
凡是什么，那本身就会变成无常，因为这两者自性没有差别。如果认为，所作成为能立声音是无常的宗法一方，那么就会变成是所立。对此的回答有两种：从声识的角度阐述对事物的排除，从声音的角度阐述对非事物的排除。第一种又分为两种：通过排除有境来确立其作用，以及在事物上确立排除本身。第一种又分为三种：声识两者都通过排除而起作用，特别阐述声音的作用方式，以及阐述两者都对共相起作用。第一种又分为两种：分别阐述，共同阐述。第一种又分为两种：通过排除在一个事物上区分不同的声识来起作用，通过排除将不同事物归纳为一个的声识来起作用。第一种又分为三种：在排除的对象上，能立和所立是合理的，阐述通过排除声识而起作用的能立，以及遣除通过考察正反两方面而提出的辩论。第一种，虽然自性因的因法自性没有差别，但也不会成为宗法的一方，因为因法和意义三者有不同的反体。如果问怎样，那么声音等一切自相的事物都是法，依赖于从自身和同类的事物以及异类的事物中退还的多种退还，因为不加虚构，自性不与他者混杂，安住于各自的体性中。这个理性能表明，多种退还也是通过不颠倒的排除他者的智慧来区分的。而“一切事物”则表明一切事物都可以区分多种退还，因此，意义声音是法，具有从同类非声音的事物和异类非所作常法中退还的原因，声音是所作无常的种类，可以区分多种退还，因为安住于声音的体性中。这表明种类和退还意义相同。声音可以区分多种退还，以其差别为法，能使从所作因中了知声音是无常的，对此进行详细阐述，因为表明仅仅一个声音，从排除的角度来说，可以成为因、法、意义三者，因此，一个体性可以有不同的退还，因此，以所作因为能立，声音不
English
Whatever it is, that itself will become impermanent, because these two natures have no difference. If it is thought that what is made becomes the proponent's side of establishing sound as impermanent, then it will become the established. There are two answers to this: explaining the exclusion of things from the perspective of sound consciousness, and explaining the exclusion of non-things from the perspective of sound. The first is divided into two: establishing its function by excluding the object-possessor, and establishing the exclusion itself on the object. The first is divided into three: both sound and consciousness function through exclusion, especially explaining the way sound functions, and explaining that both function on the general. The first is divided into two: explaining separately, and explaining jointly. The first is divided into two: functioning by excluding sound consciousness that distinguishes differences in one thing, and functioning by excluding sound consciousness that gathers different things into one. The first is divided into three: on the object of exclusion, the proponent and the established are reasonable, explaining the proponent that functions by excluding sound consciousness, and refuting the debate raised by examining the positive and negative aspects. The first, although the nature of the self-nature reason and the self-nature of the dharma have no difference, it will not become one side of the proponent, because the reason, dharma, and meaning have different reversals. If asked how, then all self-characterized things such as sound are dharmas, relying on the multiple reversals that retreat from themselves and similar things and dissimilar things, because without fabrication, the nature does not mix with others, abiding in their respective natures. This reason can show that multiple reversals are also distinguished by the non-inverted wisdom of excluding others. And "all things" shows that all things can be distinguished by multiple reversals, therefore, meaning sound is a dharma, having the reason for retreating from similar non-sound things and dissimilar non-made permanent things, sound is the kind of made impermanent, multiple reversals can be distinguished, because it abides in the nature of sound. This shows that kind and reversal have the same meaning. Sound can distinguish multiple reversals, with its difference as the dharma, it can make one understand from the made reason that sound is impermanent, this is explained in detail, because it shows that only one sound, from the perspective of exclusion, can become the three of reason, dharma, and meaning, therefore, one nature can have different reversals, therefore, with the made reason as the proponent, sound does not