Tibetan
་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་དུ་སོང་ཚོད་ཀྱི་སྒྲ་བྱས་མི་རྟག་པ་གསུམ་པོ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་རྣམ་པར་གནས་ཏེ་སྒྲའི་སྟེང་གི་སྐད་ཅིག་མའི་ཁྱད་པར་གང་ཞིག་ཆོས་མི་རྟག་པ་ཅེས་པའི་མིང་གང་གིས་གོ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དེ་ལས་གཞན་བྱས་པའི་མིང་གིས་གོ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་གཞན་གཉིས་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །འདིར་གནས་མ་བུ་བ་སོགས་མི་རྟག་པ་བྱས་པ་ལས་ཕྱིས་བྱུང་བའི་རྫས་གཞན་དུ་འདོད་པ་བཀག་ནས་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ལ་དེ་ལྟར་ན་རྟགས་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པའི་ལན་དུ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་རུང་བའི་གཞན་སེལ་གྱི་རྣམ་གཞག་བཤད་པ་ཡིན་གྱི་བྱས་མི་རྟག་ངོ་བོ་གཅིག་དང་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཕན་ཚུན་ལྟོས་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པས། ཁ་ཅིག བདག་གཅིག་འབྲེལ་བའི་དོན་ངོ་བོ་གཅིག་དང་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཡིན་པས་ཚིགས་བཅད་དང་པོས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་བསྒྲུབ། གང་ཕྱིར་ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་ལྡོག་པ་ཐ་དད་བསྒྲུབ་ཅེས་པ་ནི་ལེགས་ལེགས་འདྲ་ཡང་གཞུང་གི་བབས་མ་རྟོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་སེལ་བས་འཇུག རྗེས་ཀྱི་ངེས་ཤེས་སེལ་བས་འཇུག སེལ་བས་འཇུག་ལ་སྒྲ་གཞན་འཐད། སྒྲུབ་པས་འཇུག་ལ་དེ་མི་འཐད། སྒྲུབ་པས་འཇུག་ཀྱང་འཐད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སེལ་བས་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད། སྒྲུབ་པས་འཇུག་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། གཉིས་ཀའི་གྲུབ་དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་མཚན་མཐོང་ཕྱིར་འཇུག་པ་མིན། སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བའི་ཆེད་དུ་འཇུག གཉིས་ཀ་བསྡུ་བའི་ཚིགས་བཅད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲ་དང་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་སེལ་བས་འཇུག་ན་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་གང་ཞེ་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་ཟིན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བའི་ཆེད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལས་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་ཟིན་པ་ནི་སྒྲ་ལྟ་བུའི་དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་རྟག་པ་སོགས་དང་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཆོས་ཅན། མངོན་སུམ་གྱིས་མ་མཐོང་བའི་ཆ་གཞན་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟག་པར་བྱ་བ་གང་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། རང་དང་གྲུབ་བདེ་རྫས་གཅིག་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་གྱིས་ཅིག་ཆར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་དེའི་རྗེས་སུ་རྗེས་དཔག་ཇི་ལྟར་འཇུག་ཅེ་ན་སྒྲ་འཛིན་མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པ་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་འཇུག་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། གལ་ཏེ་འདྲ་བ་གཞན་འབྱུང་སོགས། རྟག་པར་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། སྒྲ་ལ་ཡོན་ཏན་གཞན་རྟག་པ་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་ན་ཁྱོད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་འཇུག་མི་དགོས་ཀྱང་གཟུགས་ཀྱི་ཆོས་དཀར་པོར་མཐུན་པ་མཐོང་བ་ལས་ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་གྱི་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པ་ལྟར་འདྲ་བ་གཞན་འབྱུང་སོགས་ཀྱིས་སྒྲ་རྟག་པར་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པས་དེ་སེལ་བའི་ཆེད་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་འཇུག་དགོས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་ཆོས་ཅན། སེལ་བས་འཇུག་སྟེ། སྒྲའི་དངོས་པོ་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ་ཡིས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་མཐོང་བ་སྟེ་ཡོད་པས་དེ་མཐོང་བའི་ཆེད་དུ་མི་འཇུག་ཀྱང་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་ངེས་པར་མི་བྱེད་པས་དེ་ངེས་པའི་ཆེད་དུ་ཁྱོད་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤླཽ་ཀ་འདི་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་མ་ཟད་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཀྱང་སྒྲའི་དངོས་པོ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་འཛིན་ན་སྒྲ་མི་རྟག་རྟོགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་ཆོས་ཅན། སྒྲའི་ཆོས་བྱས་པ་སོགས་ཀུན་འཛིན་པར་ཐལ། སྒྲའི་ཆོས་མི་རྟག་པ་གཅིག་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ངེས་པར་གྱུར་པས་སོ། །འདོད་ན་ཚད་མ་གཞན་མི་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱོད་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་རྗེས་དཔག་སེལ་བས་འཇུག་པ་ལ་ཆོས་ཅན། རྗེས་དཔག་གིས་མི་རྟག་པ་གཅིག་འཛིན་ན་ཆོས་ཀུན་འཛིན་པའི་ཉེས་པ་འདིར་ནི་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྗེས་དཔག་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བའི་ཆེད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། སྒྲུབ་པས་འཇུག་ན་སྐྱོན་ཡོད་ཅིང་སེལ་བས་འཇུག་ན་སྐྱོན་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བསྒྲགས་ཏེ། གཞན་དུ་སྒྲུབ་པས་འཇུག་ན། ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལྟ་བུ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་ཁྱོད་ཉིད་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་འཇུག་མི་སྲིད་པར་ཐལ། ཁྱོད་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པར་གྱུར་ན་མངོན་སུམ་དེ་ལས་མ་གྲུབ་པའི་ཁྱོད་ཀྱི་ངོ་བོ་གཞན་མི་རྟག་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་འདི་གློ་བུར་བའི་རྗེས་དཔག་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་རང་འགྲེལ་ལས་བསྡུ་བའི་ཚིགས་བཅད་དུ་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི་གལ་ཏེ་རྗེས་དཔག་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བས་སེལ་འཇུག་
Chinese
总是成立的相、法、义三者合一的声音，所作、无常三者以各不相同的反体而存在，声音之上的刹那差别，以何名称理解为法无常，以不同于此的名称无法理解，因此，其余二者也应类推。此处，否定了常住母子等从所作无常之后产生的其他事物，而成立为一体性，如此一来，相和法的区分将变得不合理。作为对此的回应，解释了可以容许不同反体的排除他者的论述方式，而不是成立所作无常本体相同而反体不同、互不依赖。有些人说，一体相关的意义是本体相同而反体不同，因此第一偈成立本体相同，从“因为什么”以下成立反体不同，这似乎很好，但没有理解经文的意图。第二部分有五点：通过排除相和比量而进入，通过排除后续的定解而进入，通过排除而进入时，声音可以接受其他，通过成立而进入时，则不可接受，驳斥了即使通过成立而进入也可以接受的观点。第一部分有三点：记录通过排除而进入的成立方式，如果通过成立而进入，则过于绝对，总结并展示两者的成立意义。第一部分有三点：不是因为见到自相而进入，为了消除增益而进入，展示总结两者的偈颂。第一点是：如果通过排除依赖声音和相的比量而进入，那么它的成立方式是什么呢？因为是为了消除已经通过现量见到的增益而进入，所以已经通过现量见到的，比如声音之类的自性无常等和一体性的听觉，现量所见为何，作为有法者。对于现量未见的其他部分，由比量等量来考察什么呢？因为自己和成立容易、本体相同的法全部通过现量同时见到。第二点是：那么，之后比量如何进入呢？声音的执持现量，作为有法者。你在见到声音无常之后，领悟声音无常的比量
English
The sound that always establishes the sign, dharma, and meaning as one, the three impermanent things that are made exist in different reverse forms, what momentary difference on the sound is understood by the name of dharma impermanence, it is not possible to understand by a name other than that, therefore, the other two should also be inferred. Here, denying that permanent mother and child etc. are other things that arise after the impermanence of what is made, and establishing them as one entity, in this way, the distinction between sign and dharma will become unreasonable. As a response to this, the way of arguing to exclude others that can tolerate different reverse forms is explained, rather than establishing that the essence of what is made is the same and the reverse forms are different and independent of each other. Some people say that the meaning of one entity related is that the essence is the same and the reverse forms are different, so the first verse establishes the same essence, and from "because of what" onwards, it establishes the different reverse forms, which seems good, but does not understand the intention of the scripture. The second part has five points: entering by excluding the sign and inference, entering by excluding the subsequent determination, when entering by excluding, the sound can accept others, when entering by establishing, it is not acceptable, refuting the view that it is acceptable even when entering by establishing. The first part has three points: recording the way of establishing entering by excluding, if entering by establishing, it is too absolute, summarizing and showing the established meaning of both. The first part has three points: not entering because of seeing the self-characteristic, entering to eliminate the increase, showing the verses that summarize both. The first point is: if entering by excluding the inference based on sound and sign, then what is its way of establishing? Because it is to eliminate the increase that has already been seen through direct perception, what has already been seen through direct perception, such as the self-nature impermanence of sound etc. and the hearing of one entity, what is seen through direct perception, as the subject of dharma. For other parts not seen through direct perception, what should be examined by inference and other measures? Because all the dharmas that are easy to establish and have the same essence are seen simultaneously through direct perception. The second point is: then, how does inference enter after that? The holding of sound direct perception, as the subject of dharma. After you see the impermanence of sound, the inference of realizing the impermanence of sound
Chinese
因为有必要，如果出现其他相似之处等，由于总是产生错觉的原因，如果不将声音的其他恒常属性结合起来，那么在你之后就不需要引入推论来理解声音的无常，但就像看到与白色物体相似而将贝壳误认为银一样，由于出现其他相似之处等原因，会误认为声音是恒常的，为了消除这种错觉，在你之后需要引入推论来理解声音的无常。第三，因为那个原因，作为证明声音无常的标志和推论的法，是通过消除来引入的，因为通过直接看到声音的事物，可以看到所有无常等属性，即存在，所以为了看到它而不需要引入，但由于错觉的原因，不能确定声音是无常的，所以为了确定这一点，你才会被引入。这首偈颂是总结的偈颂。第二，不仅是通过现量，而且通过推论，如果通过证明声音的事物来把握，那么理解声音无常的推论的法，声音的属性，如所作等，都应该被把握。因为通过证明声音的一个属性无常，就能够确定。如果承认，那么其他的量就不会引入了。如果说你也会这样，那么对于通过消除来引入的推论来说，作为法，如果推论把握一个无常，那么把握所有属性的过失在这里就不会成立，因为推论是为了消除虚妄而引入的。第三，如果通过证明来引入就有过失，如果通过消除来引入就没有过失，因此，如前所述，基于标志的推论被认为是消除的对象。否则，如果通过证明来引入，那么作为法的声音等，作为法，在你被现量看到之后，你本身就不可能引入证明无常的标志和推论，因为如果你已经被现量证明，那么除了现量之外，你还有什么其他的无常本质呢？因为没有。有些人将此应用于突发性的推论，这与自释中总结的偈颂相矛盾。第二，如果推论通过消除虚妄来消除引入
English
Because it is necessary, if other similarities arise, etc., due to the reason of always having illusions, if other constant attributes of sound are not combined, then after you, there is no need to introduce inference to understand the impermanence of sound, but just like seeing similarity to a white object and mistaking a shell for silver, due to the appearance of other similarities, etc., there is the illusion that sound is constant, so in order to eliminate this illusion, after you, it is necessary to introduce inference to understand the impermanence of sound. Third, because of that reason, as the sign and inference of proving the impermanence of sound, the dharma is introduced by eliminating, because by directly seeing the object of sound, all attributes such as impermanence can be seen, that is, they exist, so it is not necessary to introduce it in order to see it, but due to the reason of illusion, it cannot be determined that sound is impermanent, so in order to determine this, you are introduced. This verse is a summary verse. Second, not only through direct perception, but also through inference, if grasping by proving the object of sound, then the dharma of inference understanding the impermanence of sound, the attributes of sound, such as being made, etc., should all be grasped. Because by proving one attribute of sound, impermanence, it can be determined. If admitted, then other valid cognitions will not be introduced. If it is said that you will also be like that, then for inference introduced by eliminating, as the dharma, if inference grasps one impermanence, then the fault of grasping all attributes will not be established here, because inference is introduced in order to eliminate falsehood. Third, if introducing by proving has faults, and if introducing by eliminating has no faults, therefore, as previously stated, inference based on signs is declared to be the object of elimination. Otherwise, if introducing by proving, then as the dharma, sound and the like, as the dharma, after you are seen by direct perception, it is impossible for you yourself to introduce the sign and inference of proving impermanence, because if you have already been proven by direct perception, then what other impermanent essence do you have besides direct perception? Because there is none. Some apply this to sudden inference, which contradicts the summary verse in the self-commentary. Second, if inference eliminates introduction by eliminating falsehood